Oranje voor de wedstrijd tegen Brazilië. (Foto Reuters)

Om u vandaag alvast aan te verlekkeren: NRC brengt the road to the final in beeld. Herinnert u zich nog het moeizame begin van de Spanjaarden op dit WK? Of het stroeve spel van Nederland tegen Denemarken? De eerste goal van Robben? En natuurlijk die redding van Stekelenburg tegen Brazilië en de agressie bij Robinho. De ontlading bij Wesley Sneijder maar ook de doelpunten van David Villa. Hoe kwamen Spanje en Nederland ook alweer in de finale? Bekijk het hier.

Müller juicht na zijn treffer, de 1-0 tegen Uruguay. Het is zijn vijfde dit WK. (Foto Reuters)

Duitsland is derde geworden op het WK in Zuid-Afrika door van Uruguay te winnen in de troostfinale. In het Nelson Mandela-stadion in Port Elizabeth maakten de twee verliezende halve finalisten er een boeiende wedstrijd van.

De Duitser Thomas Müller, die voor de vijfde keer dit WK scoorde en daarmee op gelijke hoogte komt met Wesley Sneijder en de Spanjaard David Villa, en Edinson Cavani van Uruguay brachten voor rust de stand op 1-1. Na rust bracht ook de Uruguayaan Diego Forlán zijn doelpuntentotaal op vijf, maar Duitsland richtte zich op via Marcel Jansen en Sami Khedira die beiden met het hoofd scoorden.

De wedstrijd kreeg nog een passend slot met een fraaie vrije trap van Forlán op de lat. Duitsland ontsnapte vroeg in de wedstrijd aan een rode kaart toen verdediger Dennis Aogo slechts geel kreeg voor een zware overtreding op Diego Perez in de vierde minuut.

Voor Duitsland betekent het de vierde keer dat het derde wordt op een WK. Ook in 1970 was het te sterk voor Uruguay in de troostfinale. Daarnaast pakte Duitsland brons in 1934  en 2006. Uruguay greep net als in 1970 ook al in 1954 naast het brons.

Lees verder »

“It’s déjà vu all over again”, zei honkbalcoach/orakel Yogi Berra ooit. Ook in voetbal is veel al eerder gebeurd, of doet ergens aan denken. Vandaag: Duitsland niet in de finale.

Schweinsteiger baalt. (Foto AP)

Als u gevraagd wordt om van een willekeurig eindtoernooi (EK of WK) de finalisten te noemen, en u heeft geen idee, noem dan in ieder geval (West)-Duitsland. Bijna fifty-fifty kans dat u die dan alvast goed hebt. Het is genoegzaam bekend: Duitsland komt vaak ver: zeven keer een WK-finale, net als Brazilië. Maar de troostfinale is vier keer gespeeld door die Mannschaft, één keer vaker dan Brazilië.

Ook in 2006 werd, in eigen land, de halve finale verloren. De Italianen scoorden in de verlenging en de eerste van Grosso was – net als Puyols kopbal gisteren – terug te brengen tot on-Duitse verdedigende wanorde bij een corner. Enerverender was de verloren halve finale in 1970; ook wel het Jahrhundertspiel. Doelpunten van Gerd Müller, de negende en tiende dat WK van der Bomber, in de verlenging mochten niet baten: Italië won uiteindelijk met 4-3.

Lees verder »

“It’s déjà vu all over again”, zei honkbalcoach/orakel Yogi Berra ooit. Ook in voetbal is veel al eerder gebeurd, of doet ergens aan denken. Vandaag: de poeier van Gio.

'Gio' na zijn 1-0 tegen Uruguay. (Foto AP)

In de memorabele halve finale tussen Nederland en Uruguay kon eigenlijk maar één actie heuglijk worden genoemd om zijn schoonheid. Giovanni van Bronckhorst schoot vanaf 35 meter de 1-0 binnen, een doelpunt van het mooiste kaliber. Tussen de nagels van de gestrekte doelman en de kruising van lat en paal was nog ruimte ter grootte van een bal, en precies daar vloog de Jabulani binnen.

