Nrc-redacteur Dick Wittenberg vertrekt morgenochtend uit Dickisoni. Zijn laatste verslag vanuit het dorp in Malawi.
Een haan die kraait. Een haan die nog eens kraait. Er is altijd een haan die weet wat de anderen nog niet weten: de dag begint.
Aarzelend blaft de eerste hond. In de huizen prevelen stemmen. De dorpspomp piept. Een eerste emmer wordt gevuld.
Deze week kunnen lezers van nrc.next vragen en antwoorden uitwisselen met de inwoners van het dorp Dickisoni in Malawi. Lezers die nog meer willen weten over Dickisoni, of de omliggende dorpen, kunnen nu brieven met de lokale bevolking uitwisselen. De volgende mannen zoeken een correspondentievriend of -vriendin in Nederland. Ze spreken geen van alle Engels, maar zijn wel in staat om brieven in het Engels te laten vertalen.
De inwoners van Dickisoni hebben wederom een aantal vragen voor ons in het ‘rijke’ Nederland. Een antwoord kan je geven door middel van het plaatsen van een reactie.
Collega Dick Wittenberg is in Malawi om vragen van ‘rijke’ lezers aan de inwoners van het dorp Dickisoni te stellen en andersom. Lezeres Liesbeth Schlichting vraagt zich af wat voor verhalen de ouders aan hun kinderen vertellen. Vandaag een voorbeeld.
,,Er waren in het dorp eens twee vrienden: Sikusinja en Gwenembe.” Zo begint meneer Thunde zijn verhaal.
Zeker, ze vertellen verhalen. Het zijn alom bekende verhalen die ook in andere dorpen de ronde doen. Ze vertellen die verhalen ‘s avonds bij het vuur. Of een vader vertelt het verhaal als hij samen met zijn zonen een mat zit te vlechten en één van die zonen werkt niet door. Het zijn altijd verhalen met een les.
Dick Wittenberg vertelt dagelijks over zijn belevenissen in Dickisoni. Zijn verslag van maandag 23 april.
Na mijn eerdere bezoeken, ben ik een goede bekende in dit dorp. Mensen gaan gewoon door waarmee ze bezig zijn als ik langsloop. Zolang ik iedereen maar uitgebreid groet, zoals gebruik is in het dorp.
Het Rijk spreekt arm-project lijkt nu al een succes. Vanaf vorige week druppelden de vragen binnen. 
Zo hadden onder meer leerlingen van een basisschool uit Dordrecht, een Belgisch gezin en een Nederlandse familie die naar Canada is geëmigreerd, vragen voor de inwoners van Dickisoni. Lees verder »
Nrc-lezers geven massaal gehoor aan de oproep om vragen aan de inwoners van Dickisoni te stellen. De dorpelingen hebben echter ook vragen aan ons in ‘het rijke’ Nederland. Hieronder staan een aantal vragen, gesteld door de inwoners van Dickisoni. Een antwoord kan je geven door middel van het plaatsen van een reactie.
Dick Wittenberg is deze week in het dorp Dickisoni in Malawi. Hij vertelt over zijn belevenissen daar.
Dickisoni heeft zijn eigen popgroep. Ik kon mijn oren gisteravond niet geloven. Ik zat binnen maïsbrei te eten, samen met het dorpshoofd en met Chifumbi, mijn vertaler, toeverlaat en vriend. Eerst dacht ik nog dat er een radio was aangezet. Maar ik miste het kraken en de atmosferische storingen. Helder en welluidend klonk de muziek. Lees verder »
Collega Dick Wittenberg is zaterdag in Dickisoni aangekomen. Vandaag zijn eerste verslag ter plaatse:
De laatste keer dat ik hier was, is een jaar geleden. Ik ben heel benieuwd hoe het gaat met Dickisoni, dat godvergeten dorp in Malawi op nog geen tachtig kilometer afstand van de hoofdstad Lilongwe. Tussen mei 2005 en april 2006 ben ik hier vier keer geweest, elke keer een paar weken. In die tijd heb ik de situatie in het dorp ingrijpend zien veranderen. De eerste keer dat ik kwam was vlak na de oogsttijd en de mensen hadden toen al bijna niet te eten. De paniek in het dorp was groot en iedereen dacht alleen maar aan zichzelf. Volwassen zonen en dochters lieten hun bejaarde ouders aan hun lot over, omdat ze de handen vol hadden aan hun eigen gezin. Dat is heel on-Afrikaans, want in de uitgebreide Afrikaanse familie doet normaal niemand tevergeefs een beroep op elkaar. De enige gehandicapte van het dorp, een melaatse oude man, werd door iedereen gemeden. Hij had niet eens een lap of een deken om zich in de koude nacht te bedekken. Hij bedekte zich met juten zakken. Lees verder »
Next-lezer Ellen Vogel uit Arnhem is enthousiast over ons Rijk spreekt Arm-project. Maar ze vraagt zich af waarom het niet mogelijk is om met de inwoners uit het Malawiaanse dorp Dickisoni te chatten. ,,Dat zou immers pas echt interactief zijn”, vindt ze. Lees verder »