Geen excuses Vaticaan voor seksueel misbruik
Je moet het in perspectief zien, vindt de woordvoerder van het Vaticaan. Het is interessant zijn reactie te lezen op de berichten over seksueel misbruik van minderjarigen door geestelijken. Geen schuldbekentenis, geen zelfonderzoek. De pauselijke woordvoerder Federico Lombardi onderstreept in een verklaring dat de kerkelijke autoriteiten in Duitsland, Oostenrijk en Nederland ,,tijdig en besluitvaardig” hebben gereageerd. En hij zegt dat in het kerkelijke recht, seksueel misbruik van minderjarigen ,,steeds is beschouwd als een van de meest serieuze” misdaden.
We moeten er alles aan doen om te voorkomen dat zoiets weer gebeurt, schrijft Lombardi. Hij merkt op dat het startpunt moet zijn ,,erkenning van wat er is gebeurd en zorg voor de slachtoffers en de gevolgen van de daden die tegen hen zijn begaan”. Maar wat hij daarna schrijft, zal veel discussie losmaken:
These events [...] should be placed in a more wide-ranging context that concerns the protection of children and young people from sexual abuse in society as a whole. Certainly, the errors committed in ecclesiastical institutions and by Church figures are particularly reprehensible because of the Church’s educational and moral responsibility, but all objective and well-informed people know that the question is much broader, and concentrating accusations against the Church alone gives a false perspective. By way of example, recent data supplied by the competent authorities in Austria shows that, over the same period of time, the number of proven cases in Church institutions was 17, while there were 510 other cases in other areas. It would be as well to concern ourselves also with them.
Geen excuses dus vanuit Rome. Dit in tegenstelling tot de verklaring van de Nederlandse bisschoppen.
Abonneer je 
woensdag 10 maart 2010, 15:17 uur
Als de officiële kerk er niets aan wil doen dan moet het maar op een andere manier.
Laten we een instantie oprichten (idee voor Deetman) waarin de geestelijken die misbruik maakten van de kinderen dit kunnen melden. Ze moeten een kans krijgen hun ‘zonden/misdaden’ te melden. Niet bij de bisschop, paus of biechtvader!!!! Waarschijnlijk hebben ook zij hier heel erg behoefte aan en kunnen ze hun zondelast wat minderen. Ik nodig hen uit dit te doen en deze stap te ondernemen.
Ze kunnen dan ook de namen kunnen doorgeven van de kinderen en/of misschien priester waar zij een seksuele relatie mee hadden. Dat kan hun geweten wat ontlasten, maar we krijgen tegelijkertijd een beter inzicht in de omvang.
De paus vergeeft hen toch niet en zo kunnen ze open voor God verschijnen.
Er moet natuurlijk wel heel voorzichtig met de privacy worden omgegaan.
Ook zij moeten geholpen worden en hebben recht op hulp.
Janne Geraets
woensdag 10 maart 2010, 15:48 uur
Nou dat is maar weer mooi gezegd door De Kerk. Het aantal misdaden valt nog wel mee als we ook kijken naar het aantal door anderen gepleegde sexuele vergrijpen. Als ik één moord pleeg en een ander 10 dan zijn mijn daden niet zo erg? Interessante logica. De kerk maakt de eigen mensen daders door het voor velen onhoudbare celibaat en door de machtspositie. Dat laatste zien we meer, dat eerste volgens mij niet.
woensdag 10 maart 2010, 18:48 uur
De “kerk” is als instituut medeverantwoordelijk voor het sexueel misbruik van kinderen maar ook van veel vrouwen (die steun zochten bij de kerk)
Zij bood de mogelijkheid voor het misbruik, ze faciliteerde het, deden niets toen het bekend werd, en veegde het onder de mat.(hoezo kerkelijk recht!) Erger, ze beschuldigde vaak de kinderen van leugens en laster.
Feitelijk zou de “kerk” vervolgd moeten worden als criminele organistatie die willens en wetens sexueel misbruik van kinderen (pedofilie) en van vrouwen (aanranding en verkrachting) toeliet.
Er worden verdachten en daders van pedofilie om minder bewijs vermoord.
De kerk komt er mee weg.
Overigens ongelofelijk dat er heden ten dag nog zoiets als een kerkelijk recht mag bestaan. Het spreken van Recht dient voorbehouden te zijn aan de staat.
woensdag 10 maart 2010, 20:51 uur
Sexueel misbruik vindt plaats in situaties waar machtsmisbruik de norm is i.p.v. moreel besef (indachtig de geest van de 10 geboden)
Kerkelijk organisaties kunnen pas echt geloofwaardig zijn in het verspreiden van de geest van de 10 geboden indien zij afstand nemen van machtsmisbruik.
woensdag 10 maart 2010, 21:13 uur
Een criminele organisatie die hun crimineel handelen goedpraat door te verwijzen naar andere criminele organisaties die ook criminele handelingen verrichtten.
donderdag 11 maart 2010, 12:09 uur
en hoe verder ….
