De hartekreet die wordt toegeschreven aan Aaron Nimzowitsch, ‘Tegen deze idioot moet ik verliezen!’ – en er wordt bij verteld dat hij op een tafel was gesprongen om zijn klacht de wereld in te slingeren – zal veel schakers vertrouwd zijn.
Als je hebt gewonnen, kun je complimenteus zijn: ‘U hebt werkelijk zeer sterk gespeeld en ik moest mijn uiterste best doen om van u te winnen.’ Een verliezer gromt en grauwt.
Viktor Kortchnoi is in zo’n geval een vuurspuwende draak. Toen hij ongeveer een maand geleden in Amsterdam had verloren van de jonge Fabiano Caruana en hem toesnauwde dat hij nooit zou leren schaken, dacht ik aan een snelschaakpartijtje dat hij in 2002 op Curaçao had verloren van Sofia Polgar. ,,Dit is de eerste en de laatste keer in je leven dat je een partij van mij zult winnen,” gromde hij, en hij beende weg.
Sofia giechelde en zei: ,,Misschien. Het kan nog wel eens gebeuren.” Gelijk had ze, maar tot nu toe is het niet gebeurd, want ze hebben sinds die tijd niet meer tegen elkaar gespeeld.
Viktor kan zelf wel om zijn eigen gedrag lachen, anders had hij zich niet geleend voor een reclamefimpje voor ‘melk, pure magie’ waarin hij schaakt tegen een koe. Zoals de dadaïstische dichter en psychiater Richard Huelsenbeck in 1916 schreef (in het Duits): ,,Zover is het inderdaad met de wereld gekomen. Op de telegraafpalen zitten de koeien en spelen schaak.”
Dat filmpje is uit 2006 en toen heb ik er al iets over geschreven, maar deze rubriek had toen nog niet de technische mogelijkheden om het ook te laten zien. Kortchnoi veegt na zijn nederlaag tegen de koe woedend de stukken van het bord en maakt zich uit de voeten.
En hier is het slot van dat vluggertje tegen Sofia Polgar. ‘The Beauty and the Beast’ denk je als je het ziet. Maar zoals ik al schreef, een kwartiertje later heeft Viktor er vast hard om gelachen.
Een mobiel telefoontje rinkelt in de speelzaal, de alerte wedstrijdleider stort zich als een buizerd op zijn prooi en de ongelukkige bezitter van het telefoontje krijgt een nul.
De zielige verhalen hebben vaak iets komisch. Er was de man die voor zijn partij toestemming had gevraagd aan de wedstrijdleider om zijn telefoon aan te laten staan, omdat zijn vrouw zou kunnen bevallen. Hij werd gebeld, maar niet door zijn vrouw, en daarom kreeg hij toch een nul.
Een ander stapte de speelzaal binnen, deed zijn jas uit en wilde zijn telefoon uitschakelen, maar net op dat moment klonk het fatale signaal. Omdat zijn partij officieel al een paar minuten bezig was kreeg hij een nul, nog voordat hij een zet had gedaan.
Zelf was ik er getuige van dat iemand werd gebeld op een telefoon waarvan alleen zijn vrouw het nummer had. Die zou nooit tijdens een partij bellen, dacht hij, want ze wist wat ze haar man daarmee aan zou doen. Ze belde toch, want ze hadden ruzie.
Tijdens het kampioenschap van de Europese Unie, waar ik vorige keer ook over schreef, overkwam het een ervaren grootmeester die alle voorzorgen genomen had. Voor het begin van zijn partij uit de tweede ronde tegen de Schotse Ketevan Arakhamia-Grant installeerde Nigel Short zich aan zijn bord. Hij legde een dik boek neer – een biografie van Fidel Castro – en daarop zijn telefoontje. In het zicht van zijn tegenstandster en een aantal andere spelers schakelde hij het netjes uit.
