TEGEN: Mensonterende groentijd is weer terug
Toen ik in 1965 lid werd van het Utrechts Studenten Corps was de groentijd nog behoorlijk hard. In die groentijd leerden de ouderejaars hoe mensen te vernederen en hoe een handjevol ontgroeners over zo’n 200 kale feuten de baas konden spelen.
Zorgen dat de nieuwelingen snel geïntimideerd worden; ze weinig slaap gunnen; de meest assertieve feuten er uit halen en die voor de ogen van de anderen vernederen; mensen met bijzondere kenmerken belachelijk maken. Insubordinatie zwaar straffen. Dat werk.
Tijdens mijn groentijd kreeg ik ongevraagd antwoord op een vraag waarover ik mij tijdens mijn middelbare schooltijd het hoofd gebroken had. Hoe was het mogelijk dat in de Duitse concentratiekampen een handjevol gewapende soldaten de baas konden blijven over soms duizenden gevangenen? Die karabijnen konden toch niet het enige argument zijn? De psychologie van de collectieve terreur leerde ik in de groentijd van het USC kennen.
Maar in die groentijd werd – en dat was een essentieel verschil met het concentratiekamp – de nuldejaars ook geleerd hoe om te gaan met vernederingen en hoe zich er tegen te weer te stellen. En het volgende jaar mochten zij op hun beurt de nieuwe nuldejaars ontgroenen. Zo leerden zij op hun beurt hoe je andere mensen kunt domineren. Elitevorming.
In 1965 leken de corpora hun langste tijd gehad te hebben. De tijden waren veranderd, elites lagen onder vuur en een aantal groentijdschandalen – in 1964 was jhr David Rutgers van Rozenburg gestikt in de roetkap die men hem opgezet had – maakte dat de groentijd in zijn traditionele vorm snel zou worden afgeschaft. Ik wist niet beter dan dat de democratisering aan deze mensonterende toestanden een eind zou maken en dat er nooit meer een Utrechtse hoer tijdens een kroegjool op het biljard van PHRM geneukt zouden worden.
Maar nu is de groentijd is weer volledig terug. Rauwe eieren eten en in ijswater zitten met een brandende kaars in je mond. Al kikkerend je eigen naam kwaken etc. etc. Maar er zijn ook verschillen met vroeger. Bij het Amsterdamse Corps krijgen de ontgroeners vooraf voorlichting van een arts. Dat duidt er op dat men het risico van lichamelijk letsel in de groentijd serieus neemt. Maar of het werkelijk helpt weten wij passen als het te laat is. Want leden van de corpora hebben, net als leden van de maffia en van de kraakbeweging, een zwijgplicht.
zondag 31 augustus 2008, 11:52 uur
De ontgroening is erop gericht om degenen die erbij horen te scheiden van degenen die er niet bijhoren. Na het ontgroenen begint het konkelen, worden de jaarclubs gevormd, daar vindt een verdere scheiding plaats tussen de populaire jaarclubs en de impopulaire jaarclubs. De corpscultuur is gericht op het creëren van old boys’ networks. Goed? Noodzakelijk?
Ik ben van mening dat het noch goed noch noodzakelijk is. Daarover kun je van mening verschillen. Het draagt in elk geval niet bij aan een democratische en transparante samenleving.
Dat het anders kan laat bijvoorbeeld Frankrijk zien, waar selectie veel meer plaats vindt op basis van uitmuntendheid, hoewel ik niet zo ver ga te beweren dat in bijvoorbeeld Frankrijk “ons kent ons” niet een belangrijke en misschien zelfs vaak doorslaggevende rol speelt.
Sociologen zouden meer kunnen zeggen over elitevorming in verschillende culturen. Misschien dat we van hun bevindingen wat zouden kunnen leren.
zondag 31 augustus 2008, 18:37 uur
Emil,
In Frankrijk wordt niet op uitmuntendheid geselecteerd. De netwerk cultuur is er veel erger dan in Nederland. De zichzelf tot ‘élite’ uitgeroepen inteelt schuift elkaar de bal toe. Ik woon en werk al 20 jaar in Frankrijk.
zondag 31 augustus 2008, 19:20 uur
Ontgroeningen kunnen geestelijk beschadigen
Ontgroeningen gaan vaak gepaard met geestelijk of lichamelijk geweld en stimuleren daardoor vaak deze vormen van geweld in de maatschappij.
In de onderstaande weblink staat een zeer uitgebreide discussie over ontgroeningen, waarin ik veel heb geschreven. Over het Stanford Prison Experiment, Stockholm-syndroom, schadelijke pestcultuur, enz…
http://weblogs2.nrc.nl/discussie/2007/09/14/zijn-studentencorpsen-verworden-tot-kweekvijvers-voor-beulen/#comments
De volgende maatregelen tegen pesten moeten in aangepaste vorm worden genomen door alle organisaties, inclusief studentenverenigingen en bedrijven. Die maatregelen vind je hier:
http://www.pesten.net/leerlingen/w_s_k_doen.html
zondag 31 augustus 2008, 19:36 uur
Twee jaargenoten tijdens mijn studie waren lid van Vindicat. Beiden geen talentvolle studenten, maar wel goed gezelschap waar ik mee kon lachen door het vakkundige afkraken van de medestudenten uit middenklasse milieus.