Het zou voor veel slachtoffers een hulp zijn geweest als ze/we die excuses wel hadden gekregen van het hoogste orgaan in de organisatie.
Ik denk dat het nu belangrijker is dat de slachtoffers verder kunnen.
Onderzoek leert dat vooral misbruikte jongens de invloed van het misbruik onderschatten. Je hebt geen behoefte om hulp te zoeken en denkt het allemaal zelf wel te kunnen oplossen. Vervolgens is er dan ook nog de vraag naar wie en/of waar je nu eigenlijk heen moet gaan.
Indien je dan eindelijk de moed hebt om je te melden bij Hulp en Recht, krijg je een ontzettend kort berichtje terug of zoals iemand mij mailde, gaat men vragen stellen waardoor je al geen zin meer hebt er op in te gaan. En dit is iets dat je juist niet zoekt en hebt dan de neiging af te haken. Maar dat is misschien juist de bijbedoeling van Hulp en Recht.
Ik heb het in het verleden voor mezelf opgelost door er over te praten maar dat is meer een hulpmiddel geweest en niet een echt verwerken. Daarom is professionele hulp zeer zeker aan te raden, omdat je dan daadwerkelijk iets met je gekwetste gevoelens kunt doen. Het misbruik is ‘in je lijf gaan zitten’ en dat moet er op een of andere manier uit.
Nu is er verder niets officieel geregeld dus moeten er maar ‘noodinitiatieven” komen.
En omdat niet iedereen makkelijk kan praten of omdat je nog bezig bent het allemaal op een rijtje te krijgen, stel ik voor om jouw misbruik eerst eens op papier te krijgen. Het gaat er niet om dat je het mooi opschrijft, het is in eerste instantie voor jezelf. Dus flarden onder elkaar zetten op een groot papier is ook al goed.
Als begin willen we het eerst even verstandelijk doen.
Probeer eens antwoord te vinden en te geven op volgende vragen:
- de eerste keer: wat was de aanleiding, op welke locatie, hoe oud was je, wat deed de dader, hoe oud was hij, hoe reageerde jij, hoe ging het verder, wat gebeurde er daarna, hoe was het afscheid, hoe voelde jij je, wat ging er allemaal door je heen, heb je iets met die gevoelens gedaan, waarom niet
- Vervolg: waar gebeurde dit, hoe zag de omgeving eruit, wat had de dader aan en wat had jij aan, wat deed hij en hoe reageerde jij, waren er momenten dat je het wilde vertellen, waarom wel/niet, wanneer stopte het misbruik, heb je het ooit iemand kunnen vertellen, waarom wel/niet
En hoe voel jij je nu? Wees trots op jezelf want nu heb je het lef om eindelijk voor jezelf op te komen. Jij bent het die het belangrijkste is van de hele wereld. Jij hebt het recht er te zijn en men heeft je iets aangedaan dat niet goed te praten is. Vanaf nu neem je het initiatief over je eigen wereld.
Succes.
donderdag 11 maart 2010, 15:14 uur
[...] “Luister eens mensen, het is dan wel allemaal heel erg wat al die priesters en paters en geestelijken hebben gedaan, maar misbruik is nou eenmaal erg. Laten we het daar eens over hebben en de misdaden van onze prachtige kerk wegrelativeren. Trouwens, ook buiten de kerk komt misbruik voor hoor! Misbruik, dat moet je in perspectief in de context zien. Seksueel misbruik is gewoon relatief”, aldus de Pauselijke woordvoerder Federico Lombardi in een recente reactie op de vele verschrikkelijke misdaden die de geestelijken van de Rooms-katholieke Kerk jarenlang pleegden. Wie na het lezen van dit soort achterlijke en ronduit giftige statements nog steeds lid is van de katholieke Kerk, is zelf eigenlijk ook een beetje misdadiger. Hier meer context. [...]
donderdag 11 maart 2010, 15:38 uur
the errors committed in ecclesiastical institutions and by Church figures are particularly reprehensible because of the Church’s educational and moral responsibility,
De verantwoordelijkheid wordt wel toegegeven. Op een erg halfhartige manier.
Maar misschien komen ze nog: excuses aan de slachtoffers en maatregelen die het in de toekomst zullen voorkomen.
