Onderzoek jeugdhulp. Wat zijn uw ervaringen?
Jeugd en gezin zijn speerpunt voor dit kabinet. Het is een taai gevecht: hulpverleners houden elkaar in een wurggreep, probleemkinderen raken ‘kwijt’ en minister Rouvoet oogst, behalve bijval, ook scherpe kritiek.
Wat zijn uw ervaringen met de jeugdhulp, met centra voor jeugd en gezin, doorverwijzingen, wachtlijsten etc.? Reageer hier.
zondag 13 september 2009, 11:58 uur
Wat een goed stuk over de jeugdzorg. Het geeft goed aan waar de schoen wringd. Wij, als jeugdbeschermers worden gek van de verantwoording, die we, gedreven vanuit de angst dat het mis kan gaan, moeten doen. de bureaucratie is enorm en werkt erg demotiverend. Veel collega’s zijn om die reden afgehaakt en elders gaan werken.
Helaas geeft de woordvoerder van minsiter Rouwvoet in zijn reactie precies aan wat er mis gaat.
Ze luisteren in Den Haag niet.
Nergens staat er te lezen, dat professionals en bestuurders hun best niet doen. Teminste ik haal het er niet uit. Er staat wel, dat minister Rouwvoet te weinig daadkracht en leiderschap laat zien!!
Wij, werkers in de jeugdzorg roeien, in samenwerking met het management, voorlopig nog met de riemen die we hebben en …wat belangrijker is, wij kunnen goed luisteren.
Een minpuntje op het artikel. De gezinsvoogdij is hetzelfde als de jeugdbescherming, waarschijnlijk wordt hier of de Raad voor de Kinderbescherming of de vrijwillige jeugdzorg bedoelt. (zie de bolletjes)
maandag 14 september 2009, 9:05 uur
Dat de Jeugdzorg/Kinderbescherming een puinhoop is, lijkt mij meer dan duidelijk. Wat dat betreft had u het laatste artikel in nrcweekblad niet hoeven schrijven. Wat wel buitengewoon pijnlijk naar voren komt, is het feit dat de door u geinterviewde mensen het contact met de realiteit verloren zijn. Ik zou wel eens onderzocht willen zien of er werkelijk steeds meer jongeren hulp nodig hebben. Ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat steeds meer jongeren opdraaien voor maatschappelijke problemen die op hen worden afgewenteld en waarvoor Jeugdzorg/Kinderbescherming zeker niet de oplossing zijn. Verder zou er eens geinventariseerd moeten worden hoeveel gezinnen ongevraagd, ongewenst en onnodig door Jeugdzorg/Kinderbescherming onherstelbaar beschadigd worden. Daarover staat nergens iets. Ik daag u uit om een reconstructie te maken van het dossier van mijn dochter, waarbij Jeugdzorg Overijssel en Kinderbescherming Zwolle zich willoos en kritiekloos voor het karretje hebben laten spannen van een racistische school. Op basis van dit dossier kunt u glashelder maken hoe corrupt het Jeugzorg/Kinderbescherming-systeem functioneert. Dit heeft mij bijna mijn dochter gekost en had voor haar helemaal fout kunnen aflopen. Dat dit niet is gebeurd komt door dat ik als ouder, ondanks intimidaties en bedreigingen van de twee genoemde instellingen, altijd dwars voor hun voornemens ben blijven liggen. Ondertussen heeft deze hele farce de Staat der Nederlanden tonnen aan geld gekost. Daarbij komt dan nog de materiele en immateriele schade aan mijn gezin. Noch Jeugdzorg, noch Kinderbescherming en noch Kinderrechter zijn aanspreekbeer op hun fouten en falen.
maandag 14 september 2009, 16:52 uur
pff hoeveel tijd hebben jullie??
ik word er helemal gek van .. zo erg zelfs dat ik mijn baan er kwijt door ben geraakt en al ruim een jaar in de ziektewet zit.. ik blijf maar vechten voor mijn kinderen.. luisteren doen ze niet bij BJZ.. en trekken conclusies zonder bewijzen hebben willen in te zien (bewijzen van mijn advocaat nog wel)
als ik niet meer sterk blijf (ben doodmoe) raak ik mijn kinderen kwijt omdat ik een jaloerse ex man heb die vind dat hij teveel alimentie moet betalen en daardoor mij aanklaagd bij het ZAT (zorg advies team)om mij de kids af te nemen.. dit is bekend bij mijn advocaat (hij heeft haar bedreigt met de woorden dat hij als hij meer moest gaan betalen hij de kids ging opeisen) maar denk je dat jeugdzorg dat wilt lezen en horen.. ho maar..
ik heb er geen woorden meer voor.. en blijf maar vechten.. maar das nog niet het hele verhaal.. mail me jullie adres maar of telefoonnummer.. dan doe ik wel uitgebreid verslag
maandag 14 september 2009, 17:21 uur
Mijn ervaringen zijn heel slecht. Mijn zoon is uit huis geplaatst en onder toezicht gesteld van een stelletje kindermoordenaars. Kinderbescherming heeft vandaag aangegeven dat er een verzoek tot verlenging gaat komen. Deze beslissing was al genomen op 10 augustus 2009, ten tijde dat het onderzoek nog moest beginnen. Kinderbescherming weigert ook om een gedegen onderzoek te doen en heeft alleen de betrokken instanties om een verklaring gevraagd. Verder is er geen communicatie. Jeugdzorg kan het allemaal niet aan, maar doen ondertussen wel een razzia uitvoeren om zoveel mogelijk kinderen onder hun hoede te krijgen zodat ze meer geld kunnen vangen. Elk kind onder hun hoede levert 123 euro per dag op….. Is een kind dan een melkkoe?
Als een kind een scheet laat in een openbare ruimte dan wordt het al uit huis geplaatst. Waar zijn we mee bezig.
Kinderbescherming in Zwolle gaat ook niet echt goed om met de dossiers. Deze staan in de wachtruimte en zijn dus voor iedereen toegankelijk….. Slordig toch. Zo had ik vanmiddag dossiers mee kunnen nemen en niemand die het had gemerkt. Op mijn website staat een foto die genomen is op 1 meter afstand van de dossiers.
Dus ja, hoe beroerder kan je het gaan krijgen als je gegevens open en bloot in een wachtruimte staan?
Mijn kind wil ik terug en een excuusbrief van de instanties. Zolang dat niet gebeurd is er een oorlog tussen de instanties en mij.
De kinderrechter in Zwolle is een oude BLINDE man. Deze man behoort thuis in een bejaardentehuis en niet op de rechtbank.
Door de instanties en dan vooral door jeugdzorg en de kinderbescherming, wordt je als een crimineel behandeld. Moeten wij dit alles maar accepteren?
Reacties graag via mijn website: http://www.steenbergen604.nl
Dank voor de aandacht.
maandag 14 september 2009, 18:41 uur
Heel veel is er mis in de jeugdhulpverlening vinden wij als stichting. Wij ondersteunen heel veel ouders die met hun jeugdhulpverlener in de clinch liggen en proberen samen met de ouders,de hulpverleners en de pleegzorginstelling waar de kinderen verblijven goede haalbare en veilige oplossingen te creeeren maar helaas krijgen wij van 9 van de 10 jeugdhulerleners en voogden te horen dat wij als stichting geen volwaardig gesprekspartner zijn en men dus niet wil mee werken hieraan terwijl ouders ons als hun vertrouwenspersoon aanwijzen en ook de advocaten van ouders het hiermee eens zijn en dit een goed initiatief van onze stichting vinden om ouders hierin te steunen en helpen waar wij kunnen en oplossingen voor problemen aandragen alleen heeft de jeugdhulpverlening hier geen oren naar omdat ze weigeren samen te werken met ouders,onze stichting en de advocaten van ouders omdat ze op die manier alle kunnen doen in het belang van hun eigen portomonee en die van hun bazen terwijl het belang van de kinderen juist voorop zou moeten staan. Wij als stichting hebben diverse schreinende voorbeelden van jeugdhulpverleners die om geen enkele reden kinderen uit huis laten plaatsen door een rechter door ouders te betitelen als zwakbegaafd,borderline patient en ga zo nog maar even door terwijl uit onafhankelijk contra expertise onderzoek blijkt dat dit pure leugens zijn gebaseerd op hersenspinsels van de jeugdhulpverlening die dit vertellen aan een kinderrechter die vervolgens de jeugdhulpverlener op hun woord geloofd en denkt dat hier aan waarheidsvinding is gedaan terwijl de jeugdhulpverlener vaak niet eens weet wat waarheidsvinding inhoud. Voor het geval dat de lezer denkt dat ik nu heel bot cru en boos overkomt die heeft helemaal gelijk omdat ik als voorzitter van onze stichting dagelijks hoor en zie welk onrecht ouders en kinderen wordt aangedaan door de verscherpte maatregelen om te voorkomen dat het ergens mis gaat met kinderen terwijl we ook dagelijks mee maken dat hulpverleners in situaties waarin echt ingegrepen moet worden juist helemaal niets doen en daar maak ik me heel erg boos om
en wil samen met de jeugdhulpverleners en rechterlijke macht alsmede de politiek zoeken naar oplossingen zodat kinderen niet meer onterecht heel veel verdriet wordt aangedaan door te snel of veel te langzaam ingrijpen van de jeugdhulpverlening waardoor er gezinsdrama’s hadden kunnen worden voorkomen.
