Op de bijeenkomst waar ik was, werd gesproken over aandacht, over alles leven en niet steeds proberen om sommige stukjes zo snel mogelijk achter de rug te hebben, manieren om je aandacht te bepalen bij wat je doet en ziet. We waren het erover eens dat dat inspanning kost, maar de moeite waard is. Het is een sterke hedendaagse behoefte, niet onmodieus dus, om in het nu te willen leven, bij het moment. Soms vraag je je af wat ermee bedoeld wordt. Lees verder »
Op zonnige winterdagen voel je weer eens extra goed wat het is om in het licht te leven. Ik bedoel: dat licht, zonlicht, zo ongeveer het leven zelf is. Zocht de passage op die één van de allermooiste uit de literatuur is, nu ja, een van de vele allermooiste passages, die waarin Polyxena vlak voor ze door de Grieken terechtgesteld zal worden afscheid neemt van haar moeder Hekabe in Euripides’ Hekabe: „Nooit meer, nu voor het allerlaatst, zal ik de stralende kring van de zon zien.” Lees verder »
Op zonnige winterdagen voel je weer eens extra goed wat het is om in het licht te leven. Ik bedoel: dat licht, zonlicht, zo ongeveer het leven zelf is. Zocht de passage op die één van de allermooiste uit de literatuur is, nu ja, een van de vele allermooiste passages, die waarin Polyxena vlak voor ze door de Grieken terechtgesteld zal worden afscheid neemt van haar moeder Hekabe in Euripides’ Hekabe: „Nooit meer, nu voor het allerlaatst, zal ik de stralende kring van de zon zien.” Lees verder »