Toch maakte het na een uurtje spelen geluid. Het was niet iemand die hem belde, want dat kon niet, maar een piepje dat aangaf dat de batterij bijna leeg was. De wedstrijdleider was onverbiddellijk en gaf een nul.
Bijna iedereeen zal vinden dat in zulke gevallen de straf te zwaar is. Een telefoon die klinkt in de speelzaal is inderdaad hinderlijk, maar dat is niet de reden van de draconisch zware straf. Het gaat er om dat men wil verhinderen dat mensen hun telefoon als schaakcomputer gebruiken.
Erg logisch is dat niet, want mensen die dat willen doen – ze bestaan inderdaad – zorgen juist heel goed dat hun telefoon in de speelzaal is uitgeschakeld. Ze zetten het alleen aan op een plekje waar niemand hen kan zien of horen.
Nigel Short liet zich niet uit het veld slaan door zijn ongelukje. Hij speelde het toernooi gewoon uit en bereikte tenslotte samen met Michael Adams en Viktor Laznicka de tweede plaats achter de nieuwe kampioen Jan Werle.
In de laatste ronde won Short zo makkelijk van de Litouwse grootmeester Sarunas Sulskis dat je bijna kunt zeggen dat hij nog een tweede vrije dag kreeg.
Een noodzakelijke zet. Als wit het niet doet, krijgt zwart goed spel op de koningsvleugel.
15…Dh4
Alexei Shirov heeft een paar keer de stelling na 15…Pxf4 16.Lxf4 exf4 17.Dg4 Df6 verdedigd. Ook dat lijkt moeilijk voor zwart.
16.Df3 exd4
16…Pxf4 werd gespeeld in een vluggertje Kasimdzhanov‑Anand, World Blitz Moskou 2007. Na 17.Lxf4 exf4 18.Kh1 kwam wit beter uit de opening, maar zwart won. Ook hier kwam trouwens 18.e5 in aanmerking. 17.e5 dxc3 18.bxc3
Verstandig. Als wit het stuk zou pakken met 18.Dxc6 krijgt zwart er na 18…cxb2 19.Lxb2 Pxf4 goed spel voor.
18…Lc5 19.Pxc7
Na 19.Dxc6 zou zwart met 19…Txb5 het stuk meteen terugwinnen, want na 20.Dxb5 heeft hij eeuwig schaak met 20…Dg4+
19…Tbc8 20.Pa6
En nu wint zwart na 20.Dxc6 het stuk terug met 20…Txc7 Ook dan zou wit overigens in het voordeel blijven met 21.Df3
20…La7
Hierna wint wit behalve de pion die hij al voor stond nog meer materiaal. Hoe slecht het met zwart al gesteld was blijkt uit de variant 20…Pe7 21.Ta4 waarna opeens zwarts dame in gevaar is, zodat het lelijke 21…f5 dan gedwongen is.
21.Lf5
Nu gaat voor zwart een kwaliteit verloren en daarmee is het gebeurd. 21…Pe7 22.Lxc8 Pxc8 23.Pb4
Wie in de stad Groningen woont of in de buurt kan Jan Werle nog feliciteren, want woensdagavond geeft hij vanaf 20.00 uur een feestje in het Groningse denksportcafé Atlantis. Het feest is er natuurlijk omdat hij vorige week in Liverpool kampioen van de Europese Unie werd.
Wie denkt dat Nederland in Europa niets in de melk heeft te brokkelen, heeft niet op de schakers gelet. Als team is Nederland al twee keer Europees kampioen geweest, vorig jaar werd Sergei Tiviakov persoonlijk kampioen van Europa en nu Werle dus van de EU, die weliswaar kleiner is dan Europa, maar toch veel sterke schakers huisvest.
Op het filmpje zie je het toespraakje van Werle tijdens de slotceremonie, waarin hij uitlegt dat hij eigenlijk alleen naar Liverpool was gekomen om zijn Roemeense vriendin Iosefina Paulet te helpen en pas op het laatst werd overgehaald om zelf mee te doen. Je ziet dat de 24-jarige Friese grootmeester niet alleen een sterke schaker is, maar ook op een charmante en ontspannen manier een dankwoord kan spreken.
