De Zitting / Identiteitscontrole mondt uit in worsteling voor het politiebureau
Op 22 september zat de 20-jarige Rifaad H. met vrienden buiten op een bankje. De politie vroeg hem om een identiteitsbewijs. Donderdag stond hij in de rechtbank van Rotterdam terecht voor belediging van ambtenaar in functie en verzet bij arrestatie.
De bekeuring voor het niet kunnen tonen van een identiteitsbewijs had Rifaad eerst gelaten in ontvangst genomen. Daarna sloeg de verontwaardiging toe. Hij was namelijk tegen de muur gezet en zomaar gefouilleerd. Onrechtvaardig, vond Rifaad. En daarom besloot hij samen met zijn vriend Redouan verhaal te halen bij het nabijgelegen politiebureau op het Marconiplein. “Binnen werd hij van het kastje naar de muur gestuurd”, verklaart advocaat Van Bel.
Klacht of aangifte?
De agent achter het loket zei dat de jongens even moesten wachten en verwees ze naar een kamertje. Toen ze opgeroepen werden, vroeg een andere agent: “Wilt u een klacht indienen of een aangifte doen?” Maar Rifaad wilde gewoon zijn verhaal kwijt; het verschil tussen klacht en aangifte was hem niet duidelijk. “Wat wilt u nou, een klacht of een aangifte?”, herhaalde de agent. Rifaad wist niet wat hij moest kiezen. Hij wilde opheldering, meer niet. Dan krijgt hij de mededeling dat hij maar naar het 0900-nummer van de politie moet bellen en wordt verzocht met zijn vriend het bureau te verlaten.
Eenmaal buiten, voor de ingang van het politiebureau, belt hij het nummer. Niet veel later komt de wachtcommandant naar buiten. En nu wegwezen, zou deze politieman gezegd hebben. Vanaf hier lopen de verklaringen van Rifaad en de agenten uiteen.
Allereerst is er onduidelijkheid over wat Rifaad naar de agenten geroepen heeft. Rechter Scheffers leest voor uit het dossier: “Weet je wat jij kan krijgen, een vinger in je reet. Je kan de kanker krijgen.” Die eerste zin klopt wel, geeft Rifaad toe. Maar hij ontkent de agent ‘kanker’ te hebben toegewenst.
Doen wat politie zegt
“Ik ben meerdere malen gewurgd”, zegt Rifaad, doelend op de worsteling die volgde. “U moet me even laten uitpraten. Ik was midden in een zin”, zegt de rechter, die nog bezig was met de voordracht uit het dossier. “Waarom zegt u dat soort dingen?”, wil ze weten. “Het ligt aan de manier waarop het is gegaan”, antwoordt Rifaad. “Het was de druppel die de emmer deed overlopen.” De rechter legt uit dat hij als burger niet in gelijke verhouding staat tot een politieman. Dat hij moet doen wat de politie zegt.
“Ja, maar ik kreeg twee vuistslagen”, werpt Rifaad tegen, die het nu toch echt over de worsteling wil hebben. “Ik heb er een gekneusde schouder aan over gehouden.” U verzette zich tegen de aanhouding, werpt de rechter tegen. “Dat klopt niet. Ik ben gepakt”, antwoordt Rifaad, die met zijn armen uitbeeld hoe hij in de houdgreep is genomen. “Er zijn zes agenten op me gesprongen. Later waren er wel tien agenten. ‘Hij spuugt’, zeiden ze. Ik citeer. Maar dat heb ik niet eens gedaan.” Rifaad benadrukt zijn woorden met klapjes op de tafel. Zijn in trainingsbroek gestoken benen wiebelen ongedurig onder de tafel.
Niet serieus genomen
De rechter vindt het tijd voor het verhoor van de getuige en zegt dat Rifaad plaats moet nemen naast zijn advocaat. Vriend Redouan wordt binnengelaten. Hij doet zijn pet af en legt het ding op zijn knie. Of hij al zestien is, vraagt de rechter. Dat beaamt Redouan: hij is precies zestien. “Dan zal ik u beëdigen”, zegt de rechter. “Dat betekent dat u de gehele waarheid en niets dan de waarheid zal zeggen. Doet u dat niet, dan pleegt u een misdrijf en kunt u problemen krijgen met justitie.” Met een glimlach stelt ze hem gerust. “Bent u gelovig?”, vraagt de rechter. “Ja”, zegt Redouan. “Dan ligt de eed voor de hand. Zegt u mij maar na en steek daarbij twee vingers in de lucht.” Redouan maakt een vredesteken, en zegt de rechter na. “Zo waarlijk helpe mij God almachtig.”