Ik herken de corpsmentaliteit bij de Medische Tuchtcolleges en de Raad van Discipline van de Orde van Advocaten. Typische eliteclubjes, bestaande uit de leden van de beroepsgroep, die hun falende collega’s van het studentencorps, de hand boven het hoofd moeten houden en de indieners van een klaagschrift met de grond gelijk maken. Zo herkenbaar.
Mijns inziens is het ontgroenen niet meer van deze tijd, omdat er vele hoogopgeleiden zijn, die geen lid zijn van de eliteclub. De maatschappij is niet gebaat bij een wanpresterende eliteclub.
zondag 31 augustus 2008, 20:04 uur
Reactie op Emil Havas:
goed opgemerkt dat na de groentijd nog een verdere selectie plaatsvindt.
Ik neem aan dat mensen “met specifieke kenmerken” (zoals meindert Feddema schrijft) hier in het nadeel zijn.
Het hele uitgangspunt van de ontgroening is dus fout.
Ik dwaal even af m.b.t. Frankrijk:
Elites zijn in Frankrijk erg sterk, ik meen dat 2/3 van de parlementsleden dezelfde school gevolgd heeft (“sciences Po” = Institut d’études politiques (IEP) de Paris).
Voor technische scholen wordt bij mijn weten inderdaad op uitmuntendheid geselecteerd.
maandag 1 september 2008, 09:27 uur
@. 2 henk
Dat elites elkaar de bal toespelen, in Frankrijk zowel als elders, weerspreekt niet hetgeen ik schreef.
Er bestaan volgens mij verschillende manieren, hoe jonge mensen worden opgenomen in landelijke of plaatselijke elites. Ik denk dat er in Europa in elk geval twee “modellen” bestaan.
Het eerste model noem ik het Noord-Europese model. Dit is een model gebaseerd op het je op jonge leeftijd “invechten” in een groep, welke groep je voor de rest van je leven ten dienste staat: dat is het Britse en Nederlandse model, in Groot-Brittannië begint dat al heel vroeg met kostscholen, in Nederland later met studentencorps, hoewel veel corpsleden vaak al enigszins voor het corps zijn klaargestoomd via bijvoorbeeld het lidmaatschap van een hockeyclub. Intellectuele prestaties zijn niet bepalend voor je acceptatie door de groep, veel heel belangrijk is bijvoorbeeld of je een goede teamspeler bent. Bij mijn weten functioneert dit model vooral bij de Germaanse volken, niet alleen bij ons en in Groot-Brittanië, maar ook in de Scandinavische landen en ook in de Verenigde Staten.
Het tweede model vind je niet alleen in Frankrijk, maar ik denk in alle Romaanse landen, in België en ook bijvoorbeeld in Tsjechië, waar ik woon.
In dit model wordt de nadruk op intellectuele prestaties gelegd. Het gaat er niet in de eerste plaats om of je een goede teamspeler bent, maar of je goed scoort op school. De school/universiteit is dan ook de belangrijkste plek waar vriendschapsbanden “voor het leven” worden gesmeed, er bestaat veel minder een club- en verenigingscultuur. Mensen vallen later in hun leven vaak terug op hun school- en studiegenoten, met wie ze een sterke band hebben.
dinsdag 2 september 2008, 17:23 uur
GEZELLIG
De moed zakte haar in de schoenen toen zij het boodschappenlijstje voor de kennismakingstijd van de vereniging (KMT) onder ogen kreeg: 7,5 rauwe eieren, een witte string, een gele panty, vingerverf. Onze achttienjarige dochter – vwo-diploma op zak, een maand reizen door Europa achter de rug – was bang voor ‘kinderachtige toestanden’. Maar, omdat zij gehoord had dat het zo’n gezellige vereniging was, begon zij er toch maar aan.
Na drie dagen wilde ik haar vanwege ziekte in de familie spreken. Zij was ‘ergens op kamp’ – waar kon ons niet worden verteld. Onze dochter had haar mobiel (én portemonnee, Ov-jaarkaart en contactlenzen) moeten inleveren. Het duurde dan ook even voordat ik haar via-via aan de lijn kreeg. Was dat onze opgewekte, zelfbewuste dochter? Suf, in de war, huilerig…
Hoe ‘kinderachtig’ was die KMT eigenlijk?
De volgende twee dagen hadden wij af en toe telefonisch contact. Door de situatie in onze familie werd dat toegestaan. Omdat er op haar werd gelet, kon onze dochter echter niet vrijuit spreken. Af en toe fluisterde zij dat zij het verschrikkelijk vond, en dat zij weg wilde. “Dat mensen zó met anderen omgaan, en dat mensen zich zó door anderen laten behandelen.” Aan de andere kant dacht zij het ook wel te kunnen ‘volhouden’…
De KMT ‘kinderachtig’? Absoluut niet! Onze dochter had zich opgegeven voor een ‘strafkamp’ waarin ouderejaars studenten ongebreideld eerstejaars treiterden en vernederden!
