Dus dit seizoen toch nog een mooie prijs voor AZ. Als eerste ingeënt tegen de Mexicaanse griep!!! Gefeliciteerd. Illegaal verkregen vaccins weliswaar, maar een kniesoor die daar op let. Sjoemelen hoort bij topsport. Ard en Keessie rommelden al bij de loting.

Hoeveel bejaarde patiënten in de praktijk van de Alkmaarse clubarts zullen overlijden omdat hij hun prikjes illegaal verkocht heeft aan de huidige landskampioen? Lijkt me ook wel weer mooi: sterven voor je voetbalclub omdat de spits jouw griepprik heeft gekregen! Als dat geen liefde is. Je club die alsnog kampioen wordt omdat het elftal krachtig en fier op het veld staat, terwijl de rest van de eredivisie onder de wol ligt te rillen van de koorts. Griep kan ook lekker zijn. Dan denk ik aan de speler van RKC die zich twee dagen landskampioen ijlt. Of aan de vele penningmeesters die even klapperen dat hun club financieel gezond is.

Lees verder »

Terwijl haar onderdanen in de rij stonden voor een prik tegen de Mexicaanse griep doolde de koningin door het land van herkomst van deze ziekte, alwaar haar zoon zich historisch versprak. Hij zei iets heel hoerigs en ik durf te wedden dat dit filmpje nog jaren via YouTube de wereld over gaat. Eventjes weer meer kreunprins dan kroonprins. Altijd geestig als een hoogwaardigheidsbekleder zich verspreekt en als het ook nog dubbelzinnig is, is het helemaal goed. Raar dat zo’n jongen zo’n lullig toespraakje niet even op zijn hotelkamer op zijn Spaanstalige echtgenote uitprobeert. Of zal hij dat gedaan hebben en is dit een grapje van Máxima? Dat ze de koninklijke poppenkast helemaal beu is en zin had in een gezond beetje leven in de brouwerij. Even lachen om de onzin.

Lees verder »

There’s no business like showbusiness en the show must go on zijn van die achterhaalde clichés die in 2009 nogal oubollig overkomen. In mijn wereldje kunnen wat oudere acteurs na een paar glaasjes nog wel eens losbranden over heroïeke prestaties. „Ondanks het feit dat ik vijfenveertig graden koorts had en die ochtend mijn vrouw ter aarde had besteld, stond ik er toch maar. Ik moest, ik had geen keus. Anders ging zowel de producent als ikzelf failliet!” Dat soort geneuzel. Die verhalen gaan bij mij niet eens het ene oor in, laat staan het andere uit. Geen tijd voor dit soort muffe kroegpraatjes. Lees verder »

Dus Dirk gaat deze winter naar de voedselbank! Of heeft hij, zoals zijn plaaggeest Pieter Lakeman opperde, nog ergens een kleine 45 miljoen? Zoveel zal het niet zijn, maar ik denk dat er in een oude geitenwollen sok nog wel wat zit.

Zie Dirk voorlopig geen krantenlopen in Spanbroek. En met een daklozenkrant bij de Appie Happie in Medemblik? Zal ook nog wel even duren.

Lees verder »

Niemand in Den Haag neemt Edje Nijpels iets kwalijk. Zijn schnabbeltje bij de DSB was een van zijn 73 baantjes. Zoals hij nu niet snapt waarom hij iets hoogs bij het ABP is, zo begreep hij toen niet waarom hij commissaris bij de DSB was.

Opeens zat hij er. Hij vond de vergaderingen altijd wel gezellig. Dirk was zo’n eenvoudige jongen met zijn blokjes kaas en bitterballen. De DSB was een beetje het FC Heerenveen van de banken. Geen spatje kapsones.

