Frankrijk is Australië aan het inhalen en dreigt koploper te worden als het gaat om de mogelijkheden die de staat krijgt om internetgebruik te controleren. De Franse Nationale Assemblée heeft deze week een wetsvoorstel aangenomen dat naar de onmogelijke naam Lopssi 2 luistert. Frankrijk dreigt hiermee de Big Brother van Europa te worden, schrijft Der Spiegel online.

Het is een verzamelwet over veel aspecten van veiligheid. Maar de Britse krant The Register schrijft:

(I)t is in the online area that some of the most radical proposals are to be found, with the criminalisation of online ID theft, provision for the police to tap online connections in the course of investigations, and most controversially of all, allowing the state to order ISPs to block (filter) specific internet URLs according to ministerial diktat. It has also been suggested that the state should have the right to plant covert trojans to monitor individual PC usage.

Daarmee zou, versimpeld gezegd, de staat het recht krijgen een virussoort op je computer te zetten. De wet moet nog worden goedgekeurd door de Senaat, maar daar worden geen problemen verwacht.

Het argument voor zulke vergaande maatregelen is kinderporno. Ook in Duitsland was dat de ratio achter een wet die het internetverkeer wilde reguleren om de toegang tot bepaalde sites te blokkeren. De wet is deze week ondertekend door de president, maar de regering heeft na massale protesten al laten weten dat de wet niet in zijn huidige vorm zal worden toegepast. ,,Het net heeft gewonnen´´, schrijft Die Zeit:

Zum ersten Mal hat die Online-Community damit in Deutschland ihre Kampagnenfähigkeit bewiesen. Ohne feste Struktur, ohne charismatische Persönlichkeit an der Spitze hat sie ihren Willen gegen das politische Berlin durchgesetzt. Das ist ein Umstand, dessen Bedeutung weit über die Debatte um Sperrverfügungen hinausgeht.

Helemaal blij is het Duitse weekblad daar niet mee. De kop boven het stuk luidt: ‘Ein bisschen Staat muss sein’ en de boodschap is dat voorkomen moet worden dat het normale recht niet meer geldt op internet.

Een greep uit het debat over Griekenland en euro:

• Er komen steeds meer vraagtekens over de rol van de Amerikaanse zakenbank Goldman Sachs. Libération-blogger Jean Quatremer schrijft dat deze  bank heeft gespeculeerd tegen Griekenland. Goldman Sachs had Athene aangeboden te bemiddelen bij onderhandse plaatsen van staatsleningen ter waarde van 25 miljard dollar bij China. China weigerde. Via Goldman Sachs is deze zeer gevoelige informatie, tegen de gewoonte in, naar buiten gekomen.
• Datzelfde Goldman Sachs zou in 2002 via een ingewikkelde financiële constructie Griekenland in staat hebben gesteld om een lening van miljarden euro buiten de boeken te houden (hier een uitgebreide discussie over de legitimiteit daarvan). Op veel plaatsen wordt een woedende uithaal geciteerd van bondskanselier Merkel:
  

  Het zou een schande zijn als het waar blijkt te zijn dat banken die ons al aan de rand van de financiële afgrond hebben gebracht [in de kredietcrisis] nu ook betrokken zijn bij het vervalsen van de Griekse statistieken.

• Pikant detail in deze beschuldiging is dat Mario Draghi in die tijd bij Goldman Sachs een belangrijke rol speelde in het beleid ten aanzien van Europa. Draghi, nu gouverneur van de Italiaanse Centrale Bank, is een van de twee belangrijkste kandidaten om Trichet op te volgen als president van de Europese Centrale Bank. De kansen van de andere kandidaat, Alex Weber, president van de Bundesbank, lijken verder te zijn gestegen. Update: de Italiaanse Bank laat in een verklaring weten dat Draghi niets te maken te maken had met de deal die Goldman Sachs indertijd sloot.
• De Europese Commissie wil Eurostat meer bevoegdheden geven om te voorkomen dat landen de cijfers over hun schulden vervalsen. Meteen is de discussie over de onafhankelijkheid en betrouwbaarheid van Eurostat zelf weer opgelaaid. De Belgische minister van Financiën Didier Reynders zei dat daar eens goed naar gekeken moet worden.
• Intussen blijven sommige Oost-Europese landen verdere stappen zetten naar de eurozone. Lees verder »

Na hiv/aids is er geen infectieziekte die wereldwijd zo veel doden eist als tuberculose. Dat is niet louter een probleem van landen ver weg. Het Nederlandse tuberculosefonds (KNCV) waarschuwde vorige maand dat Nederlanders zich onvoldoende bewust zijn van de gevaren en ook niet weten dat resistente vormen van tuberculose veel voorkomen in Oost-Europa.

Rusland en de drie Baltische staten vormen het grootste probleem, constateert EUObserver in een uitgebreid artikel.

Along with Africa, eastern Europe has the lowest success rate for TB treatment in the world. The breakdown of social safety nets, beyond just healthcare systems, growing HIV/Aids rates, alcoholism also contribute to the return of TB. And this before the onset of the economic crisis.