Na nog twee dagen en weer een emotioneel telefoongesprek met onze dochter zijn wij naar de sociëteit gegaan; daar waren de eerstejaars inmiddels ondergebracht. Wij werden opgevangen – en tegengehouden! – door de voorzitter van de vereniging die wel begreep dat onze dochter gezien de familiesituatie graag naar huis wilde. (En natuurlijk had hij ook heel goed door dat zij het met deze vereniging helemaal gehad had.). Toen wij een paar dagen later de rest van haar spullen kwamen halen – onze dochter lag op bed met oorontsteking -, vertrouwde hij ons toe dat hij graag een afsluitend gesprek met haar wilde hebben om ‘het toneelstuk’ van de voorgaande dagen toe te lichten.
Een paar scènes uit dat toneelstuk:
- Op de eerste dag van de KMT kregen de eerstejaars ‘s avonds om 11 uur een bord warm eten. Zij moesten dat een half uur laten staan en vervolgens binnen één minuut leegeten. Een aantal studenten viel flauw van de honger.
- Douchen en schone kleren aantrekken was de eerste dagen niet toegestaan. De ‘foeten’ en ‘foetinnen’ – zo werden zij voortdurend aangesproken – liepen in natte, vuile kleren. (Ik heb ze zien rondlopen: bekaf, onder de modder, met vette haren en rode ogen, geen lachje kon eraf, als zombies.)
- Continu werden de eerstejaars gestraft: als straf door de modder kruipen, als straf je boterham over de grond halen en daarna opeten, als straf je bord met boerenkool over je hoofd leegsmeren.
- De vereniging had ons in de loop van de KMT een brief gestuurd met de mededeling dat de eerstejaars minimaal zeven uur per etmaal zouden kunnen slapen. De eerste dagen hebben zij echter amper vier uur rust per nacht gekregen. Soms werden zij na een uur weer wakker gebruld.
Dat brullen vond onze dochter nog het ergste: de gehele dag werd er tegen de eerstejaars geschreeuwd. Overigens was een van die schreeuwers getooid met de functie ‘kampbeul’. (Dat staat doodleuk achter zijn naam in het introductieboekje!)
Dit alles speelde zich vorige week af. Anno 2008. In welk land wordt ook al weer zoveel gebazeld over normen en waarden? En wie subsidieert eigenlijk deze studentengezelligheidsverenigingen?
woensdag 3 september 2008, 08:28 uur
Ik heb zelf ook een ontgroening gelopen en heb daar totaal geen spijt van. Ik heb er veel geleerd over mijn vereniging en ik heb er veel andere mensen leren kennen. De band die ik door de ontgroening met mijn medeleden ontwikkeld heb, krijg je niet door alleen gezellig een biertje te drinken.
Belangrijk feit blijft dat lid worden van een studentenvereniging met ontgroening een vrijwillige actie is. En bovendien kun je er altijd mee stoppen.
Er zijn veel mensen die de waarde van een ontgroening wel inzien en ik vind dat dit de tegenstanders van een ontgroening dit deze mensen niet kunnen verbieden. Mensen die niet van een ontgroening houden kunnen altijd lid worden van een vereniging zonder ontgroening.
Wel ben ik voor een goed toezicht op het verloop van de ontgroeningen. Dit gebeurt echter op het moment ook door de universiteiten.
donderdag 4 september 2008, 18:21 uur
@ Emil Havas en @ Henk
In Frankrijk vonden vroeger eveneens wrede ontgroeningen plaats. Maar artikel 14 van de wet van de 17 juni 1998, luidt:
« Le fait pour une personne, d’amener autrui, contre son gré ou non, à subir ou à commettre des actes humiliants ou dégradants lors de manifestations, ou
de réunions liées aux milieux scolaire et socio-éducatif. »
Niet al te best vertaald: “Het feit voor een persoon, om een ander, wel of niet (!) tegen zijn/haar wil,
vernederende of onterende daden te doen ondergaan gedurende evenementen of bijeenkomsten relateerd aan school- of sociaal-educatieve kringen.”
Er lijkt niets op tegen in Nederland ook zo’n artikel op te nemen.
Leida
vrijdag 5 september 2008, 17:30 uur
@Pieter:
de universiteiten houden wel toezicht, maar dat is ook niet toereikend. De landelijke kamer van studentenverenigingen heeft een gedragscode opgesteld met m.i. hele redelijke regels. Minimaal 7 uur slaap per nacht, maximaal 1 nacht uit bed getrommeld worden, genoeg toegang tot primaire levensbehoeften etc. Als een vereniging zich hier niet aan houdt dan worden subsidies ingetrokken.