Geen zwabberbal, niet van richting veranderd of vanuit een verdekte schietpositie geschoten. Gewoon een oprechte knal waar geen antwoord op bestaat. Eerder dit seizoen scoorde Van Bronckhorst, die niet voor het eerst doeltreffend was voor Oranje wanneer het er echt toe doet, op een vergelijkbare manier voor Feyenoord in de kwartfinale beker tegen PSV.

Lees verder »

“It’s déjà vu all over again”, zei honkbalcoach/orakel Yogi Berra ooit. Ook in voetbal is veel al eerder gebeurd, of doet ergens aan denken. Vandaag: Nederland in de halve finale.

Bergkamp in de halve finale EK 2000. (Foto Allsport)

Eerste het goede ‘nieuws’: zolang zij niet gastlanden in een ver verleden (Zweden, 1958) waren is het underdogs, hoe subjectief het begrip ook is, nog nooit gelukt om in halve finales van een WK voor een verrassing te zorgen. Leuk, Zuid-Korea en Turkije in 2002, maar in de halve finale houdt het feest toch echt op.

Dan het minder leuke: de afgelopen vier keer dat Oranje op een eindtoernooien een halve finale speelde, ging het mis. En voor misschien wel de meest historische upset op een WK zorgde de tegenstander van vanavond: Uruguay, in 1950. In een uit zijn voegen barstend Maracana-stadion versloeg het gastland Brazilië in de laatste wedstrijd in de finale poulefase met 2-1.

Lang geleden. Maar de laatste keer dat Nederland succesvol was in een halve finale van een WK , is ook alweer 32 jaar geleden.

Lees verder »

“It’s déjà vu all over again”, zei honkbalcoach/orakel Yogi Berra ooit. Ook in voetbal is veel al eerder gebeurd, of doet ergens aan denken. Vandaag: het doel heiligt middelen.

Suarez redt met twee handen. (Foto AP)

De redding op de doellijn van Luís Suarez in de kwartfinale Ghana-Uruguay was dit weekend veelbesproken. Terwijl de een zijn daad heroïsch noemt, maakt een ander zich hard voor een zwaardere sanctie voor de Ajacied. De Ghanese verdediger Pantsil zou gezegd hebben dat “een Ghanees zoiets nooit gedaan zou hebben”.

Maar de geschiedenis leert dat professionals hun hand doorgaans niet omdraaien voor overtredingen op cruciale momenten.

Lees verder »

“It’s déjà vu all over again”, zei honkbalcoach/orakel Yogi Berra ooit. Ook in voetbal is veel al eerder gebeurd, of doet ergens aan denken. Vandaag: fijn, het is weer Nederland – Brazilië.

Mazinho, Bebeto en Romario. (Beeld BBC)

Het vrolijke wiegdansje dat Bebeto opvoerde om zijn doelpunt te vieren in de kwartfinale van het WK 1994 wekt in Nederland altijd enige weerzin. Zo schreef NRC-redacteur Hubert Smeets destijds dat er “een grens was overschreden. De superioriteit, de vernedering die daaruit sprak, irriteerde. En niet alleen omdat het 2-0 was geworden. Want het louter voor de fotografen bestemde kruisje van Romario elf minuten eerder had een vergelijkbare holiday-on-ice-diepgang. Geen echte maar gekunstelde extrovertie.”

Nu wordt elk tegendoelpunt zuur ontvangen, maar aan Bebeto’s 2-0 was bovendien buitenspel vooraf gegaan. Of niet? De op dat moment buitenspelstaande Romario maakte wijselijk geen enkele beweging naar bal of tegenstander, iets dat hij kennelijk goed onder de knie heeft getuige dit instructiefilmpje.

Lees verder »

“It’s déjà vu all over again”, zei honkbalcoach/orakel Yogi Berra ooit. Ook in voetbal is veel al eerder gebeurd, of doet ergens aan denken. Vandaag: de trekjes van Cristiano Ronaldo.