voor vragen of info kan en mag iedereen contact met mij opnemen via onze website of via mn email vz.falende.jhv@gmail.com
Ik ben monique van Mourik
voorzitter stichting falende jeugdhulpverlening nederland
Samen sterk voor een betere jeugdzorg.
maandag 14 september 2009, 18:45 uur
Familie Koopman, zou u contact willen opnemen met mij via de website: http://www.steenbergen604.nl
Dank u.
maandag 14 september 2009, 19:14 uur
Keer op keer wordt ik, als jurist familierecht, geconfronteert met de problemen die jeugdzorg veroorzaakt. Ongekwalificeert personeel dat de ‘werkdruk’ niet aan kan. Gek genoeg kan het gekwalificeerde personeel diezelfde druk prima aan en zijn over dát personeel ook geen klachten.
Maar mijn dagtaak bestaat uit het oplossen van problemen die de machtswellustigen veroorzaken, onnodig en vaak overbodig.
Zo komt het niet zelden voor dat kinderen uit huis worden gehaald zonder machtiging van de rechter en op grond van de mening van derden, een eigen onderzoek door jeugdzorg vind niet plaats. Deskundigen vanuit de jeugdzorg blijken niet deskundig, een bekend voorbeeld zijn de gedragsdeskundigen: normaal gesproken een beschermde titel, d.w.z. je moet een studie volgen en met je diploma krijg je ook een registratie bij de beroepsgroep. Vanuit de wet op de jeugdzorg (rouvoet) vormen de gedragsdeskundigen bij jeugdzorg een uitzondering: zij hebben geen diploma nodig!( Voor mensen die cijfers leuk vinden: 2% van de maatschappelijk werksters, SPW-ers, pedagogische medewerksters en activiteitenbegeleidsters heeft een diploma. Slechts 50 % van de psychologen heeft een diploma. Let wel, dit geldt alleen bij jeugdzorg, normaal hebben zij een diploma nodig!!) Dit houd in dat die mensen die over uithuisplaatsingen moeten beslissen dat helemaal niet kunnen of mogen doen.
Dan krijg je dus gezinsvoogden die bankpassen blokkeren om ouders te treiteren en om te bewijzen dat zij financiële problemen hebben, gezinsvoogden die contant geld eisen om uit huis geplaatste kinderen te onderhouden, vervalsing van rapporten van deskundigen, subjectief onafhankelijk persoonlijkheidsonderzoek, persoonlijkheidsonderzoek door onbevoegden, enz. enz.
Leugens? Nee, alles wat ik hier beweer is zwart op wit aantoonbaar. Maar luistert er iemand? Halloooo???? Nee, iedereen steekt zijn kop in het zand, van minister tot inspectie en van inspectie tot rechter want ook de rechters varen blind op het oordeel van de onbekwame personeelsleden van jeugdzorg, doen niet, zoals zij in hun eed hebben hebben gezworen, aan waarheidsbevinding, bespreken lopende zaken wekelijks met jeugdzorg zodat de uitslag van de rechtzaak al bekend is voor de zitting plaats vind (wij hadden al een keer de uitslag in huis voor de zittingsdatum), lezen geen bewijzen van ouders, hebben hun oordeel al klaar voor de ouders binnenkomen.
Wanneer staat er eens iemand op in de media die werkelijk de beerput durft open te trekken?
Wie helpt die duizenden ouders die opvalse gronden hun kind kwijt zijn?
Natuurlijk zijn er kinderen die terecht uit huis zijn geplaatst, maar is date en reden om hun ouders te behandelen als criminelen? Is de onmacht van deze ouders een reden om deze kinderen verkapt te laten adopteren en de ouders uit te vagen alsof zij nooit bestaan hebben? Nee.
Natuurlijk zijn er voogden die daadwerkelijk naar eer en geweten hun werk doen, maar het gekke is, over hen hoor je ook geen klachten, hun bazen zijn niet moeilijk te spreken te krijgen en hun dossier is een open boek. Helaas lopen de goede steeds vaker weg en er komen kinderen voor in de plaats die zelf amper de luiers ontgroeid zijn. En die kinderen durven nauwelijks op huisbezoek dus plaatsen ze de kinderen maar uit huis, dan is hun werk niet gevaarlijk want let wel, in de jeugdzorg is het zo dat wie kritiek heeft en die ook uit als uitermate agressief te boek komt te staan.
Vooroordelen zijn er ook: kinderen horen bij mama, of die het kind nu misbruiken, mishandelen, verwaarlozen, noem maar op, dat maakt niet uit, jeugdzorg oordeeld dat het goed is en het zij goed.
Zo helpe God almachtig hen, of beter nog, de kinderen
dinsdag 15 september 2009, 9:00 uur
Kinderombudsman luid de noodklok..
Voorwoord:
De mailboxen blijven volstromen met klachten de telefoon blijft maar gaan na deze uitzending van netwerk.
[www.netwerk.tv]ë-voor-jeugdzorg
Steeds meer ouders/kinderen vluchten het land uit nadat men hulp vroeg. De oorzaak omdat de betreffende instanties geen adequate hulp geven maar blijkbaar als enigste oplossing op hulp vragen vinden dat de kinderen dan maar moeten worden afgenomen.
Dat is dus geen hulp bieden.
De laatste jaren komt het helaas te vaak voor dat ouders, verzorgers die om hulp vragen, juist omdat zij het beste voor hun kind(deren) willen worden gestraft.
Er word geen hulp geboden maar de kinderen worden dan maar uithuis geplaatst, ook komt het veelal voor dat er door enkel anonieme telefoontjes kinderen uithuis worden geplaatst.
Zonder degelijk onderzoek, of gesprek met ouders en of kinderen.
Kinderen worden dan als criminelen van school geplukt of bij ouders uit de woningen gesleurd.
Het is nu gewoon echt tijd voor reorganisatie bij Raadkinderbescherming, Jeugdzorg en aanverwante instanties.
Want de kinderombudsman, maar ook de regering en betreffende zelf weten, en vertelde de kinderombudsman dat ( anoniem: mag hun namen niet gebruiken omdat ze daar nog werkzaam zijn )
zelf ook dat 80% van jeugdzorg en Raad Kinderbescherming niet goed functioneert.
Dan nu nog even het volgende:
De Kinderombudsman vind dat iedere medelander nu maar eens moet weten, hoe er met kinderen en mensen word omgegaan die bellen/schrijven om hulp vragen of kindermishandeling aanmelden bij de onderstaande instanties zoals Algemeen Meldpunt Kindermishandeling, Raadkinderbescherming, jeugdzorg en aanverwante instanties.
Het AMK komt steeds weer naar buiten dat het aantal bellers blijft stijgen.
Dat klopt ook zeker wat de bellers betreft, maar wat doen/deden zij met al deze telefoontjes.
Nou dat kan ik u vertellen, als eerste waarom komen zij naar buiten met deze cijfers, omdat zij hun baantje en de geldstroom in takt willen houden en hopen zo nog meer geld los te krijgen.
De kinderombudsman heeft al heel wat medelanders het advies gegeven om bij mishandeling ook psychische kindermishandeling het AMK te bellen, daar het helaas de enigste instantie is waar je momenteel terecht kan.