Hoe je aan zo’n baantje komt? Ze noemen elkaar. Zo heeft Ed de naam van Robin weer laten vallen. Die zat financieel even niet lekker in zijn vel en voor hij het wist stond Wognum in zijn tomtom. Toen de chauffeur zei: „We gaan naar Dirk”, dacht hij in eerste instantie aan de supermarkt. Robin mocht Frank de Grave opvolgen. Lees verder »

Niemand in Den Haag neemt Edje Nijpels iets kwalijk. Zijn schnabbeltje bij de DSB was een van zijn 73 baantjes. Zoals hij nu niet snapt waarom hij iets hoogs bij het ABP is, zo begreep hij toen niet waarom hij commissaris bij de DSB was.

Opeens zat hij er. Hij vond de vergaderingen altijd wel gezellig. Dirk was zo’n eenvoudige jongen met zijn blokjes kaas en bitterballen. De DSB was een beetje het FC Heerenveen van de banken. Geen spatje kapsones.

Hoe je aan zo’n baantje komt? Ze noemen elkaar. Zo heeft Ed de naam van Robin weer laten vallen. Die zat financieel even niet lekker in zijn vel en voor hij het wist stond Wognum in zijn tomtom. Toen de chauffeur zei: „We gaan naar Dirk”, dacht hij in eerste instantie aan de supermarkt. Robin mocht Frank de Grave opvolgen.

Lees verder »

De stamelende stuntel Mariëtte Hamer ligt zwaar gewond en weerloos op de grond en wacht alleen op de definitieve doodsteek. Wie verlost dit aangeschoten stukje wild uit haar lijden? Of wil de partij door met deze vrouw met het charisma van een wankel bijzettafeltje? En tot wanneer? Tot ze nog drie zetels hebben? Ze ligt goed bij de fractie en dat zegt inderdaad alles over de fractie. Komen die lieverds nog wel eens op straat?

Lees verder »

‘Dertien”, giechelde mijn buurmeisje toen ik haar vroeg hoe oud ze was.

„Hoezo?”, giebelden haar vriendinnetjes, die het duidelijk een rare vraag vonden. Waarom vraagt die man nou hoe oud ze is? Waarom wil hij dat weten? Ik stond een beetje raar te schutteren voor mijn eigen voordeur. Het was inderdaad een beetje vreemde vraag.

Zeker gezien het feit dat ik niet echt veel contact met mijn buurmeisje heb. Ik zie haar soms uit school komen en ze fietst regelmatig met een tennisracket richting een of andere sporthal. En ik zie haar bij de sigarenzaak waar ik mijn kranten haal wel eens kauwgom kopen.

Lees verder »

Het is druk in de bar. Druk en gezellig. Op de hoek zit een dronken piloot te pochen over vroeger. Zijn vluchtjes boven zee. Politieke tegenstanders werden zonder pardon en parachute vanuit zijn vliegtuig de zee in geflikkerd. Maar wel verdoofd. Dat was dan wel weer aardig.

Zijn collega’s zitten met open mond naar hem te luisteren. Een aangeschoten stewardess zegt dat het verhaal niet nieuw is. Dit vertelt hij al jaren. Iedereen binnen de luchtvaartmaatschappij weet het. Of ze hem niet moet aangeven?

Lees verder »

Zes rechters hebben die honkbalknuppelaar en vrouwenbrandmerker op verlof gestuurd. Zes! Dus niet een of andere dronken, seniele, demente ouwe gek die een paar minuten van zijn pensioen verwijderd was en de dossiers al een tijdje niet meer inkeek. Nee zes. Zes juristen! Afgestudeerde mannen en vrouwen, die met hun toga’s midden in de maatschappij staan. Hebben ze er over vergaderd? Wisselden ze mailtjes uit? Hoe zijn ze tot deze wijze beslissing gekomen? Het OM heeft ze meerdere malen gewaarschuwd. Er zitten miljoenen euro’s in het onderzoek naar deze levensgevaarlijke man. Soms ben ik na een journaal zo verbijsterd dat ik echt naar de herhaling moet kijken om zeker te weten dat ik het allemaal goed gehoord en gezien heb.

Lees verder »