De Republikeinse presidentskandidaat John McCain wil met Rusland gaan overleggen over vermindering van het aantal kernwapens. In een toespraak voor de Universiteit van Denver zei McCain dat hij, net als Ronald Reagan, droomt van ,,the day when nuclear weapons will be banished from the face of the Earth”.

Maar hij noemt het ook ,,a distant and difficult goal”. Voor het zover is ,,I will seek to reduce the size of our nuclear arsenal to the lowest number possible consistent with our security requirements and global commitments.  Today we deploy thousands of nuclear warheads.  It is my hope to move as rapidly as possible to a significantly smaller force.”

McCain ontkende niet dat er stevige meningsverschillen bestaan tussen Washington en Moskou, maar  ,,Russia and the United States are no longer mortal enemies”.

Binnen het Amerikaanse Antiterreurcentrum opereert een speciale groep die moet proberen hoe terreurgroepen zich ontwikkelen en veranderen. David Ignatius, buitenlandcolumnist van de Washington Post, ging op bezoek. Zijn belangrijkste conclusies:

- de macht van Al Qaeda is verminderd, maar de versplintering in kleinere, autonomere terreurgroepen betekent een nieuw gevaar

- een individu dat begint aan een persoonlijke jihad kan ontzettend bedreigend zijn

- Al Qaeda koos symbolische doelen, maar het is waarschijnlijk dat doelwitten van kleinere groepen willekeuriger zijn, en dus moeilijker te beveiligen

- in de moslimwereld daalt de steun voor Al Qaeda, maar het Westen moet er wel voor zorgen dat het in een open dialoog blijft. Voor het hele artikel: Lees verder »

Als een door Westerse legers opgezette luchtbrug om de slachtoffers van de tyfoon in Birma te helpen een redelijke kans op succes zou hebben, zou ik dat idee steunen, schrijft Timothy Garton Ash.

Hij loopt de criteria na voor een internationale interventie volgens de R2P notie: de responsibility to protect. Die criteria zijn, in zijn samenvatting: ,,just cause, right intention, last resort, proportional means, reasonable prospects and right authority”.

Ten aanzien van Birma wordt daar niet volledig aan voldoen. Maar buiten opgedrongen militaire hulp is veel mogelijk.

,,I conclude that we should use every means except that of military-backed unilateral – or western “coalition of the willing” – action, which has few reasonable prospects, is arguably not the last resort, and would not have right authority. This does not mean we do nothing. We have a responsibility to act by every other means available.”

De georganiseerde misdaad in Napels zit achter het opgelaaide geweld tegen Roma in Italië. Dat schrijft de Britse journalist Misha Glenny in een column in The Guardian. Glenny publiceerde onlangs McMaffia, een fascinerend boek over de georganiseerde misdaad in deze tijd van globalisering (zie hier een interview met Glenny uit NRC Handelsblad).

Nu de nieuwe premier Berlusconi met zijn kabinet bijeenkomt in Napels, om een oplossing te vinden voor de onder vuilnis bedolven stad, komt het geweld de criminelen goed uit, stelt Glenny. ,,The identification of the Roma as the wellspring of crime has proved a useful diversionary tactic for the Camorra in advance of today’s cabinet meeting. It has deflected attention from the real source of social chaos in the city: the Camorra itself.” Lees verder »

In het Westen wordt de islam vaak met geweld geassocieerd, maar een recente studie van Pakistaanse pelgrims laat zien dat een bedevaart naar Mekka moslims vreedzamer maakt en toleranter tegenover anderen, moslims en niet-moslims. Dat schrijven de drie auteurs van het onderzoek in een interessant opiniestuk in de International Herald Tribune.

,,At the hajj, men and women often pray alongside one another, an entirely new experience for many pilgrims.” De onderzoekers  namen een groep Pakistanen die een aanvraag hadden ingediend om op ‘hadj’ te kunnen gaan, en vergeleken de opvattingen van 800 van hen die werden ingeloot, met 800 die werden uitgeloot. ,,Pilgrims are 22 percent more likely to declare that people of different religions are equal and 11 percent more likely to state that different religions can live in harmony by compromising over their disagreements.” Lees verder »

Een bermbom maakte vorige week een eind aan het leven van Michael Bahtia (31), een Amerikaanse socioloog, en specialist van de Afghaanse politiek en cultuur, die Amerikaanse militairen in Afghanistan hielp om lokale stammen en hun gebruiken te begrijpen. Dat tragische nieuws bracht theGlobalist ertoe drie mooie artikelen met foto’s te publiceren die Bahtia eerder voor die website maakte.

Afghanistan is voor mij niet alleen een land van conflict en verwoesting, schrijft hij in het derde en laatste stuk, het is ook een land van dichters en handelaren, van tuinen en zangvogeltjes. ,,In Kabul, each weekend I would set out for its surrounding hills, scouring its book shops, sitting in its tea and kabob shops, looking, absorbing and considering all that had happened there.”

En: ,,Throughout Afghanistan, I witnessed the passion for fruit, gardens and flowing water. I joined a pick-up volleyball match in central Gardez, where I was roundly humiliated at the Afghan national sport, unable to serve, volley, spike, bump or set. ” Misschien vinden sommigen me naief en sentimenteel, zegt hij, maar dit deze kant van Afghanistan is net zo goed deel van de realiteit als het geweld.

De weigering van de militaire leiders van Birma om meer internationale hulpverleners en hulpgoederen toe te laten voor de slachtoffers van de cycloon, heeft geleid tot pleidooien om de hulp dan dan maar met militaire dwang te leveren, tegen de zin van het bewind. ,,Militair is het te doen”, schrijft Robert Kaplan, die veel heeft geschreven over de Amerikaanse krijgsmacht, in een opiniestuk in de International Herald Tribune.

Politiek ligt het lastig, erkent Kaplan, maar ,,we Americans could do a lot of good merely by holding out the possibility of an invasion”. Het zou de druk opvoeren op China, India en Thailand om op hun beurt Birma verder onder druk te zetten, denkt Kaplan. Maar voor hetzelfde geld zou het de Birmese militairen nog veel kopschuwer kunnen maken.

Overigens waarschuwt Kaplan wel: ,,Make no mistake, the very act of our invasion could land us with the responsibility for fixing Burma afterward.”

Hier in Afghanistan, schrijft een Amerikaanse Master Sergeant in een prachtig stuk op zijn blog, hanteren we maar één verkeersregel: ,,Drive it like you stole it” – en dat is niet uit bravoure, maar uit voorzorg.

,,For instance, we don’t stop at signs. We drive faster than the rest of the traffic, weaving in and out of lanes, nearly missing the corner of every vehicle we pass. We slam on the brakes so often it is common to return from the day’s trip with bruised knees. We honk like we own the road; we have to swerve into oncoming one-way traffic, to get around a slow vehicle that could make us vulnerable to attack.”

Msgt Mahoy beschrijft dit alles na ,,one of the worst convoys I’ve been on”. ,,It was rainy, muddy, and to boot, I was in charge as the convoy commander today, so everyone’s safety resided on my shoulders. We had so much cargo loaded in the back that all rear view visibility was gone”. Lees verder »