Want je kunt niet eerst naar de Raadkinderbescherming of Jeugdzorg, die moeten eerst een bevestiging krijgen van het AMK.
Maar zie hoe zij werken en wat hun antwoorden veelal zijn, mits je uberhaupt iemand aan de telefoon krijgt.
De Kinderombudsman, informeerde de laatste jaren al meerdere malen de overheid hierover en vraagt ook al jaren de aandacht bij de Raadkinderbescherming/Jeugdzorg en het AMK .
Hier hun antwoorden:
Hier een korte samenvatting van reacties, van de door ons benaderde verantwoordelijke organisaties:
Antwoord 1 AMK- Het Algemeen Meldpunt Kindermishandeling (AMK) ziet geen directe psychische schade voor het kind ,en wachten tot er calamiteiten worden bericht.?? Dit word dus regelmatig aan bellers/schrijvers bericht, zonder dat zij ook maar nagaan wat er van waar is.
Antwoord 2 BJZ- Bureau Jeugdzorg heeft grotendeels dezelfde reactie en vraagt te wachten totdat een calamiteit wordt gesignaleerd??
Antwoord 3 RvdK – De Raad voor Kinderbescherming wacht op signalen van AMK of Bureau Jeugdzorg??
Maar wat betreffende instanties blijkbaar ook nog steeds niet begrijpen, ondanks dat het toch erkent is in het toen in (2004) vernieuwde protocol van het AMK. Dat kindermishandeling niet alleen te maken heeft met fysiek letsel zoals blauwe plekken of een gebroken arm.
Want kindermishandeling is ook als er sprake is van geestelijke/ mishandeling wanneer een kind ernstige schade oploopt in zijn ontwikkeling.
Een blauwe plek, een gebroken arm is duidelijk te herkennen, maar Kinderen die psychisch worden mishandeld daar kun je het niet zo snel aan zien maar het is er wel. Nog jaarlijks worden in Nederland meer dan 650.000 kinderen mishandeld, bij een groot deel daarvan gaat het om psychische, geestelijke, emotionele mishandeling/verwaarlozing.
Deze vorm van kindermishandeling krijgen helaas nog veel te weinig aandacht: [www.volkskrantblog.nl]
Kinderbelangen horen voorop te staan.
Dat vinden gelukkig de meeste mensen onder ons.
Onder kindermishandeling wordt verstaan:
Elke vorm van voor de minderjarige bedreigende of gewelddadige interactie van fysieke, psychische of seksuele aard, die de ouders of andere personen ten opzichte van wie de minderjarige in een relatie van afhankelijkheid of van onvrijheid staat, actief of passief opdringen waardoor ernstige schade wordt berokkend of dreigt te worden berokkend aan de minderjarige in de vorm van fysiek of psychisch letsel”
De definitie omvat verschillende vormen van kindermishandeling.
Definitie : Kindermishandeling is ‘elke vorm van voor een minderjarige bedreigende of gewelddadige interactie van fysieke, psychische of seksuele aard, die de ouders of andere personen ten opzichte van wie de minderjarige in een relatie van afhankelijkheid of van onvrijheid staat, actief of passief opdringen, waardoor ernstige schade wordt berokkend of dreigt te worden berokkend aan de minderjarige in de vorm van fysiek of psychisch letsel’.
Lichamelijke mishandeling
Het toebrengen van verwondingen zoals kneuzingen, blauwe plekken, snij, brand, of schaafwonden, botbreuken, hersenletsel.
Deze verwondingen kunnen ontstaan door slaan, schoppen, knijpen, door elkaar schudden, branden, snijden, krabben, verstikking, vergiftiging.
Lichamelijke verwaarlozing
Aan het kind onthouden wat het voor zijn lichamelijke gezondheid en ontwikkeling nodig heeft, zoals goede voeding, voldoende kleding, voldoende slaap, goede hygiëne en benodigde medische verzorging.
Psychische of emotionele mishandeling
Stelselmatig vernederen, kleineren, pesten, bang maken, bedreigen met geweld, achterstellen, het verbieden met anderen om te gaan, eisen stellen waaraan het kind niet kan voldoen.
Ook getuige zijn van huiselijk geweld valt hieronder.
Psychische of emotionele verwaarlozing
Aan het kind onthouden wat het voor zijn geestelijke gezondheid en ontwikkeling nodig heeft: aandacht, respect, veiligheid, scholing, contact, warmte, liefde, genegenheid en bevestiging.
Seksueel misbruik
Seksuele handelingen bij of met het kind, die niet passen bij leeftijd of ontwikkeling, of seksuele handelingen waaraan het kind zich niet kan onttrekken.
Dit gaat van het betasten van het lichaam tot verkrachting en komt voor bij kinderen van alle leeftijden.
Ook het tonen van pornografisch materiaal aan een kind valt onder seksueel misbruik.
Meestal gaat het om een combinatie van bovenstaande vormen.Jaarlijks zijn er in Nederland naar schatting dus 650.000 kinderen het slachtoffer van kindermishandeling.
Definitie kindermishandeling:
Het gaat om kinderen in alle leeftijden, om jongens en meisjes met de meest uiteenlopende achtergronden. Plm 55 kinderen sterven jaarlijks aan de gevolgen van mishandeling.
Het blijkt dat bij de jeugdzorg en aanverwante instanties het belang van het kind helaas vaak nog steeds niet voorop staat.
Lees hier meer: [kinderombudsman.web-log.nl]
Jeugdzorg, Raad Kinderbescherming zou de spil in de hulpverlening moeten zijn, maar doet veelal het tegenovergestelde en wordt ervaren als (zijn) een bureaucratisch log en vooral een nog intern gericht ‘instituut’ die zelfs openlijk toegeven niet aan waarheidsvinding te doen.
Dat zou niet tot hun prioriteiten horen?..
Het hulpaanbod is meer gericht op het aanbod dan op wat jongeren zelf nodig hebben.
Jeugdigen voelen zich niet als volwaardige gesprekspartners behandeld.
Ze worden ‘omringd’ door veel hulpverleners die vaak van elkaar niet weten wat ze doen.
Kinderen en jeugdigen word niet naar geluisterd.
Door het ontbreken van centrale registratie moeten jongeren bij hulpverleners soms tien keer hetzelfde verhaal vertellen.
Gebrekkige communicatie met jeugdigen maakt de jeugdzorg welhaast tot een doolhof zonder uitweg.
De kinderombudsman pleit daarom ook voor de volgende punten:
1: Het aanstellen van een vast contactpersoon en het samen met jeugdigen opstellen van een hulpverleningsplan
2:Voor nog minder kinderen per voogd per week 3: Laat beginnende voogden eerst eens een jaar of twee meelopen en stort ze niet in hun eentje in het diepe want dat brengt meer leed dan hulp
4: Voor een nieuw onafhankelijk bureau, bv door oud agenten/ recherche die wel kunnen uitzoeken wat nu wel de waarheid is en dat dan door kunnen geven aan de raad/ jeugdzorg.
Want het is toch echt te zot dat er nu uitspraken over bv ook uithuisplaatsingen etc etc worden gedaan na aanleiding van rapportages die niet op waarheid berusten, maar rechters wel uitspraken doen na aanleiding van deze op niet waarheid beruste rapportages
5: Voor minder bureaucratie in al deze betreffende sectoren zoals raad/ jeugdzorg etc etc..
Ja, er is nog veel te doen en om het te kunnen realiseren zal er eerst een grondige reorganisatie moeten komen!
Men zegt dat het om maar 15% van Nederlandse kinderen zou gaan die onder deze sectoren vallen.
Daar maakt ook onze minister toch een grote reken fout, want hoeveel krijgen/ kregen er geen hulp?
De kinderombudsman vind daarom dat de bezem er maar eens flink doorheen moet, en het geheel opnieuw reorganiseren met betere werkmethoden, beter personeel, en wel personeel die in eerste instantie ook echt luisteren naar de kinderen.
Ook moet er een onafhankelijk bureau komen die wel aan waarheidsvinding doet vind de kinderombudsman.
