Respect voor elkaar is niet nodig, tolerantie wel
Startpunt is een boek van Tariq Ramadan, de Zwitserse filosoof en islamoloog die pleit voor een moderne, gematigde islam (meer over hem hier en hier). In zijn recensie constateert Gray dat Ramadan het idee van tolerantie verwerpt, omdat dat uit zou gaan van machtsongelijk. Hij citeert Ramadan:
When it comes to relations between free and equal human beings, autonomous and independent nations, or civilisations, religions and cultures, appeals for the tolerance of others are no longer relevant.
Dat is onzin, zegt Gray.
Een open samenleving kenmerkt zich volgens Gray door tolerantie en dialoog, niet per se door respect. Pluralisme, het thema van Ramadans boek, betekent niet dat je verschillen tussen mensen en hun opvattingen moet wegpoetsen. Het betekent dat je ze aanvaardt als onderdeel van de vrijheid van meningsuiting.(T)he need for tolerance comes from something deeper than shifting power relations. It comes from the fact that we will always have to put up with ideas and people we loathe. Ramadan wants to replace this practice with a high-minded attitude of mutual respect. Each of us, he writes, must accept that “the presence of the other within my own conception of the world is both a fact and a necessity”. I am not sure what this means – assuming it means anything and is not just hot air – but if Ramadan is suggesting that in order to tolerate repugnant views one must empathise with those who hold them, he is plainly wrong.



Abonneer je
woensdag 1 september 2010, 17:28 uur
Als je 3,5,8,13,21 jaar vernederd wordt, voor arme sloeber uitgemaakt wordt, als je continu vernederd wordt door rijke mensen, kun je dan nog makkelijk empathie en tolerantie opbrengen? Van 1933-1945 werden de joden zo behandeld (en langer, zie “het lot van de familie Meijer”) en nu zie je toch een parallel hoe sommige joden, hoe Israel met bijvoorbeeld de Palestijnen omgaan/t, heel kort door de bocht. Voortdurende ongelijkheid geeft een moordende wrok of rancune.
woensdag 1 september 2010, 21:39 uur
Nederland is bij uitstek een land van tolereren en gedogen.Mijn idee is dat je bij tolereren en gedogen uitgaat van de heersende normen en een oogje dichtknijpt bij afwijkend gedrag van die normen omdat dat economisch en/of sociaal goed uitkomt. Als het de samenleving minder uitkomt worden we gewoon minder tolerant, gedogen we minder en worden minder verdraagzaam. Ik denk dat de ander in zijn waarde laten neerkomt op respect en dat ik dat toch een juister begrip vindt om tot een opener samenleving te komen waarbij je elkaar voortdurend de maat kan blijven nemen en er dus ook een discussie blijft over de grenzen van de omgang met elkaar.
woensdag 1 september 2010, 21:44 uur
Ik denk dat tolerantie en gedogen typisch Nederlandse begrippen zijn.Wij blijven bij deze begrippen uitgaan van de heersende normen van de meerderheid en/of het gastland. Als het ons economisch en/of sociaal goed uitkomt kunnen we afwijkend gedrag dus toestaan. Dat is wat anders als respect hebben omdat we bij respect uitgaan van gelijkwaardigheid. Ook bij gelijkwaardigheid zijn pluriformiteit en dialoog uitgangspunt en is een voortdurende toetsing mogelijk in een zich voortdurend ontwikkelende open samenleving waarin ruimte en respect is voor ieder lid ervan.
donderdag 2 september 2010, 00:02 uur
Tariq Ramadan werkt voor Press TV, de officiele Engelstalige spreekbuis van het Iraanse regime. Hij doet dat nog steeds ondanks de repressie die in Iran plaatsvindt. Is het dan nog relevant wat hij te vertellen heeft als filosoof?
Gray heeft uiteraard gelijk. In een sociale context is het overbodig dat iedereen respect voor elkaar heeft, het zou ook een bizarre expressie van politieke correctheid. Tolerantie is vele malen fundamenteler.
Het interesseert me weinig of mensen mijn politieke opvattingen respecteren. Maar ze hebben het te tolereren.
