Roemer in de bocht met Laffer-curve
Kritiek op het 65-procents toptarief dat de SP voorstelt doet Emile Roemer „denken aan een oud economisch uitgangspunt. Ik geloof dat ze dat de Laffer-curve noemen, en dan mag je niet hoger belasting betalen dan 48% procent, als ik me goed herinner.” Dat zei hij gisteren in NOVA (minuut 35:20). „Het is een heel oud systeem ergens van begin vorige eeuw en vreselijk achterhaald.”
De Laffer-curve, genoemd naar de econoom Arthur Laffer, stamt uit de jaren ’70 van de vorige eeuw en werd omarmd door de conservatieve Amerikaanse regering-Reagan ter verdediging van belastingverlaging. Dit principe ‘stelt’ echter niet dat 48 procent het maximum is, maar slechts dat er een optimum is waarna verder verhogen van het tarief voor de belastingopbrengst geen zin meer heeft.
Of het achterhaald is: het Centraal Planbureau werkt in ieder geval wel onder de Laffer-veronderstelling dat er een optimaal toptarief te berekenen is (blz. 123, bijlage Keuzes in Kaart). Het Planbureau komt, ter ondersteuning van de SP nota bene, uit op een positief effect op de belastingopbrengsten bij verhoging naar 65 procent voor de hoogste inkomens. Econoom Bas Jacobs, gisteren Roemers opponent in NOVA, berekent in een publicatie in het blad Economisch Statistische Berichten echter een maximum toptarief van 48%. Het CPB en ook Roemer maken volgens hem een inschattingsfout.
Per mail bereikte ons nog de vraag over de werkgelegenheid in het SP-programma. Gisteren zei Roemer in NRC, net als eerder in het Carré-debat op RTL 4, dat de SP geen banen creeërt omdat ze de AOW-leeftijd niet verhoogt. Roemer: „Het CPB redeneert: doe je dat wel, dan voeg je meer mensen toe aan de arbeidsmarkt, dus dat levert in theorie meer banen op.”
Op dit punt heeft Roemer dus gelijk. Het CPB redeneert: „Verhoging van de aow-gerechtigde leeftijd leidt tot een toename van het arbeidsaanbod en de werkgelegenheid” (Keuzes in kaart, blz 32). Grofweg: meer arbeidspotentieel drukt de loonkosten waardoor uiteindelijk werkgevers meer mensen kunnen aannemen.
RSS-Feed van Verdraaide Feiten
woensdag 2 juni 2010, 19:08 uur
Die Roemers: Cohen krijgt op zijn kop als hij bepaalde economische data niet paraat heeft en Roemers komt vrolijk weg met ” ongeveer”- verhaaltjes. Die Roemers is een guit, hoor
Overigens: ik googelde nog eventjes door op uw link naar inschattingsfout. En daar kwam ik toch een knoeper van een verdraaid feit tegen: http://blogs.z24.nl/politieke-economie/2010/05/balkenende-helpt-breekpunt-hypotheekrenteaftrek-om-zeep.html.
Dit is geen verdraaid feit meer en ook geen draaikonterij: dat is draaitollerij!
woensdag 2 juni 2010, 20:10 uur
Voor de volledigheid de heer Roemer zei ook nog iets over de niet gebleken effecten van de belastingverlaging in het verleden. En daar heeft hij volledig gelijk in.
In het onder gecitterde artikel wordt nadrukkelijk ontkend [blz 11 voetnoot 15) dat een 60% tarief over inkomens boven de 125.000 grote schade voor de economie zou veroorzaken. "Na de forse verlagingen van het toptarief in 1990 en 2001 valt empririsch geen toename van de heffingsgrondslag van de meestverdieners in een overeenkomstige orde van grootte waar te nemen". Een dergelijke elasticiteit zou immers verwacht mogen worden volgens de theorie. Zoals bekend ging in 1990 het tarief IB van 72% naar 60% en in 2001 van 60% naar 52%.
De vrije beroepsbeoefenaren, die een niet onbelangrijke categorie in deze groep meestverdieners vormen, worden veelal gemotiveerd door heel andere drijfveren dan hun inkomen alleen, zoals ik uit eigen waarneming kan bevestigen.
Overigens wordt de huidige 52% ook over aanzienlijk minder inkomen betaald dan men wil doen geloven. De bovenste 10-procentgroep betaalt dankzij voornamelijk de villasubsidie en de hoge pensioenpremie aftrek 32% belasting over hun inkomen en vermogen t.o.v hun bruto inkomen [pg 9]
[Ik baseer me hierbij op De Kam, Caminanda, Belastinegn als instrument voor inkomesnpolitiek (site Min Fin).