Maar het probleem is dat corpora rijk genoeg zijn om deze subsidies te missen. Veritas (Utrecht) heeft bv. uit zichzelf al aangegeven zich niet aan deze regels te houden. Voor hen staat het vernederen (wat overigens ook uitermate goed mogelijk is als je deze regels in acht houdt) blijkbaar hoger dan extra geld.
vrijdag 5 september 2008, 19:35 uur
Beste mw.Heerdink,
Laat uw dochter er maar zeker van zijn dat er onder nihilisten talrijke zijn die “boven zichzelf uit kunnen stijgen”.
w.g. A.van der Hoorn (voormalig lid Unitas/ Groningen).
zaterdag 6 september 2008, 02:35 uur
[...] vernedering stapelde zich op vernedering. Het standaard verhaal. Online is de discussie wederom losgebarsten. Schandelijke praktijken, of gewogen en te licht bevonden? Roept U maar. Spread The [...]
zaterdag 6 september 2008, 14:41 uur
Ik ben zelf ook lid van een vereniging alleen doet mijn vereniging niet aan zware ontgroening. wat er bij ons gebeurt is kinderspel en je wordt niet wakker gehouden of gedwongen om colleges te missen. en toch heb ik met mijn jaar minstens net zo een band als vriendinnen van mij die bij een vereniging zitten waar ze wel echt ontgroenen. tuurlijk een gemeenschappelijke nare ervaring helpt voor de bonding maar hij kan korter en minder naar.
En wat betreft universiteiten die toezicht houden das gewoon onzin. als je je niet aan de regels houdt moet je opgesprek komen maar er gebeurt niks. en dat is alleen van de dingen die uitlekken. de meeste feuten zeggen echt niet wat er gebeurt dus de universiteiten weten het helemaal niet. daarnaast zijn de hoogwaardigheids bekleders van de universiteiten vaak oud-leden. omdat ik in dat wereldje zit en genoeg vriendinnen heb bij andere verenigingen weet ik wel wat er zo een beetje gedaan wordt en geloof mij dat mag en kan echt niet. Maarja zolang de feuten het toelaten zal er niks gebeuren.
En vergeet ook niet dat veel mensen lid worden bij verenigingen omdat hun ouders daar ook al lid waren. in amsterdam waren de inschrijvingen voor het corps voordat de inroductieweken van de universiteiten waren. dus of nieuwe eerstejaars echt altijd een keuze hebben of dat het van ze wordt verwacht weet ik niet zo zeker.
1 ding weet ik wel ik ben blij dat ik de keuze heb gemaakt om voor een vereniging te kiezen zonder zware groentijd.
zaterdag 6 september 2008, 15:12 uur
Een rimpeling in de vijver van haar ziel,
Zo beschrijft John M Coetzee in Age of Iron de gemoedsaandoening, die een ten dode opgeschreven vrouw beweegt om een landloper en een hardvochtige, ‘ijzeren’ jongere, toe te laten tot haar erf, in haar land waar politie moordt en autobanden dienen om mensen te tooien met een ring van vuur. De grimmigheid van de wereld die haar omringt treedt ze tegemoet met verdriet.
Ziet u dit als zwakte of als beschaving? Zou uw kind van ijzer moeten worden of verkiest u het een kern van mededogen mee te geven? Dit soort vragen komen bij mij op als ik de (zoveelste) beschrijving lees van de lessen, waarmee gezelligheidsverenigingen hun nieuwe leden verwelkomen. Kern van deze activiteiten is het verleggen van grenzen. Vernederen, zien vernederen en vernederd worden vormen een vast ingrediënt, dat aanstoot geeft- waarom eigenlijk? Is onze maatschappij niet gediend met mensen met een dikke huid, die gewend zijn om een boekhouding te hanteren van vernederen en vernederd worden?
In een practische bui zou je dat bevestigen, maar liever zeg ik dat we niet leven uitsluitend om de status-quo te leren hanteren. De beschaving van het hart waar Coetzee over schrijft is een verworvenheid van eeuwen. Hoeveel van onze landgenoten willen die daadwerkelijk kennen en koesteren?
De ontgroeningsrituelen zijn ‘speels’ gemodelleerd naar het strafkamp. Het doet me pijn dat de academische gezelligheidsverenigingen de fijnzinnigheid missen om te begrijpen dat dat een gotspe is. De lange geschiedenis van hardvochtigheid en onmenselijkheid in zulke kampen leent zich niet voor een spel dat beoogt die omstandigheden na te bootsen. Zoals Kafka al voorzag in een van zijn laatste novelles is het strafkamp een levende gedachte geworden, die inspireert, lang nadat degenen die haar ontwierpen zijn overleden.
Ik zou de besturen van gezelligheidsverenigingen willen oproepen zich eens te ontdoen van dit aanslibsel uit het verleden. Probeer eens een vorm te vinden waarin je de jonge mensen, die aan je toevertrouwd worden, leert dat het vernederen van je tijdgenoten geen optie is voor een beschaafd mens ook niet als spel.
zaterdag 6 september 2008, 20:11 uur
Zodra mensen in het kaders van de corpora beweren dat het ontgroenen van foeten het pogen is ‘hen boven zichzelf te laten uitstijgen’ moet je het onmiddellijk verbieden. De harde ontgroeningen van vroeger dienden ten dele om te laten zien in hoeverre je onder druk jezelf kunt blijven, maar vooral voor het smeden van een band met je jaargenoten, en nergens anders voor.
Als die functies uit het zicht zijn verdwenen en er nu op de man gespeeld wordt, alleen maar ten behoeve van de pesters zelf, zijn alle grenzen van toelaatbaarheid verdwenen. In de jaren zestig en ervoor is er heus wel eens wat misgegaan, maar intern behoorden groentijdcommissies en senatoren zich te distantiëren van excessen die hun doel voorbij schoten.