Met die verzamelde gegevens kan het betreffende bureau, de Raad Kinder Bescherming/ Bureau Jeugdzorg en aanverwanten, voorzien worden van waarheden wat er dus werkelijk aan de hand is en speelt bij in eerste plaats de kinderen!
Zoals bv : zeker waarheidsvinding, en word/werd het echt verwaarloost , word/werd het echt mishandelt/misbruikt etc.
Dit zijn vragen die in de meeste gevallen mits oud genoeg de kinderen zelf heel goed kunnen beantwoorden, zijn kinderen nog te jong dan kunnen onderzoeken door artsen psychiaters en andere deskundigen dit zeker aan het licht brengen.
Want al dit soort zaken zijn van essentieel belang voor de toekomst van betreffende kinderen.
De Raad Kinderbescherming maar ook Bureau Jeugdzorg geven nog steeds openlijk toe dat zij niet aan waarheidsvinding doen omdat, zo zeggen zij dat ook niet verplicht zijn, er ook geen tijd voor zouden hebben en geen geld?
Dat vind de kinderombudsman dus echt niet kunnen, en dient zeker het belang van het kind niet.
De Kinderombudsman vraagt nogmaals aan Minister A.Rouvoet van jeugd en gezin daarom bij deze, om te stoppen met geld er in te pompen, en de hele Raad Kinderbescherming, Jeugdzorg en aanverwante instanties eerst maar eens goed onder de loep te nemen en de hele warboel te gaan reorganiseren.
De betreffende instanties hebben zoveel macht, staan blijkbaar boven de wet en niemand die deze instanties nog controleert, want zelfs de inspectie jeugdzorg durft blijkbaar niet alles naar buiten te brengen, of weten zij het echt niet?
De Kinderombudsman vind het een zorgwekkende situatie, die enkel nog maar zorgelijker word.
Dus tijd voor adequate maatregelen vind de kinderombudsman zoals het reorganiseren van Raad Kinderbescherming en jeugdzorg zijn van cruciaal belang in deze.
Kinderen zijn geen handelswaar, maar worden helaas veelal wel zo gezien bij de betreffende instanties.
Tot slot:
De kinderombudsman vind natuurlijk dat kinderen die echt in een bedreigende situatie verkeren, en of er zijn duidelijke aanwijzingen dat het zal gaan/kunnen gebeuren zoals verwaarlozing, mishandeling, ook psychische – mishandeling, misbruik en dergelijke dan moet men kinderen zeker onmiddellijk in bescherming nemen.
Mvgr
J.Aalders
http://www.kinderombudsman.nl
Kinderombudsman blijft waken: http://www.youtube.com/v/gn4H15-fxLQ&hl=nl&fs=1
dinsdag 15 september 2009, 9:02 uur
Als moeder ben ik op een vreselijke manier benadeeld door jeugdzorg.
Door de leugens en onwaarheden die in de rapporten staan heb ik al 3 jaar mijn kinderen niet gezien.
Mijn kinderen is verteld dat hun moeder ziek in haar hoofd is en gevaarlijk.
Ik kreeg het bordeline syndroom aangemeten door een gezinsvoogd die nog de bevoegdheid nog de kennis heeft een dergelijke diagnose te stellen.
Als oud psychologe weet ik meer van dit soort aandoeningen dan een gezinsvoogdje met een lullig HBO opleidingkje.
Mijn strijd is niet een opzichzelfstaand verhaal.
Met mij zijn er duizenden ouders die tegen een BJZ aanlopen die rigide is en koste wat kost haar gelijk wil halen.
Het roer binnen de jeugdhulpverlening moet drastisch om.
Andre Rauwvoet en zijn kornuiten moeten zo langzamerhand eens wakker gemaakt worden en het beleid binnen de JHV eens wat beter gaan bekijken.
Let wel! ik ben NIET TEGEN de JHV ik ben tegen het beleid binnen de organisatie.
Ook rechters moeten worden aangepakt.
Veelal is het zo dat ouders,grootouders en aanverwante familieleden niet worden gehoord.
Mogen hun bewijzen die ze meebrengen niet bij de rechter neerleggen en krijgen de stukken die zo zorgvuldig zijn verzameld zonder dat er maar naar gekeken is weer mee naar huis.
Leugen op leugen wordt er vertelt en de ouders en de kinderen worden hier zwaar de duppe van.
Dossiers worden niet op to date gehouden en alle zaken waar ouders hard aan gewerkt hebben om hun kinderen weer thuis te krijgen word niets mee gedaan.
Sterker nog een eigen psychologisch onderzoek door de ouders word niet mee genomen in de casus en op die manier weet de rechter niet wat er binnen de JHV spellt.
Nee! Andre Rauwvoet moet zolangzamerhand op het matje geroepen worden.
Van zijn luie reet afkomen en eens een gedegen onderzoek moeten doen binnen de steeds meer falende jeugdhulp verlening.
Voor hulp en informatie kunnen kinderen, ouders en aanverwante familieleden een beroep doen op de stichting misstanden jeugdzorg onze zorg in Groningen Friesland en Drenthe.
Uw zorg is ons werk.
Met vriendelijke groet,
Gaya de Vos
(voorzitter S.M.J.O.Z.)
http://www.misstandenjeugdzorgonzezorg.nl
http://www.smjoz.hyves.nl
dinsdag 15 september 2009, 10:09 uur
Iedereen weet dat het mis is bij jeugdzorg, er word niet geluisterd naar de ouders en zodra je het niet eens bent met een beslissing dan word er regelmatig gedreigd. Dossiers kloppen vaak niet en het laten veranderen kost jaren. DE lijntjes moeten korter en er moet meer gekeken worden naar hulp aan huis ipv weghalen uit de thuissituatie. Wilt u nog meer reakties, geef de mensen dan de zekerheid dat jeugdzorg geen mailadressen te horen krijgt, de meeste durven hun mening niet te geven omdat er dan sancties komen, vaak worden geplande bezoeken gecanceld omdat ze voor hun mening uitkomen en de kids thuis willen hebben. Als jullie willen kan ik jullie in contact brengen met betrokkenen die graag hun verhaal willen doen. In ieder geval top dat jullie dit doen.
dinsdag 15 september 2009, 12:40 uur
Petra, stuur de mensen maar door naar mijn website. Hier kunnen ze hun verhaal doen. Ik plaats alles met naam en toenaam. Op verzoek plaats ik anoniem.
Op deze manier wil ik de bevolking laten zien dat het goed mis is in deze democratie.
Bellen kan ook: 06-13024653
dinsdag 15 september 2009, 20:50 uur
Ook wij hebben onze portie jarenlange duurbetaalde blunderende jeugdprofessionals wel gehad. Dat mijn speciale kinderen niet uit huis zijn geplaatst is een Godswonder en de tussenkomst van een toevallig toegankelijke en verstandige kinderrechter.
Dat ik ben bijgekomen uit die shock is een groot raadsel. We leven in immense dankbaarheid dat we gespaard zijn gebleven. Nu kunnen we het puin gaan ruimen.
Ondertussen heb ik, met de juiste mensen, toch maar zelf mijn kinderen geholpen en onze gespecialiseerde hulpverleningstrajecten met succes aangestuurd. Inclusief de dossiers en de indicaties. Gewoon met de huisarts en mijn eigen achtergrond als zorgverlener.
Ik wist niet dat ik het in mij had. Daarvoor mijn oprechte dank aan minister Rouvoet.
woensdag 16 september 2009, 10:03 uur
Jeugdzorg en rechters moeten eens aan waarheidsvinding gaan doen. Als ouder heb je gewoon niets meer te vertellen over je eigen kind(eren). De rechters weten voor de zitting al de uitslag en jeugdzorg gedraagt zich in de rechtbank vaak erg zielig en de leugens komen dan ook weer boven tafel en als je als ouder dan erop in wil haken dan maakt de rechter je met de grond gelijk. Het is onbegrijpelijk wat er in nederland gebeurd. En vaak is het zo dat jeugdzorg jou kind gebruikt als chantage middel. Want als jij niet doet wat jeugdzorg wil, stopt jeugdzorg de omgang. Nu is bewezen dat rechters niet meer een omgang bepaald maar dat jeugdzorg een omgang bepaald, om zo de machtsmisbruik te realiseren over jou eigen kind. Dus ouders werk mee met jeugdzorg anders stoppen zij per direct de omgang. Als je vecht met of tegen bureau jeugdzorg ”dweil je met de kraan open” het is niet dat je moet stoppen met vechten tegen jeugdzorg, maar zorg ervoor dat als je een rechtzaak hebt tegen jeugdzorg dat je als je die verliest, meteen in hoger beroep gaat, again and again want het gaat tenslotte om je kinderen. Jullie mogen in contact treden met mij. Graag zelfs want dan zal ik eens een boekje open doen over de jeugdzorg keten!!
