Gezocht: een alternatief voor stiefmoeder
Tijd voor enkele vragen van lezers, want dat is al even geleden.
Eerst een lange vraag. ,,Mijn ouders zijn gescheiden’’, schreef iemand, ,,en mijn vader heeft al heel lang een nieuwe partner. Samen met de vriendin van mijn vader ben ik op zoek naar geschikte nieuwe woorden die omschrijven wat wij van elkaar zijn. Vaak, als wij ons ergens introduceren, vragen mensen dit. Het is dan altijd lastig om het in één woord te zeggen. Vaak zegt zij zoiets als: ze is de dochter van mijn partner. En ik zeg: ze is de vriendin van mijn vader. Wij wilden graag woorden die onze relatie tot elkaar omschrijven, zonder dat via mijn vader te doen. Het begon voor ons allebei natuurlijk via mijn vader, maar inmiddels hebben wij ook met zijn tweeën een relatie opgebouwd. Stiefmoeder en stiefdochter vinden we allebei te negatief klinken, dus kwamen we uit op derde ouder en bonusdochter. Ik ben heel erg benieuwd wat andere mensen hiervoor bedacht hebben.’’
Stief- betekent oorspronkelijk ‘zonder bloedverwantschap’. Het is een woord dat we al vanaf de dertiende eeuw kennen. Je zou denken dat stiefmoeders vooral sinds de sprookjes van Grimm, gevolgd door allerlei Disneyfilms, een slechte reputatie hebben, maar we vinden de combinatie boze stiefmoeder al in 1656 bij Vondel (,,de booze stiefmoêr mengt vergift in eekelbroot’’). Stiefmoeders hebben dus al heel lang een imagoprobleem, ondanks alle lieve en goede stiefmoeders die er ook altijd geweest moeten zijn.
Een mooi aspect van de vraag vind ik: we willen onze relatie tot elkaar omschrijven, zonder dat via mijn vader te doen – een toevoeging die ook de emancipatie recht doet. Zelf heb ik overigens geen oplossing. Zolang mensen woorden als stiefmoeder vermijden omdat dit een negatieve bijklank heeft, blijft die bijklank natuurlijk bestaan. Je zou ervoor kunnen kiezen om stiefmoeder en stiefdochter (etc.) juist als geuzennaam te gebruiken, maar lastig is dat wel, want stiefmoederlijk heeft sowieso een negatieve betekenis, namelijk ‘liefdeloos, hardvochtig’. De Grote Van Dale geeft als voorbeeldzinnen: ,,ze werden maar stiefmoederlijk behandeld’’ en ,,de natuur heeft deze landstreek stiefmoederlijk bedeeld’’.
Derde ouder zou bij mij meteen vragen oproepen: genetisch bestaan wij doorgaans uit het erfelijk materiaal van een man en een vrouw, en het is een beetje moeilijk voor te stellen wat hierbij de rol kan zijn geweest van een ‘derde ouder’.
Nou ja, gezien het kolossale aantal scheidingen en de talloze gemengde gezinnen moet de vraag zich bij allerlei mensen voordoen. De woordcombinatie gemengd gezin is overigens al in 1935 aangetroffen, maar het betrof hier een religieus mengsel: een gezin met een katholieke en een gereformeerde ouder – zoals bekend een duivelse combinatie. Alle alternatieven voor stiefmoeder, stiefvader, stiefzoon en stiefdochter zijn welkom via www.nrc.nl/woordhoek.
De tweede vraag is van een heel andere orde: ,,Ik kan er geen chocola van maken heb ik altijd een hele merkwaardige uitdrukking gevonden, en ik vraag me af waar die vandaan komt.’’
Het curieuze van deze uitdrukking is dat zij nog maar erg jong is. De vroegste vindplaats is voorlopig een bundel van Simon Carmiggelt uit 1971, getiteld Gewoon maar doorgaan. Daarin lezen we: ,,Ook de portefeuille met aantekeningen. Daar kan hij vast geen chocola van maken.’’ Woensdag meer op de website.
Ewoud Sanders
dinsdag 9 maart 2010, 10:28 uur
Aardige vraag.
Voorstel: het probleem doet zich m.i. vooral voor als de “moeder” en het “kind” elkaar accepteren als de echte moeder of het echte kind vervangende.
