Verliest het Angelsaksische economische model door de kredietcrisis aan geloofwaardigheid?  Dat zou een groot deel van de rest van de wereld niet slecht  uitkomen.

Het leek een grapje, tot een groot deel van de wereld het serieus bleek te nemen. De overname door de Amerikaanse staat van Fannie Mae en Freddie Mac, de twee grootste hypotheekinstellingen van de VS, was een daad van ‘socialisme’. Voeg daarbij een baaierd aan andere ingrepen, en duidelijk is dat het imago van de VS als kampioen van de vrije markt gedeukt is.

De eerste gevolgen waren al zichtbaar in het internationale discours, voordat de discussie over een reddingsplan van 700 miljard dollar voor de financiële sector van minister van Financiën Paulson oplaaide. Wie zijn de Verenigde Staten wel niet om andere landen de les te lezen over economische vrijheid, als ze zichzelf als het erop aankomt niet aan hun eigen voorschriften houden?  Wall Streets winsten werden, zo heet het, geprivatiseerd, maar de verliezen worden nu gesocialiseerd.
Lees verder »

Italië, Griekenland en Spanje  betalen de laatste tijd relatief meer rente op hun staatsschuld dan  Duitsland. Normaliseert de eurozone, of is dit een voorbode van desintegratie?

De kredietcrisis op de financiële markten woedt op dit moment zo hevig, dat zij een ander opmerkelijk fenomeen aan het zicht onttrekt. Binnen de eurozone lopen de verschillen in rente die de nationale overheden op hun staatsleningen betalen, flink op. Het verschijnsel is vrij recent, volgt op een periode waarin de renteverschillen juist minimaal waren.

Dat is wel eens anders geweest. Toen de monetaire unie er nog niet was, waren de renteverschillen tussen de Europese landen groot: Italië betaalde, zeker in de nasleep van de valutacrises van 1992 en 1993, wel 6 procentpunt (600 basispunten) meer rente op tienjarige staatsleningen dan het stevige Duitsland, dat van alle lidstaten meestal het laagste tarief betaalde. Hoge tarieven golden ook voor landen als Spanje en Portugal. De valutarisico’s op de lire, de peseta en de escudo waren fors, het begrotingsbeleid wankel en obligatiebeleggers eisten daar een flinke extra rentevergoeding voor terug. Lees verder »