Archief voor: mei 2010


Amerikaanse fratsen

Kijk, wie is daar bij het Amerikaanse kampioenschap in Saint Louis? Loek van Wely, in gesprek met Jennifer Shahade.

Bij het Corustoernooi in januari had hij aangekondigd om een sabbatical year te nemen, zonder serieuze schaaktoernooien. In Saint Louis deed hij mee aan een snelschaaktoernooi, wat natuurlijk niet zo erg serieus was, maar toch ook geen kleinìgheid, want de eerste prijs was 10.000 dollar. Die prijs werd gewonnen door Hikaru Nakamura. Lees verder »

Schaaksonnetten van de volksdichter

Na het overlijden van Driek van Wissen keek ik weer eens in zijn eerste bundel, een verzameling schaaksonnetten.

De match Luteijn – Donner, een schaakcursus in twee maal twaalf sonnetten verzorgd door Jean Pierre Rawie en Driek van Wissen met tekeningen van Fred Bakker. Zo staat het in de eerste druk uit 1976, maar in latere versies zijn de aardige tekeningen weggelaten. Lees verder »

Nieuwe bondgenoten

Op 14 mei hield Garry Kasparov in de Centrale Schaakclub op de Gogol boulevard in Moskou een toespraak om Anatoli Karpov te steunen.

Karpov wil president van de FIDE worden, en het ging er om wie door de Russische schaakbond gesteund zal worden, de tegenwoordige president Iljoemzjinov of Karpov. Dat gevecht, dat hard en smerig gevoerd wordt, is nog niet afgelopen. Lees verder »

Twee wonderkinderen

Vrijdag was ik in het Max Euwe Centrum in Amsterdam commentator bij de tweede ronde van de Max Euwe matches, waarover u hier meer kunt lezen.

Het was dankbaar werk, want er waren interessante partijen. Die tussen Anish Giri en Nigel Short was het spectaculairst. Lees verder »

Andor Lilienthal (1911 – 2010)

De foto is genomen in 2003, bij het snelschaakkampioenschap van Moskou in het Museon Park. Links staat Andor Lilienthal, rechts David Bronstein.

Dat ‘Moskou Blitz’ is een mooie en lange traditie. Veel van de beste Moskouse grootmeesters doen er aan mee. De eerste prijs is een samovar. Bronstein zelf won de samovar vijftig jaar eerder. Lees verder »

Campomanes

Een heilige was Florencio Campomanes beslist niet, daar is in de tijd dat hij president van de FIDE was, van 1982 tot 1995, veel over geschreven.

Hij stierf op 3 mei in de Filippijnse stad Baguio, 83 jaar oud, en op de dag na zijn dood wil ik het hebben over een van zijn mooie eigenschappen; hij hield echt van schaken. Lees verder »