Dit zou logischerwijs twee mogelijkheden bieden: vervangingsmoeder maar m.i. beter (want een positievere lading) acceptatiemoeder. Nog positiever zou een cadeau-moeder kunnen klinken.
Uiteraard zijn er dan ook vervangingsdochter, acceptatiedochter of cadeaudochter mogelijk.
dinsdag 9 maart 2010, 13:27 uur
De uitdrukking ‘ergens geen chocola(de) van kunnen maken’ werd door Carmiggelt al in eerdere bundels gebruikt. Maar het oudste citaat tot hiertoe is ééntje van Wim Sonneveld (als Parel) in een televisieuitzending van 1954!!
Modernere varianten zijn overigens: ‘ergens geen cake (of pindakaas) van kunnen maken’. Of: ‘ergens geen omelette van kunnen bakken.’
dinsdag 9 maart 2010, 13:27 uur
Aan mijn middelste van toen 3,5 jaar heb ik de rol van de partner van zijn vader als volgt uitgelegd. Hij heeft één mama en één papa, maar als hij bij papa is dan is die vriendin er ook, en zij zorgt dan ook voor hem, net als papa en mama dat doen. Hij heeft dat rustig laten inzakken en bracht het verhaal later terug naar zijn vader, met daarbij zijn eigen conclusie: “dus dan is zij mijn ‘zorgmama’”. Dat is nu de term die wij thuis hanteren.
dinsdag 9 maart 2010, 13:33 uur
Laatst hoorde ik als alternatief “plusmoeder” ipv stiefmoeder en “cadeaukind” voor een stiefkind. Langs die redeneerlijn ook: cadeaubroer, cadeauoma en plusvader. Persoonlijk vind ik het verschil tussen de voorvoeging plus- en cadeau- wel leuk, omdat de voorvoeging cadeau- echt duidt op iets dat je bij de komst van de nieuwe ouder erbij kreeg. De meer neutrale voorvoeging plus- doet naar mijn mening meer recht aan de nieuwe ouder omdat deze voorvoeging, meer dan de voorvoeging cadeau-, duidt op een volwaardige ouder die niet altijd leuk hoeft te zijn maar ook gewoon een deel van de opvoeding draagt.
dinsdag 9 maart 2010, 18:09 uur
Wat is de nieuwe relatie van de vader anders dan zijn lief? Wel, noem haar dan liefmoeder en als jezelf ook aardig bent, ben je in de kortste keren liefdochter of liefzoon. Van nabij ken ik 2 jonge mensen uit een gestrande relatie. De schoonouders van de moeder beschouwen de 2 jonge mensen als “cadeau gekregen kleinkinderen”. Liever kan niet. Ergo die schoonouders verdienen het predikaat liefopa en liefoma. Zo zijn we van ‘stief’ verlost.
dinsdag 9 maart 2010, 18:36 uur
Beste Ewoud,
Zelf stiefvader zijnde zocht ik ook naar alternatieven. We gebruikten tot nu toe gekscherend leenvader, maar als echt serieus alternatief van stielmoeder, -vader etc, zou ik kiezen voor relatievader, relatiemoeder, relatiekind. Dat is een positief woord en geeft precies aan wat het is. En je kunt een relatie hebben met de moeder en met haar kind. Het staat haaks op draagmoeder (wel bloedverwant, geen relatie), namelijk: geen bloedverwant, wel relatie.
Ik zie hier wel wat in.
Groet, Bert
dinsdag 9 maart 2010, 19:10 uur
AANPLAKMOEDER/-DOCHTER
Geheel toevallig kwam mijn man (toen nog vriend) met de oplossing. Voor zijn dochter, toen zes jaar oud, had hij namelijk het boek van Lena Lijstje (geschreven door Francine Oomen) gekocht.
Toen hij dit boek begon voor te lezen aan zijn dochter was ik aanwezig. Lena de hoofdpersoon was jarig en had een probleem. Wie moest zij uitnodigen? Vrienden, familie, kennissen en/of aanplakfamilie?
‘Aanplak’ was alles wat niet eigen was maar partners en hun eventuele familie -die je er zomaar ongevraagd bijkrijgt als kind- van gescheiden ouders.
Sindsdien spreken wij van aanplakmoeder en -dochter als we in een ‘ moeilijke situatie’ komen. Het is een ieder meteen duidelijk en meestal wordt heel grappig gereageerd of zelfs gezegd dat klinkt veel leuker dan stief…
Met dank aan Francine, ons probleem is opgelost!