Als je hier klikt is er nog een ander filmpje, een interview van ongeveer tien minuten waarin Werle onder meer praat over zijn verhouding met de andere jonge Nederlandse topschakers en over zijn plannen voor de toekomst.
In het partijvenster staat de partij uit de voorlaatste ronde tegen de Tsjechische grootmeester Viktor Laznicka, waarmee Werle de buit binnen haalde.
Viktor Laznicka ‑ Jan Werle, kampioenschap EU, Liverpool
Na 7…Pxd4 8.e3 zou wit wit beslissend materiaal winnen.
8.Pa3 cxd4 9.Paxc4 Lc5 10.Db3 0‑0 11.Dxb7 Pxe5 12.Pxe5 Tb8 13.Df3 Even opletten. Na 13.Da6 Lb5 wint zwart de dame.
13…Ld6 14.Pc6 Lxc6 15.Dxc6 De7
In Kasparov ‑ Deep Blue, Philadelphia 1996, speelde zwart 15…e5 en wit won die partij. Dat was in de mooie tijd dat mensen nog van computers konden winnen.
16.Da4
Een nieuwe zet. In Eljanov‑Adams, Corus 2008, werd het na 16.Tb1 h6 17.e3 Lc5 18.exd4 Lxd4 19.Dc4 Tfd8 20.b3 remise.
16…e5 17.Tb1 h6 18.Ld2 Lb4 19.Lxb4
Zwart stond al goed, maar een betere verdediging was 19.Tfd1 e4 20.Lf4 Tbd8 21.Tbc1 Lc5 22.Db5 Lb6 23.De5
19…Txb4 20.Da3 e4 21.Tfc1 Td8 22.Tc2 Pg4 23.Tbc1
Het kleinste kwaad was waarschijnlijk 23.h3 d3 24.exd3 exd3 25.Td2 Pe5 hoewel zwart ook dan heel goed zou staan.
23…d3 24.exd3
Na 24.Tc8 Txc8 25.Txc8+ Kh7 staat wit verloren.
24…e3 25.Tc8
Hiermee laat wit zijn bedreigde koningsvleugel in de steek, maar een afdoende verdediging was er niet meer.
25…Txc8
De computer zegt dat er een geforceerd mat was met 25…exf2+ 26.Kf1 Pe3+ 27.Kxf2 (of 27.Ke2 Pd1+ 28.Le4 en nu kan zwart een spectaculair maar goedkoop effect bereiken met 28…Dxe4+ 29.dxe4 Txe4+ en spoedig mat) 27…Pg4+ en wit gaat snel mat. De menselijke zet van Werle is ook ruim voldoende.
26.Txc8+ Kh7 27.Te8
Er was niets meer. Ook na 27.Le4+ Txe4 28.dxe4 exf2+ is het snel bekeken met wit.
Het julinummer van het altijd voortreffelijke tijdschrift EG, het blad van de eindspelstudiecomponisten, bevat een discussie over de al of niet verderfelijke invloed van de computer. Het is een discussie die partijspelers bekend voor zal komen.
Op de technische argumenten zal ik nu niet ingaan, het gaat me hier om een opmerking van de Slowaakse studiecomponist Ladislav Salai jr., een geharnast tegenstander van collega’s die zwaar leunen op de steun van de computer. Hij vindt het eigenlijk waardeloos wat ze doen.
Waar hij wel van houdt zijn de studies van de Tsjech Mario Matous. Salai schrijft: ,,Na een competitiewedstrijd ontspanden we ons in een café door een studie van Matous op te lossen. Toen we die onder de knie hadden, voelden we een prettige opwinding; de uitputting was weg en ik belde onmiddellijk de auteur op om een volgend werkstuk te vragen. Het was een heel prettige avond.”
