Archief voor: september 2010


Meer verborgen boodschappen in Troonredes

Dit jaar zat er een acrostichon verstopt in de Troonrede. Als je alle woorden uit de Troonredes van de afgelopen 21 jaar op frequentie sorteert, blijken er meer geheime boodschappen in te staan. Kijk zelf mee, want de complete lijst is hier opgenomen. ‘Verlangen macht leidt tot wegvallen partijen.’

De grootste taalverrassing van vorige week was dat er een boodschap in de Troonrede zat verstopt. De beginletters van de eerste vijftien zinnen bleken samen WILLEM VAN NASSOV te spellen, een oude vorm van de naam Willem van Nassau.

Lees verder »

Met een holebi op het fluisterasfalt

Een van die boeken die momenteel op mijn nachtkastje ligt is De dood heeft mij een aanzoek gedaan van Kristien Hemmerechts. In de andere boeken die ik van haar las was het me niet opgevallen, maar in dit boek kwam ik verschillende typisch Vlaamse woorden en uitdrukkingen tegen. Enkele voorbeelden: „Een man die tot een kot in de nacht op café zit”; chirolokaal en wegdeemsteren.

Vooral politici hebben decennialang geroepen dat er tussen het Nederlands in België en Nederland nauwelijks verschillen bestaan, maar de laatste jaren zijn zij ingehaald door de praktijk: Vlaamse soaps worden in Nederland ondertiteld (en omgekeerd), Vlaamse schrijvers accepteren niet meer dat Nederlandse uitgevers hun werk vernederlandsen en in Nederlandse woordenboeken wordt sinds kort consequenter aangegeven als een woord of uitdrukking ‘Belgisch-Nederlands’ is.

Lees verder »

Aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid

‘Welke zijn de gevaren die de constitutie van ons rijk bedreigen?” Onder die kop, die in een moderner jasje zo in een hedendaags verkiezingsprogramma zou kunnen staan, schreef het Algemeen Handelsblad op 3 maart 1829 een stuk met daarin de woorden „met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid.”

Was dit een originele vondst? Bij mijn weten wel. Althans, ik ken geen vroegere bron voor deze uitdrukking. Maar echt héél origineel was het nu ook weer niet. Het was indertijd – zo lijkt het – niet ongewoon om zinnen te maken waarbij twee emoties of karaktereigenschappen tegen elkaar werden afgezet volgens de formule: aan x grenzende y.

Lees verder »

Wie niet-katholiek denkt, is een dissident

In mijn jonge jaren heb ik voornamelijk stripboeken gelezen, maar op een gegeven moment kwam daar de krant bij. Dat was begin jaren zeventig.

In mijn herinnering stonden de kranten toen vol met berichten over Sovjetdissidenten, met Solzjenitsyn als dissident nummer één. In 1973 was het eerste deel van De Goelag Archipel verschenen, een beroemd en zeer invloedrijk boek van Solzjenitsyn over de gruwelijke dwangarbeidkampen voor dissidenten in de Sovjet-Unie.
Lees verder »