(gemengd gezin noemen wij samengesteld)
dinsdag 9 maart 2010, 19:19 uur
Het blijft altijd moeilijk bij de eerste kennismaking of introductie, maar mijn ‘dochter van mijn partner’ en ik noemen elkaar wel ‘lease-moeder’ en ‘lease-dochter’. Inderdaad eenvoudigweg om de beladen term ‘stief’ te omzeilen, en om aan te geven dat we niet volle moeder en dochter zijn (in voorkomende gevallen nemen we overigens die rollen wel aan, net zo gemakkelijk). Het is begonnen als een grap en het werkt prima. Door de lichtelijke verbazing van de ander kunnen we dan luchtig uitleggen wat we van elkaar zijn.
Maar het blijft gek genoeg altijd wat ‘gedoe’.
dinsdag 9 maart 2010, 21:04 uur
Interessante vraag. Ik ken heel veel mensen met stiefmoeders en het klinkt inderdaad negatief. Misschien ben ik er extra gevoelig voor omdat mijn vader een echte stiefmoeder had, een vreselijk mens die er alles aan deed om te lijken op de archetypische stiefmoeders van Grimm.
In het Frans is er één gebruikelijk woord voor schoonmoeder en stiefmoeder: belle-mère. Er is ook het woord marâtre, maar dat is een verouderde of negatieve term. Schoonmoeder is natuurlijk niet per se een positief woord maar beschrijft en de langdurige familieband en het feit dat er geen bloedverwantschap is.
dinsdag 9 maart 2010, 21:14 uur
Waarom niet “aangetrouwde” dochter, resp. moeder?
Een van de twee dochters van mijn tweede echtgenote vertelde als driejarige trots dat ze drie vaders had: papa voornaam A, papa voornaam B en onze vader in de hemel!
Vraag: Hoe gaat dat in moslim-gezinnen met meerdere echtgenotes?
dinsdag 9 maart 2010, 21:52 uur
Hallo Ewoud,
Uit eigen ervaring en uit eigen creative geest van mijn kinderen is het woord ‘bijvader’ ontstaan. Ik werd dus ‘bijmoeder’ tot ieders tevredenheid.
Het klinkt eerst een beetje TE simpel. Maar alle kinderen vonden het helemaal ok.
Je hebt er ‘n vader en/of moeder BIJ.
De beroemde winwin situatie onstaat.
Bijvader
Bijmoeder
Bijkinderen
Het voordeel is dat iedereen het na n korte stilte de situatie meteen begrijpt. Ook kleinere kinderen. én het klinkt een stuk positiver.
Hartelijke groet,
teja
dinsdag 9 maart 2010, 22:37 uur
Alternatief voor stiefouder is opvolgouder.
woensdag 10 maart 2010, 01:35 uur
Tweede en zelfs derde of vierde moeder kan. Tweedehands bijft het. Maar U vraagt naar de bij-teken-is van stief=stift. De kerk van Thorn is een Stift van Luik. Officeel Gestift=gestaaft in de boeken en oorkonde. Zo werd oficieel gestaaft wie de stief van deze of gene zou zijn.. Simon Stevin van Bruggen was een stief en persoonlijk gestaaft door de Burgermeester van Bruggen die de werkelijke vader was en met Marie de Poortere een verhouding had. Stevin=staven bevestigd het tevens in deze naam. Door dat zijn verwekker de Burgermeester; kreeg Simon Stevin een goede schoolgang en dat hebben de lage landen geweten… zo ongelofelijk wereld beroemd werd Simon Stevin van Bruggen. (De Mecanisering van de wereld: E. Dijksterhuis.) dit boek gekroond met de P C Hoofdprijs.
