Twintig jaar geleden verlieten de laatste Russische troepen Afghanistan, na hun mislukte interventie die negen jaar had geduurd. Inmiddels is coalitie die door de Amerikanen wordt geleid er al bijna even lang. ,,At this stage of their war the Russians were preparing to leave. Now the US and NATO want to get further in”, schrijft Jonathan Steele in een interessante column The Guardian.

De NAVO staat voor een veel moeilijker situatie dan de Russen destijds. ,,Twenty years ago the Taliban did not exist, suicide bombing was not in vogue, and the Afghan army and police were more effective. Kabul under Soviet rule was an oasis of calm, where girls went to school and unveiled young women attended university.” En het was voor de Russen ook makkelijker om weer te vertrekken dan het nu voor de NAVO is.

Lees verder »

Met Richard Holbrooke als speciale gezant voor Afghanistan en Pakistan heeft de regering-Obama zwaar diplomatiek geschut in stelling gebracht. Maar nog steeds is onduidelijk wat de strategie van de nieuwe Amerikaanse regering zal zijn.

In een goed overzicht van de stand van de discussie stelt de Council on Foreign Relations: ,,Beyond relatively vague plans to draw down forces in one war and increase them by thirty thousand in another – bringing to roughly sixty thousand the number of U.S. forces in Afghanistan -some analysts say Obama’s overarching strategy remains something of a mystery”.

Twee voortreffelijke stukken geven goed inzicht in de situatie ter plekke.

Lees verder »

De drie meest dringende internationale kwesties die Obama moet aanpakken – Irak, Afghanistan en het tegengaan van de verspreiding van kernwapens – hebben één ding gemeen: Iran. De regering-Bush heeft het nucleaire programma van Iran ondanks alle dreigende woorden en sancties niet effectief weten aan te pakken, maar Obama kan dat niet langer uitstellen – schrijven de Amerikaanse oud-onderminister van Buitenlandse Zaken Thomas Pickering en twee mede-auteurs in een nu al spraakmakend artikel in de New York Review of Books.

De drie pleiten voor een geïntegreerde aanpak, want zonder Iran is een oplossing voor Irak en Afghanistan niet denkbaar: ,,If President Obama is to dissuade Iran from building a nuclear bomb, as well as develop a successful regional strategy in Iraq and Afghanistan, he will have to develop an integrated approach toward Iran that addresses all three issues.” (Illustratie: Iraanse en Amerikaanse vlag samengeritst door Irak)

Lees verder »

Al negentien jaar schuiven Amerika en Europa een belangrijke politieke vraag voor zich uit, schrijft Joschka Fischer in een boeiende column in de Sueddeutsche Zeitung: hoe zien we de plaats van Rusland in de wereld en in Europa eigenlijk? Als lastige partner? Of als strategische tegenstander?

,,Folgt man den meisten Osteuropäern, Großbritannien und der Bush-Regierung, so heißt die Antwort: strategischer Gegner”, stelt de voormalige Duitse minister van Buitenlandse Zaken. Maar de meeste West-Europeanen kiezen toch leiver voor lastige partner. Het eerste antwoord brengt met zich mee dat het Westen zich heel anders moet opstellen dan nu gebeurt, want in militair opzicht is Rusland nog altijd een grootmacht. Maar: Ist die russische Bedrohung so schwerwiegend, dass es einer solchen Umorientierung des Westens bedarf?

Lees verder »

Wie zich wel eens vertwijfeld afvraagt of er dan alleen maar slecht nieuws uit Afghanistan komt, moet het mooie verhaal van Dexter Filkins lezen (schrijver van The Forever War, over Irak) dat vandaag in de International Herald Tribune staat. Het gaat over een meisjesschool in Kandahar, waar elf leerlingen en vier leraressen in november aangevallen werden door de Talibaan: ze kregen brandend zuur in hun gezicht gespoten, omdat meisjes en vrouwen immers thuis horen te blijven.

Na de aanslag durfde aanvankelijk geen ouder zijn dochters nog naar school te sturen. ,,That is when the headmaster, Mahmood Qadari, got to work. After four days of staring at empty classrooms, Qadari called a meeting of the parents. Hundreds came to the school – fathers and mothers – and Qadari implored them to let their daughters return.” Na twee weken begonnen de eerste te komen, aldus het artikel – waar ook een prachtige fotoserie bij staat.