In 2007 namen de Europese leden van de Wereldgezondheidsorganisatie de Verklaring van Berlijn aan, en twee jaar later werden de toen gedane beloftes nog eens opgefrist. In vrijwel alle Europese landen heeft tuberculose weer de kop opgestoken.

Still in many quarters considered a disease of the past – in the 1970s, like small pox, it was thought to be on the verge of eradication – even normal TB remains a killer. Roughly a third of the world’s population carry a latent strain. The disease has returned in a novel form that is quietly stalking Europe, beneath the media’s radar, most of the time marching a soldier’s slow but steady stride westward, but at times moving as fast as it takes for a plane to travel from Tallinn’s Lennart Meri airport to Heathrow.

De Wereldgezondheidsorganisatie waarschuwt dat tuberculose een serieus probleem is in Europa. In Nederland is het aantal gevallen van tuberculose vorig jaar voor het eerst sinds jaren gestegen, naar 1160. Lees verder »

Omdat mijn Italiaanse kapper er de dag daarna maar niet over uitgepraat raakte en bijna één op de twee tv-kijkers in Italië ernaar heeft gekeken, dinsdagavond: de zingende prins, Emanuele Filiberto. Hij mocht de eerste 32 jaar van zijn leven het land niet in omdat zijn overgrootvader als koning heulde met de fascisten, maar kon op het festival van San Remo zijn liefde voor Italië uitzingen: Italia, amore mio.

Het komt zo, vertelde de 37-jarige Emanuele Filiberto in een interview (Italiaans). Op een avond zat hij naar het journaal te kijken waarin wat kritische noten werden gekraakt, en hij dacht: houden die mensen niet van Italië? Toen besloot hij een gedichtje te schrijven, een bevriende presentator en zanger zette het op muziek, en ze mochten het met z’n drieën (een tenor erbij voor het dramatische effect) komen zingen op het vijf dagen durende songfestival van San Remo.

‘Ik zal nooit moe worden om voor de wereld en voor God mijn liefde voor Italië te bezingen’ – dze strofe vat de tekst wel ongeveer samen. Lees verder »

De discussie over Griekenland en de euro ligt overal in Europa goed op stoom. Een greep uit het debat.

• De Europese ministers van Financiën hebben de Griekse regering een maand de tijd gegeven om te laten zien dat het haar ernst is met de bezuinigingsmaatregelen die nodig zijn om de overheidsfinanciën weer onder controle te krijgen. De Spaanse krant El País schrijft in een hoofdartikel dat voorkomen moet worden dat een oplossing voor ,,de betrekkelijk kleine Griekse episode’’  lang op zich laat wachten en daarmee stabiliteit van de euro in gevaar brengt.
• De European Council on Foreign Relations constateert dat dat Griekenland gelukkig niet door China is gered, hoewel Athene daar wel contact mee had gezocht. Dat zou China een ongewenst drukmiddel hebben gegeven op de buitenlandse politiek van de Europese lidstaten.
  

  We would not want our common foreign policy and security, somewhat empowered by the post-Lisbon institutions, to fall hostage to misguided and desperate financial decisions by one or two weak member states

• De Berliner Zeitung suggereert in een commentaar (hier een korte samenvatting in het Engels),  weliswaar heel impliciet, dat Duitsland een gedeelde morele verantwoordelijkheid heeft voor de problemen van Griekenland, Spanje en Portugal. Lees verder »

In welk rijtje van gevaren staat Rusland bovenaan, Israël tweede, en Frankrijk en Brazilië op een gedeelde derde en vierde plaats?  Met bovendien China als een schaduw van mogelijkheden over alles heen?

Het is de ranglijst van landen waar de gevaarlijkste cybercriminaliteit vandaan komt. In Rusland is de combinatie staat, georganiseerde misdaad en individuele destructieve kracht levensgevaarlijk. Israël gebruikt cybercriminaliteit om zijn politieke belangen te verdedigen, Frankrijk ondersteunt er zijn economische belangen mee. Vanuit Brazilië wordt steeds meer elektronische financiële misdaad gepleegd. En China is bezig met een inhaalslag, maar daar gaat alles zo snel en op zo’n grote schaal dat het alleen maar een kwestie van tijd lijkt voordat het land ook prominent op het lijstje staat.

Deze waarschuwingen staan in een lang artikel in Atlantic Monthly, getiteld Cyber Warriors. James Fallows, oud-correspondent in China, doet daarin een alarmerende voorspelling: er komt vroeg of laat een elektronisch equivalent van 9/11. En ook nu, zegt Fallows, hadden we het kunnen zien aankomen. Lees verder »

Volgens veel analisten ontkomt Europa er niet aan Griekenland financieel te steunen: het levert meer schade voor de euro op om Griekenland aan zijn lot over te laten dan om het te helpen. Dat doet niets af aan de bedenkingen en de vele argumenten tegen. Eén daarvan is dat de premie op wangedrag moeilijk te verteren is voor landen die wél een hard saneringsplan hebben doorstaan of hebben opgesteld.

