Een albatros glijdt door de lucht. Zeelieden lokken hem met wat etensafval naar beneden. In een wijde boog landt hij op het dek. Dan vangen ze hem, binden hem vast aan een touw. De ongelukkige vogel probeert op te vliegen, zet enkele wankele stappen, en klapwiekt. Zijn enorme vleugels zitten hem in de weg. De zeelieden lachen om de koning van de hemel, die nu zo log en traag over het dek schuift. Eén loopt naar hem toe en drukt een sigaret uit op zijn snavel, een ander bootst zijn gammele passen na.

Lees verder »

Onthutst was de voorzitter van de Orde van Medisch Specialisten door het onderzoeksrapport van de commissie-Lemstra over de beruchte Twentse neuroloog Jansen Steur. Dat Jansen Steur rare dingen deed met patiënten is breed uitgemeten in de pers en het deskundigenrapport van Lemstra bevestigt dat volledig. Jansen Steur geeft het trouwens zelf toe in een interview met deze krant van 20/10/09. Het disfunctioneren van Jansen Steur is buiten kijf en onthutsend.

Hoe Jansen Steur van de rechte weg is geraakt blijft buiten zicht, omdat de commissie-Lemstra zich beperkt heeft tot de periode vanaf 1992. Het lijkt echter onwaarschijnlijk dat Jansen Steur altijd zo’n wonderlijke vogel is geweest. Hij is opgeleid tot dokter, toen neuroloog geworden en ook gepromoveerd. Dat lukt je niet als je volstrekt onmogelijk bent, niet met collega’s kunt samenwerken en rare streken uithaalt met patiënten. De commissie schrijft iets over een auto-ongeluk waarbij Jansen Steur betrokken is geweest in 1990. Een flinke tik tegen je hoofd kan je functioneren blijvend beïnvloeden. Jansen Steur zelf wijt zijn disfunctioneren aan stress en jammert over een onderliggende persoonlijkheidsstoornis.

Lees verder »

Ik kom uit een geslacht van kooplieden. Mijn vader had wel twintig koffers met monsters van huishoudelijke artikelen en speelgoed. Hij kocht zijn koopwaar in in Oost-Duitsland, later in Japan en toen dat te duur werd in China, en hij verkocht het aan groothandels en warenhuizen in heel West-Europa. Mijn grootvader had een meubelwinkel in Rotterdam, en mijn overgrootvader, zijn vader en zijn grootvader sjouwden als marskramers de boerderijen af rond hun woonplaats Maassluis, met kammen, brillen, garen en band.

Lees verder »

Vijftig jaar geleden waren er in Nederland  op een bevolking van elf miljoen drieënhalf miljoen mensen met een kunstgebit. Die waren niet allemaal oud  – er waren toen zo’n 750.000 mensen boven de 65 jaar  – integendeel zelfs. Een groot deel was jong en  liet zich uit voorzorg de tanden trekken. In  sommige delen van ons land was het kunstgebit favoriet als huwelijksgeschenk.
Je kunt het je bijna niet meer voorstellen en ik  ook toen trouwens niet, want ik zat elke woensdag bij de tandarts om mijn onder- en bovenbeugel te laten bijstellen. In mijn herinnering  was het uren wachten in een overvolle wachtkamer. Dat klopt wel, in het proefschrift van Dennis Edeler is de tandheelkunde van de jaren  vijftig een noodgebied. Veel te weinig tandartsen en veel te veel slecht of niet onderhouden  gebitten, geteisterd door cariës. Tandenpoetsen  was in veel gezinnen nog geen regel, over te  veel zoetigheid maakte men zich nog niet erg  druk en de angst voor de boor van de tandarts  was groot. De tandheelkunde zelf was ook nog  maar sinds kort een academisch vak geworden  en het bezoek aan de tandarts werd pas met de  invoering van het Ziekenfondsbesluit van 1941  deel van het verstrekkingenpakket. Lees verder »

‘Papa, waar ben je?’ “In een stad van zes miljoen waar je nog nooit van gehoord hebt.”Dalian is een moderne havenstad in het noorden van China waar vrij met de markteconomie wordt geëxperimenteerd. Ik was daar onlangs te gast bij het World Economic Forum, samen met zestig jonge onderzoekers geselecteerd door de Academies van Wetenschappen van de wereld. In deze zomeruitgave van de bekende bijeenkomst in Davos bespreken ondernemers, bankiers, politici en journalisten de toestand van de wereld vooral vanuit Aziatisch perspectief. De aanwezigheid van jong onderzoekstalent was gepast, want de wind van wetenschap en technologie draait steeds sterker naar het oosten.

Lees verder »