Lees verder »

George W. Bush blijkt de afgelopen jaren het ene na het andere boek gelezen te hebben, onthult zijn voormalige politieke adviseur Karl Rove in zijn column in de Wall Street Journal. Anders dan het populaire beeld van de president als een man zonder grote intellectuele belangstelling (een imago dat hij zelf graag uitdroeg als dat zo uitkwam), schetst Rove nu op de valreep een portret van een man die nooit zonder boek is. En hij geeft er de lijstjes bij, om te tonen wat de president de aflopen jaren zoal verslond.

,,He plays up being a good ol’ boy from Midland, Texas, but he was a history major at Yale and graduated from Harvard Business School. You don’t make it through either unless you are a reader.”

Bush en Rove hielden precies bij wat ze ieder jaar lazen, omdat ze, op initiatief van de president, een wedstrijd hielden wie per jaar de meeste boeken las. Bush verloor ieder jaar, maar kwam in 2006 toch tot 95 stuks (tegen Rove 110), in 2007 tot 51 (Rove 76) en dit jaar staat Rove met 64 opnieuw voor op W. (40). De smaak van Bush is interessant en tekenend.

Lees verder »

Israel zou zijn aanvallen op de Gazastrook voor 48 uur moeten staken, ook al blijven er raketten op Israel afgeschoten worden. Dat bepleit de Israelische schrijver David Grossman, wiens zoon in 2006 omkwam in de Libanon-oorlog, vandaag in een opiniestuk in de krant Haaretz. Israel zou tegen de Hamas-leiding moeten zeggen: ,,Even if you fire at Israel, we will not respond with renewed fighting. We will grit our teeth, as we did all through the recent period, and we will not be dragged into replying with force.”

Maar Grossman beseft dat dit niet voor de hand ligt.  ,,Is it possible, or are we too imprisoned in the familiar ceremony of war?” Toch is het niet meer dan een gevechtspauze die hij aan Hamas voorstelt: ,,If you hold your fire, we will not renew ours. If you continue firing while we are practicing restraint, we will respond at the end of this 48 hours – but even then we will keep the door open to negotiations to renew the cease-fire”.

Lees verder »

In een interview met ABC Worldnews vertelde president Bush, terugblikkend op zijn  presidentschap, gisteren wat hem het meest spijt van zijn jaren in het Witte Huis. Een volmondig mea culpa was het niet, maar toch liet hij zich een heel klein beetje uit zijn tent lokken,  toen de interviewer vroeg wat hij anders zou doen als hij de kans kreeg iets overnieuw te doen. ,,I don’t know –  the biggest regret of all the presidency has to have been the intelligence failure in Iraq.”

De fout lag vooral bij de inlichtingendiensten, haast Bush zich te zeggen. ,,A lot of people put their reputations on the line and said the weapons of mass destruction is a reason to remove Saddam Hussein.” Niet hij zelf, maar ‘die mensen’ hebben dus hun reputatie verspeeld. En trouwens, niet alleen Bush ging op die foute informatie af: ,,A lot of members in Congress, prior to my arrival in Washington D.C., during the debate on Iraq, a lot of leaders of nations around the world were all looking at the same intelligence. And, you know, that’s not a do-over, but I wish the intelligence had been different, I guess.”

Lees verder »

De kredietcrisis teistert banken en beurzen in een groot deel van de wereld, maar Afrika groeit door. Lang leek het erop dat de economische groei van het continent geremd werd doordat de aansluiting op de internationale geldmarkt zo beroerd was, aldus een artikel in Die Zeit.  Nu lijkt dat juist een voordeel.

In Zuid-Afrika en Nigeria bijvoorbeeld mogen banken slechts een klein deel van hun kapitaal buiten het Afrikaanse continent beleggen, tot ergernis van pleitbezorgers van de vrije markt. Maar zie:  ,,So kamen sie gar nicht in die Versuchung, am amerikanischen Immobilienmarkt gefährliche Wetten einzugehen.”

Lees verder »

Terugkijkend zullen we zien dat de financiële crisis van september 2008 een sleutelmoment in de globalisering van de economie was, schrijft Eurocommissaris Peter Mandelson in een opiniestuk in The Guardian. De crisis begon als Amerikaans probleem, maar ,,through an integrated global economy it has become an international problem.”

Wat we nu in elk geval niet moeten doen, zegt Mandelson, is ons vertrouwen in de globalisering overboord zetten. ,,Globalisation works by widening economic networks. Those networks have created a global economic engine that is the biggest eliminator of poverty and creator of opportunity the world has ever seen.”

Lees verder »