Beschamend
Idee van de Amsterdamse taalkundige Jan Stroop, gelanceerd in NRC Handelsblad: breng kinderen die niet goed kunnen spellen, schaamte bij. Een uitstekend plan: ’Snap je nou nóg niet hoe het zit met die d’s en t’s, Janneman? Je bent een ezel en omdat je een ezel bent, mag je deze ezelsmuts op, met lange ezelsoren, en kun je de rest van de les in de hoek van de klas blijven staan, met je neus naar de muur.’
Van alle stukken over de spelling heeft er één mij het meest getroffen: een stuk dat afgelopen zaterdag in NRC Handelsblad stond. De auteur is Jan Stroop, een taalkundige die tot 2003 als hoofddocent was verbonden aan het Instituut voor Neerlandistiek van de Universiteit van Amsterdam.
Stroop is een redelijk bekend taalkundige. Hij is de ontdekker van het zogenoemde Poldernederlands, een uitspraakvariëteit van het ABN.
Stroop vindt het vreselijk dat jongeren niet meer kunnen spellen, want de spelling van de werkwoordsvormen is volgens hem ,,in een uurtje” te leren. Hij vindt dat er op scholen op spelfouten zou moeten worden afgerekend, in elke les. Spelfouten zouden volgens hem ook veel zwaarder moeten meetellen bij het centrale eindexamen. Hij gaat nog een stapje verder: ,,Breng de leerling (zo nodig) schaamte bij over zijn spelfouten, want er zit een belangrijke sociale kant aan. Goed spellen heeft ook te maken met fatsoen en stijl tegenover de lezer, zoals je ook aandacht besteedt aan je uiterlijk en je gedrag tegenover een ander.”
Ik vind dit een ontzettend goed idee: leerlingen schaamte bijbrengen over hun spelfouten. Stroop zegt er niet bij hoe we dit moeten aanpakken, maar we zouden kunnen teruggrijpen op praktijken uit het vroegere onderwijs, dat door velen zo wordt bejubeld.
Stel: Jantje heeft veel spelfouten gemaakt in zijn dictee. Spellen leer je op de basisschool, dus Jantje is ergens tussen de zes en twaalf, maar je kunt niet vroeg genoeg beginnen met iemand schaamte bijbrengen. Dus roep Jantje voor de klas en zeg heel hard, zodat iedereen het kan horen: ‘Wat is dit voor dommigheid, Jantje? Wat ben jij voor een oliebol? Snap je nou nóg niet hoe het zit met die d’s en t’s, Janneman? Je bent een ezel, Jantje, en omdat je een ezel bent, mag je deze ezelsmuts op, met lange ezelsoren, en kun je de rest van de les in de hoek van de klas blijven staan, met je neus naar de muur.’
Hoe haalt Stroop het in hemelsnaam in zijn hoofd om kinderen schaamte bij te brengen voor de dingen die zij niet weten of niet goed beheersen? Denkt hij werkelijk dat dit zal helpen? Meent hij in alle ernst dit een goed recept is om de nieuwsgierigheid en leergierigheid van kinderen te prikkelen?
Ik vind het een beschamend idee, zeker voor een taalkundige, die als geen ander zou moeten weten dat spelling helemaal niet eenvoudig is. Als de werkwoordsspelling werkelijk ,,in een uurtje” te leren zou zijn, waarom trekken basisscholen hier dan járen voor uit? En waarom houden ook veel hoogopgeleide mensen – jongeren en volwassenen – hier dan problemen mee?
Goed spellen heeft te maken met fatsoen en stijl, zegt Stroop. Ik vind het stijlloos en onfatsoenlijk om anderen schaamte bij te brengen voor iets dat zij niet weten. Didactisch zou dat een enorme stap achterwaarts zijn.
Ewoud Sanders
woensdag 24 januari 2007, 09:30 uur
Als er een ezelsmuts voor kinderen wordt aanbevolen heb ik als Moeder en Oma ook nog wat te vertellen.
Kinderen voor schut zetten omdat ze zich niet kunnen uitdrukken of omdat ze niet kunnen spellen gaat even niet door.
Die ezelsmuts hoort op het onderwijzend personeel waarmee het kind het heeft moeten doen sinds hun 4e jaar. Hoeveel van die lui zijn eigenlijk ooit opgeleid door Jan Stroop?
Is hij een kamergeleerde? Niet in de realiteit?
Verder wil ik het opnemen voor de ezel. Best een handig beest in de bergen. Weet de vracht op de rug goed te balanceren en de pootjes veilig neer te zetten.
