We lezen over het onderwijs vaak weinig goeds. Ze schijnen echt niets meer te leren hoor, die kinderen. En ze hoeven ook niets meer te leren, er wordt ze alleen maar gevraagd waar ze zelf zin in hebben en leraren geven geen les meer en de kinderen hebben allemaal messen bij zich en ouders staan voortdurend op de stoep bij de leraar om de cijfers van hun kinderen omhoog te dreigen.

Niet best. En nu blijkt ook al dat de categoriale gymnasia een toevluchtsoord zijn geworden voor luie domoren die niet eens meer Grieks en Latijn willen leren. En dus heeft de Verkenningscommissie Klassieke Talen voorgesteld om die kinderen die daar alleen voor de status zitten en verder vooral om lekker op een ‘witte’ school te zitten, het leven wat makkelijker te maken met een ‘light’ versie van de klassieke talen.

Lees verder »

Een prachtige middag meteen in het begin van het nieuwe jaar. Buiten gelopen door de sneeuw, de zon scheen, hier en daar hing wat lage mist waar bovenuit de toppen van de bomen weer kwamen. Je hoorde ganzen gakken en even later ja hoor, daar vlogen ze, in lange lijnen door de diepblauwe lucht, hun buiken bijna geel door de op de sneeuw weerkaatsende winterzon. Takken met besjes er nog aan droegen witte sneeuwmutsen, je hoorde het knerpen van je laarzen door de zo losse stuivende sneeuw, als je even stil stond in het enorme weidse witte land hoorde je flarden muziek van de ijsbaan van het door de neveligheid onzichtbare dorp.

Lees verder »