Redouan verklaart dat Rifaad zich losrukte en “uit angst” is weggerend. “We werden niet serieus genomen”, zo ervoer hij de behandeling op het bureau. Ook zegt hij dat ze de identiteitsnummers van de agenten hebben opgevraagd. Zo af en toe draait Redouan zich om naar Rifaad. Over zijn gescheld treedt hij liever niet in detail. “Op een gegeven moment zei mijn vriend iets.” De rechter wil het toch uit zijn mond horen. “Weet je wat hij zei?” Redouan lacht. De rechter besluit de gewraakte woorden dan maar zelf in herinnering te brengen. “Dat van die vinger is waar”, geeft Redouan toe. Maar de verwensing met ‘kanker’ is volgens hem niet geuit.
Overdrijven
Als Redouan de zaal heeft verlaten, wendt de rechter zich weer tot Rifaad. “U bent nooit eerder voor de rechter geweest”, weet ze. “Heeft u werk, een opleiding?” Nee, Rifaad is vorige maand zijn baantje als orderpikker kwijtgeraakt. “Dat heb ik twee maanden volgehouden, maar het was fysiek heel zwaar. Toen ben ik gestopt.” Nu wacht hij op een uitkering.
De officier van justitie krijgt het woord. Ze is niet onder de indruk van Rifaads kant van het verhaal. “Overdrijven is ook een vak. En alles ligt bij u altijd aan een ander. U had helemaal niet weg moeten rennen. Dit soort gedrag is niet nodig. Uw eigen aandeel in het verhaal wil helemaal niet tot u doordringen.” Van het openbaar ministerie had Rifaad eerder per post een transactie van 600 euro aangeboden gekregen. Nu eist de officier 720 euro. Voor belediging en weerspannigheid.
Laatste woord
Advocaat Van Bel houdt een betoog over identiteitscontroles. “De wet is niet bedoeld om iedereen zomaar naar een ID te vragen.” Er is volgens hem sprake geweest van “frustratie van beide kanten”. Belediging acht hij niet bewezen, alleen het wegrennen. Maar daar tekent hij wel bij aan dat Rifaad “drukpijn op het gezicht, een zwelling en schaafwondjes” heeft opgelopen.
De rechter geeft Rifaad het laatste woord. Of hij spijt heeft, wil ze weten. “Ja, nu zeker wel. Maar het was mijn fout niet”, antwoordt hij. Hij staat op om iets te pakken. “Terug! Ga zitten”, zegt zijn advocaat resoluut. Als de rechter het vonnis motiveert wordt ze herhaaldelijk onderbroken. “U mag niets meer zeggen. U had het laatste woord.” Rifaad wordt kribbig. “U gaat nu ook allemaal dingen zeggen.” De rechter brengt haar vingers naar haar lippen. “Ssst!” Ze vervolgt: “U moet zich proberen in te houden. U heeft dingen geroepen die u niet mag roepen tegen mensen.” Als de rechter een bedrag van 600 euro noemt, onderbreekt Rifaad haar weer. “Nee! Dat kan ik niet betalen.” De rechter blijft kalm en maakt weer een zwijggebaar. De advocaat zit op het puntje van zijn stoel. De rechter legt Rifaad een boete van 600 euro op, waarvan 300 euro voorwaardelijk.
Op de vraag of Rifaad in hoger beroep wil, antwoordt hij: “Daar kan ik twee weken over nadenken.” Boos loopt hij de zaal uit. Op de gang spreekt hij zijn verontwaardiging uit. “Het is allemaal één pot nat.”
Hij die zich met geweld of bedreiging met geweld verzet tegen een ambtenaar werkzaam in de rechtmatige uitoefening van zijn bediening is strafbaar op basis van art. 180 wetboek van strafrecht. Belediging van een ambtenaar in functie is strafbaar op basis van art. 267 wetboek van strafrecht en art. 266.