woensdag 10 maart 2010, 01:52 uur
Daar kan ik geen chocola van maken, daar wil ook ik hier eens niets achter zoeken. De bestandelen voor chocolade zijn zo puur van noodzaak; ca-cau=kauw-kauw daar de bonen vroeger rauw gekauwd. Zoals ook de coke bladeren van oorsprong te kauwen. Daar kan ik geen muur van metselen, zegt de metselaar tegen zijn handlanger als hij verkeerd heeft mixt, te veel water, te weinig kalk of zand of cement. Zo zal het dus met sokolaat maken ook zijn. sokolaat=Suck-al-uit. Uitzuigen en de resten weer uit spuigen. Dat spuigen is tot menslijke gewoonte geworden bij die volkeren ook als ze niets te kauwen hebben… spugen ze er lustig op los… zoals de Italianen de gewoonte hebben hevig te sticuleren, onder het vertellen. Gewoonte=gij-woon-te dat is daar waar door recht van gewoonte de gewoonte blijft gehandhaaft gewoon daar te zijn en gewoon daar te blijven waar je gewoon bent en woont. Doodgewoon gaan we allemaal gewoon dood.
woensdag 10 maart 2010, 08:24 uur
Het alternatief is al voorhanden: pleeg-moeder of vader, pleeg- zoon of dochter.De feitelijke relatie wordt bijvoorbeeld duidelijk in de volgende uitspraak: “Mijn vader is in 1998 gehuwd met mijn pleegmoeder” Of “Ik kan zowel met mijn vader als met mijn pleegmoeder goed communiceren”etc.
Kortom we behoeven geen nieuw woord te bedenken, maar wel gaan ervaren dat de aanduiding pleeg”’niet betekent dat beide ouders geen bloedband hebben met hun kind
woensdag 10 maart 2010, 09:20 uur
Al 27 jaar lang deel ik de verzorging en opvoeding van een tweeling. Ik deel deze samen met de biologische ouders. Ik ben niet getrouwd of samen met de vader, nooit geweest. Ik noem mijzelf de meemoeder van detweeling.
woensdag 10 maart 2010, 09:32 uur
Beste Ewoud Sanders,
Mijn dochter vroeg ook eens hoe zij mijn vriend moest noemen. Ik vertelde haar, dat hij haar stiefvader was. Nee hoor, zei ze, “hij is mijn liefvader” en daar konden we ons beiden goed in vinden.
Groetjes,
Mirjam Hijstek.
woensdag 10 maart 2010, 11:55 uur
Beste Ewoud,
Wat dacht u van bonusmoeder, -vader, -zoon en -dochter?
Hoewel de bonus de laatste tijd in een wat negatieve sfeer is beland, is deze toch eigenlijk bedoeld als iets positiefs wat je er zomaar bij krijgt.
Groeten,
Marianne van Meeuwen.
woensdag 10 maart 2010, 12:36 uur
Ik heb vandaag (10 maart) de reacties op de vraag naar een nieuwe benaming voor stiefmoeder gelezen. De suggesties zijn soms wat vergezocht of erg origineel. Mijn voorstel is: nieuwe moeder. Dit is een eenvoudig woord met positieve gevoelswaarde. Het is echter niet altijd toepasbaar, zoals in reactie 16, maar meestal geeft dit benaming goed weer wat men ermee bedoelt.
Joost Meijknecht
woensdag 10 maart 2010, 13:14 uur
Mijn voorstel ter vervanging van stiefmoeder etc. zou zijn ‘volgmoeder’ etc. Het is een opvolgende ‘moeder’ en ze vervolgt die rol. Volgdochters en volgzonen, volgvader.
Wij lezen altijd met veel plezier de woordhoek.
vr. gr.
woensdag 10 maart 2010, 13:33 uur
Beste Ewoud,
Door het plaatsen van “na”, al dan niet via een koppelteken, vóór moeder, vader, zoon of dochter kan worden aangegeven dat het om personen gaat die niet tot het oorspronkelijke gezin behoren.
Hartelijke groet,
Helen
woensdag 10 maart 2010, 14:45 uur
Wat dacht u van “schijndochter”, “schijnmoeder”, “schijnzoon” en “schijnvader”? De eerste lettergreep heeft mijns inziens een niet al te negatieve connotatie en verder dekt het woord de betekenis vrij aardig.
woensdag 10 maart 2010, 15:45 uur
Locomoeder. Het is een heldere, herkenbare term, en dank zij de locoburgemeester is de betekenis duidelijk.