Kunnen we nog wat van leren.
woensdag 24 januari 2007, 14:42 uur
Natuurlijk gaat het in het openbaar te schande maken van een kind veel te ver. Maar een beetje minder flauwe lesmethoden zouden best nuttig kunnen zijn. We zijn wel een beetje erg soft geworden, volgens mij.
woensdag 24 januari 2007, 16:36 uur
Het is asdat het nattuurlijk vanzelfsprekent onsin is, al die gedoe over foute. In elke spelling zit speling (gijnige woordspelling nietdan?) toch.
Wie se moete straffen is die meesters en jufven, die niet eens kunne rekene, anders zouwe ze niet voor zo’n laag hongerloon zich elke minuut laten uitkaffere door die kinderen en hunnie hun ouders. Billekoek, ezelsoren, de hoek in, pleinvege, met de plak die lui. Wie daar niet tege ken kenne ze daarna minister make. Van onderwijs ofso. Wat dagje van de uitspraken tegen woordig: ‘En dan folgt nu de feif kilometer foor froue’ en dat soort oorpijn trekkende atticuleeren. Haal hunnie der schoolgeld gerustig weer terug!
woensdag 24 januari 2007, 17:49 uur
Wie veel spelfouten maakt, diskwalificeert zichzelf. Een personeelsfunctionaris zal brieven met veel spelfouten op de stapel “Helaas…” leggen. Een wetenschapper, onderwijzer, enz. zal minder serieus genomen worden als hij veel spelfouten maakt. Slechte spellers krijgen de ezelsmuts toch wel opgezet. Het wordt alleen niet gezegd, want daarmee kwets je blijkbaar iemand. Niets zeggen, maar iemand er wel op afrekenen, is dat beter?
Volgens mij is dit wat Stroop bedoelt. Laat kinderen (én onderwijzers) spelling weer belangrijk vinden om te voorkomen dat ze later de ezelsmuts opgezet krijgen.
woensdag 24 januari 2007, 18:29 uur
Neen hoor. De gemiddelde personeelsfunctionaris herkent die fouten helegaar niet. En zo draait het molentje rond.
En toen, en dan, en toen, huurde de MANAGER zijn oude leraar in. Help mij, zei hij toen.
We moeten maar een flink uurtarief rekenen. Zo ongeveer in de orde van …
Dat zal toch wel helpen? Geen probater middel om de intrinsieke waarde van taalbeheersing te bepalen dan de economische waarde te betalen. Toch?
Zo maar, hoor.
JJL
woensdag 24 januari 2007, 18:38 uur
Het zijn vooral de taalkundigen, die de spelling er steeds moeilijker op hebben gemaakt, zij moesten zich eens een potje gaan schamen!! De zogenaamde laatste aanpassing van de officiële spelling heeft bij veel mensen de stoppen doen doorslaan. Laatst nog een verhitte discussie met mijn moeder gehad of het nu “paddestoel” of “paddenstoel” is.
Wie het weet mag het zeggen. Arme buitenlanders aan wie wij dat allemaal diets (of is het Diets) moeten maken!
woensdag 24 januari 2007, 18:46 uur
Wie alleen het stuk van Ewoud Sanders gelezen heeft, moet wel de indruk krijgen dat ik kinderen die niet kunnen spellen voor schut wil laten zetten. Wie mijn stuk in NRC-Handelsblad van zaterdag 20 januari leest, zal zien dat ik het begrip schaamte te berde breng in een alinea over ‘t Centraal Eindexamen van de Middelbare school. Ik schrijf dan: “Breng de leerling (zo nodig) schaamte bij over zijn spelfouten”. Sanders maakt daar dus “kinderen” van en neemt ‘t op voor die kinderen, als hij schrijft: “Als de werkwoordsspelling werkelijk ,,in een uurtje’’ te leren zou zijn, waarom trekken basisscholen hier dan járen voor uit?”.
Op die vraag weten de meeste ouders ‘t antwoord wel, zoals ik weet dat ik kans zie om een chimpansee in 2 jaar te leren zijn eigen naam te schrijven.
woensdag 24 januari 2007, 19:30 uur
Kinderen voor schut zetten, mag niet meer en dat is een van de redenen waarom ze niet meer kunnen rekenen of schrijven. De zachte aanpak faalt altijd en daar zijn we al veel te lang mee bezig. Als kinderen falen, wordt dat tegenwoordig op de kap geschoven van de leerkrachten die te weinig invoelend vermogen zouden hebben. Onzin: leer de kinderen dat je goed moet presteren om vooruit te komen en niet dat ze maar wat kunnen rommelen en dat anderen het wel zullen in orde brengen.
