Archief voor: oktober 2010


De kakofonie der criteria

Mogen ziektekostenverzekeraars het stuur overnemen van de Nederlandse ziekenwagen? Die vraag werd acuut toen ziektekostenverzekeraar CZ besloot ziekenhuizen uit te sluiten bij borstkanker behandeling. Ik kreeg die vraag toegeschoven in een TV-uitzending van Buitenhof en vond van niet. Zeker niet als die verzekeraar eigen maatstaven bedenkt om de kankerzorg te beoordelen. En helemaal niet als zo’n verzekeraar op eigen houtje ook nog gaat beslissen wie ondermaats is, wie ‘matig’, wie ‘goed’ en wie in de eredivisie van de borstkankerbehandelaars mag spelen.

Lees verder »

De troost van kunst

Mijn hondje is dood. Ik weet wel dat de wetenschapscolumnist niet geacht wordt over zijn hondje te beginnen, maar toch, het beestje is zo vaak opgetreden in mijn stukken dat ik vind dat u het moet weten. Zijn hartje werkte niet meer goed, hij leed aan artrose, hij was doof en blind.

Ik kon de laatste maanden niet naar hem kijken zonder aan de literatuur te denken.

Er is nog nooit een proefschrift geschreven over de troostende werking van literatuur, maar iedereen kent die wel. Ik kan iedereen die zijn moeder verloren heeft aanraden Nicolaas Matsier (Gesloten huis) en Leo Pleysier (Wit is altijd schoon) te lezen.

Lees verder »

Het recht op een misser

Ik heb het niet vaak mis gehad als wetenschapper, het meeste wat ik heb gepubliceerd staat nog recht overeind. Ik ben daar niet trots op, want zo’n foutloze staat van dienst wijst op gebrek aan durf. Een groot wetenschapper steekt zijn nek uit en volgt zijn opwellingen, zelfs als die onwaarschijnlijk lijken en niemand ze gelooft. Daarom zitten grote wetenschappers er zo nu en dan flink naast. Het schoolvoorbeeld daarvan is Linus Pauling, de enige geleerde die in zijn eentje twee Nobelprijzen heeft gewonnen. In 1954 kreeg hij de prijs voor scheikunde voor zijn ontdekking hoe koolstofatomen in complexe moleculen aan elkaar vast zitten, en in 1962 ontving hij de Vredesprijs voor zijn strijd tegen het testen van kernwapens. Destijds deden namelijk de atoommogendheden regelmatig tests van hun nieuwste atoombommen, waarna het overal radioactiviteit regende. Mede dankzij Pauling en zijn collega’s werden die tests in 1963 gestopt. Pauling had nóg wel een Nobelprijs kunnen winnen, bijvoorbeeld voor zijn ontdekking van het mechanisme van sikkelcelanemie, de eerste erfelijke ziekte die op moleculair niveau kon worden verklaard.

Lees verder »

Onderhandelende echtparen

Stephanie Wiesmann – 24/7 Negotiation in couples’ transition to parenthood – 173 p. Universiteit Utrecht, 3 september 2010. Promotoren: Prof.dr. J.van Doorne-Huiskes, Prof.dr.ir. A.G. van der Lippe

Het regeerakkoord is nu wel definitief en dat zal de discussie over de geplande verhoging van de eigen bijdrage voor de kinderopvang wel weer opnieuw doen oplaaien. Veel vrouwen, zo is al gesteld, zullen hun werk buitenshuis gaan opgeven, omdat het gewoon niet meer loont. Als het extra inkomen opgaat aan de kinderopvang, kun je net zo goed of zelfs beter zelf voor je kinderen gaan zorgen.

Lees verder »

De vloek van de toepassing

‘Ik heb nooit iets ‘nuttigs’ gedaan. Geen ontdekking van mij heeft ooit, direct of indirect, ten goede of ten kwade, het minste verschil gemaakt, of zal dat maken, voor het welzijn van de wereld.”

Aldus de briljante Engelse wiskundige G.H. Hardy. Met zijn grijze flanellen pak en vaste routines – een paar uur wiskunde in de ochtend, een goede lunch op zijn College, gevolgd door een eindeloze middag aan de rand van het cricketveld – was Hardy een kleurrijke verschijning in het Cambridge en Oxford van het begin van de vorige eeuw, zo weggelopen uit Brideshead Revisited. Je hoort al de spitsvondigheden en het klinken van de kristallen portglazen aan de high table.

Lees verder »