Het heeft een beetje een officieel tintje, maar dat is eerder een voordeel dan een nadeel. Je kunt er mee voor de dag komen: dit is Guinevere, mijn locomoeder.
woensdag 10 maart 2010, 16:21 uur
Gelukkig blijft en kiest een ieder zijn eigen weg in woorden en taal gebruik en zo ontstaan er de synoniemen=saam-aan-noemen. Pleeg=plicht, Wees-moeder, had Hietbrink 1943 geboren meteeen door de zusters in een klooster opgevoed=open-gevoed. Wees=wie-is van wie is dat kind, waar komt dat kindje vandaan? wie heeft het als gevonden-langs=vondeling langs de weg gelegd? Zou Joost van den vondel het ooit hebben geweten?
woensdag 10 maart 2010, 16:35 uur
Wat is er tegen om de huidige partner van pa gewoon aan te duiden als ‘mijn moeder’ en je echte moeder als ‘mijn biologische moeder’ of in geval van overlijden, ‘mijn overleden moeder’? Je sluit zo allerlei doorvraagtoestanden kort, per slot gaat het eigenlijk niemand iets aan, en degenen die het wel aangaat weten al hoe het zit….
woensdag 10 maart 2010, 19:01 uur
Geachte heer Sanders
Mijn voorstel: Noem de ‘nieuwe’ moeder of dochter EXTRAmoeder/dochter/zoon. Dat doet de eigen moeder/dochter/zoon niet te kort en net als een extraatje voegt het EXTRAfamilielid iets plezierigs toe, terwijl duidelijk is, dat er van bloedverwantschap geen sprake is.
Met extra vriendelijke groet,
Aalt Veldkamp,
Amerongen.
woensdag 10 maart 2010, 21:30 uur
Beste Ewout Sanders,
Mijn Zweedse (stief)dochter noemde mij eerst lossas (losse) mama. Vanaf haar 17de noemt ze mij E-mam, van email en extra mam. Haar emailadres begint met spec-dot (special dotter = dochter), zoals ik haar altijd noem. Het groeien van de band wordt weerspiegeld in hoe we elkaar noemen. Nu vindt ze (20 jaar) dat we gewoon moeder en dochter zijn als zij in Nederland is.
Met groet, Tanneke Vriend
donderdag 11 maart 2010, 02:47 uur
“Mijn tweede moeder” vind ik heel acceptabel, maar de wederkerigheid: “mijn tweede kind” maakt dat ongewenst. Ik voel meer voor “buitenmoeder” en “buitenkind” , weliswaar geleend uit het surinaamshollands naar analogie van “buitenvrouw” maar er zijn wel slechtere leenwoorden.
donderdag 11 maart 2010, 09:51 uur
Beste Ewoud Sanders,
Omdat een ‘stiefouder’ toch vaak als een (onaangename) verrassing komt, stel ik voor:
‘aanwaaimoeder’ en dat voorvoegsel kun je gebruiken bij -vader, -dochter, -zoon etc.
Met vriendelijke groet,
Irene Lebram
donderdag 11 maart 2010, 11:13 uur
Een tweetal alternatieven voor de invulling van ‘stief” : mijn schoonmoeder noem ik schijnmoeder en onze schoonzoon schijnzoon; is dat ook niet een geschikt alternatief en te transformeren van ‘stief’ naar ‘schoon’? Zo van: het lijkt mijn moeder en zoon wel en dan ook tevens schijnvader en -dochter
Een ander idee: in Zuid Afrika had ik een gids die een bepaalde grote plant een ‘naboom’ noemde; een ‘bijnaboom’. Dan wordt het dus namoeder, navader en nazoon en -dochter. Iemand die je na aan het hart ligt. Mooi toch.
donderdag 11 maart 2010, 13:21 uur
Waarom niet gewoon, dit is Piet, mijn tweede vader. Of dit is Roos, mijn tweede moeder.
vrijdag 12 maart 2010, 08:43 uur
In Amsterdam hoorde ik in de jaren tachtig de term ‘plastic’ i.p.v. stief-. Meestal in de combinatie met daddy. Maar ook wel samen met woorden als zoon, dochter, vader en moeder. De oorsprong was dus misschien Engels/Amerikaans? Het gebruik was niet altijd ernstig bedoeld.
vrijdag 12 maart 2010, 10:01 uur
Naar aanleiding van het thema van jongstleden dinsdag in de door mij immer met veel genoegen gelezen Woordhoek :
Een paar jaar geleden zat ik met de partners van de twee dochters van mijn partner in de zon en wij stelden met een biertje in de hand vast dat er geen benaming was voor onze relatie. Schoonzoon, nee. Stiefschoonzoon, nee. Ik stelde voor hen aan te duiden als mijn Stoofzoons. ” Goed, ” was de onmiddellijke reactie, ” en dan ben jij de Stoofpeer “
zaterdag 13 maart 2010, 05:24 uur
Lieve Ewoud Sanders:
Lief hé dat zoveele mensen door jou
artikeltje aan hun memme=mamma denken.