Volledig akkoord dus met (onder andere)de laatste zin van Jan Gerritsen.
woensdag 24 januari 2007, 21:00 uur
Goed idee: brengt de leraren die de leerlingen onvoldoende leren spellen schaamte bij.
Hun koppen hoeven niet persé op internet.
Kort ze wel op hun salaris. En laat die leerlingen vervolgens opschrijven waarom ze vinden dat die vrouw of man desondanks mag blijven; met of zonder spelfouten.
woensdag 24 januari 2007, 22:08 uur
De basisscholen trekken hier helemáál niet “jaren voor uit”!(citaat Ewoud Sanders). Dat klopt niet en dat is nou juist het probleem: (Nederlandse)taal en grammatica staan onderaan het lijstje van prioriteiten in het onderwijs.
Ze zouden dat wèl weer moeten doen, vind ik: zorgen dat taal, taalbeheersing en het goed spellen ervan weldegelijk belangrijk is, maar wie ben ik?
Ik ben bang dat het in dit land véél belangrijker is dat je zoon goed voetbalt. En dat je hier pas meetelt als je níet 100 km. per uur rijdt in de max. 100 km. zones, maar 160-200 km. Tsja.
woensdag 24 januari 2007, 23:02 uur
Misschien is zowel de jeugd als de school een beetje lui. Ik kan me herinneren dat mijn taalfouten ook in proefwerken van geschiedenis, aardrijkskunde enz. puntenverlies opleverde. Op die manier leer je héél snel zonder fouten schrijven.
woensdag 24 januari 2007, 23:18 uur
Ik kreeg in het stuk eigenlijk de indruk dat Stroop met dat ‘schaamte bijbrengen’ eerder doelde op middelbareschoolleerlingen dan op die in de basisschool. Ik vind het wel wat gemakkelijk om hem op deze manier te kakken te zetten.
donderdag 25 januari 2007, 00:25 uur
De opmerking van Dhr Stroop over chimpansees in deze reactie-pagina “ chimpansee kan zijn naam schrijven na 2 jaren “ ontlokt openbaring van een volgende waarneming m.b.t. deze diersoort .
Van chimpansees is een aantal jaren geleden al aangetoond tijdens een wetenschappelijke test dat deze dieren op de beurs beter beleggen dan de doorsnee professionele belegger , zulks gemeten over een periode van 1 week beleggen op de NewYorkse beurs : een feit waaruit hetzij het hoogst intelligente karakter van deze diersoort blijkt , dan wel waaruit het wetenschappelijk niveau van beleggen in zijn algemeenheid kan worden afgeleid
donderdag 25 januari 2007, 02:23 uur
Spelfouten zijn soms als spontane mutaties in DNA gunstig voor ontwikkeling.
Neem het begrip “Kaas a blanca” : geextegreerde autochtoon
of : Smeltvrees
donderdag 25 januari 2007, 03:46 uur
Spelling is geen onderdeel van de taalkunde. De geschreven taal vormt geen onderdeel van de taalkunde. Ongeveer les 1 van de taalkunde. Als taalkundige moet Jan Stroop dan ook zijn mond houden over spelling. Dat taalkundigen zich bezighouden met de spelling heeft geleid tot de ramp van 1995 en de farce van 2005. Spelling zou moeten worden bepaald door schrijvers, journalisten, redacteuren, vertalers etc. Kortom, door mensen die zich dagelijks intensief met spelling bezighouden. Stroop aan de schandpaal.
donderdag 25 januari 2007, 10:59 uur
Spelling zegt inderdaad veel over mensen. Niet alleen fouten in een geschrven stuk, maar ook de manier waarop mensen omgan met die fouten zegt veel.
In de loop der jaren heb ik bijvoorbeeld geleerd dat mensen die erg over spelling struikelen en min of meer automatisch spelfouten in een tekst beginnen te corrigeren doorgaans ook de mensen zijn die zo’n tekst inhoudelijk het slechtst lezen. Vermoedelijk worden ze gehinderd door de vele fouten. Ik weet in elk geval dat, als ik een tekst heb uitpgedeeld in een evrgadering,ik vooral van hen de inhoudelijke vragen kan verwachten (doorgaans te beantwoorden in de vorm van “dat vindt U op blz 4, 3e alinia, tweede regel”). Gewoon niet zo goed gelezen dus.