Ramadan is een heteluchtballon with an ego to match. D’r zijn legioenen betere denkers binnen de Islam te vinden, genoeg bijv. in onze eigen Turkse gemeenschap.
donderdag 2 september 2010, 00:02 uur
De fundamentele weeffout in mr Ramadan zijn betoog zit hem in het feit dat respect in zijn diepste betekenis een afgeleide is van een morele grondstelling. Dus een vrij, democratisch en vrijzinnig individu zal nooit, vanuit morele overwegingen, respect kunnen opbrengen voor een individue/maatschappij die volledge onderwerping aan een God/maatschappelijk systeem als grondslag heeft. Je mag en kan van een vrij, trots mens niet vragen om zich op gelijke hoogte te stellen met een moedwillige kruiper. Met tolerantie heeft e.e.a. ook weinig te maken.Want het aanvaarden van onderlinge verschillen kan alleen als er ergens een gemeenschappelijke basis is.
donderdag 2 september 2010, 02:15 uur
Heel goed dat Gray hierop wijst, al is het zo zoetjes aan al een heel oud verhaal. Karl Popper en John Rawls, om maar een kleine greep te doen, hebben dezelfde boodschap al in ieder weer hun eigen woorden uitvoerig verkondigd. Maar het oeverloze gelul van Ramadan bewijst dat herhaling hard nodig is. Dus doe je best, meneer Gray! En we blijven je bijstaan!
donderdag 2 september 2010, 10:49 uur
Afgelopen jaar kwam ook in Nederlandse vertaling de eerste volwaardige biografie van Heinrich Himmler uit. Deze genadeloze racist en Reichsführer-SS wordt door zijn biograaf Peter Longerich in een ondertitel ‘Hitlers belangrijkste handlanger’ genoemd.
De onbevangen 21ste eeuwse lezer die de bijna duizend pagina’s, inclusief noten, ongeschonden weet te overleven, kan slechts concluderen dat bij mensen als Himmler noch enig respect, noch enige vorm van tolerantie op zijn plaats is.
Naar de strikt persoonlijke smaak van Himmler mocht een mens geen hoge jukbeenderen hebben. Slavische trekken waren hoe dan ook taboe. Had het aan Himmler gelegen, dan was het aantal slachtoffers van WO2 nog vele malen hoger uitgevallen. Behalve racistische, had Himmler ook een flink aantal antichristelijke, occulte en andere quasi wetenschappelijke hobby´s. Niet alleen door de Wehrmacht, ook door Adolf Hitler zelf werd Himmler meer dan eens gebreideld en teruggefloten.
In de context van het heden is de vraag uiteraard van belang in hoeverre Himmler met zijn volslagen idiote en hoofdzakelijk naar eigen goeddunken gemodelleerde ´Schutzstaffel´, ofwel ´SS´, had kunnen, mogen of zelfs moeten overleven onder de paraplu van het ´multiculturalisme´, de leer dat alle culturen per definitie gelijkwaardig zijn en daarom goedschiks of kwaadschiks gerespecteerd of getolereerd dienen te worden.
Godzijdank heb ik de uiterst omvangrijke biografie van Heinrich Himmler inmiddels echt helemaal uit en kan ik me, met aanzienlijk meer zin en vertrouwen, gaan verdiepen in een gloednieuw boek van Paul Cliteur, ´The Secular Outlook. In Defense of Moral and Political Secularism.´
Bij voorkeur te lezen met begeleidende muziek door Django Reinhardt, ´Gipsy Jazz´, prominent en wonderbaarlijk overlever van de Holocaust.
donderdag 2 september 2010, 11:25 uur
Nederland in 21eeuw met goed onderwijs, zou kunnen zijn Inspirator voor geestelijke groei en maatschappelijke vernieuwing,zie: elk mens heeft andere vinger-afdruk, elk mens is anders, uniek, elk mens is pelgrim op pad van evolutie,in Universum zijn mensen elkaar broeders/zusters die allen beperkt aantal jaren leven op aarde, liefde is cement voor vooruitgang,Onderwijs is basis voor vrede, welvaart, visie,een goed regering investeert maxima in onderwijs,dan is mededogen
donderdag 2 september 2010, 11:38 uur
Al jaren verbaas ik me over het gebruik van het woord respect. Respect is niet iets wat je kunt afdwingen, zoals gezag. Respect moet je verdienen en kan je uitsluitend verdienen door je handelingen. Dus niet door wie je bent, maar door wat je doet. Dat geldt voor iedere vorm van samenleving, of dat nu een open democratische samenleving is of een totalitair regime.