Sinds een paar jaar bestaat er een uitverkiezing van ‘de studie van het jaar’en op een congres van studie- en probleemcomponisten in de Letse stad Jurmala werd kort geleden de studie van het jaar 2007 aangewezen. Het was een eindspelstudie van Mario Matous die inderdaad zeer charmant is.
Het is overigens wel begrijpelijk dat de computeradepten niet in aanmerking kwamen voor die prijs. Het is de bedoeling dat de studie van het jaar ook aantrekkelijk is voor schakers die op dit speciale terrein niet erg deskundig zijn, en de zware en vaak nauwelijks begrijpelijke mechanieken van de computerlui zijn daar niet geschikt voor.
In het partijvenstertje vindt u het skelet van de oplossing zoals Yochanan Afek die gaf in het blad Chess Today. Hieronder heb ik het in het Nederlands iets uitvoeriger opgeschreven.
Mario Matous, 1ste prijs in Polasek&Vlasak 50JT, 2007 en nu uitgeroepen tot de studie van het jaar 2007
Wit begint en wint
1.Pf3+ Kh1!
Na 1…Kh3 wint wit snel met 2.Pg5+ Kg2 3.Lxc5+.
2.Ld4!! met een matdreiging.
2.Lxc5? zou niet goed zijn, want na 2…Da4+ 3.Pd4 Dxd4+ 4.Lxd4 staat zwart pat. 2…Df7+!
Na 2…Dc7+? wint wit door zijn materiële overwicht: 3.Pe5 Dc8 (of 3…Db8 4.Tb2! Df8+ 5.Kg3 Dg7+ 6.Pg4 Dc7+ 7.Le5 Dh7 8.Td2 en wit wint) 4.Kg3 Dg8+ 5.Pg4 Db8+ 6.Kh3 Db3+ 7.Tc3 Db1 8.Pf2+ Kg1 9.Pe4+ cxd4 10.Tg3+ Kf1 11.Pd2+;
2…Db8+? zou ook niet goed zijn wegens 3.Le5 Df8+ 4.Ke3 Dh6+ 5.Kf2 c4 6.Ta2 Db6+ 7.Ld4 Db1 8.Ta1.
3.Ke3!!
Niet 3.Kg3? Dg6+ 4.Kf4 Dxc2 en ook niet 3.Ke5? De8+ 4.Kf6 Dh8+ 5.Kg5 cxd4.
3…cxd4+ 4.Kf2! Df4 5.Tc6!!
Een stelling met wederzijdse zetdwang. Zwart heeft geen goede damezetten en moet daarom zijn pion naar d3 spelen, die hem vervolgens de das om doet. Slecht zou 5.Te2? zijn wegens De3+ en na andere torenzetten zou zwart eeuwig schaak geven:
5.Ta2? Dc1 en nu A) 6.Ta8 Dc2+ 7.Kg3 Dg6+ 8.Kf2 Dc2+ (8…Dg2+ 9.Ke1 Dxf3) of B) 6.Kg3!? 6…Dc7+ 7.Kf2 Dc1.
Op bijna alle sportfoto’s zie je dramatische wedstrijdmomenten, maar als het om schaken gaat bijna nooit. De fotografen mogen alleen de eerste vijf minuten klikken, dus je ziet foto’s van schakers die het dopje van hun pen afschroeven of hun paard nog eens netjes recht zetten aan het begin van de partij. Van de emoties tijdens woeste tijdnoodgevechten zie je bijna nooit iets.
Het is begrijpelijk dat schakers beschermd worden tegen geklik en geflits tijdens hun concentratie, maar de bescherming gaat soms te ver. Toen er tijdens de WK-match tussen Bobby Fischer en Boris Spassky in 1972 filmcamera’s waren opgehangen die geen geluid maakten en nauwelijks te zien waren, liet Fischer ze toch verwijderen, omdat hij ‘the evil glare of the camera’ niet wilde voelen.
