vrijdag 26 november 2010 door Marjoleine de Vos
De nacht is donker en zal, als ik eenmaal het dorp uit ben met het irritante licht van de door Essent de hele nacht brandend gehouden lantaarns, werkelijk zwart over me heen vallen, denk ik terwijl ik het donker in fiets. Ik neurie maar vast wat Ede Staal: „totdat de nacht van ’t Hogelaand, ’n Donker klaid over ons legt”.
Je wilt niet geloven dat je eigen regering je gezondheid en de Waddenzee heeft verkwanseld aan de industrie
Maar het wordt niet echt donker. En als ik de weg af ben gefietst en op de brug sta zie ik waarom.
Lees verder »
Geplaatst in Zonder categorie | 16 reacties »
vrijdag 12 november 2010 door Marjoleine de Vos
‘Dit nemen ze ons niet meer af”, zei hij. Het klonk enigszins dreigend, alsof er een gerede kans bestond dat wij alleen maar zouden hebben wat we zojuist meegemaakt hadden, deze nacht, die ze ons niet meer af zouden nemen. Tegelijkertijd klonk het opwindend beloftevol: dit was onvergetelijk geweest, deze nacht zouden we altijd in ons omdragen, als een bezit.
Ik kan de kamer nog voor me zien, ik trok een rieten rolgordijn op, hij keek naar me en sprak die woorden.
Dertig jaar geleden.
Lees verder »
Geplaatst in Zonder categorie | 9 reacties »