En is volledig afhankelijk van normen en waarden die op enig moment in tijd in een bepaalde samenleving hoog in het vaandel staan.
donderdag 2 september 2010, 12:35 uur
Tolerantie en respect zijn maar terminologie.
Waar het om gaat is dat eenieder vrij kan leven, zonder daarbij door de ander geschaad en/of lastig gevallen te worden.
donderdag 2 september 2010, 17:19 uur
Respect houdt in dat je waardering hebt voor iemand zijn prestatie(s). Respect kan je als individu dan ook alleen verdienen door in de ogen van andere bepaalde prestaties te behalen. Ofwel respect moet je verdienen. Respect is nooit afdwingbaar. Iedereen zal altijd voor zich zelf moet afwegen of hij ergens respect voor heeft.
donderdag 2 september 2010, 19:52 uur
Respect hebben voor een andere mening is mogelijk maar niet noodzakelijk. Als een mening zo indruist tegen eigen normen en waarden is dat onmogelijk. Wel kun je tolerantie eisen: Zelfs als je tandenknarsend en met grote walging de andere mening moet aanhoren is tolerantie niet anders dan je handen thuishouden. Zo kun je omgaan met andere opvattingen zonder geweld te gebruiken.Een andere opvatting leidt tot oorlog.
vrijdag 3 september 2010, 06:02 uur
@Menno van Veenendaal: geldt uw theorie alleen als je 3,5,8,13,21 jaar vernederd wordt, of geldt het ook bij 2,4,7,11,17,25 jaar?
En kunt u ons, gezien uw vergelijking met 1933-1945, postcodes en huisnummers gevan van de concentratiekampen waarin de door u genoemde arme sloebers worden opgesloten? Dat zou uw betoog verhelderen.
vrijdag 3 september 2010, 12:04 uur
‘Tolereren’ betekent per definitie geen ‘respect’, integendeel bevat naar gelang omstandigheden en gevoelens min of meerdere mate ‘dwang die niet ontkomen kan worden’.
Tariq Ramadan zei eerder ‘moslims moeten wel ‘assimileren’ maar niet ‘integreren’ met de Europese cultuur, d.w.z. dat moslims ‘de Europese cultuur moeten ‘tolereren’ omdat dit niet anders kan’.
‘Respect’ is onmogelijk af te dwingen.
“Tariq Ramadan werkt voor Press TV, de officiele Engelstalige spreekbuis van het Iraanse regime”
Juist!
“As the French academic Caroline Fourest said: “I don’t see anyone today who’s as effective as Tariq Ramadan in furthering fundamentalism in France,”
Amanpour: Tijdens debat met “Minister Nicolas Sarkozy back in 2003? …basically you were saying we should have a moratorium on stoning of women, while we can get a consensus amongst Islamic scholars.”
Ramadan: “No, this is not the point… What I was saying is that myself, in my position [?], is this. I’m against implementing not only of stoning. It’s the hodud (ph)
‘ph’ is respect tonen voor de ‘hodud’ penal code áls Koran.
“My position is that this is not implementable [?] but we are dealing with Muslims, and we are dealing with governments, and they believe in the Koran and they believe in the scriptural sources, and we [!] have texts on this.”
RAMADAN: For me it’s quite clear that this is not implemented, because the conditions and the very essence [!] of the text [!] is not now respected… It is done against poor people”
WAUW! Dit is wat moslim veelal zeggen ‘stenigen gebeurd door verkeerde Islamitische rechters in wat geen ideaal Kalifaat is’, m.a.w. ‘in het ideale Kalifaat zou stenigen op juiste, rechtvaardige manier gedaan worden’; en inderdaad worden slechts handen van ‘de fietsendief’ afgehakt – niet die van de zonen van Saoedie oliebaronnen, hoewel die hun dochters vermoorden voor ‘onzedigheid’, een Saoedische prinses en haar vriend in het openbaar gedecapiteerd werden.
Nota bene zegt: “To condemn sitting in Paris is not going to change anything on the ground …”
Ramadan geeft toe dat Islam onverschillig staat tegenover afschaffing van schendingen van mensenrechten waar o.a. Amnesty tegen vecht en dat is niet alleen steningen, ook voor ‘Afvalligen van Islam’ die de doodstraf krijgen – b.v. Pervesh Kambaksh, student journalistiek in Afghanistan, kon met moeite gered worden uit de klauwen van ‘sharia’; en heeft ergens asiel gekregen in ‘het Westen’.