Tamara
woensdag 16 september 2009, 10:26 uur
Jeugdzorg: al veertig jaar hetzelfde verhaal
De belangrijkste kritiek op de jeugdhulp (NRC-weekblad van 12 september) is dat het kind in nood de dupe wordt van de versnippering en het langs elkaar heen werken van diegenen die in deze sector werkzaam zijn. In de veertig jaar dat ik op dit terrein actief ben, heb ik steeds dezelfde klachten gehoord. De jeugdhulpverlening is als een fabriek waar al veertig jaar precies dezelfde tv-apparaten worden gemaakt met steeds wisselende verpakkingen. Er zijn duizenden ambtenaren, bestuurders, directieleden en politici die zich bezighouden met de verpakkingen, maar de inhoud zelf veranderd niet. Een fabriek die veertig jaar lang hetzelfde tv-toestel zou maken, zou al lang failliet zijn.
Vóór de val van de Berlijnse muur heb ik geschreven dat als ambtenaren zich met iets gaan bemoeiden, dat we dan met “Oostblok”-kwaliteit te maken hebben. Dat werd mij niet in dank afgenomen. De realiteit bevestigt helaas de stagnatie en het gebrek aan innovatie in de jeugdhulpverlening.
Is hier iets aan te doen? Natuurlijk, net als in de geneeskunde moet de vooruitgang komen van clinici (hulpverleners) die werken in academische centra. In die centra moeten de ‘moeilijkste’ kinderen en gezinnen onmiddellijk terecht kunnen. Op die manier kunnen nieuwe en effectieve hulpverleningsmethoden zorgvuldig worden uitgedacht en in praktijk gebracht. In dezelfde centra worden bekwame hulpverleners opgeleid die straks in de andere voorzieningen de nieuwe methoden zullen implementeren.
Het probleem is echter dat de universiteiten hier hun verantwoordelijkheid niet opnemen. Er wordt hier en daar wel wat gedaan aan kindertherapie, maar zeker niet voor de kinderen en de gezinnen die zeer problematisch zijn. Bij kinderen en bij adolescenten gaan de problemen meestal vanzelf over; de hulpverleners zijn hier vanzelfsprekend succesvol… Ongeveer vijf procent van de kinderen zijn ernstig gedragsgestoord en die worden juist voortdurend naar andere voorzieningen doorverwezen. Voor deze groep beschikken we nog niet over effectieve behandelingsmethoden. Het antwoord kan alleen door de wetenschap worden gegeven. Zelf de meest bekwame en doortastende minister zal zonder de wetenschap geen oplossing vinden voor de malaise die al zolang aansleept.
Het ontbreken van effectieve behandelingsmethoden voor de meest problematisch groep kinderen en gezinnen betekent niet dat we machteloos zijn. Op preventief vlak kan een tijdige identificatie en intensieve begeleiding van de ouders en de leerkrachten veel onheil voorkomen. Voor de vroegtijdige herkenning van de probleemgroep hoeven geen aparte voorzieningen: alle kinderen gaan naar school en daar vallen de gedragsgestoorde kinderen meteen op. Ook wijkagenten kennen de probleemgezinnen. Als de jeugdhulpverlening wordt gevestigd op de scholen, dan kunnen ze heel snel de passende begeleiding geven, in samenwerking met de leerkrachten. Als deze orthopedagogen ook samenwerken met de wijkpolitie kunnen gedragsgestoorde of criminele jongeren in hun eigen omgeving worden begeleid. Uit onderzoek blijkt dat deze laatste vorm van interventie jonge delinquenten kan weerhouden van een steeds gewelddadiger criminele carrière (in tegengstelling tot de jeugdgevangenissen waarover de Algemene Rekenkamer in 2007 in een vernietigend rapport heeft aangetoond dat 2/3 binnen de zes maanden hervalt in crimineel gedrag).
Mijn boodschap is dus simpel: doek de gehele jeugdzorg op, met inbegrip van alle ambtenaren en bestuurders die er de laatste halve eeuw niet veel van wisten te brouwen, en stel op alle scholen voldoende orthopedagogen aan die op academische centra zijn opgeleid.
Prof.dr. Juliaan van Acker
Juliaan van Acker, emeritus hoogleraar
Radbouduniversiteit Nijmegen
http://www.ministrando.org
woensdag 16 september 2009, 10:38 uur
Doe hier ook eens wat mee..!
De Kinderombudsman belt en verwijst ook veel cliënten naar het AMK: Algemeen Meldpunt Kindermishandeling, maar moet dan constateren dat het AMK de telefoon overdag van 9 tot 17 uur wel opneemt, maar vervolgens veelal niets met klachten/tips over kindermishandeling doet.
Wie controleert het AMK, wie controleert de jeugdzorg en raad?
Wij worden echt allemaal voor de gek gehouden.
En mits u het echt niet weet Minister A.Rouvoet .
Doe zelf eens onderzoek.
U gaat uit van de cijfers die u voorgeschoteld krijgt, maar hoe weet u of die cijfers wel kloppen?
De kinderombudsman, doet al jaren onderzoek naar werkwijze van het AMK, jeugdzorg en aanverwante instanties en komt tot de volgende conclusie.
1-Jonge kinderen met gedragsproblemen zitten nog steeds onschuldig in gevangenissen, en worden veelal gewoon plat gespoten en of onder medicatie gehouden.
2-Kinderen worden teveel en te vaak onterecht uithuis geplaatst, het Savanna syndroom word het wel genoemd.Deuren worden ingetrapt en kinderen worden zelfs in de nachtelijke en of vroege uurtjes van bed gesleept
3-raad , jeugdzorg en aanverwante instanties doen nog steeds niet aan waarheidsvinding. Dus hoe is het dan mogelijk dat rapportages wel bij een rechter komen te liggen die niet op waarheid berusten.
4-Kinderen die echt zorg nodig hebben moeten vaak te lang wachten op adequate hulp.
5- Werkers bij raad en in de jeugdzorg weten in veel gevallen te weinig van de situatie van een kind. Doordat zij niet goed doorvragen bij school, huisarts en maatschappelijk werk, beschouwen zij structurele problemen in een gezin te vaak als incidenten. Het is gebleken,dat bij elk incident waarbij kinderen mishandeld of zelfs vermoord worden, steeds opnieuw blijkt dat een gebrek aan informatie de kern van het probleem vormt.
6-En niet te vergeten, de kinderen die jaren onder toezicht stonden worden op hun achttiende veelal gewoon op straat gegooid zonder enige voor of nazorg..
En aan dit alles( eigenlijk nog maar een topje van de berg deze ) wordt nog steeds veel te weinig gedaan.
Misschien denkt u nu , die kinderombudsman heeft veel te vertellen over wat er niet goed gaat, ik zal daarom hieronder vermelden wat er zoal anders zou kunnen/moeten, en daar zal men ook de wachtlijsten mee kunnen oplossen, en tegelijkertijd veel werk en geld kunnen besparen bij raad, jeugdzorg en AMK.
Want er lopen heel veel kinderen bij raad en jeugdzorg die daar eigenlijk heel niet thuis zouden horen.
En dan bedoel ik ook de meeste kinderen van gescheiden ouders,die door het geruzie van de ouders onderling van de raad naar jeugdzorg worden verwezen.
En dat enkel en alleen om het feit dat veelal een ouder moetwillig blijft tegenwerken ondanks vaak al diverse rechterlijke uitspraken dat er wel omgang moet komen met de andere ouder en kind(deren).
Deze kinderen horen niet thuis bij raad en jeugdzorg.
De moetwillig tegenwerkende ouder zou men daar gewoon via het strafrecht Bv op grond van artikel 279 moeten veroordelen.
En dus niet de kinderen naar raad, jeugdzorg verwijzen.