Als ik de verhalen lees van ouders met een corporale achtergrond over hun kinderen die een onherkenbaar veranderde groentijd meemaken, kan ik alleen maar denken aan al die mensen die vanaf 1980 zo nodig moesten golfen om erbij te horen. Het heeft ook de golfwereld onherkenbaar veranderd. Al een paar decennia is er een wisseling van elites aan de gang met wrange bijverschijnselen. Denk maar aan de graaicultuur van managers in de publieke sector en het bedrijfsleven. Bij golfende en graaiende nieuwe elites hoort natuurlijk ook dat hun kinderen een corporale studententijd meekrijgen.
Vanaf het moment dat zij de cultuur gaan bepalen is het afgelopen met het beetje beschaving dat Nederland ooit heeft gekend. De verhalen sluiten goed aan bij de berichten die ik hoor van kinderen waarvan de voorouders van generatie op generatie bestuursfuncties in corpora bekleed hebben. Die nazaten generen zich tegenwoordig dood om wat er in die corpora gebeurt en wijken liever uit naar verenigingen die door hun voorouders ‘knorrig’ werden genoemd. Dan maar niet ‘de juiste’ netwerken, of je vindt de netwerken wel op een andere manier.
Net zo min als je de exorbitante managersalarissen terug kunt draaien en golfers bescheidenheid kunt bijbrengen, zo min zul je de nieuwe groentijd in de oude veranderen. Maar jammer is het wel.
zaterdag 6 september 2008, 20:46 uur
Als bewoner van de studentenstad Delft erger ik mij ieder jaar weer aan het zichtbare foute ontgroen gedrag. Ik vind het een onsmakelijke situatie om geconfronteerd te worden met fasisties gedrag.
Ik wil niet ongemoeit aan mij voorbij laten trekken, groepen kinderen, die door een klootzak worden gecommandeerd, vernederd en gekleineerd. Ik roep ook steevast, mensen je hoeft het niet te pikken en tegen de amateur beulen roep ik dat ze fasisten zijn. Over elk onrecht hebben we een mening, gaan we in protest, het zou toch te gek zijn als ik nu mijn mond hield. Het lijkt een spelletje, maar dat is het niet. En ik als buitenstaander hoef dat niet te zien en ook nog eens me mond te moeten houden.
zondag 7 september 2008, 10:05 uur
Ik schaar mij achter Pieter. Lees hiervoor ook mijn posting bij het Voor-artikel. Kmt’s (kennismakingstijd)/ontgroeningen hebben een bindend effect, waardoor bij een vereniging met ontgroening de band tussen de leden veel sterker is.
Bij verenigingen zonder kmt zijn de leden veel minder actief, de activiteiten èn van kleinere schaal èn van minder hoog niveau. Deels zal dit komen door het soort mensen dat deze verenigingen aantrekken, mensen die ook geen kmt over hebben voor hun vereniging, maar een groot deel wordt toch bepaald toch het gebrek aan groepsvorming tijdens de kmt/ontgroening
zondag 7 september 2008, 21:30 uur
Onze zoon is net terug van die zogenaamd vermaledeide ontgroening in Delft en hij heeft het hele toneelstuk goed doorzien.
Tuurlijk was het afzien en was het heel zwaar etc. etc., maar hij heeft uitstekend doorzien hoe het spel gespeeld werd met mede- en tegenstanders plus ‘decoi’ eerstejaars, die zich klagerig moesten gedragen: hij is teruggekomen met een stuk levenservaring en met grote bewondering voor hoe een en ander in elkaar was gezet en hoe goed de verschillende ouderejaars een(hun)rol vervulden.
Wat mij betreft plaatst zijn ervaring en de zorgvuldigheid waarmee – volgens onze zoon – mensen die het niet meer trokken, werden behandeld het voorgaande geschrijf over ontgroeningen in een heel ander daglicht.
Het NRC neem ik kwalijk dat ze heel slecht wederhoor hebben toegepast en een eenzijdig verhaal de wereld in hebben gestuurd.
zondag 7 september 2008, 21:44 uur
Emil,
Henk heeft het bij het juiste eind als hij zegt dat er in Frankrijk juist een heel sterke ons-kent-ons cultuur heerst. Alleen met de juiste familieachtergrond en kennissenkring kun je toetreden tot de zelfbenoemde elite. Een plaats in deze elite vergroot/ garandeerd een belangrijke positie. De selectie op uitmuntendheid geld alleen voor de eerstejaars universiteitsstudenten. Behoor je echter al tot de elite dan tellen deze eisen niet.
Oftewel ; een uitmuntende student kan zonder de juiste ‘ achtergrond’ nooit tot de eilte toetreden.
