Dat je ook bestaat in andermans hoofd of gedachten, dat is vaak heel moeilijk voorstelbaar. Dat mensen over je praten en dan menen het écht over jou te hebben – hoe is het mogelijk. Wat weten ze helemaal van je? Het is al zo moeilijk om jezelf een idee te vormen van wie je bent en waar het je om gaat en wat je belangrijk vindt. Zo denk je gemakkelijk en intussen doe je toch, al dan niet expres en bewust, van alles om het beeld dat de anderen van je hebben, of waarvan je denkt dat anderen het hebben, te sturen, te achterhalen, te bevestigen of juist overhoop te halen. Ook: „het kan me niet schelen wat ze van me denken” is een reflectie op wat ze van je denken. En zelf vind je ook van alles van anderen en hun gedragingen, die aan een stuk door boekdelen spreken. Lees verder »

’t Is bijna Pasen. Net of de natuur dat weet, overal komt het leven terug, steken bloesempjes hun hoofdjes naar buiten, onder elk dor blad dat je opzij schuift komen eerste sprietseltjes van iets omhoog. Vooral de tuinplanten zijn zo raadselachtig: in de winter zijn ze helemaal weg, van die weelderige pioenroos is níéts meer te zien en nu komen voorzichtig weer rosse sprietjes. Staat er straks weer een flinke bos te bloeien. Lees verder »

Het is al jaren geleden dat de term ‘global village’ zijn intrede deed, en ik had er meteen een hekel aan. Het is natuurlijk niet goed om in verzet te zijn tegen je tijd en tegen de veranderingen die die met zich meebrengt. Maar het leek me meer een droom dan een echte verandering. Het zal wel in de tijd geweest zijn dat ook de geschiedenis een einde zou nemen, de tijd dat allerlei mensen dachten dat we in een volkomen on-idealistisch tijd zonder ‘grote verhalen’ waren terechtgekomen, ook al zo’n idiote gedachte. Lees verder »