Ik persoonlijk heb van daaruit de stelling ontwikkeld dat het nu net de spellingsfanaten zijn die een taalprobleem hebben, meer in het bijzonder een leesprobleem. Vandaar ook het sterke verlangen naar handhaving van regels bij deze groep. Improvisatie en vrijheid zijn alleen voor de meer taalvaardigen weggelegd, niet voor hen.
Kom op slechte spellers van Nederland, laten we iets meer begrip hebben voor onze medemens die gewoon wat meer moeite met lezen heeft.
ps: we sturen mensen met 30 tot 40 uur rijles de weg op. Daarbij vallen doden en worden regels niet gerespecteerd. Is spelling belangrijker?
donderdag 25 januari 2007, 12:48 uur
Ja, die jeugd van tegenwoordig, spellen kunnen ze ook al niet meer. Dan mijn generatie, of die van mijn ouders…
Kom nou toch, ja, ze kennen veel meer schaamte en passen daarom wel op zich in zo’n discussie te mengen. Stel je voor dat ze een foutje maken. Gelukkig leerde men op de ambachtschool een hoop nuttiger dingen.
De Nederlandse economie draait voor meer dan de helft op laagopgeleide mensen, die lang niet alles goed kunnen spellen. Gelukkig (inderdaad Joppe) kan hun baas dat vaak ook niet foutloos en die is wel wijzer dan een goede medewerker “op te hangen” aan een spelfout.
In mijn 21-jarige carriere als leerling/student heb ik héél veel rode streepjes in mijn werk gezien, en heel wat uurtjes onderwijs over d’s en t’s. Ik ben heel goed terechtgekomen, maar blijf moeite houden. Ik heb ook maar één keer in al die jaren goede, gerichte feedback gegeven op wat ik precies fout deed. Dus: maak je geen zorgen over het gehalte “d-t-fouten-spotten” van het onderwijs, maar over goed taalvaardighedenonderwijs waar tekstverzorging een logisch onderdeel van is.
donderdag 25 januari 2007, 16:40 uur
Wat me nog ‘t meest verbaast is dat Ewoud Sanders ‘t verschil niet schijnt te weten tussen iemand voor schut zetten en iemand schaamte bijbrengen.
Mijn stuk is te vinden:
http://www.janstroop.nl/columns/NieuwNederlandsSpelpeil.shtml
vrijdag 26 januari 2007, 14:12 uur
Dat zelfs een taalkundige sporadisch een misser begaat in een publicatie, toont eens temeer aan dat het correct gebruiken van onze taal niet gemakkelijk is. Dr. Stroop, de spelling van de werkwoordsvormen is vrouwelijk, en dus is ze (niet hij) in een uurtje te leren.
vrijdag 26 januari 2007, 17:49 uur
Het meest stoor ik mij aan het gebruik van me in plaats van mijn. Veel jongeren doen dat op hun weblog. Op ‘me weblog’ zoals ze over hun weblog zouden zeggen. Tenenkrommend.
Een andere vraag, nu het toch over kinderen gaat: weet u of het nestdrang of nesteldrang is? Daar worstelde ik laatst mee. Het lijkt allebei te kunnen?
zaterdag 27 januari 2007, 15:02 uur
Stroop heb helegaar gelijk. “Beschamen” is inderdaad niet hetzelfde als voor iemand voor schut zetten. De discussie over spelling is een beetje vergelijkbaar met de discussie over geschiedenis en aardrijkskunde: “Als je de grote verbanden maar begrijpt dan hoef je details niet meer te kennen. Die details kun je opzoeken.” Om dat dat opzoeken echter niet gebeurt in de steeds sneller voortrazende maatschappij staat gebrek aan kennis over details gelijk aan gebrek aan begrip.
Jan Kusters heeft daarom ongelijk. Het gaat niet over een enkele d of t. Het gaat er om dat met het verlies van het besef over d, t en dt, we ook accepteren dat de schrijver geen besef meer heeft van tegenwoordige of verleden tijd. Het gaat er om dat met het verlies van het besef of we een dt of een t moeten gebruiken, teksten steeds slechter leesbaar worden, totdat ze inderdaad op het laatst alleen nog te begrijpen zijn voor een enkeling die is ingevoerd in het specifieke jargon van de baas en zijn kornuiten.