Reageren? Nuanceren en argumenteren verplicht. Volledige naamsvermelding.
donderdag 3 december 2009, 10:59 uur
Hij die zich met geweld of bedreiging met geweld verzet tegen een ambtenaar werkzaam in de rechtmatige uitoefening van zijn bediening is strafbaar op basis van art. 180 wetboek van strafrecht.
Afgaand op wat ik gelezen heb, heb ik zo mijn vraagtekens bij die rechtmatige uitoefening. Derhalve acht ik die boete absurd hoog en ben ik van mening dat die agent(en) ook vervolgd moet(en) worden.
Mijn oordeel over politie, justitie en de rechterlijke macht wordt weer eens bevestigd.
NB.: Ik ben een blanke autochtone Nederlandse man.
donderdag 3 december 2009, 11:42 uur
Rifaads gedrag laat onverlet dat hij, aan het begin van het verhaal, gewoon rustig met een paar vrienden op een bankje zat en geen mens lastig viel. Deze zaak is dus een prima voorbeeld van hoe de fascistische identiteitsplicht leidt tot willekeurige politievervolging. Had hij Jan of Piet geheten, dan was er ongetwijfeld niets gebeurd.
donderdag 3 december 2009, 12:48 uur
Waarom moest die jongen zijn ID laten zien? Dat is totaal onduidelijk en daar draait het natuurlijk om. Op een bankje zitten mag geen aanleiding zijn om alles van iemand te willen weten.
donderdag 3 december 2009, 13:35 uur
@Martijn Dekker:
“Deze zaak is dus een prima voorbeeld van hoe de fascistische identiteitsplicht leidt tot willekeurige politievervolging.”
Ik wou het niet zo scherp verwoorden, maar dat was ook precies wat ik bedoelde.
donderdag 3 december 2009, 15:04 uur
Ik sluit mij geheel aan bij bovenstaanden. Ik ben persoonlijk enkele malen als slachtoffer met de politie in aanraking geweest, en wat mij het meest is bijgebleven is de stuitende domheid van de agenten in kwestie, gecombineerd met een air van onaantastbaarheid (“U moet gewoon doen wat wij zeggen..”) die mijn bloed doet koken.
Ook ik ben een blanke autochtone man.
Ik mijd dus ook plekken waar preventief gefouilleerd wordt of waar “toezicht” noodzakelijk is als de pest, uit angst voor het onbenul van “mijn beste vriend”.
donderdag 3 december 2009, 15:05 uur
Strafrechtzaak, en dus kijkt de rechter alleen of de telastenlegging bewezen kan worden. De feiten en omstandigheden die tot alles hebben geleid doen er niet toe.
De misselijkmakende arrogantie en betweterigheid van, en de totale minachting van recht en rechtvaardigheid door het OM en de politie zijn al vaker (en zeer recent) zwaar veroordeeld door verschillende rechtbanken. Het wordt tijd dat er eens koppen gaan rollen daar.
donderdag 3 december 2009, 15:08 uur
Ik herhaal (met dank aan mijn voorgangers):
Rifaads gedrag laat onverlet dat hij, aan het begin van het verhaal, gewoon rustig met een paar vrienden op een bankje zat en geen mens lastig viel. Deze zaak is dus een prima voorbeeld van hoe de fascistische identiteitsplicht leidt tot willekeurige politievervolging. Had hij Jan of Piet geheten, dan was er ongetwijfeld niets gebeurd.
Afgaand op wat ik gelezen heb, heb ik zo mijn vraagtekens bij die rechtmatige uitoefening. Derhalve acht ik die boete absurd hoog en ben ik van mening dat die agent(en) ook vervolgd moet(en) worden.
Mijn oordeel over politie, justitie en de rechterlijke macht wordt weer eens bevestigd.
NB.: Ik ben een blanke autochtone Nederlandse man.
donderdag 3 december 2009, 15:21 uur
De politie mag nodig eens op cursus hoe om te gaan met burgers. Het van het kastje naar de muur gestuurd worden is erg herkenbaar en vind ik persoonlijk echt niet kunnen.
