Duitsland kan er niet onderuit, schrijft Die Welt vandaag in een commentaar op het verzoek van de NAVO aan Berlijn om 250 gevechtstroepen te leveren voor een snelle reactiemacht in het noorden van Afghanistan. Er zijn al 3.000 Duitse troepen in het land, maar als de regering - zoals wordt verwacht – op het verzoek in gaat, dan is dit het begin van een nieuwe missie, aldus de krant. Want deze militaire moeten ingezet worden voor offensieve operaties. Uit solidariteit met de partnerlanden in het gevaarlijke zuiden,  zal Duitsland het verzoek niet kunnen weigeren. Maar: ,,Werden die Nato-Partner nicht immer mehr von Deutschland fordern?” Volgens een artikel in de Frankfurter Allgemeine komt het langverwachte verzoek van de NAVO Berlijn op dit moment heel erg goed uit: minister van Defensie Jung kan de gevraagde troepen volgende week op een NAVO-top in Vilnius aanbieden, en zo onder de weer oplopende druk uitkomen om troepen naar het onrustige zuiden te sturen.

Onze oom en onze nicht zijn voor Barack Obama, maar wij zijn voor Hillary Clinton. Dat is de kern van een artikel in de Los Angeles Times dat is ondertekend door drie kinderen van de in 1968 vermoorde Robert Kennedy: Kathleen Kennedy Townsend, Robert F. Kennedy jr, en Kerry Kennedy. Het is een antwoord op de gepassioneerde rede van Ted Kennedy voor Obama. In hun stuk gooien de drie niet met modder naar Obama, maar houden ze een lofrede op Clinton: ,,We need a president willing to engage in a fistfight to safeguard and restore our national virtues. [...] We’ve seen her formidable work ethic, courage in the face of adversity and her dignity and clear head in crisis. We’ve also seen her two-fisted willingness to enter the brawl when America’s principles are challenged. Her measured rhetoric, political savvy and pragmatism shield the heart of our nation’s most determined and most democratic warrior.”

De Nederlandse regering maakt een kapitale fout door de Europese Stabilisatie- en Associatie-overeenkomst met Servië te blokkeren, schrijft de Britse journalist en Balkankenner Misha Glenny. De pro-Europese krachten in Servië hebben juist nu, vlak voor de tweede ronde van de presidentsverkiezingen, een steun in de rug nodig. Onder een nationalistische president is de kans dat Servië ingaat op de Nederlandse eis, dat eerst ex-generaal Mladic moet worden overgedragen aan het Joegoslavië tribunaal, alleen maar kleiner. Het artikel staat vanmiddag op de Opiniepagina. Hieronder de Engelse versie. Lees verder »

De aanslag, vorige week, op het sjieke Serena Hotel in Kabul was een scherpe escalatie, die de nieuwe koers van de Talibaan illustreert: de actie, waarbij acht mensen omkwamen, was duidelijk gericht tegen de internationale gemeenschap in de hoofdstad. ,,The nature of the Taliban revival in Afghanistan, and of its close associates in western Pakistan, is changing in a very significant manner”, schrijft Paul Rogers (auteur van Why We’re Losing the War on Terror) in een boeiend stuk op OpenDemocracy. Aanvankelijk was de Talibaan er vooral op gericht om de radicale islam in het eigen gebied te verbreiden, ,,rather than relating their activities to the wider global vision that underpins the al-Qaida movement”. Maar dat is veranderd door de opkomst van de zogenoemde neo-Talibaan: ,,The shift is reflected especially in southeastern Afghanistan, where a more globalist outlook is taking root.”

Financiële kringen overal in de wereld worden steeds nerveuzer over de Amerikaanse economie. In de Washington Post schrijft columnist Harold Meyerson dat dit terecht is, omdat de recepten van vroeger nu niet meer werken. Als er een recessie dreigde ging de rente wat omlaag, de overheid gaf wat meer uit, de belastingen gingen omlaag, en zo kregen bedrijven en consumenten wat meer ruimte en trok de economie vanzelf weer aan. Puur Keynes. Maar de crisis zit nu dieper. De stijgende olieprijs komt hard aan. De daling in de huizenprijzen zal niet snel ongedaan worden gemaakt. En de problemen die de banken hebben, laten zien dat er iets fundamenteels mis is met het financiële bestel. Eigenlijk zou er veel strenge controle moeten komen om te voorkomen dat financiële goochelaars gokken met andermans geld en leven.