De overeenkomsten tussen de katholieke internaten en de Engelse public schools zijn treffend. Broeinesten van hypocrisie, doorgegeven straf, schaamte, misbruik, terreur. Het hele rijtje voor jou als je pech had onderaan te staan.
zaterdag 13 maart 2010, 04:05 uur
Bij het lezen van de GEHELE verklaring wordt wel duidelijk dat de kerk hand in eigen boezem steekt. Ondubbelzinnig word er verklaard dat de gebeurtenissen welke nu aan het licht komen, volkomen indruisen tegen alles waar de katholieke leer voor staat (nogmaals het is wel essentieel om de GEHELE verklaring te lezen).
Het geciteerde gedeelte dient dan ook niet gezien te worden als vorm van verkapte rechtvaardigingsgrond. Het opnemen van een dergelijke alinea is noodzakelijk, omdat de personen die nu “de eerste steen werpen” simpelweg niet op de hoogte zijn van deze statistieken.
Overigens verkeerde ik bij het lezen van blog-bijdragen als: “Wie na het lezen van dit soort achterlijke en ronduit giftige statements nog steeds lid is van de katholieke Kerk, is zelf eigenlijk ook een beetje misdadiger,” even in de veronderstelling mij op de website van de Telegraaf te bevinden. Ik dacht altijd dat de NRC een krant voor serieuze mensen was.
zaterdag 13 maart 2010, 04:27 uur
Hoe ernstig de misdaden ook zijn, veel uitspraken op deze blog laten blijken dat de anti-Katholieke sentimenten, veroorzaakt worden door misvattingen.
Het is bijvoorbeeld opmerkelijk om iemand te zien schrijven:
“ongelofelijk dat er heden ten dag nog zoiets als een kerkelijk recht mag bestaan. Het spreken van Recht dient voorbehouden te zijn aan de staat.”
Deze persoon heeft duidelijk weinig kaas gegeten van de werking van het rechtssysteem. Het Kerkelijk Recht is niet meer dan een vorm van tuchtrecht, welk wereldwijd in groten getale voorkomt (men is in bijv. bijna iedere beroepsgroep bekend met dit fenomeen). Het is dan ook een misvatting om te denken dat deze vorm van “intern recht,” het algemeen geldende recht zoals wij dat kennen in deze liberaal democratische rechtsstaat, in welke vorm dan ook vervangt. Net zoals iedere (rechts) persoon, is ook de kerk aan de wet onderworpen.
maandag 15 maart 2010, 15:52 uur
Volgens mij zijn ze daar in het vaticaan overtuigde Calvinisten. Niet toegeven dat men fout is beziggeweest en zelfs bij overtuigend bewijsmateriaal blijven ontkennen. Lijkt me toch meer iets voor Sjak de Vries en Balkenende?!?
maandag 15 maart 2010, 22:45 uur
De vraag is echter of een tuchtrecht bepalingen mag opnemen zoals die te vinden zijn in de grondwet van het kerkelijk recht.Die stelt nl dat klachten van leken over priesters niet in behandleing genomen hoeven te worden. Mag er verder een bepaling in een ordentelijk tuchtrecht staan die zegt dat degene die melding doet van een misdrijf of ervan getuigt, daarmee een misdrijf begaat volgens het eigen recht?
Dan is er wel sprake van een staat in de staat. Het is de kerk zelf die de indruk blijft wekken voor berechting van de eigen mensen verantwoordlijk te zijn en die verantwoordelijkheid waat te maken. Intussen hebben veel slachtoffers daar ten onrechte jarenlang hun vertrouwen in gesteld en liggen daardoor veel feiten daar verborgen.
dinsdag 16 maart 2010, 17:31 uur
Wat mij iedere keer weer opvalt, is dat de Rooms Katholieke kerk wél toegeeft dát het gebeurt, het veroordeelt, betreurt, bla bla bal maar geen openheid van zaken geeft WAAROM het gebeurt.
Hoewel ik niet het idee heb, dat de RK kerk een vorm van hipocrisie aan den dag legt als zij meldt dat ze tegen iedere vorm van (sexueel) misbruik is, bekruipt mij het gevoel dat dit alles ondergeschikt wordt gemaakt aan een alles overkoepelend belang, namelijk de gehoorzaamheid aan het celibaat.
Met andere woorden, het misbruik op zichzelf wordt openlijk, naar buiten toe veroordeeld, maar naar binnen toe wordt het benaderd als één van die mogelijke, onaangename, bijwerkingen van het celibaat.
woensdag 24 maart 2010, 00:08 uur
Hoewel het nu zeker verjaard zal zijn, ben ik voor mijn gevoel zo’n 55 a 57 jaar geleden sexueel misbruikt door de parochie kapelaan van mijn parochie destijds. Voor meer gegevens kan ik via mijn email adres aangeven wat er is gebeurd.