Dat zou al een hoop kinderleed voorkomen, het zou de wachtlijsten kunnen laten verdwijnen en het zal ook zeker veel kosten besparen.
AMK,Raad, jeugdzorg en aanverwanten, zijn er voor kinderen die echt worden mishandeld, worden kinderen die bv tussen gescheiden ouders zitten.
En dan nog even het volgende:
De kinderombudsman belde op 19-juni- 09 voor een cliënt het AMK rond 13uur
Luister hier http://www.youtube.com/watch?v=jnpz_fLlfsA
Schandalig vind de Kinderombudsman een bedrijfsuitje, en de kinderen dan?
Het is al erg genoeg dat men bij AMK, jeugdzorg en Raadkinderbescherming in de weekenden niet bereikbaar is en men op werkdagen na 17uur al niet meer terecht kan.
Maar gesloten voor een bedrijfsuitje,dat slaat toch wel alles..
Dit bedrijfsuitje is niet het enigste, ook politie klaagt dat er vaak geen hulpverlening is voor kinderen in de weekenden of na 17uur. Men heeft in denhaag blijkbaar vergeten dat ook na 17 uur en in het weekend er kinderen worden verwaarloosd, mishandeld en misbruikt en hebben dan adequate hulp nodig en geen antwoordapparaat..
woensdag 16 september 2009, 11:56 uur
Tamara, jouw visie op jeugdzorg zou ik graag vernemen. Jammer dat je geen contactgegevens heb achtergelaten. Maar neem dan even contact met mij op via de email of telefonisch:
info@steenbergen604.nl
06-13024653
Laat wat van je horen, ik ben heel benieuwd.
Vechten blijf ik doen. Jeugdzorg accepteren….NEE, nooit. Niet zolang zij op deze wijze hun macht blijven misbruiken. Als wij nu toegeven aan de grillen van jeugdzorg en hun kornuiten, dan is het hek geopend en kunnen we stoppen met de voortplanting. Want de kinderen die nu geboren worden, zijn de potentiele klanten van jeugdzorg.
woensdag 16 september 2009, 13:10 uur
@ Steenbergen,
Ik mail je zometeen
Sterker nog, als kinderen worden geboren worden zij meteen al aangemeld bij jeugdzorg. Je bent hier in nederland niet meer veilig, vind je het gek? dat ouders vluchten naar het buitenland om alleen maar de vluchten als er een brief van bureau jeugdzorg op de mat valt? Niemand spreekt een goed woord uit over Bureau Jeugdzorg NIEMAND!! Iedereen geeft pootjes aan jeugdzorg, iedereen luistert naar jeugdzorg en DAT alleen om hun kinderen te mogen zien. Kinderen worden gebruikt als ouders niet willen luisteren. Kinderen zijn enkel maar een gebruiksvoorwerp voor jeugdzorg. Kinderen zijn voor jeugdzorg een inkomen want van dat geld gaan de voogden op vakantie of ze hebben met al hun collega’s een leuk uitje. Nee ik toon geen enkel begrip voor een voogd die meer dan 25 gezinnen hebben onder hun hoede. Als zij klagen en blijven klagen moeten zij een andere baan gaan zoeken. Jeugdzorg hier in nederland ”ONS LAND” is enkel maar
”kinder-handel”
donderdag 17 september 2009, 15:07 uur
@ Tamara
Heb helaas je mail niet ontvangen, tenzij je een van de mailers was die ik al beantwoord heb en dat je hier een andere naam gebruikt.
Verder ben ik het met je stelling helemaal eens.
Jeygdzorg verdient per kind per dag een bedrag van 123 euro.
En dan maar klagen dat ze het zo zwaar hebben.
Jeugdzorg heeft het bij lange na niet zo zwaar als de ouders die hun hun kind(eren) niet of nauwelijks meer zien.
En daarbij kunnen ze ook niet tegen kritiek. Wij moeten alles maar slikken en jeugdzorg?……
Nee, jeugdzorg moet weer datgene gaan doen waar het voor in het leven is geroepen…… Zorg voor kinderen die echt in nood verkeren. Ze moeten stoppen met het onterecht uit huis plaatsen van kinderen. Ik ken zelfs een zaak waarbij jeugdzorg medeplichtig is aan ontvoering. Schriftelijk bewijs is hiervan op te vragen bij de gedupeerde. Ik heb het al gezien en echt, dan lees je pas schokkende details.
Reden te meer om aktie te ondernemen tegen deze kindermisbruikers. Slavernij is het ook nog eens want mijn kind wordt gedwongen om bij de opvang waar hij nu verblijft, klusjes te doen zoals het schoonmaken van de toiletten met chemisch spul, schoonmaken van de douche, vloer in de woonkamer dweilen, een oppervlakte van ruim 50 vierkante meter…….
Dit alles wordt toegestaan door minister Rouvoet.
zondag 20 september 2009, 20:30 uur
Naar aanleiding van het artikel ‘Kinderen van de verwijsmachine’, een inventarisatie van de stand van zaken ten aanzien van hulp voor jeugdigen (min 9 maanden-23 jaar) wil ik aandacht vragen voor enkele specifieke knelpunten. Die knelpunten zijn: bureau jeugdzorg inclusief jeugdzorg, registratie en financiën.
Op deze discussiepagina staan tot nu toe 11 reacties van ouders, 2 van anti-jeugdzorg-organisaties en 5 die argumenten en beschouwingen aanvoeren.
Vanuit mijn werkervaringen voeg ik deze bijdrage toe.
Nederland heeft een uniek stelsel, waar bijna alle kinderen en hun ouders gebruik van maken, het consultatiebureau, jeugdgezondheidszorg 0-4jaar, gefinancierd via de Gemeente. Naast voorlichting, vaccinaties, huisbezoeken en begeleiding is vroegtijdig opsporen van ontwikkelingsstoornissen (VTO) een hoofdtaak. VTO begint bij signaleren en onderkennen. In driekwart van de problemen vinden medewerkers samen met de ouders een oplossing. Maar bij onderkennen van afwijkingen is diagnostiek nodig om adequate hulp en zorg in te schatten, een plan te maken, uit te voeren en te volgen. Op lichamelijk gebied bv hart, heup, oog is verwijzing (10- 20%) noodzakelijk via de huisarts zo nodig naar de specialist. Bij psychosociale zwakte en ontwikkelingsvertraging (5 – 15 %) is samenwerken met maatschappelijk werk, MEE (vroeger sociaalpedagogische dienst), Bureau Jeugdzorg met al haar takken o.a. jeugdzorg wenselijk. De Centra voor Jeugd en Gezin zijn hiervoor een prima platform. Van daar uit moet de toegankelijkheid tot (academische) centra mogelijk blijven.
- Bureau Jeugdzorg (BJZ) beoordeelt zorgbehoefte en verwijst door naar jeugdzorgaanbieders, zorg gefinancierd via de Provincie. BJZ en jeugdzorg hebben van ons, Kabinet en Parlement wettelijk de opdracht zware zorg te leveren. Helaas blijken zij die doelstelling vaak niet waar te kunnen maken. Bij BJZ ontbreekt mijns inziens de brede kijk, kennis en ervaring (psychosociaal en medisch), en de jeugdzorgaanbieders, zeker als zij net van de opleiding komen, hebben niet voldoende (levens)ervaring, scholing en begeleiding om die zware taak te kunnen vervullen. Protocollen zonder achtergrondkennis en inbreng van derden uitvoeren, leidt tot ongenuanceerde interpretatie en verkeerde beslissingen. Dit is een gevaarlijke ontwikkeling. De reacties van ouders in deze discussie geven een signaal, dat onderkend dient te worden.
Een praktijkvoorbeeld: een 17jarige moeder heeft een voogd. Op haar 18e verjaardag houdt de voogdij op. In de loop van het jaar blijkt zij psychotisch en komt onder psychiatrische behandeling. Voor het kind kan zij niet zorgen. Vader was bekend bij MEE. Hij neemt de zorg voor zijn dochter op zich met hulp van directe omgeving, maatschappelijk werk en consultatiebureaumedewerkers. Als het meisje 5 maanden is, meldt zich een 24 jarige voogd. Vader lanceert de opmerking… en als ik mijn dochter nu eens had mishandeld?