Het Spaanse Olympisch Comité heeft gisteren de voorgestelde tekst voor een nieuw volkslied teruggetrokken. Te banaal, met zijn verwijzing naar broederschap ,,van de groene valleien tot aan de wijde zee”. Waarom zijn er zo weinig aansprekende volksliederen, vraagt Timothy Garton Ash zich af. Zijn conclusie: voor een goed volkslied is een vijand nodig. Lees verder voor de volledige tekst van zijn column in het Engels. Lees verder »

De Verenigde Staten maken zich, met de presidentsverkiezingen in zicht, op voor belangrijke politieke veranderingen. Ook Europa zou zich dit jaar een aantal doelen moeten stellen, schrijft Timothy Garton Ash: ,,While America votes, here are three things Europe should focus on in 2008: jobs, muslims, neighbours.” Lees hieronder door voor de hele tekst, in het Engels. Vanmiddag verschijnt een enigszins bekorte versie op de Opiniepagina. Lees verder »

In zijn flamboyante persconferentie, gisteren in het Elysee, met zijn ministers op de eerste rij, beheerste Nicolas Sarkozy het spel weer volkomen. (Een paar mooie momenten met ondertiteling en commentaar waren gisteren te zien bij NOVA). De hoofdredacteur van de linkse krant Liberation, die het waagde te vragen of Sarkozy met zijn krachtige stijl eigenlijk niet de monarchie weer had ingevoerd, werd als een schooljongen in de hoek gezet. ,,Dat een ontwikkeld man als u zulke onzin verkoopt”, zei Sarkozy, om vervolgens te vragen of iemand soms dacht hij een bastaardzoon van Chirac was – want monarchie draait toch om erfopvolging? En op een vraag over zijn verhouding met Carla Bruni (,,ik ben blij dat u de beleefdheid had hier pas in de tweede vraag over te beginnen”): ,,Een president zijn geeft geen recht op geluk.  Ik heb niet willen liegen, ik heb willen breken met een jammerlijke traditie van ons politieke leven: de hypocresie en de leugens. Vroeger werd het toegedekt met een mantel van lood bij een van mijn voorgangers – ik veroordeel niemand, het leven is smartelijk en moeilijk genoeg – toen hij met verschillende gezinnen en een presidentieel vliegtuig naar Egypte ging. Iedereen wist het - en niemand sprak erover. Carla en ik hebben besloten niet te liegen.”

Hillary Clinton was gisteren op een campagnebijeenkomst ,,near tears”, schrijft de Amerikaanse pers. Als je het filmpje van het incident bekijkt, blijkt het allemaal erg mee te vallen – door een kiezer gevraagd hoe ze het volhoudt (en ook: ,,Who does your hair?”), zie je dat ze even geraakt is, haar stem breekt een klein beetje, en haar ogen worden een heel klein beetje waterig  … and that’s it. ,,It’s not easy. It’s not easy. I couldn’t do it if I just didn’t passionately believe it was the right thing to do.  I have so many opportunities from this country, I just don’t want to see us fall backwards. This is very personal for me.” Tja, ‘Hillary houdt de stress niet vol’, dat is een onweerstaanbaar verhaal, vooral nu ze op het punt staat voor de tweede keer verslagen te worden door Obama. De vraag voor politieke analisten is: doet dit haar kwaad (niet sterk genoeg voor de grote wereld) of juist goed (is ze er eindelijk in geslaagd haar menselijke kant te laten zien)?

Het Westen en de NAVO zijn in Afghanistan niet vastberaden en ze volgen geen gezamenlijke strategie, schrijft de voormalige Duitse minister van Buitenlandse Zaken Joschka Fischer in zijn wekelijkse column in Die Zeit.  Toen de Talibaan in het zuiden hun offensief ontketenden en de Canadese troepen zware verliezen toebrachten was het ,,een grote fout van de NAVO”,  stelt Fischer, dat ze niet onmiddellijk eendrachtig en vastberaden reageerde. Belangrijke Europese landen hielden vast aan hun voorbehouden voor de inzet van troepen in het zuiden – wat neerkwam op een gebrek aan militaire solidariteit. ,,In der Region wurde diese Botschaft der Schwäche wohl verstanden.” De Europese landen moeten volgens Fischer niet wachten tot er in de VS een nieuwe president is, maar nu snel een NAVO-top bijeenroepen om het eens te worden voor een gezamenlijke aanpak – van de militaire problemen en van de politieke situatie in Afghanistan en de regio. In een (niet helemaal identieke) Engelstalige column over hetzelfde onderwerp hekelt Fischer ook ,,de zwakke secretaris-generaal” van de NAVO (Jaap de Hoop Scheffer): ,,The Bush administration is not the sole culprit for the deteriorating situation in Afghanistan. It was NATO’s job to ensure the country’s stability and security, and thus NATO’s weak General Secretary and the European allies, especially Germany and France, share the responsibility for the worsening situation.”