Ook over de reden waarom de jongen zijn ID moest laten zien wordt hier met geen woord gerept. Misschien dat ze hier wel een reden voor hadden aangezien de rechter hier ook niets over gezegd heeft, maar dat mag dan wel vermeld worden. Zoals ik het nu lees is dit ontoelaatbaar.
Daarnaast mag wel gezegd worden dat de jongen in kwestie zich wat netter mag gedragen richting de agenten. Een ID hoor je bij je te hebben, waarom heeft hij die niet bij zich?, en op een politiebureau kan je zelf ook vragen wat die agent nu precies bedoelt.
Maar zoals de rechter al aangeeft is dit geen eerlijke vergelijking. Zonder alle ophef die later is ontstaan had de bekeuring van de jongen voor het niet kunnen laten zien van zijn ID verscheurd mogen worden.
donderdag 3 december 2009, 16:22 uur
Hier is een typisch voorbeld van kort lontje.
Het vragen van de ID was nog tot daar aan toe. Daarna komt onze vriend in een spiraal van gebrek aan kennis (aangifte of klacht) en omgangsvormen. De politie wordt stelselmatig beledigd, de rechter regelmatig onderbroken. En na het vonnis is alles en pot nat! Jammer, maar met deze instelling zul je nog vaak tegen een muur aanlopen.
donderdag 3 december 2009, 16:26 uur
Ik baal er als blanke autochtone man van dat ik niet bij Rifaad op het bankje zat om direct te vragen op grond waarvan hij zijn ID moest tonen.
Dat zal wel een “dringende reden” zijn, net als de reden waarom de politie bij mij achter keer op keer met de auto over het fietspad rijdt.
donderdag 3 december 2009, 17:13 uur
Afgaande op bovengenoemd relaas, geeft het een aardig beeld hoe Nederland op dit moment met zijn burgers (“hommes et citoyen”) omspringt en het smaakt, zo te oordelen, naar meer.
Het verhaal klopt zoals altijd wel aardig en past, zo te oordelen ook keurig binnen de letter van de Wet, maar dat is m.i. het gehele euvel met de uitvoering ervan.
Wat die Wet betreft heeft de advocaat m.i. het recht aan zijn zijde; de politie mag niet zonder aanleiding vragen naar een ID-bewijs. De verwachtingen waren in verband met de inmiddels hiervoor aangenomen Wet al niet hoog gespannen, maar dat dit problemen zou geven was wel de verwachting. Dat deed het al eerder, toen Nederlandse, ik dacht: blanke, kinderen van 14 jaar werden ingesloten, omdat zij geen ID-kaart konden tonen. De dienstdoende agent verklaarde toen, voor zover ik mij herinner,dat dit toch het beeld was waaraan wij in Nederland moesten wennen!
Als in het verlengde van die, hier, onrechtmatige vraag naar een ID-bewijs, zo te oordelen, ook nog het onrechtmatige dwangmiddel van fouillering volgt, dan kan ik mij voorstellen dat ergens de stoppen doorslaan.
Verder vraag ik mij af of de agenten niet de belediging en wederspannigheid hebben uitgelokt. Daar had de rechter wel eens mogen doorvragen; ook aan de ovj. Maar kennelijk gaat het om de case load en de afdoening van zaken, hoe dan ook.
Tot slot vraag ik mij af op welke God de getuige de eed moest afleggen; is de getuige te verstaan gegeven dat men hier uitgaan van een Christelijke God i.p.v. de Islamitische of…?
Dat met die gelijke verhouding tussen politieagent en burger is op zich juist, zij het dat de rechter het gelijk aan de zijde van de agent legt.
Die behoort zich te houden aan de Wet; daarna mag hij het vragen aan de burger. Dat is kennelijk niet gebeurd, wat vragen oproept over de kennis van onze rechtsbeginselen bij deze rechter.
Het waren overigens geen lievertjes, maar daar weten een paar volwassen agenten toch wel raad mee?
6 of 10 man? Sinds wanneer doet schelden zeer?