Ik woon en werk in Frankrijk en heb me tijdens mijn verblijf hier al vaak over verbaasd.
zondag 7 september 2008, 23:28 uur
Max Molenaar voegt aan zijn stuk een alinea toe die in mijn ogen niks met deze discussie te maken heeft:
“De volgende maatregelen tegen pesten moeten in aangepaste vorm worden genomen door alle organisaties, inclusief studentenverenigingen en bedrijven. Die maatregelen vind je hier: http://www.pesten.net/leerlingen/w_s_k_doen.html”
Namelijk volgens de simpele reden dat er bij ontgroening geen sprake is van “pesten”. Je kiest er namelijk volledig zelf voor! Iedereen kan op elk moment stoppen, en je bent er dus ook verantwoordelijk voor dat je je eigen grenzen aangeeft.
maandag 8 september 2008, 11:24 uur
MIJN PROBLEEM
‘k zag laatst twee jonge ballen lopen
de ene was net uitgekotst
‘t was over z’n gezicht geflotst
de ander had z’n gulp nog open
en beide hadden polo’s aan
met daarop een grote A
‘t was blijbaar niet hun eer te na
hun ego had al afgedaan
nog even zweten en dan zouden
zij ontdaan zijn van hun groen
het netwerk open – hier die poen
maar vooralsnog vooral verkouden
en in een vlaag van medeleven
lachte ik maar niet hardop
daar ging des lands toekomst’ge top
zij zullen ooit subsidie geven
en ik zal ooit subsidie wensen
voor dit of dat – dat maakt niet uit
dus beter lach ik niet te luid
om elitaire massamensen
en noem ze niet fascistoide
want dat klinkt wel wat al te naar
en bovendien is het niet waar
‘t zijn enkel ambitieuze lieden
die kerels willen wat berijken
die komen ergens in het leven
waar dat dan is, is om het even
en dat ze zo op elkaar lijken
tja
dat is mijn probleem
maandag 8 september 2008, 12:49 uur
Wat ik als lid van het corps als kritische noot wil plaatsen, is dat bij alle schandalen altijd het corps als schuldige wordt aangewezen en hierdoor een hele negatieve naam krijgt terwijl er veel fouten gemaakt worden zoals bij een niet nader te noemen vereniging is er schurft uitgebroken omdat de kandidaatleden niet mochten douchen. Terwijl hier bij het corps hele duidelijke regels over zijn (dat elk kandidaatlid elke avond moet douchen) om maar een voorbeeld te noemen. Hierbij wordt dan gezegd dat dit bij een “corporale” vereniging is gebeurd terwijl dit absoluut niet waar is.
Je hebt namelijk de algemene senatenvergadering, hierbij zijn corpora lid en vele anderen als bijvoorbeeld het allerheiligen convent, hierbij zijn van oorsprong katholieke verenigingen lid.
Natuurlijk gaan erbij ons ook wel eens dingen fout en zijn er dingen fout gegaan en dat wil ik ook absoluut niet goed praten maar het is te kort door de bocht om elk schandaal wat er tijdens een ontgroening plaats vindt, om dat op het corps af te schuiven.
Mijn punt is dus, schuif niet alles wat er bij studentenverenigingen fout gaat af op het Corps want dat is onterecht.
maandag 8 september 2008, 13:22 uur
Het lastige aan de hele discussie is dat niemand die stopt met zijn ontgroening weet waarvoor hij het heeft gedaan. Ik heb hem wel afgemaakt en weet zeker dat het essentieel is voor onze vereniging. Zonder een introductietijd (KMT) zou geen vereniging zijn wat hij nu is. Als je je KMT niet af maakt zie je nooit de meerwaarde en daarmee het hogere doel er van. Want laten we eerlijk zijn; elke keer lees ik weer de berichten over doelloos vernederen maar ik kan u verzekeren dat over elk kwartier van de KMT bij mijn vereniging wordt nagedacht. Hier is een groep mensen een paar maanden full time mee bezig. Onze vereniging snapt uitermate goed welke verantwoordelijk ze heeft en hoe essentieel deze tijd voor haar is.
Lastig is ook dat de media altijd smult van verhalen over erbarmelijke omstandigheden. Veel mensen die in de media werken zijn niet bekend met deze studenten cultuur en de mensen die er een nare ervaring aan over hebben gehouden hebben helaas nooit het doel er van kunnen zien.
maandag 8 september 2008, 15:28 uur
Geachte Mevr. Heerdink,
wat mij opvalt is dat er geen naam bij de vereniging staat. Ik kan me nog een geval herinneren van vorig jaar dat er een zelfde geval was met het DSC, maar dat daar geen enkel blad voor de mond is genomen om die op het blok te zetten.
Is dit een een vorm van nieuwe censuur, of is dit gewoon weer een vorm van het Corps pesten door hogerop? In ieder geval zou ik al te graag willen weten en met mij veel anderen om welke vereniging het nu daadwerkelijk gaat, aangezien de vingers weer systimatisch naar het Corps wijzen
Jan lid
maandag 8 september 2008, 20:07 uur
Mensen hebben blijkbaar de behoefte ergens bij te horen. Organisaties, als de corpora, die al lang succesvol bestaan, zijn daarmee verenigingen waar je graag lid van wilt zijn. Of niet! Ze roepen in ieder geval in Nederland allerlei heftige reacties op. De teleurstelling als het lid zijn of lid worden toch niet blijkt te bevallen is dan kennelijk groot. Dit moet dan in de krant. “Het ligt niet aan mij, maar aan de kennismakingstijd, aan die organisaties. Daar gebeuren allerlei vreselijke dingen”. Vergelijkingen met kampen in de oorlog worden gemaakt. “Rijke verenigingen hebben het geld van de universiteit niet nodig”.
