Als er iets is dat een bedreiging vormt voor de democratie, zijn het grote inkomensverschillen. Met kennelijke instemming verwijst Anatole Kaletsky, economisch columnist van The Times, in zijn meest recente bijdrage naar kritiek vanuit links en rechts op de groeiende ongelijkheid in zijn land – en elders.

(D)e steeds groter wordende kloof tussen de zeer rijken en de rest van de bevolking vormt een bedreiging voor de sociale consensus en de politieke stabiliteit, niet alleen in Groot-Brittannië, maar ook in Amerika en Europa. Dit gebeurt in een mate die we niet meer hebben beleefd sinds de afschuwelijke periode die aan de twee wereldoorlogen voorafging.

Michael Portillo, voormalig minister van Defensie voor de Conservatieve partij, heeft grote moeite met de topsalarissen in de financiële sector.

Zouden mensen democratie als een ‘eerlijke overeenkomst’ accepteren als ze het recht zouden hebben om slechts een keer in de vijf jaar een nieuwe regering te kiezen, terwijl hun bazen, die 100 keer meer verdienen dan zij, het recht zouden hebben om elk jaar voor verhoging van hun eigen salaris te stemmen?

Lees verder »

Veel ontwikkelingshulp komt terecht bij dictators, zelfs zonder dat daar een geopolitiek belang mee is gediend. Dat is de stelling van de Amerikaanse ontwikkelingseconoom William Easterly. Hij is waarschijnlijk de invloedrijkste criticus van ontwikkelingshulp ter wereld,

Easterly schrijft in een artikel in de New York Review of Books dat ondanks verklaringen van het tegendeel, dictators nog steeds actief worden gesteund. Een derde van de hulp komt bij dictatoriaal bestuurde landen terecht, rekent hij voor (zie de grafiek). Lees verder »

Duitse kranten vieren het akkoord in Brussel over een noodfonds voor Griekenland online als een overwinning voor bondskanselier Merkel. Die Zeit heeft rond middernacht met Merkel gesproken en schrijft dat ze terecht voortdurend aan het glimlachen was. Want, in de analyse van Die Zeit, Merkel heeft haar zin gekregen:

Kanzlerin Merkel hat sich in Brüssel durchgesetzt, die EU-Staatschefs haben das Duell mit den Spekulanten gewonnen. Gewinner ist der Steuerzahler.

Der Spiegel schrijft in de kop boven zijn nieuwsanalyse dat ‘Madame Non’ een riskant pokerspel heeft gewonnen:

Angela Merkel triumphiert, die Euro-Gruppe hat den Nothilfeplan für Griechenland zu ihren Bedingungen beschlossen. Doch der Preis dafür ist hoch: “Miss Europa” ist bei den EU-Partnern zur “Frau Nein” verkommen – ein massiver Imageschaden droht.

Ook Charlemagne van The Economist schrijft dat in het Frans-Duitse akkoord, dat is goedgekeurd door de andere eurolanden, president Sarkozy meer water in de wijn heeft moeten doen dan Merkel. Maar hij constateert ook dat Merkel onder grotere politieke druk stond in eigen land en dat er nog steeds grote meningsverschillen zijn. Lees verder »

Ook in Zwitserland heeft het referendum over het verbod op minaretten veel ophef gebaard. Een groep prominente Zwitsers, verenigd in de Club Helvetique (doorklikken in vier talen), wil nu de mogelijkheden inperken om vergelijkbare vragen bij referendum voor te leggen aan de bevolking.

In een verklaring (in het Frans en Duits) zegt de groep, die zichzelf ,,democratisch en progressief” noemt, dat niet over alles een referendum gehouden kan worden. Er zou niet gestemd mogen worden over voorstellen die ingaan tegen onvervreemdbare mensenrechten.

Het is een zeer omstreden voorstel gezien het belang dat referenda hebben in de Zwitserse staatsinrichting. Die Presse bericht dat rechtse partijen meteen fel kritisch hebben gereageerd. De krant wijst er daarbij op dat de Club Helvetique hiermee ook de plannen wil dwarsbomen voor referenda over levenlange gevangenisstraf voor veelplegers en verplichte repatriëring voor buitenlandse misdadigers, ongeacht de vraag of zij in hun vaderland het risico lopen te worden gemarteld.