Er zou een boeiende verhandeling te schrijven zijn over de dooie mus in de Nederlandse taal- en letterkunde. Met daarin onder meer de vraag: zegt de spreekwoordelijke dooie mus iets over de waarde die ooit aan levende mussen werd toegekend?

Zo zou er ook een verhandeling te schrijven zijn over de plotselinge populariteit van het woord mastodont – niet alleen als scheldwoord maar ook als geuzennaam. En klopt mijn indruk dat rentmeesterschap veel vaker door christendemocraten wordt gebruikt dan door mensen met andere politieke overtuigingen?

Lees verder »

Er is iets aan de hand met onze waardering van het dialect. Dat is het best te merken aan de radioreclames. Van vroeger – twintig, dertig jaar geleden – herinner ik mij reclames waarin dialect werd aangewend om streekproducten aan te prijzen. Hooghoudt graanjenever, Pijnenburgkoek, margarine van het merk Zeeuws Meisje („Ons bin zuunig; geen cent teveul hoor!”) – de slogans staan me niet meer allemaal helder voor de geest, maar de kern van de boodschap wel: dit zijn regionale producten van topkwaliteit.

Lees verder »