We blijven gewoon bij de limburgse zanger Heintje.
“” Mamma je bent de liefste van de heeeeele wereld: de liefste van de heeeele wereld ben jij”"
zondag 14 maart 2010, 16:43 uur
De jongste zoon van mijn man had in deze rubriek gesnuffeld en hij maakte het voorstel om voortaan elkaar liefmoder cq liefzoon te noemen. U kunt zich voorstellen dat ik er erg blij mee werd. Zo verdwijnt in verhalen /kennismaking het weinig aantrekkelijke voorwoord ‘stief’ wat volgens ons niet van toepassing is op onze daadwerkelijke verhouding.
dinsdag 16 maart 2010, 19:31 uur
En daar komt opeens alles voorbij om de nieuwe woordenboeken mee te vullen. ben benieuwd wat er van blijft hangen? En daar kan er dus nog wel eentje bij…. Kosthuismoeder. En die had ik dus in de jaren 60/70. en ze is dat tot haar dood van mij gebleven. Dat kostgeld was maar bijzaak… want liefde kreeg ik onbeperkt. Ik betaalde zelfs haar kosthuisbegrafenis. Moeder? laatst las ik dat een Poes een uit de boom gevallen eekhoorntje zoogde. Liefde daar hoef je niet persee voor geboren, den een uit den ander. Het overkomt je.
maandag 22 maart 2010, 21:06 uur
Beetje laat, want net terug van vakantie- maar: mijn schoonmoeder (geb.1899) noemde de kinderen van haar tweede man onze kalfbroers en -zusters. Ik zie in de van Dale dat dit inderdaad een bestaande term is voor de relatie van kinderen uit tweede huwelijken.
dinsdag 23 maart 2010, 12:20 uur
Er schoot me een simpel woord te binnen voor stiefmoeder, stiefdochter danwel stiefvader, stiefzoon, namelijk:
familievriendin, familievriend.
woensdag 24 maart 2010, 21:47 uur
Beste Ewoud,
De uitdrukking ‘Ik kan er geen chocola van maken’ werd waarschijnlijk begin 19e eeuw al gebezigd.
In ‘De avonturen van Henry II Fix”, de door Atte Jongstra bezorgde roman-autobiografie van de Zwollenaar Henry II Fix , kwam ik onlangs de volgende passage tegen:
“Ik zie nu dat ik een onchronologisch, rommelig aandoend hoofdstuk heb geschreven. Het zij zo. Waarschijnlijk komt dit vaker voor. Alle avonturen zijn immers opgebouwd uit samengestelde, losse onderdelen. Het leven is als de wereld, grillig, onoverzichtelijk, nauwelijks chocolade van te roeren, maar toch alles bij elkaar een wereld.”
(‘De avonturen van Henry II Fix”, Atte Jongstra, blz .111, De Arbeiderspers, 2e druk januari 2007)
Henry II Fix leefde van 1774 tot 1844. Wanneer hij deze tekst precies geschreven heeft weet ik niet – Atte Jongstra wellicht wel-, maar ik vermoed ergens tussen 1832 en 1844.
‘Er is nauwelijks chocolade van te roeren’ is wel niet helemaal hetzelfde als ‘ergens geen chocola van kunnen maken’, maar er wordt hier wel hetzelfde mee bedoeld. Zoiets als: dit is zo onsamenhangend, onbegrijpelijk, onlogisch of raar etc dat je er niets mee kunt beginnen.
De uitdrukking die Henry Fix gebruikt is misschien wel de voorloper van, maar in ieder geval een variant op onze tegenwoordige uitdrukking “Ik kan er geen chocola van maken”.
Dat “roeren” vind ik overigens een stuk beeldender en daarmee amusanter dan “maken”: Je ziet meteen iemand verwoed met een lepel in een onsamenhangend klonterwerk van melk, cacao en suiker husselen wanhopend dat het ooit nog een homogeen papje wordt.