Ronaldo heeft het gehad met de camera. (Foto AP)

Het ergste aan Cristiano Ronaldo’s fluim richting de camera, schrijft The Guardian, is dat het zijn enige in het oog springende actie van gisteravond was. De Portugese superster, bekend van onvoorstelbare vrije trappen, belangrijke doelpunten en waanzinnige passeerbewegingen, stelde dit WK teleur. Hoewel voor deze ogenschijnlijk knullige goal tegen Noord-Korea een zekere mate van kundigheid nodig was. Maar het stond toen al 6-0.

Veel is al gezegd en geschreven over de van aard ‘CR7′ (of ‘CR9′ bij Real Madrid). Het leven is ook niet gemakkelijk als je aanslagen te verwerken krijgt zoals deze van Bouhlarouz in de achtste finale van het WK 2006 in Duitsland. Maar in Engeland konden voetbalfans het zeuren van Ronaldo om rood voor Wayne Rooney in de kwartfinale van dat WK en de knipoog richting bank maar matig waarderen.

Lees verder »

“It’s déjà vu all over again”, zei honkbalcoach/orakel Yogi Berra ooit. Ook in voetbal is veel al eerder gebeurd, of doet ergens aan denken. Vandaag: de wissel van Van Persie.

Van Persie en Van Marwijk. (Foto AFP)

Robin van Persie beklaagde zich maandag openlijk over zijn wissel in de achtste finale tegen Slowakije, en leek Van Marwijk te vertellen dat hij beter Wesley Sneijder eraf kon halen.

Dat Sneijder iemand is die je niet zomaar op de bank zet, ondervond toenmalig Ajax-trainer Ronald Koeman in 2004. De ingevallen spelverdeler riep, na een doelpunt in de wedstrijd om de Johan Cruijff-schaal, “fuck you” richting de reservebank vanaf waar hij de wedstrijd had moeten zien beginnen. Maar, zo verklaarde hij later, “dat was niet naar de trainer”. Het verleidde een creatieve bezoeker van vi.nl tot het maken van deze fotosoep.

De naam Arjen Robben is onlosmakelijk verbonden aan opzienbarende wisselbeurten.

Lees verder »

“It’s déjà vu all over again”, zei honkbalcoach/orakel Yogi Berra ooit. Ook in voetbal is veel al eerder gebeurd, of doet ergens aan denken. Vandaag: de ‘pre-assist’ van Wesley Sneijder.

Wesley Sneijder (beeld NOS)

Willem van Hanegem zei wel eens dat je niet met beide benen even begaafd hoeft te zijn, als je je maar bekwaamt in het gebruik van de buitenkant voet van je goede been. Maar het was Wesley Sneijder, volmaakt tweebenig, die gisteren zijn absolute klasse demonstreerde met een sublieme pass, buitenkantje rechts, op Arjen Robben (minuut 00:30). Mooiste moment van de wedstrijd, en van Oranje tot op heden.

Voormalig FC Twente-speler ‘Spitz’ Kohn constateerde vorig jaar in de Volkskrant dat je tegenwoordig “toch niemand meer ziet die de bal met zoveel gevoel verstuurt als Van Hanegem dat vroeger deed.” Misschien moet de huidige Heerenveen-scout wat vaker in Portugal kijken. Recentelijk deed Nani (Manchester United) het nog tegen AC Milaan (minuut 1:10), en Ricardo Quaresma tartte alle wetten van bewegingsmechanica met zijn bananenschot tegen België in de kwalificatie voor het EK 2008. Dat deed weer sterk denken aan de Braziliaan Nelinho op het WK in 1978.

Maar de absolute meester van de buitenkant voet is, zo wil de overlevering, Abe Lenstra. Als een kunstbiljarter draaide hij ballen langs de zijlijn (helaas geen beelden). Maar eerlijk gezegd hebben alle grote der aarden wel een fraai buitenkantje in huis. Johan Cruijff natuurlijk (minuut 2:10 en 3:20), maar ook Maradona, die overigens daags voor Robben en Sneijder het tegendeel bewezen nog zei dat aan de veelbekritiseerde WK-bal ‘Jubalani’ geen effect mee te geven is. Zelf leek hij daar overigens weinig moeite mee te hebben.