Dat de kennismakingstijd een essentiële rol speelt in het binnen 2 weken opnemen van zo’n 20% van het totaal aantal leden aan nieuwe leden binnen een vereniging, dat het een gevoel van samen geeft, dat het een onderlinge band schept, die vaak een leven lang duurt, dat lees ik niet. Dat er wel eens wat mis gaat, hoeft niet te worden goedgepraat. Het zelfreinigend principe moet soms wat worden aangescherpt. Het vele positieve dat er tegenover staat, krijgt helaas te weinig aandacht.
Dat nu opnieuw de corpora worden genoemd, terwijl de dochter van Jet Heerdink het bij een van de katholieke verenigingen te gortig vond, is een andere interessante constatering.
Brieven die beschrijven dat er weer zoveel nieuwe leden zijn aangekomen bij de verenigingen, zijn blijkbaar geen nieuws. Dat het Corps in Delft dit jaar een fantastisch lustrum had waar heel veel reunisten elkaar weer met groot plezier zien, is dat evenmin.
Zou het jalouzie zijn, het anderen niet gunnen?
maandag 8 september 2008, 21:45 uur
Het is een grof schandaal dat jaarlijks over excessen bij het ontgroenen moet worden geschreven . Een ontgroeningstijd als leuke kennismakingsperiode voor jonge mensen op weg naar volwassenheid lijkt telkenjare weer te moeten ontaarden in volstrekt onvolwassen gedrag van kinderachtige bestuurdertjes . De commentaren die dan volgen op de aanklachten van geschokte ouders zoals mevrouw Heerdink zijn iedere keer weer van hetzelfde minne soort : je kiest er toch zelf voor, het universiteitsbestuur heeft zorgen uitgesproken etc.
Het lijkt mij een hopeloze zaak om hierin ook maar enige verandering te verwachten als er niet eerst eens een fors ongeluk gebeurt waarna een van de verantwoordelijke besturen een fantastische claim van USA proporties aan de broek krijgt. Advies aan mevrouw Heerdink : dien een forse claim in , niet zo’n klein tonnetje of zo ( een startbedrag van een miljoentje lijkt me aardig,) tegen het verantwoordelijke bestuur. Dan kunnen zij daarna “fors boven zichzelf uitstijgen ” door gewoon niet flauw naar een papa-advocaat te lopen die het even regelt met een bevriend (oud-corps-)lid van de rechterlijke macht , maar toe te geven dat ze beneden peil hebben geopereerd en gezamenlijk het familiekapitaal aanspreken om enige genoegdoening te bieden.
dinsdag 9 september 2008, 19:06 uur
Ieder jaar staan er honderden mensen uren in de rij om zich in te schrijven bij verschillende studentenverenigingen. Vooral bij de grootste studentenverenining van Nederland worden er van die mensen bijna de helft vervolgens uitgelood. Deze mensen willen maar net zo graag lid worden en zullen die paar weken ‘vernedering’ meer dan boven staan. Persoonlijk vind ik het dus erg betreurend om te lezen dat de dochter van Jet Heerdink wel het privilege had om het feit dat ze ingelood was en vervolgens door waarschijnlijk gebrek aan persoonlijkheid en ruggegraad er simpelweg na al die moeite mee stopt. Het feit dat er persoonlijke omstandigheden speelden had blijkbaar nauwelijks een rol want wanneer het meisje mocht bellen had ze het lauter over het feit dat het kamp zo tegenviel.
dinsdag 9 september 2008, 21:34 uur
Dit hele ontgroenen is te gek voor woorden. Volkomen ziek. Moet onmiddellijk worden verboden. Overal, in het leger, in studentenverenigingen, maakt niet uit. De idee dat dit een band zou scheppen, tja, misschien waren er ook wel NSB-ers die vonden dat het in elkaar slaan van joden een band schiep.
zaterdag 13 september 2008, 15:36 uur
Geachte Jacob,
Over het feit dat C.S. Veritas aangegeven heeft zich niet te houden aan de door de universiteit gestelde regels kan ik kort zijn; dit is een fabeltje. Enkele jaren geleden is Veritas haar subsidie kwijt geraakt en de vereniging lijdt hier nog steeds onder. De controle is alsmaar strenger geworden en verenigingen kunnen het zich niet meer permitteren om van de regels af te wijken. Zonder subsidie redden de verenigingen het gewoon niet. Met betrekking tot de KMT. Ik kan uit ervaring spreken aangezien ik ontgroening heb gelopen bij zowel K.S.V. Sanctus Virgilius als C.S. Veritas.
