Het uiteenvallen van de eurozone is niet langer ondenkbaar, maar de kosten zouden buitengewoon hoog zijn. Der Spiegel rekende eerder al voor dat voor Duitsland de voordelen van een Alleingang, al dan niet met bijvoorbeeld Nederland en Oostenrijk, waarschijnlijk kleiner zijn dan de nadelen. En The Economist waarschuwt in een commentaar voor enorme verliezen, in alle landen – het  Britse parlementslid Jo Johnsen heeft in grote lijnen in kaart gebracht hoeveel belangen banken over en weer hebben.

Volgens Johnson is een radicale verandering nodig – bijvoorbeeld een politieke unie tussen Frankrijk en Duitsland.

Europe needs a gamechanger, one that creates an insurmountable firebreak against the speculators.

De Economist schrijft dat nog steeds niet alle politieke leiders ervan doordrongen zijn dat het echt kan gebeuren, het uit elkaar vallen van de eurozone. Lees verder »

De Chinezen komen, en niet als toerist. Het bezoek van de Chinese president Hu Jintao deze week aan Frankrijk en Portugal is voor de New York Times aanleiding om de activiteiten van China in Europa op een rij te zitten. Wegen in Polen, havens in Griekenland en Italië, staatsleningen in Griekenland en Spanje: de Chinezen proberen stukje bij beetje hun invloed te vergroten. En ze hebben de tijd mee. De meest Europese landen worstelen met forse bezuinigingen, en China bulkt van de buitenlandse valuta.

(China)  is snapping up assets depressed by the global financial crisis and becoming a significant partner of other hard-hit European nations. Ultimately, analysts say, Beijing hopes to achieve not just more business for its own companies, but also greater influence over the economic policies set in the power corridors of Brussels and Germany.

De strategie lijkt op die in Afrika, schrijft de Times, alleen probeert China nu eerst voet aan de grond te krijgen aan de rand van Europa. Lees verder »

Het probleem in de eurozone zijn niet eens zozeer de slechte berichten. Het probleem is dat er zo weinig goede berichten zijn. El Pais citeert deze uitspraak van een investeerder woensdag in een artikel om uit te leggen waarom Portugal en Spanje nu ook onder druk komen, na Griekenland.

Deze nerveuze sfeer voedt de vraagtekens en wakkert geruchten aan. Vanuit Duitsland kwam er ook weer nieuwe olie op het vuur. Bondskanselier Merkel pleitte voor een ‘ordelijk bankroet’ van landen als dat nodig zou zijn – is dat dan toch nodig voor Griekenland, was de vraag op de financiële markten. Minister van Financiën Schäuble zei dat in de eurozone een mechanisme moet komen voor herstructurering van schulden een eufemisme voor gedeeltelijke afschrijving –  gaat dat alsnog gebeuren dan?

Een ander onzeker element rondom de 110 miljard voor Griekenland: wat is eigenlijk de status van deze noodleningen? Wolfgang Münchau schrijft dat alles erop wijst dat het achtergestelde leningen zijn. Dat maakt het vrijwel zeker dat ze niet in hun geheel zullen worden terugbetaald. Lees verder »

Een vilein bijzinnetje in de Frankfurter Allgemeine Zeitung symboliseert de stemming in Duitsland nadat Europese ministers van Financiën zondag hebben besloten dit jaar 30 miljard euro beschikbaar te stellen voor  een noodfonds voor Griekenland, dat kan resulteren in een van de grootste financiële reddingsoperaties ooit. Het is een fictie dat het geen subsidie is, schrijft de Frankfurter, en dat de Duitse regering hetzelfde zegt als andere politici in Europa maakt de zaak er niet beter op.

Der Spiegel vindt dat de strategie van bondskanselier Merkel heeft gefaald. Ze is niet meer geloofwaardig als Madame Non, schrijft het blad (hier in het Engels). Voorgerekend wordt dat Duitsland het leeuwendeel zal betalen: 8,4 miljard euro als het tot een Europese lening komt van 30 miljard.

Ook Die Zeit is negatief. Het blad constateert op zijn website dat de bepaling dat Europese hulp alleen als laatste redmiddel door Griekenland ingeroepen mag worden, lijkt te zijn verdwenen. Met kennelijk instemming worden analisten geciteerd die voorspellen dat, als Griekenland makkelijk een beroep doet op het noodfonds, van het Groei- en Stabiliteits pact weinig meer overblijft.

Wolfgang Münchau, columnist van de Financial Times, komt met een tegendraadse analyse. Hij gaat ervan uit dat Griekenland een beroep zal moeten doen op het noodfonds. Dat daarbij rond de vijf procent rente zal worden betaald op lening, komt in feite neer op geldoverdracht van Athene naar Berlijn, schrijft hij. En op de langere termijn zal Griekenland het niet kunnen redden: Lees verder »