Het gaat niet goed met Nigel Short in het Bosna toernooi in Sarajevo. In deze dubbelrondige zeskamp had hij halverwege slechts 1,5 uit 5 en in de meeste partijen was zijn spel bedeesd, heel anders dan het fris vrolijke aanvalsspel waarin hij normaal uitmunt. Misschien zit het hem toch dwars dat hij binnenkort voor de Commissie voor Ethiek van de FIDE moet verschijnen.
De eerste keer dat de verschillende republieken van de voormalige Sovjet-Unie met eigen teams op een Olympiade verschenen was in Manila in 1992. Het team van Rusland was natuurlijk wat minder sterk dan de Sovjet-Unie vroeger was, dus westerse landen hoopten dat ze eindelijk een rol konden spelen in de strijd om de eerste plaats.
Het Russische clubkampioenschap dat op het ogenblik in Sotsji wordt gespeeld is wel een rijk buffet van lekkernijen. Welke club het wint interesseert me niet, want de namen zeggen me niets. Net als bij oudere voetballiefhebbers zijn oude namen als Borovestnik en Dynamo Kiev in mijn geheugen gegrift, maar de moderne Russische schaakclubs veranderen door af- en aanhakende sponsors zo snel van naam dat ik het opgegeven heb om die namen te leren. Ik kijk naar de individuele partijen.
De 24-jarige Armeniër Levon Aronian, vijfde op de wereldranglijst, is een ironicus. Hij zei eens dat hij altijd de waarheid spreekt, maar dat was misschien ook ironie. In ieder geval weten zelfs zijn beste vrienden niet altijd of hij echt meent wat hij zegt, of dat hij een grapje maakt.
Grootmeester Erik van den Doel, die op 15 mei 28 jaar wordt en dus nog niet zo lang beroepsschaker is, zei vorige week in NRC Next dat hij graag een baan als financieel analist zou hebben. Werken van 9 tot 5 en iedere maand een goed salaris op de bankrekening. [NB: de link naar de partij is inmiddels hersteld]