En jawel ook Ramadan geeft de schuld aan ‘het Westen”: “for example, France or the United States of America are dealing with these petro monarchies and they are dealing with governments implementing them… You accept it to happen because [!] they have the money that keep you — to keep us [!] quiet.
Hij ontneemt hiermee de verantwoordelijkheid van moslims en hun regeringen in .S.A., Iran, Afghanistan…..
“My position is quite clear. In the name of Islam, we have to stop and to come to a moratorium on this and to have a discussion, exactly like Amnesty International, when it comes to death penalty, it’s saying, let us first go for a moratorium, to stop it right now, and then to have a discussion. What is wrong with this?”
Zegt Ramadan dit ook op Iran Radio/T.V.? Hij kijkt wel uit! Ook hij wil niet vermoord worden door Koran. Bovendien is er géén ‘Paus’, niet één ‘Hoofd’ – die bepaalt wat wel/niet toegestaan is, integendeel er zijn aantallen ‘geestelijke leiders’ met volgelingen zoals Sadr in Irak en Mullah Omar in Afghanistan, die uit zijn op macht voor zichzelf/hun Koran. Ramadan wéét dat ‘consensus’ niet kán bestaan, dat de fundamentele geboden in Koran door iedere moslims opgevolg kunnen worden (w.o. ‘jihad’) en die het recht hebben alléén Koran, geen ‘geestelijke leiders’ te aanvaarden.
Ramadan ‘taqiyya’ liegt t.b.v. Islam’, de appel valt vlak naast de boom van zijn vader hooggeplaatst in het Moslim Broederschap.
zondag 5 september 2010, 21:31 uur
De Amerikaanse historica Amy Chua schrijft in Day of Empire dat tolerantie t.o.v. andere culturen de manier is waardoor supermachten tot wereldoverheersing kwamen en komen, zoals de Nederlanders in de 17e eeuw, en als die tolerantie gaat ontbreken het verval van de overmacht inzet. Het boek werd in de NRC besproken door Heleen Mees
maandag 6 september 2010, 10:05 uur
Rasit, leraar islamitische levensbeschouwing aan een Hogeschool sprak enkele jaren terug, in een Nederlandse ‘onderwijssetting’ over ”Opvoeden in een multiculturele samenleving”.
Hij deelde ons mee dat veel ouders van allochtone herkomst (ook die hier geboren zijn) de Nederlandse cultuur niet goed kennen. Nederland heeft inmiddels 46 islamitische basisscholen (reactie nr. 7), met samen meer dan 10.000 leerlingen. Alwaar de begrippen respect, tolerantie en dialoog ‘islamitisch’ of ‘arabisch’ ingevuld worden.
Vorig jaar werd dit politiek bevestigd. Met grote walging werd de andere mening aangehoord. (reactie nr. 10) ‘Mijn kinderen gaan naar een school in onze zwarte woonwijk in Amsterdam. Islamitische klasgenootjes van mijn kinderen mogen soms niet bij ons thuis spelen omdat wij haram zijn, onrein. Ik (Femke Halsema, Groen Links) vind zoiets zeer zorgelijk.”
Voedsel voor psychologen en pedagogen. Als mensen met een andere huidskleur en/of etnische afkomst en religie als minderheid in Nederland leven, lopen ze grote kans buitengesloten te worden of zich zelf uit te sluiten door hun religie. Dit proces van uitsluiting zou vaak tot psychische en lichamelijke klachten kunnen leiden.
Het Nederlands Instituut voor Psychologen vroeg voor uitsluiten, dialoog, tolerantie en respect aandacht op een congres dat begin december 2009 in Amsterdam werd gehouden. Het congres werd ‘met respect voor de ander’ geopend door de toenmalige religieus actieve Amsterdamse burgemeester Job Cohen. Volgens de westerse psychologen op het congres aanwezig gaat het ‘uitsluiten’, wat als een probleem wordt ervaren, vaak om onbewust groepsgedrag. Mensen zouden vaak niet in de gaten hebben dat ze mensen die afwijken binnen een groep anders of religieus behandelen. Onbewust? Zorgelijk? Een volgende maal islamitische theologen en islamitische psychologen uitnodigen!