Registratie en geld zijn voorwaarden, die ons zorgstelsel efficiënt en effectief kunnen maken:
- een landelijk elektronisch kinddossier (EKD) waarin persoon- en contactgegevens zijn geregistreerd, kan ‘kwijtraken’ grotendeels voorkomen en opsporen haalbaar maken. Ter vergelijking: in de computer van de bibliotheek kan iedereen zien wie welke boeken leent, en beambten van de bank kunnen nagaan hoeveel er op een rekening staat.
- gemeentelijke en provinciale gelden voor jeugdhulp zijn niet ‘ge-earmarkt’. Dit maakt onzichtbaar ‘weglekken’ van subsidies mogelijk. Gescheiden financiële stromen stimuleert samenwerken niet, integendeel. En …is precies bekend waaraan de bijna 4 miljard euro zijn en worden besteed?
Ik wens minister Rouvoet wijsheid toe en zijn 120 beambten inzicht om met gezamenlijke inspanning volgens plan ons uit de ‘wurggreep’ los te maken, opdat wij aan kinderen en ouders die hulp en zorg bieden, die zij nodig hebben.
Mw dr J.D. Reerink, kinderarts, arts jeugdgezondheidszorg (1970-2004)
vrijdag 25 september 2009, 11:27 uur
Hartelijk dank voor deze goede, ook droevig makende analyse van de jeugdzorg. We willen met zijn allen het goede voor met name kwetsbare- kinderen in Nederland en waarom lukt het nou niet? Analyse is mooi, maar wat is de oplossing? We hebben het te ingewikkeld gemaakt en er inderdaad een verwijsmachine van gemaakt. Het moet anders kunnen en dat kan ook. To raise a child you need a village. Kinderen en ouders willen gekend en erkend worden. Ondersteun ze vooral om in deze ingewikkelde tijd op te groeien en hun weg te vinden in deze maatschappij.De interviews en het laatste RVZ/RMO rapport geeft het ook aan:ondersteun de leefomgeving van het kind,doe het niet allemaal zelf als professional, maak het niet te ingewikkeld, terug naar Buurtzorg voor jeugd. We hebben goede voorzieningen aan de voorkant van de jeugdketen, niet alleen jeugdzorg maar ook in de gezondheidszorg die kinderen regelmatig zien (verloskundigen, kraamzorg, consultatiebureaus, school(gezondheids)diensten, huisartsen/eerstelijnszorg); versterk die kant,hef het schisma tussen gezondheidszorg en jeugdzorg op en sluit aan bij wat er al is in Nederland. Maak geen nieuwe instituten (zoals nu het CJG) die weer extra bolletjes worden in de figuur, maar spijker gewoon een bordje naast wat er is. En: professionals verwijzen graag direct en persoonlijk, niet via indicatieorganen. Maak gebruik van die informele relaties en netwerken: verbinding is het smeermiddel in de zorg, geen bureaucratie.
Ik bied bij deze aan dat Antoinette Reerink een tweede artikel maakt en dat ik haar zal helpen om een nieuw geluid te laten klinken, die vanuit de dagelijkse praktijk komt. Vooroplopende professionals en managers weten heel goed waar het wringt en ook waar de oplossingen zitten. Geen miljoenen naar instituten maar “microkredietjes” naar innovatieve praktijken die ruimte krijgen om het simpeler te doen en dienstverlenender, Quick wins te bedenken.De miljoenen van Rouvoet verdampen door bestuurlijk denken, in het opzetten van ‘maakbare’ structuren, met bijbehorende projectleiders, beleidsambtnaren en externe adviseurs die gemeenten ondersteunen omdat op te zetten. Intussen draait de dagelijkse praktijk gewoon door, maar wordt in essentie voor de jeugd niet verbeterd door te strakke regels en budget gestuurde bestuurders. De verandering in de jeugdzorg zit in een andere -maatschappelijke- manier van kijken, werken en omgaan met ouders en kinderen. Echt aangesloten zijn bij wat kinderen en hun vaak mondige ouders nodig hebben in deze tijd waarzoveel keuzes zijn, en de zorg vooral simpel te houden. Zoals de oude wijkzuster op haar brommer die bij mensen thuis kwam (Buurtzorg is de moderne variant).En de witte jas van vroeger (de autoriteit voor een aantal gezinnen in een wijk nu) die gevestigde belangen kan doorbreken omdat ze allereerst handelen vanuit het belang van het kind en zijn omgeving. Ik hoop dat Antoinette Reerink mijn aanbod aanneemt. Suzanne Boomsma (stichting Kind&maatschappij, wwwkindenmaatschappij)
donderdag 1 oktober 2009, 0:51 uur
Zelf heb ik (gelukkig) nooit iets met BJZ te maken gehad.
In mijn vrienden/kennissen kring hoor ik alleen maar negatieve geluiden
- een vriendin die de zorg voor haar zoon niet meer aan kon, jaren geleden hulp vroeg, na een intake gesprek heeft ze nooit meer iets vernomen
- nog een vriendin die bij moeder in haar jeugd werd weggenomen, toen gold nog de regel, bij gescheiden ouders, de ouder die het eerste hertrouwt krijgt de zorg voor het kind, vriendin heeft in kindertehuis gezeten, daarna bij (stief)vader, ze heeft moeten wachten tot haar 12e jaar, aan de rechter heeft ze kenbaar kunnen maken dat ze naar rmoeder wilde;
- een kennis die een gedegen psychische opleiding heeft gevolgd, maar omdat ze tijdens haar studie al vernam dat BJZ een grote puinhoop is, daar niet wil gaan werken;
- mijn dochter wilde ook de jeugdzorg in, maar omdat ons gezin nu zelf met jeugdzorg kreeg te maken omdat mijn vriend niet de zorg kreeg voor zijn dochter (moeder kan de zorg niet aan), is mijn dochter een andere opleiding gaan volgen;
- een ander vriendin die hulp nodig had voor haar zoon, maar zoonlief wil geen hulp, is bang dat hij in een instelling wordt geplaatst, de jeugd zelf weet nl. ook wat er speelt!!;
-uit eigen ervaring als ouderplus (zoals dit thans als nieuw woord voor een stiefmoeder wordt omschreven) kan ik als ervaringsdeskundige melden, dat bij een zitting bij een rechtbank het voor is gekomen dat pleegzorg, BJZ en zelfs RvK niet op de hoogte waren van het dossier, de rechter vond dit wel een kwalijke zaak, de volgende zitting volgt, het gaat niet goed met het kind, maar rechter doet er niets mee, situatie moet zo blijven.
Ik heb bewijs dat er gelogen is, dat BJZ zelfs rancuneus is, dat er gewoon sancties opgelegd worden d.m.v. minder omgang, omdat er een procedure is opgestart
- dat een rechter in de rechtbank aangaf quote: “de intenties zijn verkeerd, dit is een media verhaal, als andere ouders dit vernemen c.q. lezen, gaan ze nooit met deze instanties in zee”.
Ons verhaal is een heel verhaal, maar ik wil het hier bij laten, maar wilde toch even een bijdrage leveren om andere ouderen te steunen en te helpen bij het maken van een keuze voor hulp.
Dat deze mensen hoe zwaar het ook is, op andere wijze desnoods hier in forum vermelde instanties advies in te gaan winnen, hoe te handelen
Afsluitend komt het me allemaal over als: BJZ is eigenlijk gewoon een fabriek, die veel kinderen als cliënten nodig heeft om draagkrachtig genoeg te zijn om alle omslachtige hulpdiensten te kunnen bekostigen. Zou die hulpdienst goed zijn, oké, maar de emmer loopt hard over
gr en succes met alles voor iedereen, ik knok nog steeds
zondag 4 oktober 2009, 16:45 uur
Suzanne, plusmoeder en anderen,
De bereikbaarheid van deze discussie op internet is via vele ‘links”. Dat toch de moeite genomen wordt om ervaringen met jeugdzorg op te schrijven verplicht ons om gebruik te maken van deze ‘feedback’.
De boosdoeners zijn mijns inziens: schaalvergroting, onpersoonlijke benadering, gebrek aan een strakke clientgericht organisatie, waarbij al aan de telefoon iemand met verstand van zaken de soort en ernst van de problematiek kan inschatten, onduidelijkheid over verantwoordelijkheden en tot slot en dat is misschien wel het belangrijkste ondergraven van persoonlijke inzet door op financiele gronden gemaakte beperkingen.