Oost-Europese landen hebben veel pijn moeten lijden om te kunnen toetreden tot de Europese Unie. Moeten die nu toezien hoe Griekenland wegkomt met bedrog en na jaren de euro te hebben gebruikt als een soort creditcard? Lees bijvoorbeeld deze vertaalde persstem (klik op krant om vertaling te zien) uit de Bulgaarse krant Dnevnik:

The Greeks must tighten their belts and introduce reforms, just as many countries of Eastern Europe had to do in the 1990s. [...] The Greeks frauded their way into the Eurozone and concealed for ten years how they squandered the subsidies alloted to them.

Of lees deze persstem (zelfde link) uit Tsjechië:

The best thing would be to seek aid from the International Monetary Fund in Washington. However the countries of the Eurozone have refused to do so until now on the grounds that external help could give the signal that the euro countries can’t get their own act together. But such pride should be set aside in the case of Greece, because what’s at stake is the future of the monetary union and the strength of the euro. The IMF has the means at its disposal to compel countries to make draconian cuts. Latvia and Hungary have made that abundantly clear.

En de Ieren? Ze verdwijnen langzaam uit het rijtje van landen die gevaar opleveren voor de eurozone. De financiële problemen zijn groot, maar Dublin is een keihard saneringsprogramma begonnen. Minister van Financiën zei met enige trots: ,,In Frankrijk zouden er rellen zijn als je dit probeerde te doen.” En in een analyse van de crisis rondom Griekenland schrijft de Irish Times dat dit ook een les is voor Ierland:

For [prime minister] Cowen and his Government – who are still in the early phase of a years-long austerity programme – all of this illustrates the gravity of the forces at work in the current malaise.

Wat betekent precies de ‘gedeelde verantwoordelijkheid voor de economische en financiële stabiliteit’ in de eurozone die de Europese regeringsleiders na hun top donderdag uitspraken in hun gezamenlijke verklaring? Wat betekent de ‘solidariteit’ met Griekenland die Duitsland, Frankrijk en Raadvoorzitter Van Rompuy beleden?

Voorlopig niets, concludeert euroblogger Charlemagne. En dat is niet goed op een moment dat een helderder signaal werd verwacht. Hij citeert een diplomaat die de vage uitkomst van de top ‘catastrofaal’ noemt.

Het is een ingewikkeld pokerspel. Andere landen willen niet toegeven voordat Griekenland aantoonbaar werk maakt van harde ingrepen, de Griekse regering zit klem tussen Brussel en de eigen kiezers, en op de financiële markten staat de euro onder druk. In Nederland zegt een grote meerderheid van de Tweede Kamer dat Griekenland het zelf maar moet oplossen. Maar volgens Charlemagne is financiële steun uit Europa, in welke vorm dan ook, onontkoombaar. Lees verder »

In Europa wordt regelmatig gewaarschuwd voor de grote politieke macht die Rusland heeft doordat het continent in sterke mate afhankelijk is van gas en olie uit Rusland. Maar veel Russen klagen dat ze door Europeanen onheus behandeld worden. De Herald Tribune geeft in twee artikelen voorbeelden van die onvrede: onder investeerders en onder Russen die naar de Europese Unie willen en daarvoor een visum moeten kopen.

Op de opiniepagina staat een boos stuk van Vladimir Antonov, voorzitter van de Convers Group. Hij was als mede-eigenaar van Spyker betrokken bij de onderhandelingen over overname van Saab. Ik moest me uit Spyker terugtrekken omdat de Zweedse regering tegen me was en insinueerde dat ik banden had met misdaadorganisaties, schrijft Antonov. (De Europese Commissie heeft deze week de overname goedgekeurd.)

Antonov schrijft, onder verwijzing naar problemen die andere Russische investeerders hebben gehad:

It is obvious that European business has a strong prejudices against investors from Russia. There is a fear of Russia itself, of the increase of the influence of Russian businesses in the international market place.

Europa moet oppassen zichzelf met die opstelling niet buitenspel te plaatsen, schrijft Antonov enigszins dreigend. Lees verder »

Illegale kopieën uitbannen, of het nu gaat om een film is, een cd of een design tas: dat is het doel van een stil gehouden ontwerp-akkoord tussen de Verenigde Staten, de Europese Unie, Japan en andere landen. De New York Times bericht hierover, met veel vraagtekens. Want de onderhandelaars houden de gesprekken geheim. In de VS en het Verenigd Koninkrijk hebben parlementariërs hun regering al om meer informatie gevraagd.

De sfeer van geheimzinnigheid voedt geruchten. Zo deed het verhaaltje de ronde dat de douane mp3-spelers zou gaan controleren op illegaal gekopieerde muziek. Dat is onzin. Wat wel de ronde doet, aldus de krant, is een Amerikaans voorstel om internet providers te verplichten illegaal gekopieerde muziek en films van hun website te verwijderen.

De EU zou dit een te drastische maatregel vinden. Bovendien kijken de lidstaten verschillend aan tegen illegaal kopiëren. Lees verder »