Archief voor: maart 2010


Ontzenuwde emoties

De overweging ging over ‘een zekere persoon’ die tekortschoot in aandacht. Dat wekte ergernis op. Maar wij verwennen haar toch ook niet met aandacht, was de tegenbewering in het eigen hoofd, want men is niet onrechtvaardig. Jawel, zei men tegenzichzelf terug, maar wij vinden haar toch al matig aardig dus ze zou blij moeten zijn met wat ze krijgt in plaats van te mokken om het gebrek aan extra’s. „Na mijzelf voorgehouden te hebben dat die redenering niet de soort van kracht heeft die een onpartijdige buitenstaander zou overtuigen stelde ik vast dat mijn verontwaardiging voortduurde, hoewel verzwakt. Wat ervan over was kon beschreven worden als ontzenuwde verontwaardiging.”

Lees verder »

Na het einde

Verhalen hebben altijd een einde. Dat is misschien wel het meest onwaarschijnlijke eraan – tenzij het einde de dood is natuurlijk, dan klopt het wel. Maar ‘toen leefden ze nog lang en gelukkig’ of ‘en daar is hij door de Amerikanen bevrijd’ of ‘ze is genezen van kanker’ dat zijn allemaal maar zinnen die dienen om een eind te maken aan het vertellen terwijl er nog van alles te vertellen valt.

Maar dat vergeten we graag. Hoe leefde Helena na de val van Troje, hoe Odysseus na zijn thuiskomst? Die verhalen zijn minder bekend en worden minder herhaald. Hoe Menelaos, Helena’s man, toen de Trojanen verslagen waren, op zoek ging naar zijn vrouw om haar te doden. Maar zij opende haar kleed en toonde hem haar borsten, nog altijd mooi, nog altijd de hare. En hij herkende haar als degene die ze voor hem was en doodde haar niet en nam haar mee.

Lees verder »

Lekker kleinschalig

Eigenlijk is het heel raar dat gemeenteraadsverkiezingen opgevat worden als een vorm van nationale opiniepeiling ten aanzien van de landelijke politiek. Je zou denken dat als het er érgens direct toe doet door wie je vertegenwoordigd wordt, het wel in je gemeente is. Landelijk kun je je opwinden over grote standpunten als wel of niet in Afghanistan blijven, integratieproblematiek, rekeningrijden enzovoort. Maar in je gemeente wóón je, daar leef je elke dag, en dan kan het je veel meer schelen of ze wel of niet een kolencentrale vlakbij gaan bouwen, of men het muziekcorps in stand wil houden en hoe er gedacht wordt over de vuilverwerking dan of de partij van je voorkeur op landelijk niveau voor of tegen militaire steun aan Amerika is. Laat ze er liever voor zorgen dat de bibliotheek open blijft, dat het bejaardenzwemmen niet verdwijnt, dat ze in Den Haag horen dat het leven op het platteland met zijn geringe openbaarvervoersdichtheid er wat autogebruik betreft noodzakelijkerwijs heel anders uitziet dan het leven in de Randstad voor ze kilometers gaan heffen.

Lees verder »