Het zou mij niet verbazen als de uitdrukking(en) rechtstreeks ontleend is(zijn) aan de cacao- en chocolade-industrie, die begin 19e eeuw, de tijd waarin Fix leefde, ook in Nederland van de grond kwam. Cacao was lange tijd een luxe die alleen de rijken zich konden permitteren, maar eind 18e eeuw begon de prijs te dalen, zodat ook ‘gewone’ mensen het konden betalen en ermee in aanraking kwamen. De eerste cacao- en chocoladefabrieken verrezen in ons land in 1815 (van Houten) en in 1824 (Blooker)
‘Vaste’ chocola maken was en is geen eenvoudige klus. Er komt heel wat bij kijken om de goede melange, structuur, smaak, smeltingseigenschappen en wat dies meer zij te verkrijgen. Daarvoor moeten verschillende bewerkingen worden doorlopen. Een daarvan heet “Concheren’, een procedé waarbij de hete chocolade urenlang wordt omgeroerd. Refeerde Fix hieraan of slechts aan het bereiden van een eenvoudig kopje vloeibare chocolademelk? Dat laatste lijkt mij het meest aannemelijk. De man leek me wel geniaal, maar geen keukenprins …
Met vriendelijke groet,
Edith van Leeuwen
vrijdag 26 maart 2010, 16:08 uur
Beste Ewoud,
Naar aanleiding van de zoektocht naar een ander woord voor stiefmoeder:
De ouders van mijn schoondochter zijn van origine Russisch. Het blijkt dat het Russich een woord heeft voor deze relatie, dus voor de relatie tussen haar vader of moeder en mijn vrouw of mij. Dat zal waarschijnlijk in andere talen ook wel het geval zijn, maar in het Nederlands niet.
Misschien kun je hier een nieuwe zoektocht van maken?
Met vriendelijke groet.
woensdag 14 april 2010, 15:48 uur
Doe maar gewoon hé, bij GVN-familie4Justice noemen we haar al 10jr ‘nep-moeder’, en, weet daarbij dat gescheiden kinderen zich als vanzelf met vuile wonden vals moeten hechten (Stockholm) en daarbij (ook maatschappelijk, systematisch) met Parental Alienation worden opgezadeld, en al te vaak in lesbo-gezinnen. Weet dat niet een corrigerende tik maar scheiden kindmishandeling is, dat kinderen als wapen worden ingezet onm te ontvaderen, dat scheiden niet normaal is en een vorm van Parental Alienation. Sterker nog, scheiding is in wezen ‘gezinsmoord’ op kinderen&vaders, immers binnen 5jr is de situatie zodanig verziekt dat meer dan 60% van de gescheiden kinderen&vaders elkaar noot meer zien. Al dat (macro-economische) gesol met kinderen al die ongezonde zelfzucht vs. gezonde kinderwens, bah. Stop de vuile gefeminiseerde oorlog jegens kinderen&vaders, hetero’s en normale gezinnen, FamilyLife4Chilrdren&Fathers!
maandag 10 mei 2010, 14:52 uur
Ad Verdiesen?! Alles okay bij jou in het hersengebied? Jouw uitspraken kunnen echt niet! ze zijn kwetsend voor gescheiden mensen! Als ouders bij elkaar blijven en dag in dag uit ruzie maken, is dat gezonder voor een kind dan scheiden? Ik dacht het niet! Ik denk Ad, dat jij eens eerlijk naar jezelf en naar mensen moet kijken in plaats van tegen iedereen aan te schoppen. Per slot van rekening willen bijna alle mensen hetzelfde: liefde en geliefd worden.
woensdag 26 mei 2010, 20:52 uur
Als ik mijn stiefkindjes introduceer zeg ik meesten bonuskinderen. Daarna word ik vaak een beetje gek aangekeken. Het moet duidelijk nog inburgeren!:-) Zelf noem ik mijzelf gekscherend akelige stiefheks.. Als alternatief vind ik het Franse Bellemere echter veel mooier (uiteraard), maar liefmoeder is ook super bedacht!
dinsdag 28 december 2010, 14:19 uur
Ik voelde mij meer een zorgmoeder dan een stiefmoeder.
dinsdag 26 juli 2011, 15:55 uur
wat een onzin. een stiefmoeder is geen echte moeder, geen bloedverwant en heeft geen enkel recht om het kind te straffen.