Met de moderne techniek kunnen actiebeelden gemaakt worden zonder de schakers te storen, maar toch zie je die beelden zelden.
In de partij Ivantsjoek-Radjabov uit de achtste ronde van het supertoernooi in Bilbao had Radjabov voor de laatste 16 zetten voor de tijdcontrole na zet 40 nog slechts 2 minuten bedenktijd. Met Ivantsjoek was het nog erger gesteld, die had nog maar één minuut.
Ik zou die tijdnoodfase graag op een video willen zien, en zowaar, dat filmpje kwam. Het is misschien doordat er in Bilbao wordt gespeeld in een grote glazen kooi op het Plaza Nueva. Daarbuiten kunnen camera’s werken zonder de spelers te storen.
Hier is het filmpje, geplukt van de als altijd zeer informatieve website www.chessvibes.com (klik hier).
In het partijvenstertje staat die partij tussen Ivantsjoek en Radjabov. Ik moet mijn koffers pakken, dus ik heb hem niet geanalyseerd.
In het wereldkampioenschap van de vrouwen, dat wordt gespeeld in Nalchik, de hoofdstad van de Russische deelrepubliek Kabardino-Balkarian, werd een partijtje gespeeld dat komisch zou zijn als het niet zo’n treurig licht wierp op de manier waarop tegenwoordig wereldkampioenschappen beslist kunnen worden.
In de eerste ronde van dit knock-out toernooi speelde de Poolse Monika Socko tegen de Roemeense Sabina-Francesca Foisor. Na twee gewone partijen, twee rapidpartijen en twee vluggertjes stond het nog steeds gelijk.
Dan komt volgens het reglement het vluggertje dat het Armageddon wordt genoemd. Wit krijgt 6 minuten, zwart 5, en als het remise wordt gaat de zwartspeelster door naar de volgende ronde.
Het werd een krankzinnige vertoning waarin ze om de beurt stukken omver gooiden en tenslotte in razende vaart een belachelijk eindspel uitspeelden waarin ze beiden slechts koning en paard hadden.
Toen viel de vlag van Foisor, die met zwart speelde. Socko had nog een seconde over. De wedstrijdleiders beslisten dat de partij remise was, omdat er met koning en paard met normaal spel geen mat mogelijk is. Het betekende dat Foisor door zou gaan naar de volgende ronde.
Socko protesteerde, omdat er theoretisch wel een mat mogelijk was als de verliezende partij maar goed mee zou willen werken. Je kunt het een belachelijk argument vinden, maar volgens de reglementen van de FIDE had ze gelijk.
Later kreeg ze dat gelijk ook. De partij werd door de commissie van beroep voor haar gewonnen verklaard en ze plaatste zich daarmee voor de volgende ronde.
In oktober wordt tussen Kramnik en Anand de match om het algemene wereldkampioenschap gespeeld. Is het mogelijk dat ook die match beslist wordt in een vluggertje waarin ze volstrekt zinloze zetten moeten doen, hamerend op de klok, alleen om te zien wie er als eerste door de vlag gaat? Ja, volgens de reglementen van de FIDE is dat mogelijk.
Het filmpje is wat lang, maar u hoeft niet alles te bekijken. Tussen 1.20 en 2.00 zien we het vluggertje van Socko en Foisor. Daarna komen de twistgesprekken, voornamelijk in het Russisch, maar met wat Engelse flarden.
Je kunt zien dat de wedstrijdleiders Zsuzsa Veroci en Anatoli Bychovski de FIDE-regels niet kennen. Ze namen een redelijke beslissing, maar in strijd met een onredelijk reglement.
De partij in het venstertje is natuurlijk niet dit malle spektakel, maar iets moois waarmee de 14-jarige Chinese Hou Yifan zich maandag voor de halve finale plaatste.
Lang stond dit bekend als een slap variantje van wit, totdat in de partij Fischer=Petrosian uit de match Sovjet‑Unie tegen de rest van de wereld na 7…Pa5 8.Da4+ Ld7 9.Dc2 a6 10.Pf3 Db6 het sterke nieuwtje 11.a4 werd geintroduceerd, om 11…Lb5 te verhinderen.