woensdag 2 juni 2010, 20:22 uur
De genoemde econoom, Bas Jacobs, vloog zelf ook uit de bocht met zijn stelling dat na het verhogen van het top-tarief de mensen met de hoogste salarissen allerlei constructies zouden bedenken of in het buitenland zouden gaan werken. Uit de bocht omdat de gedachte dat deze mensen nu geen handige belastingconstructies zouden hebben om hun belasting zo laag mogelijk te houden, vreselijk naief is natuurlijk. In wezen verandert er dus niets. Uit de bocht ook omdat als deze mensen naar het buitenland vertrekken, er natuurlijk iemand anders op hun plek directeur wordt en veel gaat verdienen. Dat is goed voor de doorstroming in de top van de bedrijven. Verder geeft het een uitbreiding van contacten en netwerk in het buitenland. De SP stimuleert hier de economie juist op wonderbaarlijke wijze.
donderdag 3 juni 2010, 09:32 uur
Men moet zoeken naar een betere methode dan verhoging van de top belastingschijf om de verhouding tussen arm en rijk alsmede goede staatsfinancieen te verbeteren.
Te denken valt aan een gebod om de persoonlijke bestedingsruimte onder tien keer van die der minimumloners te houden. Wat er meer aan salaris uitgekeerd wordt is dan in een fonds voor produktie te storten, waarbij er evenredige zeggenschap verkregen wordt.
Zo kan eveneens een maximum gesteld worden aan bezit, waarbij voor het af te stane volledige medezeggenschap geldt indien dat uit arbeid verkregen werd. Idem halve zeggenschap en verdere differentiatie als bezit uit erfenis of loterij ontvangen is.
Bij zo’n gebod horen sancties teneinde naleving te verkrijgen. Een verbod is minder geschikt vanwege het pogen tot ontduiking, waarna er weer aanvullende verboden zouden moeten komen. Nieuwe sancties tegen misdraging zijn gemakkelijker.
Motivering van het bovenstaande ligt in de algemeen aanvaarde idee dat mensen gelijkwaardig zijn en het niet juist is om middels positie of geld eigen speelruimte bovenmate te vergroten ten koste van die van medemensen. In extremo mondt dit immers uit in een soort horigheid van de minder sterke, slimme, listige schepselen. (Denk ook aan de dieren). Goede wet beoogt dezen te beschermen.
Wie meer wil weten kan contact met mij opnemen via janjitso@hotmail.com.
vrijdag 4 juni 2010, 02:20 uur
Het CPB stelt dat de verhoging van de AOW leeftijd leidt tot verhoging van arbeidsaanbod en werkgelegenheid, en dat het effect op het aantal ww-ers klein is.
Ik kan alleen niet goed volgen waarom er daadwerkelijk meer banen bij zouden komen. Zorgt de verhoging tot lagere lonen in het algemeen en zou dat dan weer een reden zijn voor werkgevers om meer werknemers aan te nemen?
En waarom 66 en 67 jarigen nauwelijks in de ww terecht zouden komen, is dat omdat ze dan kiezen om geen uitkering aan te vragen maar op eigen kosten vroeger ‘met pensioen’ gaan?
vrijdag 4 juni 2010, 14:20 uur
Ik sluit mij aan bij Will. Bas Jacob reciteerde de economische theorieën, die veelal ceteris paribus werken. Maar in werkelijkheid gaan veel mensen echt niet naar het buitenland als je een dubbeltje meer belasting moet betalen. De realiteit is dat er veel barrières zijn (taal, cultuur, familie, bezit koopwoning) die iemand weerhoudt van emigratie. Dat Roemer aangeeft dat die theorie (dus ook de laffer curve) in de praktijk niet deugd in de werkelijkheid, vind ik juist een sterke constatering. Een betweterige Jacobs kon daar moeilijk mee omgaan.
Wat betreft de empirie. Enkel landen waar je evenveel of meer welvaart hebt in Nederland komen wat mij betreft in aanmerking voor generalisatie naar Nederland. Tot nu toe betaal je in Scandinavië toch nog véél hogere belastingen, en daar emigreren de hoge bazen ook niet weg. Ze hebben het véél te goed daar. Die Laffer curve ligt echt anders voor ieder land.
Overigens vond ik het tenenkrommend dat Jacobs voorstelde dat de huren omhoog moeten om de doorstroming te verbeteren. Een typische econoom die totaal geen zich op de werkelijkheid heeft. De doorstroming is slecht doordat er geen passend woningaanbod bestaat. Je kan dan natuurlijk hogere prijzen vragen, maar dan pest je mensen gewoon uit hun woning. Zoals Roemer zegt, pak het aan bij de angel en hervorm het woningaanbod. Dat moet eerst gebeuren, voordat iemand met een pesterige huurverhoging gaat zwaaien. Bas Jacobs vergat voor het gemak, ceteris paribus, dat in de realiteit er barrières bestaan die eerst aangepakt moeten worden.
Ik ben student aan de Universiteit waar Bas Jacobs doceert en schaamde mij dan ook kapot over de kortzichtigheid. Ik zal geen SP stemmen, maar ben juist erg verheugd dat Roemer bekend is met enige economische achtergrond en ook de werkelijkheid in het oog houdt.