Waardoor kan vet in de buik gevaarlijk worden? En wat doet het dan?
Vetcellen in het buikvet kunnen heel actief zijn en dan kunnen ze gevaarlijk worden. Ze zijn in staat om allerlei ontstekingsstoffen en hormonen te produceren. Vetcellen gaan dat doen als ze groter worden door te veel vetopname, dus bijvoorbeeld bij overgewicht. Maar er zijn ook erfelijke factoren betrokken, al zijn de exacte genen (nog) niet bekend.
Waarom gaat vet zo gemakkelijk in de buik zitten? En maakt leeftijd of lengte wat uit?
Vet draagt bij aan het ontstaan van vaatziekten en diabetes, en mogelijk ook aan sommige vormen van kanker. Daarom is het meten van de buikomvang een goede manier om de risico’s op die ziekten in te schatten. Maar wat is normaal?
Vorige week schreef ik dat voor vrouwen de grens bij 88 centimeter ligt en voor mannen bij 102 centimeter. Daar moeten wel een paar kanttekeningen bij gemaakt worden. Natuurlijk maakt lichaamslengte hierbij uit. Hoe langer iemand is, hoe groter de buikomvang mag zijn. Daarbij is de etnische achtergrond van belang. Bij mensen met een Aziatische of Hindoestaanse achtergrond levert een lagere hoeveelheid buikvet al problemen op. Het is nog niet goed bekend hoe lichaamslengte en etniciteit verrekend moeten worden in ‘normaalwaarden’ voor buikomvang. Dat geldt ook voor leeftijd. Er is geen reden om aan te nemen dat het risico van buikvet anders is op jonge of oudere leeftijd. Dus de normaalwaarden zijn op dit moment hetzelfde voor jongere en oudere mensen.
‘Gooi de weegschaal weg, pak de centimeter”, zei ik vorige week in een artikel in Zaterdag&cetera over de gevaren van de dikke buik. Veel lezers pakten die centimeter, maar toen wisten ze het niet meer. Want waar moesten ze meten? Rond de taille? Over de heup? „In het laatste geval”, schreef een lezeres, „is volgens mij bijna heel Nederland te dik”.
Het lijkt zo simpel, het meten van de buikomvang. En dat is het eigenlijk ook, omdat je er een betrekkelijk eenvoudig hulpmiddel voor nodig hebt: een meetlint. Toch bestaat er onduidelijkheid over de uitvoer van de meting, iedereen doet het een beetje anders. Maar er zijn inmiddels internationale adviezen voor.
Internist Visseren over afvalplannen en de risico’s van een buikje
Door Jannetje Koelewijn
Internist Frank Visseren onderzoekt het gedrag van vetcellen. „Gooi de weegschaal weg, pak de centimeter.”
Wat een fijn nieuws leek het, deze week net voor het nieuwe jaar. Mensen van middelbare leeftijd met overgewicht gaan niet eerder dood dan slanke mensen. Iets te dikke mannen van boven de 55 leven zelfs anderhalf jaar langer.
Het zijn conclusies uit een onderzoek van de epidemioloog Luc Bonneux en de demograaf Mieke Reuser. Ze publiceerden er samen over in het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde.
Voor wie nu besluit om in 2008 lekker door te blijven eten: ga vooral niet het hele artikel van Bonneux en Reuser lezen, want het humeur is meteen verpest. Er is namelijk gekeken naar sterfterisico, niet naar gezondheid. Een van de conclusies is óók dat mensen met overgewicht onder andere langer leven omdat hun hart- en vaatziekten en hun diabetes nu zo goed kunnen worden behandeld. Ze gaan niet meer eerder dood omdat ze medicijnen slikken.