Minister Rouvoet wil een ander beleid bij jeugdzorg. Wat zou helpen? Investeren in
- preventie in centra voor jeugd en gezin (voorlichting, lichte hulp dichtbij voor iedereen)
- verloskunde en kraamzorg
- in de eerste lijn (huisartsengeneeskunde inclusief nursepraktitioner en assistentes, en maatschappelijke dienstverlening.
Fysiotherapeuten, logopedisten en (ortho)pedagogen worden verplicht samen te werken met andere hulpverleners voor kind en gezin.
Moeten we terug naar bureua’s voor levens en gezinsvragen, medisch opvoedkundige bureaus, bureau vertrouwensarts? De overeenkomst tussen deze drie instellingen, die opgegaan zijn in megaorganisaties is hun kleinschaligheid, hun doelgerichtheid, continuiteit en teamwork, terwijl zij hun best deden om ter plaatse hun netwerk op te bouwen en ten behoeve van de clienten te benutten.
De evaluatie van bureau jeugdzorg en jeugdzorg zullen we afwachten, wat niet betekent dat we nu al een plan voor een ander beleid kunnen uitdenken.
Thea Reerink
donderdag 29 oktober 2009, 3:24 uur
Het woord jeugdhulp is in mijn ogen misplaatst. Hulp verondersteld dat het kind om hulp vraagt en zelf om hulp mag vragen. Mijn ervaring is dat het binnen de jeugdhulp industrie niet om een hulpvraag van de jeugdige gaat. De jeugdige figureert binnen deze bedrijfstak slechts als object. Voor deze tak van industrie is het kind een object om de activiteiten van het hulpaanbod op te richten. Het gaat voor zover ik ervaren heb niet om vraaggestuurde hulp, maar aanbod gestuurde hulp. Het aanbod moet zijn product, de ‘hulp’ afzetten op een markt. Die markt, het kind, het object, is niet vrij toegankelijk. Ouders die een eigen mening hebben over wat het beste voor hun kind is, zijn een sta in de weg. Veel activiteiten zijn er opgericht om de ouders bij het kind weg te halen. Dan kan de industrie zijn werk doen. Het gaat dus om structurele en van overheids wegen gefinancierde hulp om ontoudering van het kind. Als het obstakel, de ouder eenmaal zijn bevoegdheid om naar eigen inzicht hulp voor het kind in te zetten ontnomen is, kan het werk – het heropvoeden en manipuleren van het kind beginnen -.
Dat het hier om een echte tak van industrie gaat mag gezien de omvang van kapitaal duidelijk zijn. Alle werknemers binnen deze bedrijfstak houden elkaar de hand boven het hoofd. Van zelfstandigheid en onafhankelijkheid van een jeugdhulpverlener heb ik weing gemerkt. Zelfs de meest ervaren en deskundige kinderpsychologe zwicht voor de macht van een gezinsvoogd. Brood op de plank is het uitgangspunt. Het kind, het object, is slecht een ding wat bearbeid kan worden. Omdat het niet om zieke kinderen gaat, maar om iets vaags als de ontwikkeling van het kind, ligt het gelijk altijd bij de machthebber. Wie de macht heeft, heeft ook het gelijk.
De rechtspraak is niet meer dan een legitimering van dit systeem. Het belang van kind laat zich formuleren vanuit het belang dat zo’n werkobject voor deze industrie heeft. Je zou er makkelijk een berekening op kunnen loslaten. Hoe jonger een kind gevangen wordt, hoe groter de waarde.
Daarmee heeft elk kind in Nederland een industriële waarde. De staat kan als inner van belasting gelden de burger laten betalen voor deze overheidsvoorziening. Zo ligt de grens tussen opvoeden onder ouderlijk gezag en ingrijpen vanuit overheidwegen in handen van werkers in deze industrie. Het recht om je eigen kind te verzorgen en het financiëel belang bij een kind in deze industrie zijn daarmee met elkaar in evenwicht.
Het kind vertegenwoordigd als object een zekere waarde. Als deze economische maatstaf nog verder doorgevoerd zou worden, zou je er voor kunnen gaan betalen om je eigen kinderen te mogen blijven verzorgen.
Trek je het systeem door, dan is elk kind staatseigendom. De gemeenschap, de staat, heeft rechten op het kind. Dit collectieve zorgysteem maakt van de staat een opvoeder, naast de ouder. De twee systemen zijn concurerend. Omdat ons rechtsyteem geen waarde toekent aan de mening van het kind, mag het kind niet in zijn eigen belang voor de eigen ouders kiezen. De macht ligt altijd bij de machthebber. Is het kind eenmaal aangemeld bij Jeugdzorg, dan verliest het in een rap tempo zijn rechten op de eigen ouders.
Een volwassene mag bepalen wat zijn eigen belang is. Een kind heeft geen eigen belang. Het belang van de gene die over het kind beslist weegt zwaarder. Er is geen neutale derde, omdat de jeugdhulpverlening door zijn afhankelijke positie steeds voor samenwerking met het systeem kiest. Daarmee kiest die jeugdhulpverlening voor de pleegzorg, per definitie. Als kind kun je daardoor geen hulp krijgen als je bij je ouders wil blijven.
Het valt buiten het belang van deze industrie om het kind bij de ouders te laten. Netjes gezegd: Het kind moet losgeweekt worden. Het moet overtuigd worden dat het niet goed voor hem of haar is om bij de eigen ouders te blijven wonen.
Wie het kind aanmeldt heeft een grote kans om het kwijt te raken. Het gaat namelijk helemaal niet om hulpverlening aan het kind, maar om het kind voor de hulpverlening.Het zorgrecht is niet een recht van het kind, maar een recht voor de belanghebbende instantie.
Je zou je kunnen voorstellen dat je een gehandicapt kind verzorgd, maar draai het om, dan heeft de gehandicaptenzorg een gehandicapt kind nodig. In deze industrie bestaan er geen gezonde kinderen, omdat de kwaal niet bepaald wordt door het kind (de hulpvraag), maar door het aanbod. De aanbeider geeft het kind een ziekte, dan is een behandeling nodig. De ouders zijn al door de industrie gediskwalificeerd. Je kunt niet echt werken aan het kind als het nog een band met de eigen ouders heeft. Met een duur woord heet dat onttrekken aan de invloedsfeer van de ouder. Praktisch gezien betekent dit onthechten. Een kind met ouders is geen bruikbaar object.
Om deze onthechting te kunnen uitvoeren, moet je het kind een stoornis toedichten die deze ‘behandeling’ toelaat. Een kind mag dan nog een eigen wil hebben, het bewijs dat hij nog gehecht is, voor je systeem is dat een ziekte. Een kind met een eigen wil laat zich moeilijk aansturen, een duur woord voor manipuleren. Die wil moet eerst gebroken worden. Net als je een wild paard eerst moet africhten, moet een pleegzorg-industrie kind eerst gebroken worden. Dit is een heel langzaam proces. Door de druk maar lang genoeg toe te laten en steeds geleidelijk op te voeren, kun de voorheen veilige hechting van kind op den duur ernstig aantasten.
Het is een proces wat je als gezinsvoogd moet kunnen. Elk gevoel van betrokkenheid met het kind is uit den boze. Macht kent geen genade en is onverzadigbaar.
Geboorte regelingen liggen bij mijn weten nog in handen van de staat, zoals in China, maar de staat heeft door dit systeem macht over elk kind in Nederland. Een ongecontroleerde en oncontroleerbare macht. Nederland verschilt nog maar heel weing van Rusland in de jaren zestig.
zaterdag 3 april 2010, 10:11 uur
ons kleinzoontje wordt door bjz bij ons weggehaald omdat moeder er niet meer voor wil zorgen
nou wil onze zoon de vader van ons klein zoontje er voor gaan zorgen nee dat mag niet dus word er maar gekozen om hem naar een pleeggezin te plaatsen
en dan al die mooie praatjes van de voogd voor de omgangsregeling heb hier nu zelf gelezen dat je maar zelden je kindje terug krijgt als het bij een pleeggezin is geplaats kan iemand mij helpen
bezorgde oma die vecht voor haar kleinzoon