De thrash metal band Slayer is lange tijd erg populair geweest onder Amerikaanse soldaten. Nummers als The Antichrist en Mandatory Suicide (over het leven van een militair) appeleerden kennelijk aan de soldaten.

Of anders wel het nummer Jihad, geschreven vanuit het perspectief van een terrorist:

Strike as champions at the heart of the nonbelievers
Strike above the neck and at all extremities
For it’s a point of no return for almighty God
God will give victory to his faithful servant
When you reach ground zero you will have killed the enemy
The great Satan

Toen de Amerikaanse componist en universitair muziek Jonathan Pieslak las dat tijdens de Golfoorlog veertig procent van de fanmail van soldaten uit het Midden-Oosten kwam, raakte hij geïntrigeerd. Het resultaat daarvan is zijn onlangs verschenen boek Sound Targets: American Soldiers and Music in the Iraq War.

Naar aanleiding daarvan ging het weekblad The New Yorker met hem naar een platenzaak. Er zijn allerlei min of meer officiële cd’s met martiale muziek. Maar de soldaten in Irak, wat gebruiken die voor muziek om zich op te peppen voor de hitte van het gevecht?

De klassieke componist Richard Wagner, onder andere. Pieslak vertelt dat een Amerikaanse eenheid, geïnspireerd door de film Apocalypse Now, bij een aanval in Bagdad de Dans van de Walkuren uit de luidsprekers liet schallen. Ook het thema van The Good, the Bad, and the Ugly is veel gebruikt.

Maar popmuziek komt natuurlijk veel vaker voor. Soldaten in de Fourth Infantry Division zongen voordat ze de basis uitgingen hardop het refrein mee van Lil Jon’s I Don’t Give a Fuck. Een andere eenheid koos voor Metallica of voor Eminem en zijn Go to Sleep:

Die, motherfucker, die! Uh, time’s up, bitch, close ya eyes
Go to sleep, bitch! (what?)
Why are you still alive? How many times I gotta say, close ya eyes?
And go to sleep bitch! (what?)
Die motherfucker die, bye, bye, motherfucker, bye, bye!
Go to sleep bitch! (what?)
Why are you still alive? Why, die motherfucker, ah, ah, ah…

Volgens Pieslak is het luisteren naar heavy metal muziek en zijn rauwe teksten een goede manier voor soldaten om zich voor te bereiden op een gevecht. Sommige nummers werden ook gebruikt om gevangenen te irriteren. Zoals een nummer van Drowning Pool, Bodies. Ook ‘geluidsgevechten’ met lokale mullahs waren niet ongebruikelijk. Amerikaanse soldaten speelden dan bijvoorbeeld Welcome to the Jungle van Guns N’ Roses of Hell’s Bells van AC/DC, waarop Irakese geestelijke antwoordden met arabische muziek en veel gezang van Allahu Akbar.

Soms hebben soldaten zelf iets opgenomen, zoals een groep leden van de Nationale garde uit Arkansas. Misschien wel het beroemdste nummer is geïnspireerd op Margaritavilla, van Jimmy Buffett. In Irak is dat omgedoopt tot Mortaritaville:

Wasted away again in Baghdad
One weekend a month, yeah, my ass
I’d like to kick my recruiter straight square in the teeth
But I know, ‘It’s my own damn fault.’ ”

Pieslak wijst erop dat heavy metal vaak klinkt als een spervuur uit een automatisch geweer. het is een misverstand dat muziek alleen maar een plezier is voor de zintuigen.

We tend to have a misconception about music-that it is this thing that delights the senses, elevates the spirit. While I like that idea, it is only part of what music has been.

Dit verhaal is geplaatst op donderdag 2 juli 2009 om 10:37 uur.