De uitbreiding van Europa heeft grote gevolgen gehad voor de seksindustrie. Met name uit Roemenië en Bulgarije zijn veel vrouwen naar West- of Zuid-Europa gegaan om daar als prostituée te werken. Een vijfde van alle prostituées in de Europese Unie komt nu uit deze twee landen.

De cijfers staan in een rapport van de in Amsterdam gevestigde organisatie Tampep – die zich omschrijft als het “European Network for  HIV/STI prevention and Health Promotion among Migrant Sex Workers’ . Door de mogelijkheid om vrij te reizen binnen de Europese Unie en door harder optreden in veel landen tegen illegale immigranten van buiten de EU zijn de percentages veranderd.

In de meeste Noord-, West- en Zuid-Europese landen is het percentage prostituées uit Oost-Europa sterk gestegen. In Nederland komt nu zestig procent uit het buitenland, volgens het rapport. Tampep constateert dat deze vrouwen bovendien vaak niet lang op dezelfde plaats blijven, maar weer naar een ander land gaan. ´Economische noodzaak´ wordt als belangrijkste  reden voor een ‘verhuizing’ genoemd. De tweede reden is dwang door sekshandelaars en mensensmokkelaars.

(Update 29 januari. In het Europees Parlement zijn vragen gesteld over de Europese aanpak van mensenhandel. )

Dat zoveel vrouwen uit Oost-Europa elders als prostituée gaan werken, illustreert volgens Tampep ,,de grote sociale en economische ongelijkheden´´ binnen de EU. In het rapport wordt niet in kaart gebracht wat en hoe groot de rol van misdaadbendes achter de verschuiving is.

Wat is de impact geweest van de enorme stroom arbeidsmigranten uit Oost-Europa die na de uitbreiding van de Europese Unie in 2004 naar het Verenigd Koninkrijk gingen? Voor het eerst is daar wetenschappelijk onderzoek naar gedaan, door het Migration Policy Institute uit Washington. Al heeft Nederland zijn arbeidsmarkt pas later opengesteld, met zo veel Poolse en Roemeense nummerplaten in de stad is dit rapport ook voor Nederland interessant.

Eerst de aantallen. De afgelopen zes jaar zijn ongeveer 1,5 miljoen mensen uit Oost-Europa naar het Verenigd Koninkrijk gekomen, op zoek naar werk. Tweederde van hen kwam uit Polen. Nadat de financiële en economische crisis uitbrak, is iets minder dan de helft weer vertrokken. Ongeveer de helft van de arbeidsmigranten heeft ongeschoold werk gedaan, ook al waren ze daar vaak overgekwalificeerd voor. Ongeveer 20 procent van andere migranten doet ongeschoold werk. Voor de Britten zelf is dat percentage 18 procent.

Een paar conclusies: Lees verder »

Het geld dat door arbeidsmigranten uit arme landen wordt overgemaakt naar het thuisfront, is een steeds grotere rol gaan spelen in de economische ontwikkeling van de Derde Wereld. Maar de kosten daarvan, gemiddeld ongeveer tien procent, zijn veel te hoog, vindt Dilip Ratha, expert van de Wereldbank op dit gebied.

In een interessant artikel in Foreign Affairs pleit hij voor een reeks maatregelen om de procedures eenvoudiger te maken en het ook voor andere instellingen dan banken mogelijk te maken simpele geldoverschrijvingen naar het buitenland uit te voeren. Een deel van de hoge kosten vloeit voort uit maatregelen tegen witwassen en illegale geldstromen. Een nieuw te vormen Remittances Institute zou ertoe moeten bijdragen dat de landen de regels op elkaar afstemmen. Zo kunnen de kosten van een overschrijving volgens Ratha dalen naar één procent.

Hij wijst erop dat het volume van overschrijvingen tussen 2003 en 2008 is verdubbeld, naar ongeveer 330 miljard dollar per jaar. Lees verder »

Het lijkt inmiddels bij de traditionele zomerfoto’s te horen: gelukszoekers uit Afrika die na een boottocht vol ontberingen aan land komen op een strand ergens in de Europese Unie, tussen de vakantiegangers door, in de hoop op een beter leven. De Amerikaanse Council on Foreign Relations heeft feiten en ontwikkelingen in de Europese worsteling met immigratie in een helder overzicht op een rij gezet. Omdat een Europees beleid wel dichterbij komt maar nog geen realiteit is, nemen veel landen op eigen houtje regelen. Veel landen zijn harder gaan optreden tegen illegale immigratie, maar aan de andere kant worstelen zij vaak met krapte op de arbeidsmarkt – twee zaken die niet altijd goed met elkaar in overeenstemming zijn te brengen.