Vladimir Kramnik en Peter Leko hebben drie matches tegen elkaar gespeeld. In 2004 een serieuze match om het wereldkampioenschap en in 2006 en onlangs ook dit jaar twee korte matches van rapidpartijen. Ze zijn goed bevriend en ze hebben dezelfde manager, de Duitser Carsten Hensel.
Vroeger werd het Sigeman & Co toernooi in twee steden gespeeld, het Zweedse Malmö en het Deense Kopenhagen. De Oresundbrug die de twee steden verbindt moet door Jan Timman als een triomfbrug zijn beschouwd, want sinds 1999, toen de brug klaar was, heeft hij het toernooi al drie keer gewonnen.
De schaakliefhebbers houden van heel jonge en van heel oude schakers. We houden van Magnus Carlsen, 16 jaar oud, en ook van de onvermoeibare Viktor Kortchnoi, 76 jaar, die nog steeds geen dag zonder schaken kent. Het is jammer voor de lui van middelbare leeftijd, maar als ze dapper volhouden worden ze misschien ook nog eens een publiekslieveling.
Een paar dagen nadat het Europees kampioenschap in Dresden was afgelopen begon ik al akelige onthoudingsverschijnselen te voelen. Er ontbrak iets in mijn leven; een belangrijk toernooi waarvan ik iedere dag de partijen wilde volgen.
Als er over Vladislav Tkachiev wordt geschreven, de nieuwe kampioen van Europa, wordt vaak het woord flamboyant gebruikt, en dat klopt ook wel. Hij is een beroepsschaker, maar hij heeft in Moskou ook een acteursopleiding gevolgd en je kunt je hem heel goed voorstellen in de rol van de mooie, maar ook wat gevaarlijke jongen, iemand die een beetje een gangster is, maar ook een gevoelig hartje.
Het deed me wel genoegen dat onze Moskouse correspondent Coen van Zwol laatst in zijn blog zijn verwondering uitsprak over de politieke capriolen van Garry Kasparov. In de westerse media wordt Kasparov over het algemeen beschreven als een politieke heilige, omdat hij het woord democratie vaak in de mond neemt.
Op de website van het schaakfestival Villa de Cañada de Calatrava, dat van 6 tot 8 april in de Spaanse stad Ciudad Real werd gespeeld, werd Alexei Shirov de Leonardo da Vinci van het schaken genoemd. Het is weer eens wat anders. Meestal worden grote schakers met componisten vergeleken, vooral Mozart is in trek.
Als de schaakclub Baden-Baden een match zou spelen tegen de rest van de wereld, zou het lang niet zeker zijn dat de wereld zou winnen. Het team van Baden-Baden dat het afgelopen weekeinde aantrad voor de laatste twee rondes van de Duitse Bundesliga werd aangevoerd door Anand, sinds kort nummer een op de wereldranglijst, gevolgd door Svidler, Shirov en Carlsen. De andere vier spelers waren ook sterke buitenlandse grootmeesters, er was geen Duitser bij. Als het nodig was geweest had Baden-Baden ook nog de Roemeen Nisipeanu, de Indiër Harikrishna en de Fransman Bacrot kunnen inzetten, maar ook zonder hen werd de club op zijn sloffen kampioen van Duitsland.