zondag 28 januari 2007, 16:00 uur
“Beschamend” is vooral een omschrijving die van toepassing is op het denken van Hr. Stroop – daarin ben ik het geheel en al eens met Hr. Sanders. Nog veel verontrustender (het moderne Nederlands zou het woord “zorgelijker” gebruiken, omdat een term als “zorgwekkend” de laatste taalzuiveringen blijkbaar niet heeft overleefd) is dat Hr. Stroop spelling als een soort canon wenst te zien: een impliciet brevet van Nederlanderschap, “als je die beheerst, zit het wel goed.” Terwijl die spelling, net zo goed als andere kenmerken die een fatsoenlijke van een minder fatsoenlijke of zelfs erbarmelijke tekst onderscheiden, vooral een kwestie is van bewust keuzes maken. Weten welke logica er achter een bepaalde schrijfwijze schuilt – dus waarom er soms een d, soms een t, en soms dt wordt geschreven. Dat is van een andere orde dan “in een paar uur kun je dat leren”. Misschien is Hr. Stroop (met zijn ongetwijfeld fenomenale didactische gaven)in staat mij in een paar uur het Handboek Soldaat uit het hoofd te laten leren, maar ik zou mezelf gezegend achten als ik niet onder zijn bevel naar Afghanistan hoefde..
Spellen is denken, en dat is iets heel anders dan de kadaverdiscipline die in de visie van Hr. Stroop de ruggengraat (hoezo? hoeveel ruggen heb je nodig voor een ruggegraat?) van het Nederlands vormt. Wie denkt en zich verdiept in de achtergronden van de woorden die hij (of zij) schrijft kan welbewust kiezen voor een bepaalde spelling, en de oekazes van commissies aan laarzen lappen: een attitude die Hr. Stroop en vele andere verdedigers van de door een reeks regenten opgestelde groene-boekje-regels vreemd lijkt te zijn. Befehl ist Befehl, en spelling is spelling. Sorry, maar ik ga toch liever uit van het adagium dat “goed geschreven goed gedacht” is, en daarin hoef ik me niet te laten leiden door de (mis)creaties van een commissie. Het is alom bekend dat een kameel in feite een paard is dat is ontworpen door een commissie, en als ik me te paard wens te verplaatsen hoef ik niet per se de ABN-kameel van de laatste spellingsherziening te bestijgen. Want die nieuwe (en volgens Hr. Stroop dus correcte) spelling is niet meer dan toevallig in een commissie gestold Poldernederlands, voorzien van een officieel goedkeuringsstempel. Als daar mijn toekomst als inkomensverwerver of burger met aanzien in de maatschappij van afhangt, zou ik er de voorkeur aan geven af te zien van dat inkomen of die positie van aanzien. Maar voor sommigen heiligt het doel de middelen, en dan worden de middelen ineens heilig.
maandag 29 januari 2007, 02:15 uur
Jan Stroop, je had veel eerder moeten reageren door je volledige artikel beschikbaar te maken.
Dat begrip “voor schut zetten” is nooit gebezigd door Ewoud.
maandag 29 januari 2007, 02:31 uur
Er is serieuze aandacht voor de spelling. Kerndoel 8 verschilt niet zoveel van de visie voor een corporatie. Kerndoel 11 veronderstelt dat die visie al is geimplementeerd en wordt toegepast.
Spoedig zal er over leerlingen worden gesproken als “units”, net als bij het produceren van auto’s. Dit is je budget dit zijn het aantal leerlingen. Doe het er maar mee.
Het Ministerie van Onderwijs zit dus op een roze wolk. Om iets op te zoeken in een woordenboek moet je wel eerst het ABC kennen. Spelling van werkwoordvormen. Om dat te leren duurt even langer dan 10 uur+, als de leerling onvoldoende grammaticale kennis heeft.
Studenten vanaf 4 jaar, ga er eens flink tegenaan trappen.
Het onderwijs is onder de maat, kun je hier allemaal lezen.
Er wordt bulten geld voor betaald door de belasting betaler.
Zoek resultaten, zodat jullie weten hoe je brood moet verdienen!
maandag 29 januari 2007, 16:42 uur
dat er zo slecht gespeld wordt, komt o.a. doordat +iedereen+
zich met de schrijfwijze van het nederlands bemoeit. doordat
er zoveel aan wordt gebroddeld, is enige logica verdwenen.in
zweden b.v. heeft men omstreeks 1900 de spelling gemoderni-
seerd en is daardoor beter te begrijpen. niet in nederland
dus. omstreeks 1954 kwam er een modernere versie van
de bastaard-woorden, die in de tijd van de genestet al ge-
bezigd werden. 1996 werd de natie weer ‘n vreemde wijze van
spellen opgedrongen. dan hebben we zo’n woordenboek, dat
als autoriteit wordt beschouwd. maar dit keurt alle +moderne
uitbraaksels+ als goed standaard-nederlands goed.
maandag 29 januari 2007, 17:13 uur
Aan alle jonge mensen in Nederland van de leeftijd 4 jaar+.
