Zestien minuten duurt het vannacht om 25.000 kilo vuurwerk in de lucht te schieten voor het strand van Copacabana in Rio de Janeiro. De eerste pijlen van het jaar 2007 – felwitte die in een cirkel uiteen spatten – dienen om de negatieve geesten de stuipen op het lijf te jagen. De volgende wildkronkelende kruitstokken brengen positieve vibraties. Figuren in de lucht zullen zaken als vrede, liefde, gezondheid en voorspoed uitbeelden. De laatste knallers bevatten de vijf kleuren van de later in het jaar in de Braziliaanse stad te houden Pan-Amerikaanse Spelen. Ten slotte gooien we bloemen in de golven om de God van de Zee, Iemanjá, te beminnen. En dan is het horlepiepen op het strand. Lees verder »

Uitbundiger oudjaar vieren dan in Rio de Janeiro doen ze waarschijnlijk nergens. Zo’n twee miljoen Brazilianen en toeristen staan zondagavond op de stranden van Copacabana en Ipanema te dansen, te drinken en te luisteren naar onder meer muziek van de Black Eyed Peas en Sergio Mendes. En om middernacht wordt er zo’n 25.000 kilo vuurwerk afgestoken in de warme hemel. Lees verder »

In verband met strandverplichtingen in Brazilië zal deze rubriek tijdelijk niet worden bevoorraad. Tenzij ik hier natuurlijk hele gekke dingen zie maar dat is vooralsnog niet de bedoeling. Ik neem mijn laptop wel mee dus als er tussen die reetveters ergens een draadje loos internet te vangen is dan weet je maar nooit. Maar na een lang jaar verkiezingen in Latijns Amerika is het tijd om de muisarm te ontspannen met veel golven, samba en caipirinha´s. Lees verder »

In het Braziliaanse parlement beleefden ze het afgelopen jaar het ene na het andere corruptieschandaal. Tientallen congresleden lieten zich zwart betalen in ruil voor politieke steun. Zo kan het niet langer was de algehele gedachte en daarom bedacht het parlement een originele oplossing. De salarissen van Braziliaanse congresleden worden vrijwel verdubbeld. In plaats van 6.100 dollar maandelijks gaan ze 11.600 dollar verdienen. Geen gering kerstcadeau in een land waar het minimum salaris maandelijks zo´n 160 dollar bedraagt. Lees verder »

Doet U mij maar twee bieflapjes. Oh en slager, stop er ook nog maar wat worstjes bij, en hamburgers. En dit is dan wat de slagersknecht van Carniceria Angel uit Los Polvorines na de telefonische bestelling op zijn – onverzekerde – brommer even later aflevert. Genoeg om zes Kerstdagen van te smikkelen. Waarmee we al weer zijn aangekomen bij de derde aflevering in de serie Lekker & Mooi uit Argentinië. De vierde eigenlijk als je deze vegetarische episode ook meetelt. De tijd vliegt. Lees verder »

Zo´n 44 procent van de Cubanen zien de Amerikanen als de ideale partners voor meer handel. De Yankees genieten ruim de voorkeur boven de Chinezen (17 procent) en de Venezolanen (15 procent). Dat blijkt uit een ongebruikelijke en onafhankelijke peiling die het bureau Gallup in september onder duizend Cubanen heeft gehouden. Zeshonderd van de ondervraagden wonen in Havana en de rest in de stad Santiago de Cuba. Lees verder »

,,Vertel de waarheid”, schreeuwen de Pinochetistas steeds woedend naar de journalisten. Met opgestoken middelvinger. En nog vaker gebieden, vooral Chileense vrouwen, ons op te tiefen. Een Spaanse collega kreeg gisteren bij de rouwstoet voor Pinochet de volle laag met eieren. De pers is stront. Het is de schuld van de media dat de oersympathieke, gezellige Chileense kindervriend Pinochet in het buitenland vooral de reputatie heeft een dictator te zijn. Lees verder »

Omringd door pupillen van de militaire academie ligt Pinochet opgebaard in de hal van het legergebouw. Dat zal een leerzame oefening zijn voor de jonge soldaten. Pinochet ziet er slecht uit. Het bovenste deurtje van de kist is opengeklapt en de dode dictator ligt onder een glasplaat. Naast de kist staan een viertal woestijnruiters, of zoiets. Ze dragen een blauw uniform met op het hoofd de kap van een witte schemerlamp en op de rug een watertankje. Zijn jonge weduwe Lucía Hiriart dept op de eerste rij haar tranen met een witte zakdoek. Ze is gisteren, op de sterfdag van Augusto, 84 jaar geworden. Lees verder »

Augusto Pinochet is dood en heel Santiago huilt. De oproerpolitie is vannacht niet kinderachtig geweest met het gebruik van traangas. Het gif hangt als een gemene deken over de stad. De bevolking zwalkt kokhalzend over straat. Het verscheiden van de dictator die in 17 jaar bewind 3.200 mensen vermoordde, tienduizenden liet martelen en honderdduizenden de grens over joeg, is vannacht met uitbundige rellen herdacht. Lees verder »

Met zijn saxofoon staat Tide tegen de golven te kletsen op het muurtje aan de boulevard van Havana. De 28-jarige Cubaan bebopt de zee terwijl de landgenoten om hem heen vissen, vrijen, of kletsen op de Malecon. In geen hoofdstad ter wereld is het leven leuker sloom dan ´s namiddags aan de waterkant van de Cubaanse metropool. Alle aandacht gaat uit naar de condoomvisser. Een broodmagere oude man blaast twee kapotjes op die hij aan elkaar knoopt. Dat wordt zijn dobber. Bijna vijftig jaar communisme en een Amerikaanse economische blokkade maakt vindingrijk. Lees verder »