Bij het Corustoernooi worden video’s gemaakt voor de toernooisite, voor de websites van Chessvibes, Europe Echecs, de Internet Chess Club en daar houdt het nog lang niet mee op.
Toen ik woensdagavond op YouTube intikte Corus chess 2010, kreeg ik er 203. Er zullen er nog veel bij komen. Wie kan ze allemaal bekijken? Ik niet. Lees verder »
In het mooie boek over de drie matches die Botwinnik en Smyslov van 1954 tot 1958 om het wereldkampioenschap speelden, waarvan uitgeverij New in Chess vorig jaar de Engelse versie publiceerde, zijn Botwinniks lang geheime aantekeningen over zijn openingsvoorbereidingen opgenomen.
Het zijn buitengewoon interessante kijkjes in het laboratorium van de patriarch. Lees verder »
In het laatste nummer van New in Chess zegt Magnus Carlsen dat hij in het begin van het Tal Memorial, vorig jaar in Moskou, ziek werd. Hij ging er behoedzaam mee om.
‘Ik deed het niet zoals Nakamura in Amsterdam – alle bruggen achter me verbranden en het slechte resultaat aan mijn ziekte wijten.’ Hij doelde op Nakamura’s optreden in de wedstrijd Rising Stars vs Experience van vorig jaar.
Het was misschien niet zo handig van Nakamura om toen alle bruggen te verbranden, maar hij speelde daardoor wel de partij van het toernooi, een prachtige overwinning op Alexander Beljavsky.
In het WK voor landenteams in de Turkse stad Bursa, dat deze week door Rusland werd gewonnen, kreeg die partij een broertje. Dezelfde openingsvariant, weer Nakamura met zwart, en net zo’n geweldige koningsaanval. Het was tegen Boris Gelfand in de wedstrijd tussen de Verenigde Staten en Israël.
De variant van het Konings-Indisch waar het om gaat, lijkt voor een bruggenverbrander geschapen. Als het meezit winnen de zwartspelers prachtig, maar als hun tank op de koningsvleugel tot stilstand komt, zijn ze hulpeloos.
Een paar ronden later werd Nakamura door Levon Aronian getest in een iets andere versie van die variant. Aronian kwam met een nieuw idee en won mooi.
Drie prachtpartijen met een totaalscore voor zwart van 2-1. Ik hoop dat Nakamura de moed heeft om het op deze manier te blijven spelen. Morgen begint hij in het Corustoernooi in Wijk aan Zee.
Boris Gelfand ‑ Hikaru Nakamura, 7de WK teams, Bursa Turkije
1.d4 Pf6 2.c4 g6 3.Pc3 Lg7 4.e4 d6 5.Pf3 0‑0 6.Le2 e5 7.0‑0 Pc6 8.d5 Pe7 9.Pd2
In een latere ronde speelde Aronian tegen Nakamura 9.Pe1, de oude hoofdvariant die niet meer zo populair is omdat hij zo ver uitgeanalyseerd is. Aronian kwam met een interessant nieuw idee en won mooi.
9…Pe8 10.b4 f5 11.c5 Pf6 12.f3 f4 13.Pc4 g5 14.a4 Pg6 15.La3 Tf7 16.b5
In Amsterdam 2009 speelde Beliavsky tegen Nakamura 16.a5 h5 17.b5 dxc5 en toen het nieuwtje 18.b6. Nakamura won die partij heel fraai, maar waarschijnlijk stond Beljavsky ergens onderweg wel goed. Kennelijk vertrouwde Gelfand dit toch niet voor wit.
16…dxc5 17.Lxc5 h5 18.a5 g4 19.b6 g3 20.Kh1 Lf8 21.d6
Wat wit hier in ieder geval niet moet doen is 21.Lxf8 wegens 21…Pxe4 met de dreiging Dh4 en mat. 21.Lg1 is een paar keer gespeeld. Na 21…Ph4 speelde wit in Roozmon‑Charbonneau, Montreal 2008, achteloos 22.Te1 en na 22…Pxg2 23.Kxg2 Tg7 had zwart een winnende aanval. Het kan bliksemsnel mis gaan met wit in deze openingsvariant.
21…axb6 22.Lg1
Nog een voorbeeld hoe snel het verkeerd kan gaan: 22.axb6 Txa1 23.Dxa1 cxd6 24.Td1 Pg4 25.fxg4 Dh4 26.Lg1 hxg4 en zwart heeft beslissende aanval.
22…Ph4 23.Te1 Pxg2 24.dxc7
En nu gaat het ook hier snel mis met wit. Hij had in ieder geval 24.Kxg2 moeten doen. Er volgt 24…Tg7 en dan is het na 25.dxc7 (na 25.hxg3 ziet 25…Dd7 er heel sterk uit) 25…gxh2+ een heksenketel die ik ter grondige bestudering aanbeveel.(25…De7 met de bedoeling 26.Pxb6 Pxe4 27.Dd8 Lh3+ komt ook sterk in aanmerking)
24…Pxe1
Dreigt mat.
25.Dxe1 g2+ 26.Kxg2 Tg7+ 27.Kh1 Lh3
Dreigt weer mat.
28.Lf1 Dd3
De dame, die een paar zetten lang in stond, maar niet genomen kon worden, mengt zich in het spel. Wit kan noch de zwarte dame noch de loper nemen wegens mat en verliest zwaar materiaal.
29.Pxe5 Lxf1 30.Dxf1 Dxc3
Curieus dat zwart, die in bijna alle varianten van deze opening groot materiaal moet offeren, nu een volle toren voor staat.
