Een samenzwering tegen de euro?
Voor Franse en Spaanse kranten is het al een feit: machtige financiële speculanten zweren samen tegen de euro. Ze verspreiden onheilsscenario’s in de hoop fors te verdienen aan een koersval van de euro – ongeveer zoals financier George Soros in 1992 zo’n twee miljard dollar heeft verdiend door te speculeren tegen de Italiaanse lire en het Britse pond.
De Spaanse krant El Pais citeert uitgebreid minister van Openbare werken en transport José Blanco, vice-voorzitter van de regerende socialistische partij.
Niets van wat er nu gebeurt, met inbegrip van de apocalyptische commentaren van enkele buitenlandse media, is toevallig of onschuldig. Er zitten allemaal specifieke belangen achter. (Mijn vertaling)
De Brusselse correspondent van de Franse krant Libération is concreter. Hij schrijft informatie te hebben dat een grote Amerikaanse zakenbank en twee hedgefondsen de aanval hebben geopend op Griekenland, Spanje en Portugal.
De Europablogger van The Economist, Charlemagne, gelooft hier niets van. Schrijven Britse kranten kritisch over de financiële problemen in Griekenland en Spanje? Kijk wat ze schrijven over de toestand in eigen land, is zijn argument. Overdrijven ze de kans dat de eurozone serieus in gevaar komt? Zeker, maar dat is omdat ze niet willen dat het Verenigd Koninkrijk daar lid van wordt. Overigens noemt hij Soros niet. (Update 10 februari: Charlemagne gaat in een latere blog uitgebreider in op de Spaanse reactie, met aanvullend eigen commentaar)
Een andere Britse Europablogger, Gavin Hewitt van de BBC, onderstreept dat het kernprobleem is dat de monetaire eenheid van de eurozone niet wordt gesteund door een politieke eenheid. Hij citeert een econoom die zegt: ‘Als de monetaire unie wil overleven, zal het een politieke unie moeten worden.’ En daar willen de lidstaten niet aan.
Daarom komen prominente economen met sombere scenario’s. Volgens Paul Krugman is de monetaire unie waarschijnlijk een stap te ver geweest. Nouriel Roubini verwacht dat de eurozone in zijn huidige vorm niet te handhaven is. De New York Times publiceerde een nuttige samenvatting van de recente problemen rond de euro.
Abonneer je 
dinsdag 9 februari 2010, 18:46 uur
Die politieke correctheid in USA en UK is maar schijn en het is vooral een schijn heiligheid.
Met afkortingen als PIIGS om een groep landen aan te duiden is wel duidelijk dat er gewoon een groep racisten aan het werk is.
woensdag 10 februari 2010, 18:53 uur
Hoe kunnen jullie nou iets rots zeggen over Soros, die telkens als filantroop geroemd wordt.
Maar serieus, ik vraag me af of dat mogelijk is, want je spreekt dan over enkele honderden miljarden euros.
donderdag 11 februari 2010, 09:29 uur
De euro is gewoon veel te succesvol geweest, wat als een bedreiging werd ervaren door de Verenigde Staten en door het Verenigd Koninkrijk. Het zou mij dan ook niks verbazen als de strekking van dit artikel de waarheid omvat.
donderdag 11 februari 2010, 10:36 uur
De aanval op Irak was al een samenzwering tegen de euro. Saddam had namelijk besloten om zijn olie te verkopen tegen betaling met euro’s. Nu is de olieprijs gekoppeld aan de dollar. Als olie tegen euro’s of andere valuta verkocht zou gaan worden, bleef er van de dollar helemaal niets meer over. Vandaar dus die inval. Misschien dat stoer doen tegenover pappie ook wel een rol heeft gespeeld bij Bush. Maar degenen die bij Bush dagelijks de batterijen verwisselden wisten dat het om de stabiliteit van de dollar ging. Dat dit ten koste ging van de euro, daar heeft Amerika lak aan. Evenals satellietstaten als Nederland. Want Nederland wordt grotendeels vanuit Amerika bestuurd.