‘Respect! Het woord komt vaak terug in discussies over een multiculturele samenleving’ lees ik de column van Marc Leijendekker. Ongeveer 125 jaar terug (1885) dook het woord socialisme (ishtirakiyya) op in de Arabische pers. Het arabisch socialisme, heeft weinig gemeen met europees en marxistisch socialisme heeft prof. dr A. Wessels ervaren. Hij was van 1972 tot 1977 docent in Beiroet (Libanon). Waar hij vakken doceerde die samenhangen met het verstaan van de islam en de verhouding islam-christendom. De ‘arabische’ begrippen tolerantie, uitsluiten, dialoog en respect hebben weinig gemeen met onze westerse begrippen tolerantie, uitsluiten, dialoog en respect mogen we samen met ondermeer Femke Halsema (inclusief 48 ‘speciale’ basisscholen) en Tarq Ramadan in de eenentwintigste eeuw ervaren.
maandag 6 september 2010, 22:08 uur
#14 Martin Roos: het kwalijke voorbeeld geciteerd door Femke Halsema doet me denken aan andere verhalen over kinderen in NL die van hun ouders niet met de kinderen van andere ouders mochten spelen omdat zij van een andere geloofsrichting waren; b.v. -soms-: gereformeerde vs. katholieke; orthodoxe vs. liberale joodse.
maandag 6 september 2010, 23:18 uur
correctie # 15: vs. én vv.
dinsdag 7 september 2010, 16:16 uur
@ 14, Martin Roos; Wat zegt u nu eigenlijk? Dat we ons eens moesten verdiepen in de ‘Arabische’ betekenis van de begrippen respect, tolerantie enz?
En stel dat daaruit komt dat men daar iets anders mee bedoelt dan ‘Wij Witte Westerlingen’ wat dan? Gaan wij ons begrip dan bijschaven?
En hoe dan met – ik noem een paar dwarsstraten – de Chinese, Hindoestaanse, humanistische, antroposofische en andere begrippen van respect? Ook bijschaven en aanpassen? Aan wat?
Om een discours over respect en tolerantie op een zinnige manier te kunnen voeren zal er toch overeenstemming moeten zijn over de betekenissen van de terminologie. En als je daar al niet uitkomt heeft het weinig zin om de discussie te voeren, want dan praat je eenvoudigweg niet over het zelfde.
Het is mijn overtuiging dat tolerantie er juist toe leidt dat er niet doorgevraagd wordt naar wat er nu exact bedoeld wordt met een woord of boodschap en of dat wel passend is in onze samenleving.
En misschien is dat maar beter ook, want hoe anders is het mogelijk dat de Christen democraat de Moslim in de armen sluit. Of samenwerkt met een politieke partij die tot doel heeft de zwaarwegende stem van de religie, te beginnen met de Islam, het zwijgen op te leggen. Ik denk dat Ab Klink het wél goed heeft begrepen.
dinsdag 7 september 2010, 17:33 uur
15 Niek Heering. In de zestiger jaren van de vorige eeuw was het vrij normaal dat gekleurde Nederlanders op katholieke middelbare scholen en hoge beroepsopleidingen werden geweigerd: als leerling of student.
“Een breder ongelijkheidsprobleem” volgens Jacques Monasch, PvdA.Of een open Amsterdamse samenleving kenmerkt zich volgens PvdAer Monasch zich niet door tolerantie en dialoog.
Groen Links is zich inmiddels intern aan het hergroeperen en is bijna uitgeëxperimenteerd met het zogenaamde tolereren. De kinderen van partijleider Femke Halsema zitten (zaten) op een zwarte school in Amsterdam-Oost. Op tv vertelde Halsema vorig jaar dat haar vriend en partner(met Indische/Chinese roots: zie NRC afgelopen zaterdag) en zij vaak denken: we halen onze kinderen er vanaf.
In navolging van nieuw gekozen Tweede Kamerlid Monasch van de PvdA. Monasch is al jaren terug gestopt om zijn kinderen onderdeel te laten zijn van multiculturele religieusonderwijskundige experimenten en tolereren in onze hoofdstedelijke (zwarte) scholen.
Halsema hanteert een typisch Nederlandse gouden ‘tolerantie’ regel: “Ik zet kinderen niet op school als sociaal experiment. Als ze niet maximale kansen krijgen en gelukkig zijn, gaan ze eraf.” En Halsema signaleert wat mindere respectvolle moderne religieuze ontwikkelingen: “[…] islamitische meisjes mogen vaak niet bij ons thuis komen spelen, omdat mijn vriend ’s middags de kinderen opvangt.”
