Het is een lijstje waar je als land niet op wilt staan: de jaarlijkse Failed States Index van het Amerikaanse tijdschrift Foreign Policy. Bovenaan de lijst staan vijf Afrikaanse landen: Somalië, Tsjaad, Soedan, Zimbabwe, Kongo.

De top tien ziet er al jaren ongeveer hetzelfde uit, wat illustreert hoe hardnekkig de problemen in die landen zijn. Een verbetering is zichtbaar in Sierra Leone, Liberia, de Dominicaanse Republiek en Colombia. Maar in andere landen is de situatie snel aan het verslechteren. Honduras en Guatemala zijn in een paar jaar een essentiële draaischijf geworden in de cocaïnehandel vanuit Zuid-Amerika. Nigeria is een kruitvat. En Iran dreigt  volgens Foreign Policy in de gevarenzone  te komen wegens groeiende onvrede over tegenvallende groei en werkloosheid.

Voor de lijst is gekeken naar een aantal factoren, waaronder demografie, vluchtelingen, legitimiteit van het bestuur, mensenrechten, publieke dienstverlening, stammenstrijd. De website heeft veel interessante links, waaronder een vergelijking in cijfers tussen de tien meest problematische landen en de VS  en een overzicht van de ergste dictators.

Overal in de Westerse wereld hebben kranten het moeilijk. The Economist schreef vorige maand in een soort peptalk voor de pers dat in Polen veel kranten worden verkocht en dat in Brazilië de schandaalpers sterk groeit, maar de veranderingen bij lezers en adverteerders door internet  zijn reëel. Daarom is een beetje goed nieuws altijd welkom.

Dat komt dit keer uit Londen. The Evening Standard lijkt uit de rode cijfers te komen, schrijft The Guardian. De krant is sinds vorig jaar in handen van de Russische miljardair Alexander Lebedev en zijn zoon Evgeny. Die hebben ervoor gekozen de krant gratis te maken. Geen inkomsten meer uit abonnementen, maar ook veel minder distributiekosten. De krant wordt niet meer op 8000 plaatsen verkocht, maar uitgedeeld op 300 plaatsen waar veel mensen langs komen – wel zuur voor de trouwe abonnees in de buitenwijken.  De oplage is sterk verhoogd. De  krant is daardoor voor adverteerders interessanter geworden, en duurder.

Heeft Le Monde zich dan toch vergist? Lees verder »

Het is al vaak geconstateerd: een Europees debat bestaat niet. Het is een van de redenen waarom ‘Europa’ voor veel Europeanen abstract blijft. Maar af en toe duikt er een thema op dat in meerdere landen tegelijk speelt en wordt er iets zichtbaar dat je met een beetje goede wil een Europese discussie zou kunnen noemen – al is er nog weinig reactie over de grenzen heen.

Zo’n thema is de boerka. Moet die worden verboden in publieke ruimtes? In België heeft de Kamer zich vóór de verkiezingen met een duidelijke meerderheid uitgesproken voor een verbod op de boerka in het openbaar (dus niet alleen in officiële gebouwen en scholen). In Spanje bestonden net als in België al verboden op lokaal niveau, vooral in Catalonië, waar veel buitenlandse immigranten zitten. De Spaanse Senaat heeft vorige week  een wetsvoorstel aangenomen voor een volledig boerkaverbod, waarbij de Catalaanse nationalisten zich schaarden achter de rechtse oppositie. Ook al heeft de Franse Raad van State in mei opnieuw gezegd dat een volledig boerkaverbod juridisch niet haalbaar is, er ligt een wetsvoorstel van de regeringspartij om de boerka in openbare gebouwen en in het openbaar vervoer te verbieden. In Italië heeft een aantal steden een forse boete gesteld op het dragen van een boerka in openbare gebouwen. In Zwitserland en Oostenrijk loopt het debat nog – net als in Nederland.

Wordt het geen tijd voor een Europees verbod? Lees verder »