Deze tijd is puur ter kennismaken van elkaar. Er worden bepaalde methoden gebruikt waardoor je op elkaar zult moeten bouwen. Ook leer je de verenigingen in een extreem korte tijd kennen. Hierbij is het zo dat nieuwe leden met psychische of lichamelijke klachten een speciaal programma krijgen. De gehele groep nieuwe leden staat in deze periode onder constant toezicht van een onafhankelijke arts en psycholoog. Wanneer een nieuw lid aangeeft niet meer verder te kunnen zal hier eerst een gesprek mee worden aangegaan. Wanneer deze persoon desondanks toch besluit te willen stoppen wordt dit ook gerespecteerd. Voor buitenstaanders is dit misschien moeilijk te begrijpen maar wanneer u aan een lid van een willekeurige vereniging vraagt wat hij of zij van de ontgroening vindt zal je nauwelijks tot geen negatieve verhalen horen.
Vriendelijke groet,
De Groot
maandag 15 september 2008, 13:09 uur
@Pieter:
Je zegt:
‘Belangrijk feit blijft dat lid worden van een studentenvereniging met ontgroening een vrijwillige actie is. En bovendien kun je er altijd mee stoppen.’
In theorie is dit waar. In praktijk blijkt vaak echter dat onder druk van de groep, zowel van de lotgenoten die wel door gaan als de leiding van de ontgroening, het een ontzettend grote stap is om nee te zeggen. Veel 18-jarigen zijn niet in staat om deze groepsdruk te weerstaan, zij gaan dan toch maar door terwijl ze er eigenlijk genoeg van hebben.
De druk van een groep kan enorm groot zijn, de meeste deelnemers willen bij de groep horen en doen daarom mee aan de ontgroening. Velen gaan door omdat ze vinden dat ze dit moeten ondergaan en krijgen er geen spijt van. Voor hen bij wie het eigenlijk ontzettend tegenvalt is het moeilijk om tegen de groep in te gaan. Ze willen eigenlijk wel bij die vereniging horen, ze willen dan ook niet door diezelfde groep gezien worden als zwakkeling.
maandag 15 september 2008, 15:59 uur
Onze zoon heeft de zelfde kmt gelopen als de dochter van mevrouw heerdink. Het was zijn eigen keuze om bij een studentenvereniging te gaan. hij heeft het zwaar gehad maar ook tijdens de kmt hoogtepunten gekent en aan den lijve ondervonden dat als je er echt doorheen. Zat er altijd wel iemand was die je er doorheesleurde [wat ook de bedoeling is van de kmt]en is het nu werkelijk zo erg dat onze kinderen eens moeten ervaren wat het is hun eten en hun fiets met anderen te moeten delen. Wij als ouders kregen een keurige brief van het bestuur waar globaal werd beschreven wat er allemaal ging gebeure en waar ze op welke tijd ongeveer zouden zijn.onze zoon is moe maar voldaan en ik zie dat hij in de kmt ongeloofelijk veel geleerd heeft. Zijn zelfvertrouwen heeft een enorme oppepper gekregen
zondag 5 oktober 2008, 06:34 uur
Mijn Conclusie
Een cursus foutloos Nederlands schrijven zou voor velen nuttiger (geweest) zijn dan een “kmt”.
Zo’n cursus kan ook een band scheppen, bovendien.
dinsdag 4 november 2008, 12:54 uur
Leida, je vent vergeten een leesteken achter “conclusie” te zetten. Lesje gemist?
dinsdag 23 februari 2010, 12:19 uur
Waarde Dames en Heren,
Als lid van een kleinschalige Traditionele Vereniging wil ik het volgende met u delen.
Het zijn vooral zij die aan de kantlijn staan die tegen de ontgroeningen en kmt’s zijn. Maar hen die het lidmaatschap ten deel valt zien het als een bindende en vormende ervaring. Waar zij als wijzer en sterker mens uit zijn gekomen.
Ons imago wordt bestempeld als fascistisch, we worden in verband gebracht met de holocaust kampen, beschuldigt van massa-terreur en gezien als gewetenlozen beulen die jonge meisjes fysiek en mentaal mishandelen.
Dit allemaal omdat een luizig droog-broodjournalistje de ontgroeningspraktijken van de corpora niet goedkeurde.
Lekker vertekend beeld gegeven door het NRC Handelsblad, wat mij niet gewoon is van deze krant.
Volgend artikel zou mogen gaan over 25 jaar Hermes Houseband, een fantastische avond georganiseerd vanuit het RSC. Waar jong en oud zij aan zij staan om jaren traditie en geluk te vieren.
Of een mooi artikel over het Pre-Jazz feest van Heerengenootschap SWAF, al 20 jaar een begrip in Breda. Een feest waar over de 1.000 studenten vanuit het hele land op af komen.
Nog een mooi voorbeeld is het Kongsi carnavalsfeest, letterlijk duizenden studenten die allemaal gezamelijk het Brabants Carnaval vieren.
Dit is het waarlijke karakter van de traditionele student. Met vindingrijkheid en karakter het organiseren van memorabele evenementen, voor en door studenten.
Dit allemaal gesteund door het doorzettingsvermogen en karakter verkregen tijdens de groentijd.
Ik groet u allen, met respect voor uw standpunt, ook al is het gebasseerd op ontwetendheid.
Voor een ieder die een nare nasmaak heeft overgehouden aan zijn/haar groentijd, dat spijt mij ten zeerste.
Jos van Zuidam
Heerengenootschap SWAF (8 maanden groentijd)