De nachten beginnen weer te lengen. Het regent zomerrecessen. Het vakantieseizoen breekt aan. Iedereen pakt zijn koffers en zijn biezen en vertrekt naar zonniger oorden om eens lekker uit te blazen. Behalve de inwoners van Vertalië. Die gebruiken de vakantie om hun vertaalachterstanden weg te werken. Vertalië. U kent dat land inmiddels. Het land waar de zomerkoninkjes verpieteren. Het land waar de mensen nog goed en lekker zijn. Het land waaruit wij embedded in modieuze plusfours een half jaar lang hebben mogen berichten met ansichten en inzichten, uitzichten en opzichten. Lees verder »

Zelfs aan de slechtste vertaling van Dostojevski kun je nog zien hoe goed het is, zei Hermans ooit tegen Cees Nooteboom toen die hem had medegedeeld dat Mary McCarthy niet door de vertaling van Nooit meer slapen heen kwam. Sindsdien noemde Hermans Mary McCarthy ‘een twaalfderangs Courts-Mahler,’ maar daar gaat het nu even niet om. Waar het om gaat is: wat voor Dostojevski geldt, geldt ook voor Piet de Smeerpoets. Dat wil zeggen Der Struwwelpeter uit 1845 van de Frankfurter huisarts en gekkendokter Heinrich Hoffmann, stad- en tijdgenoot van die andere grote leer-om-leermeester, Arthur Schopenhauer. Lees verder »