31.Tc1 Dxe5 32.c8D Txc8 33.Txc8 De6
Wit gaf op.
De Duitse luitenant-kolonel Adolf Rosentreter (1844-1920) is als schaker vergeten en zonder oude tijdschriften door te bladeren kon ik maar één partij van hem vinden.
Het Rosentretergambiet is ook vrijwel vergeten, dus dat kan een goede reden zijn om het weer eens op te diepen, volgens het motto van Viktor Kortchnoi ‘alles wat goed vergeten is, is nieuw.’ Lees verder »
Tijdens het toernooi van Moskou 1925 kwam een boodschapper aan het bord van Emanuel Lasker, die op dat moment een uitstekende stelling had tegen de Mexicaan Carlos Torre.
Er was een telegram gekomen van Laskers broer Berthold waarin stond dat Emanuels toneelstuk Vom Menschen die Geschichte in Duitsland opgevoerd zou worden. Die was zo blij over dit bericht dat hij meteen een zogenaamde Zwickmühle over het hoofd zag waarmee Torre de partij nog won.
Voor wie het nog niet kent is hier de beroemde stelling waarin Torre met Lf6 zijn dodelijke Zwickmühle in stelling bracht.
In Karlsbad in 1929 kreeg José Raúl Capablanca door een ober een telegram aangereikt toen hij nog maar net aan zijn partij tegen Fritz Sämisch was begonnen. Toen hij het las werd zijn nobele gelaat krijtwit. Zijn vrouw meldde dat ze naar Karlsbad kwam, waar Capablanca al andere erotische banden had aangeknoopt. Hij gaf meteen een stuk weg, een zeldzaam geval in de loopbaan van de man die door tijdgenoten de schaakmachine werd genoemd.
Obers komen niet meer aan de borden van de schakers en geschreven boodschappen mogen beslist niet meer in ontvangst worden genomen tijdens de partij, want er zou een slim zetje in kunnen staan.
Wat er met Morozevitsj tijdens zijn partij tegen de Griek Ioannis Papaioannou aan de hand was weet ik niet, maar het lijkt me dat zijn gedachten elders waren.
In de serie ‘grote ineenstortingen van grote schakers’ zagen we vorig jaar in het Tal Memorial in Moskou de partij Anand – Aronian, waarin Anand alles verkeerd deed wat er maar verkeerd kon worden gedaan. Dit is een waardige mededinger.
De nederlaag van Morozevitsj was een van de oorzaken van de 2,5-1,5 nederlaag die Rusland tegen Griekenland leed in het wereldkampioenschap voor landenteams dat op het ogenblik in de Turkse stad Bursa wordt gespeeld.
Zijn de Grieken zo goed? De volgende dag verloren ze van Egypte. De conclusie dat schakend Rusland dus zwakker is dan Egypte zou voorbarig zijn.
Alexander Morozevitsj ‑ Ioannis Papaioannou, 7de Wereld team kampioenschap, Bursa
1.Pf3 Pf6 2.c4 e6 3.Pc3 Lb4 4.g4
Deze zet is in allerlei openingen zo normaal geworden dat je je afvraagt waarom de Grob-aanval met 1. g4 niet populairder is.
4…0‑0 5.g5 Pe8 6.Tg1 d5 7.Db3 c5
7…Lxc3 werd eens gespeeld in Vaiser‑Andrei Sokolov, Frans kampioenschap 2002, maar nu komt wit er niet zo makkelijk van af. Zwart offert graag een pion.
8.cxd5 Pd6 9.Lh3 Pa6 10.g6
Dit is een verloren zet, omdat wit niet kan denken aan een koningsaanval. Maar ook na 10.dxe6 c4 11.Dc2 Lxe6 12.Lxe6 fxe6 staat wit voor de onbeantwoordbare vraag: waar moet mijn koning heen?
10…c4 11.gxh7+ Kh8 12.Dc2 exd5 13.Lxc8 Txc8 14.Pxd5 Te8 15.Kf1
15.b3 lijkt beter, om een tegenaanval tegen g7 voor te bereiden, maar zwart heeft dan bijvoorbeeld de aardige zet 15…c3 om 16.Pxc3 te beantwoorden met 16…Df6
15…Pe4 16.Pe3 Dd7
Wit heeft twee pionnen meer, maar zijn stelling ziet er zo gruwelijk uit dat je geneigd bent om te zeggen dat alleen een genie als Morozevitsj er nog een gat in kan zien. Maar zelfs hij niet, zo blijkt snel.
17.Pg5 Pac5 18.Dxc4 Pxg5 19.Txg5 Pe4 20.Db5 Tc6 21.Tf5
Wit speelt alsof hij de strijd al heeft opgegeven. Iets beter was 21.Th5 maar na 21…g6 22.Dxb4 – hij mag met zijn toren niet weg van de vijfde rij wegens Tc1+ – gxh5 is het ook mis met wit.
21…Pd6 22.Dd3
Of 22.Dxb4 Pxf5 en zwart wint makkelijk.
22…Txe3 23.dxe3 Dxf5 24.a3
De zet van iemand die al afscheid heeft genomen van de partij. Ook 24.Dxf5 Pxf5 was hopeloos.
24…Dh3+ 25.Kg1 Pf5
Wit gaf op, hij gaat mat.
Het moet niet nog gekker worden, dacht ik toen ik op de site van het Groningse Schaakfestival deze foto zag. Het is Ilja Nizjnik uit Oekraïne, die het Open toernooi won.
Was het echt mogelijk dat dit ventje een stoet van grootmeesters achter zich had gelaten? Lees verder »