Hein Donner schreef eens (ongeveer tenminste) dat het schaken niet interessant is doordat beroemdheden als Napoleon, Nabokov of Einstein geschaakt hebben, maar doordat mensen als Capablanca, Botwinnik en Tal schaakten.
Gelijk had hij. Is er ooit een voetballer geweest die er prat op ging dat Nabokov ook voetbalde? Dat heeft een voetballer niet nodig.
Hoewel ik het geheel met Donner eens ben in dit opzicht vond ik het toch aardig om te lezen (klik hier) dat Madonna in de Amsterdamse Arena een schaaklesje aan haar bewonderaars gaf.
Ik heb geprobeerd om uit te vinden tijdens welk liedje dat gebeurde, maar dat lukte me niet. Tijdens het lied Hung up wordt op het scherm achter Madonna een schaakpartij met enorm grote stukken geprojecteerd, maar de tekst verwijst nergens naar schaken.
Wat ik wel vond was een videoclip van het lied Ray of Light die de indruk wekt dat je de schaaklessen van Madonna moet wantrouwen. Er komt maar even een flits van een schaakpartij voorbij, maar als je het filmpje vastzet op 1.26 zie je dat het bord verkeerd staat, dat de witspeler twee lopers van dezelfde kleur heeft, dat zijn paarden verkeerd staan en dat zijn pionnen zijn opgesteld alsof hij aan het dammen is.
Als Madonnafan Aaf schaken zou willen leren, kan ze beter bij haar vader te raden gaan dan bij Madonna.
Hier is een les die Viktor Kortchnoi kreeg tijdens het Amsterdamse toernooi van jong tegen oud, ofwel Rising Stars versus Experience. Viktor was er na dat toernooi van overtuigd dat hij veel van de jongeren kon leren, maar ook dat zijn generatie te oud was om tot leren nog in staat te zijn.
Viktor Kortchnoi ‑ Ivan Cheparinov, Amsterdam 2008
Dit is al tientallen jaren een lievelingsvariant van Kortchnoi. In overeenkomst met zijn karakter is het de meest agressieve methode. De loper op e3 (straks op f2) versterkt zijn aanval op de damevleugel, maar kan later ook een aanvalsobject zijn voor zwart, die op de koningsvleugel aan zal vallen. Met 10.Pd3 f5 neemt wit minder risico.
Een voor de hand liggende, maar toch nieuwe zet. In Ponomarenko‑Shomoev, Tula 2001, werd zwart mataklap en bracht hij een reeks van offers met 17…Txa7 18.Lxa7 De8 19.Lxa6 Dh5 20.h3 Lxh3 21.Kf2 Pf5 22.exf5 e4 Het werd niets voor zwart, maar het geeft toch een indicatie van zwarts aanvalsmogelijkheden in handen van een begaafdere speler.
18.Lxa6
Dit werd later scherp afgekeurd. Wit verovert het veld c6 voor zijn paard, maar hij zal later zijn loper erg missen.
18…bxa6 19.Dc2 g4 20.Dxc7 De8 21.g3
Dit is misschien al de beslissende fout. Hij had 21.fxg4 moeten doen en na 21…Lxg4 ontstaat dan een heel moeilijke stelling. Een belangrijke variant is 22.Lb6 (met 22.Tc3 kan wit in de verdediging gaan, maar dan moet hij een kwaliteit geven na 22…Le2) 22…Dh5 23.Pf3 Lxf3 24.Txf3 Dxh2+ 25.Kf1 Tg6 26.Tc2 Tg3 27.Lg1 Txf3+ 28.gxf3 Dh3+ 29.Ke2 Pf5 30.exf5 e4 31.fxe4 Dg4+ 32.Kf1 Df3+ en zwart geeft eeuwig schaak. Zulke bloedstollende complicaties zijn heel gewoon in deze opening.