Eis dat je goed wordt onderwezen.
Als je dat niet doet worden jullie ook een van die mensen die hun hele leven gaan werken voor het minimum loon, een speelbal worden voor mensen in de politiek en onwetend jezelf in de grond zitten te werken op het gebied van het welzijn van jezelf en je gezin. De problemen die het onderwijzend personeel misschien heeft gaat jullie als leerling geen bal aan. Jullie zijn er nu, om onderwijs te ontvangen. De tijd waarin dat mogelijk is is beperkt. Wanneer je 16 bent moet je het redelijk onder de knie hebben. Zo niet staat er een hek in je toekomst. Nooit verder gekomen dan… Laat dat niet gebeuren. Doe er wat aan!
donderdag 1 februari 2007, 13:05 uur
Mijn ervaring is dat afrekenen op de spelling bij andere vakken demotiverend werkt. Je antwoort is goet, maar wort toch faut gerekent. Driewerf bah!
Ik ben het eens met Stoop dat zorgvuldigheid in het gebruik van taal voorwaarde is. Maar afrekenen is een afgeleide van belonen en straffen. Kinderachtig! Zou niet moeten voorkomen in onderwijs aan bijna-volwassenen.
Motiveren, dát is de taak van de leerkracht. Motiveren, nieuwsgierig maken, het willen leren, willen begrijpen stimuleren. Het beste naar boven brengen bij de leerling. Maar ja, vermoeidheid, gemakzucht, laat maar waaien.
maandag 5 februari 2007, 13:31 uur
Inge, Ik denk dat jij erachter bent.
Alle mensen die we nodig hebben om onze huishouding goed te laten functioneren zijn veel belangrijker dan alle taal goden.
Mensen die we nodig hebben om de plee, de verwarming en de afwasmachine weer in orde te maken. Die staan hoog op mijn lijst.
Toch moeten ze kunnen rekenen om een bedrijf in stand te houden en het zou handig zijn als ze goed genoeg kunnen formuleren om een lening bij de bank te krijgen. Beroepsgericht taalvaardig onderwijs. Bestaat dat?
Einstein, de man met zo’n bende wit haar, dacht veel bij elkaar. Nogal briljant. Hij was er ook goed in om hamer, zaag en spijkers te gebruiken. Iedereen met een ambacht is dus in goed gezelschap.
dinsdag 6 februari 2007, 22:45 uur
Hoe naïef.
Probeer als “ambachtsman – of -vrouw” een offerte uit te brengen en ervaar wat het is om afgewezen te worden op je gebrekkige kennis van de Nederlandse taal of, en dat werkt misschien nog beter, ervaar hoe het is wanneer je wordt geselecteerd op basis van je onderscheidend vermogen om een taalkundig correcte brief/offerte te schrijven. (Indruk bij de potentiële opdrachtgever is toch vaak dat zo iemand waarschijnlijk ook op het ambachttechnische deel kwaliteit levert.)
donderdag 28 juni 2007, 00:04 uur
Foutloos spellen is zéker noodzaak! En “taalgoden” is één woord; wie dàt nog niet weet, mag de deur niet meer uit! Bovendien zullen kinderen hopelijk nimmer als “units” worden aangemerkt, want dat is een lelijk, slecht, armzalig, dom, nota bene, nietszeggend en bovenal Engels woord! Het is toch van de zotte, dat hedendaagse schooljuffen niet meer weten dat “huiskamer” één woord is en “vind je” zonder “t” aan het eind wordt gespeld! Scháámte! En dàt is wat men de schoolgaande jeugd óók weer hoognodig moet bijbrengen!
zondag 29 juli 2007, 13:01 uur
Een slechte speller kan toch heel gelukkig worden. Jammer is dat je vaak eerder beoordeeld wordt op je spelling dan op je persoonlijkheid. Goed spellen vergroot je kansen op van alles en nog wat.
Waarom het zo vaak fout gaat? Het spellingonderwijs hanteert nog dezelfde didactiek als van voor de spellingcontrole. En die was al niet goed. Wil je het goed én makkelijk leren kijk dan op http://www.bruuttaal.nl/lk%20spelling.htm en kijk ook eens bij ‘werkwoordspelling’.