Jacques Monasch verwoordde het tolerante Amsterdam van Job Cohen, van enkele jaren terug aldus. Ik citeer: “Mijn buurt is weer smerig. Overal vuil, overal stront. Mijn buurt is verstikt.” Jacques Monasch (huidig PvdA Kamerlid) verliet Amsterdam. Waarom verliet hij Amsterdam en vertrok hij met zijn gezin naar het ‘blanke’ Friesland? Hij liet de toekomst van zijn kinderen Isah en Ruben prevaleren. De basisschool op vijftig meter van zijn huis in de Pijp (Amsterdam) was helaas, ik citeer weer Monasch ”van een dusdanige samenstelling dat ik het mijn kinderen niet kan aandoen ze op te offeren voor een breder ongelijkheidsprobleem.”
Tevergeefs is de PvdA al sinds 1946 bezig met het verwaarlozen van ondermeer onderwijs en zorg en wat later het stimuleren van positieve ’selectieve’ discriminatie. Monasch wees al jaren terug op de scheiding die dat aanbrengt tussen Amsterdammers die met elkaar in één stad moeten leven en elkaar moeten tolereren. In Amsterdam tellen we relatief veel allochtone achterstandsleerlingen. ‘Leerlingen die voor hun ontwikkeling het meest zijn aangewezen op goed onderwijs, moeten dat het vaakst ontberen’, schreef onlangs de Onderwijsinspectie (2010, april). Voormalig staatssecretaris Onderwijs en atheneummeisje PvdA-er Sharon Dijksma is al jaren haar ‘tolerante’ geloof kwijt. Zij noemde, tijdens haar bewind, vol respect het ongelooflijk dat zoveel kinderen geen goede lessen krijgen.
woensdag 8 september 2010, 11:58 uur
16. Nicolet Schouten. Wat zegt u nu eigenlijk? Dat we ons eens moesten verdiepen in de ‘Arabische’ betekenis van de begrippen respect, tolerantie enz? Inderdaad. En historische verdiepen. In het ‘Arabisch’ en (eigentijds) Nederlands. Verstaan en dus ook uitleg. Het communicatieve systeem levert daardoor iets op. Een relativistisch standpunt of mogelijk een dialogisch standpunt. Of gewoon opstappen zoals Ab Klink.
Ik beperk met tot een door u aangereikt voorbeeld.: ‘hoe anders is het mogelijk dat de Christen democraat de Moslim in de armen sluit’ in historisch perspectief.
Maar eerst. Het lijkt me op zijn plaats om een naoorlogs beeld (‘christelijk democratisch’ maar niet heus! zie ook 17) te schetsen. Een wel erg selectieve ‘tolerante’ ontwikkeling in onze naoorlogse geschiedenis. Christen? Democraat?
Christen?
Een Rooms katholiek naoorlogs beeld (christelijk. Aan de hand van een ministeriële haatzaaiende ‘etnische’ intolerante uitspraak van minister en Rooms katholiek Van Thiel van Maatschappelijk Werk (KVP, later opgegaan in het CDA). Tijdens de begrotingsbehandeling voor 1954 wist hij zo treffend en met respect te formuleren. De tijd was gekomen, mijn ouders en ik (Nederlands paspoort) waren net Indonesië ‘ontvlucht’, voor de volgende overtuiging: ‘De regering heeft de overtuiging, dat de belangen van het overgrote deel van de Indonesië geboren en getogen personen van Nederlandse nationaliteit (inclusief ongeveer 150.000 katholieken en 10.000 moslims) het beste zijn gediend met een voortgezet verblijf in Indonesië. […] Men realiseert zich onvoldoende dat de maatschappelijke moeilijkheden ten gevolge van de geheel andere levensomstandigheden, waarin zij hier ter lande komen te verkeren, vaak veel groter zijn dan die, welke onze emigranten hebben te overwinnen,die wel voorbereid na een goede selectie zich in andere landen vestigen.’ De katholieke minister Tromp zette anno november 1955 het ontmoedigingspolitiek voort. Met zijn katholieke boodschap in de politieke openbaarheid: dat Indische Nederlanders eigenlijk niet in Nederland thuishoorden. De open Nederlandse naoorlogse samenleving heeft zic gekenmerkt zich Gray door intolerantie en de dialoog verwaarloosd.