21…Kh8
Na wits laatste zet heeft zwart geen haast meer. Hij weet dat de stelling straks open komt op wits koningsvleugel en hij kan rustig de tijd nemen om zijn stukken naar de juiste plaatsen te brengen. Op den duur zal wit ten onder gaan aan de zwakte van e4.
Al zo’n twintig jaar geleden werd Vasili Ivantsjoek door Gari Kasparov als zijn kroonprins aangewezen. Kroonprinsen moeten soms lang en vruchteloos wachten en Ivantsjoek slaagde er nooit in om een belangrijke rol in de strijd om het wereldkampioenschap te spelen.
De laatste jaren lijkt hij aan een tweede jeugd begonnen en op de onofficiële wereldranglijst staat hij nu tweede, achter Anand. Ach, wat zouden we deze buitengewoon creatieve speler graag eens een match tegen de wereldkampioen zien spelen, maar dat roepen we al twintig jaar.
Nadat Ivantsjoek eerst het ijzersterke Tal Memorial in Moskou had gewonnen, won hij eind vorige week ook het tweedaagse snelschaaktoernooi dat daarbij hoorde. Ook dat was buitengewoon sterk, met alle spelers uit het reguliere Taltoernooi, een aantal spelers die zich in voorrondes hadden geplaatst en verder Anatoli Karpov en Magnus Carlsen als speciale gasten.
Karpov was minder vingervlug dan in zijn grote tijd, maar hij deed het toch beter dan de oude schakers in het Amsterdamse toernooi van Rising Stars vs Experience. Karpov werd 13de, samen met Alexander Morozevitsj en Jevgeni Alekseev, de kampioen van Rusland van 2006.
De eindstand aan de top was 1. Ivantsjoek 2. Kramnik 3. Carlsen. De eerste drie prijzen waren 25.000, 15.000 en 10.000 dollar, lang niet slecht voor een snelschaakwedstrijd.
In het videofilmpje, gemaakt door Europe Echecs, valt onder meer iets te zien van de beslissende partij uit de voorlaatste ronde tussen Kramnik en Ivantsjoek. De demonstranten die u aan het begin even in beeld ziet richten zich waarschijnlijk niet tot de schakers; de letters RKRP-RPK op hun rode vlaggen staan voor Russische Communistische Arbeiderspartij – Revolutionaire Partij van Communisten, een samenwerkingsverband van twee kleine partijtjes die niet met de grote Communistische partij van Gennadi Zjoeganov verward moeten worden.
Vladimir Kramnik ‑ Vasili Ivantsjoek, Tal Memorial Blitz
Een oude zet, voor het eerst gespeeld in 1976 in een partij Ribli‑Mecking. Sindsdien is het op internationaal niveau minder dan een keer per jaar gespeeld, maar Ivantsjoek heeft de zet voor dit vluggertje uit de oude doos opgepakt. Gebruikelijk is 12…Lf5 13.De2 Pe4 14.Pd5 e5 en nu 15.Txc6 zoals in Karpov=Kasparov WK match 1986 (15.Lh2 is waarschijnlijk verstandiger) 15…bxc6 (Kasparov deed 15…exf4 maar kwam slechter te staan.) 16.Pe7+ Kh8 17.Pxc6 met een onduidelijke stelling.
13.e4 Td8 14.De1 Pb4 15.Pe5 Le6 16.Pa4
Een nieuwe zet. Ribli deed tegen Mecking 16.Lxe6 en bereikte ook geen voordeel.
Ivantsjoeks spel in de opening is zoals zo vaak een groot succes geworden en Kramnik probeert nu min of meer noodgedwongen een stukoffer dat op bluf berust.
23…f5
Waarschijnlijk had zwart het stukoffer ook wel aan kunnen nemen met 23…hxg5, want 24.exf7+ ziet er misschien een beetje gevaarlijk voor hem uit, maar veel is het niet voor wit.
