Een van de thema’s in de nieuwe stroom documenten die Wikileaks heeft gepubliceerd, is het optreden van ingehuurde veiligheidsbedrijven. Meestal waren dat Amerikaanse ondernemingen. De New York Times, die de documenten van te voren heeft kunnen inzien, heeft op basis daarvan een overzicht gemaakt van de incidenten met de particuliere beveiligers – die steeds belangrijker worden voor het Amerikaanse leger. In Afghanistan zijn nu meer ingehuurde mensen dan Amerikaanse militairen. Er is in Irak veel fout gegaan, constateert de krant. Regelmatig bleken die particuliere beveiligers een makkelijke prooi voor aanslagen. In zes jaar tijd zijn er zeker 175 van hen omgekomen. Maar nog vaker leidde het optreden van de particuliere bedrijven juist tot incidenten, vaak met dodelijke afloop.

Contractors often shot with little discrimination — and few if any consequences — at unarmed Iraqi civilians, Iraqi security forces, American troops and even other contractors, stirring public outrage and undermining much of what the coalition forces were sent to accomplish.

De Wikileaks documenten leggen scherp de problemen bloot wanneer een leger particuliere bedrijven inhuurt voor taken die eigenlijk door het leger zelf vervuld zouden moeten worden. Lees verder »

Vijftien minuten. Veel langer duurt het niet, zeggen deskundigen, voordat de volledige chaos uitbreekt in een land na een goed gemikte cyber-aanval.

Na de aanvallen op Estland en Georgië, waarschijnlijk vanuit Rusland, en na de stuxnet-worm die vrijwel zeker was gericht tegen het Iraanse nucleaire programma, zijn er weinigen meer die de ernst van een mogelijke cyberaanval op computersystemen onderschatten. De afgelopen dagen zijn berichten verschenen dat zowel de Navo als de Europese Unie zich beter willen wapenen tegen pogingen computersystemen onklaar te maken. Gideon Rachman, buitenlandblogger van de Financial Times, onderstreept hoe nieuw het probleem is.

(M)ilitary experts are talking about the need for new international agreements to regulate cyberspace. Comparisons have been made with the early years after the discovery of nuclear weapons, before the establishment of arms-control treaties. The threat of cyber-warfare is so new that there is, as yet, no consensus on how to define a cyber-attack, or what would constitute a “proportionate response”. But the comparison with the nuclear arms race is, if anything, a little too comforting. Nuclear weapons are still the preserve of established states and have not been used since 1945. By contrast, anyone can play at cyber-warfare. The tools can be bought on a local high street and the command-and-control bunker can be a spare bedroom. Lees verder »

Nu er vrijwel overal in Europa zwaar moeten worden bezuinigd, gaat dat ook ten koste van de militaire slagkracht, constateert de Italiaanse zakenkrant Il Sole 24 Ore in een overzicht (Italiaanse tekst / Nederlandse vertaling). De VS, China en India verhogen volgend jaar nog steeds hun uitgaven voor defensie, en de Amerikanen beschouwen de defensie-uitgaven als een vliegwiel voor de economie. Maar in veel Europese landen wordt er zwaar gekort op de militaire uitgaven.

Griekenland verlaagt de uitgaven met 25 procent – al waren die relatief hoog in verband met de vermeende Turkse dreiging. Ook in Groot-Brittannië, Duitsland, Frankrijk, Oostenrijk, Portugal, Roemenië zijn meer of minder concrete plannen voor ingrepen in de begroting van Defensie. Soms moeten daardoor buitenlandse missies worden afgeblazen of beperkt, soms verslechtert het onderhoud. De Italiaanse krant waarschuwt dat Italië dreigt zonder geld te komen zitten om de geavanceerde wapens in zijn bezit te kunnen gebruiken.

Het Sipri biedt een uitgebreid overzicht van de militaire uitgaven in de wereld.

Hou er mee op. Het wordt toch nooit wat met grootschalige Navo-acties buiten Europa, zoals in Afghanistan. De VS zouden zich moeten terugtrekken en de Navo overlaten aan de Europeanen. Daarmee kan de organisatie terugkeren naar de reden waarvoor zij is opgezet: een tegenwicht vormen tegen de Russische militaire macht. Dan mogen de Europeanen zelf bepalen hoeveel geld en mensen ze daaraan willen besteden.

Dit voorstel komt van een Amerikaan die altijd kritisch is geweest over de Amerikaanse interventies in Irak en Afghanistan en een zoon verloren heeft in Irak: Andrew Bacevich, hoogleraar internationale betrekkingen. Het is geschreven vóór de Nederlandse kabinetscrisis over terugtrekking van de troepen uit Afghanistan – ‘bad timing‘, volgens de linkse Britse krant The Guardian.

Bacevich heeft in verschillende boeken geschreven dat de Amerikanen in hun buitenlandse politiek te veel vertrouwen op militaire macht. Hij constateert dat in vrijwel alle Europese landen de bereidheid tot militaire actie gering is. (Update: volgens de Amerikaanse minister van Defensie, Robert Gates, is de ‘demilitarisering van Europa’ een belemmering geworden voor vrede en veiligheid). De Europese afkeer van militaire middelen is volgens Bacevich een onoplosbaar probleem gebleken bij pogingen om het karakter van de Navo te veranderen en haar werkterrein te verbreden. Lees verder »