Democratisch?
En met name de PvdA kent een geschiedenis van niet toleren en een deportatiewens. Tien jaar terug in maart 2000 sprak de voormalige PvdA premier en commissariatenverzamelaar (o.a ING) Wim Kok zijn excuses uit voor de ’kille, bureaucratische en formalistische wijze’ waarop de terugkerend of repatriërende (etnische en religieuze) bevolkingsgroepen door de autoriteiten en de PvdA in het bijzonder waren bejegend. Hij vergat te melden dat De Nederlandse regering via de troonrede in 1950 al liet doorsijpelen dat Nederland overvol was met ongeveer tien miljoen inwoners.
De PvdA en andere ‘democraten’ zwegen niet na 1945. En wenden de meest vuige en vieze trucs aan. Het Indo-Europeaan zijn (inclusief de duizenden Javaanse soennieten met hun typische lokale culturele invloeden) werd door de – toenmalige – PvdA nadrukkelijk gekoppeld aan etnische criteria (racialisering). De PvdA greep die typische Hollandse koloniale hutspot aan om hele groepen mensen met een Nederlands paspoort te stigmatiseren en niet te toleren. De toenmalige partijgenoten, van de huidige PvdA die heden ten dage zo de Moslim van Nicolet Schouten in de armen sluit (Moslim m.a.w.: malikietische en de hanafitische stroming islamieten) lieten het sterven toe: ‘En duizenden hunner zijn reeds op de vreselijkste wijze gemarteld en na ergelijke martelingen gedood.’ (Kamerlid Zandt van de SGP. Handelingen II 1949/50)
Met als toegift. Als een ware deportatieleider vroeg Kamerlid Schilthuis (PvdA), zich af of ‘velen’ van ‘de zich in ons land bevindende gerepatrieerden (gevluchte Indische Nederlanders, inclusief de eerder vermelden met een oriëntatie en beleving van de islam ) uit Indonesië, geknipt zijn voor emigratie naar tropische gebieden en voor wie daarin een uitkomst zou liggen.’(Handelingen II 1951/52). een multiculturele samenleving. Nederland een vrije, beschaafde maatschappij?
Terug naar de actualiteit: 2010. ‘[…] maar beter ook, want hoe anders is het mogelijk dat de Christen democraat de Moslim in de armen sluit.’ Onmogelijk dus: haram (Arabisch: حَرَامْ: onrein, verboden). Het gaat hierbij zowel om handelingen als producten.
vrijdag 17 september 2010, 00:24 uur
Een verwarrende discussie: Er zijn drie problemen Ramadan, tolerantie en respect. Alle drie zijn situatie-afhankelijk. Gaat het bijvoorbeeld om denken, of om gedrag ? Letterlijk heeft Ramadan wel gelijk: In een situatie waarin iedereen zowel vrij als gelijk is, zal niemand om tolerantie zeuren, want die is dan een gegeven feit.
De vraag is echter of zo`n situatie bestaat of ooit bestaan zal.
Ik tolereer bijvoorbeeld denkende moslims in mijn omgeving, maar ik heb geen enkel respect voor de leer, die zij aanhangen; Ik respecteer Ramadan voorzover hij probeert met tegenstanders van de islam in discussie te gaan. Een vraag blijft, in hoeverre de islam daardoor kan veranderen ? Ik zie dat nog niet gebeuren ; Ook niet bij Ramadan zelf: Zo vrij en gematigd blijkt hij bij tijd en wijle toch niet. Als hij vrede wil stichten, zou hij er wellicht beter aan doen zijn geloofsgenoten meer tolerantie jegens andersdenkenden bij te brengen,
Ramadan hoeft mijn denken niet te “respecteren”, als gelijkwaardig aan het zijne te beschouwen. Maar laat mij en iedereen vrij om de zijne openlijk af te wijzen. Daaraan ontbreekt het over de hele wereld: Zelfs in het vrije westen, in het tolerante Nederland durf ik niet openlijk te zeggen, wat ik van de islam vind !
Er zijn betere filosofen en vrijere denkers in moslimkringen; Maar niemand durft de islam van binnenuit te veranderen; De koran blijft heilig: dreiging en geweld zij voor de islam onmisbaar.