Het wordt tijd dat Nederland eens weer wat volwassen wordt en verstandig omspringt met zijn burgers, dan komen dit soort geldverslindende zaken niet meer voor de rechter.
donderdag 3 december 2009, 17:41 uur
Niet een geheel onverwachtse situatie, toch schrik ik me eigenlijk te pletter van die rechter. De omstandigheden zouden er niet toe doen, er is geen enkel begrip voor de onrechtvaardigheid van die omstandigheden en de rechter gaat daarmee nog eens fijntjes verder. De mens moet reageren als een gehoorzame machine, zonder emoties, zonder gevoelens van onrechtvaardigheid, alles gelaten over je heen laten komen. Met zulk gedrag zijn er velen stinkend rijk geworden ten koste van de gemeenschap .
Het systeem staat boven de mens. De oorzaak dat het systeem uiteindelijk zal falen, alleen na hoeveel slachtoffers?
De neerwaartse spiraal is al enkele jaren geleden ingezet en de resultaten zijn bedroevend. Ons staat nog een heleboel onrechtvaardigheid te wachten, zeker met zulke onafhankelijke rechters die zich meer gedragen als jury.
Mij is het nu wel duidelijk hoe diep we gezonken zijn en nog steeds zinken. Het wordt tijd om in publiek je mond te houden.
RIP
donderdag 3 december 2009, 17:45 uur
Als deze jongeman zich gewoon fatsoenlijk had gelegitimeerd was er niets gebeurd,want zo zijn
momenteel hier de regels.Kun je hier niet mee leven,
zoek dan een ander land.
H.van Dijk.
donderdag 3 december 2009, 19:32 uur
Ik heb niet de indruk dat de rechter veel begrip heeft getoond ten aanzien van deze jongen, met name omtrent zijn terechte verontwaardiging over die ID-controle zonder aanleiding en de daarop volgende fouillering.
Hoe schadelijk ondoordacht, demagogisch wetgeving niet kan zijn.
Nu hopen dat het nog goed komt met die jongen, dat zijn gevoel van ongerechtigheid niet ontaard in een allesverwoestende wrok.
donderdag 3 december 2009, 19:48 uur
Dit soort jongens loopt op dezelfde wijze in onze stad te zieken. Nu eens een koekje van eigen deeg, dus niet zeuren…
donderdag 3 december 2009, 21:54 uur
was dat nou nodig, iemand die op een bankje zit om een id-bewijs vragen? was dat nodig, het fouilleren daarna?
na de onterechte arrestatie van 7 donkerwitte nederlanders en de onmiddellijke ongevraagde melding dat het inderdaad om donkerwitte nederlanders ging, kreeg ik al de indruk dat het racisme van voddenkop wilders ook bij de politie tot de ‘normale gang van zaken’ gerekend moet worden.
fundamentalisme, het kokerdenken met oogkleppen op, is niet iets wat alleen met religie te maken heeft. verder denk ik, dat het benoemen van rechters voor het leven maar eens onder de loep genomen moet worden: misdadigers de straat opsturen, een falende rechter voor z’n voortijdige pensioen nog even een beloning geven en in dit geval, het meegaan met racisten ‘omdat die nu eenmaal het gezag vertegenwoordigen’, ik word er zwak, ziek en misselijk van
vrijdag 4 december 2009, 8:31 uur
Een aantal dingen valt me op:
Vooral dat de meesten ervan uit gaan, dat het vragen naar het ID onterecht zou zijn: Daar staat in het artikel niets over, evenmin over de aanleiding om ernaar te vragen. We weten dus niet of dat onterecht was. Vervolgens is het nog altijd zo dat, wanneer politie daarom vraagt, je geacht wordt aan die vraag te voldoen. Ben je het er niet mee eens, kun je achteraf je beklag doen. Het zou wel heel vaag zijn als je met d epolitie in discussie zou kunnen over wat zij je gebieden te doen.
Dan valt me op dat we kennelijk genegen zijn eerder het verhaal van Rifaad te geloven dan van de politie. Waarom? Het heeft veel weg van de trend om van daders slachtoffers te maken op het moment dat de uitkomst van het daderschap tegen blijkt te vallen (Tip: Sla maar eens een inbreker voor zijn hoofd en ervaar dit fenomeen).
Ik gok dat dezelfde context, waarvan we nu vinden dat het verzachtende omstandigheden voor Rifaad oplevert, met hetzelfde gemak ook bezwarende omstandigheden zou kunnen opleveren. Een gemiddelde 20-jarige die door politie wordt aangesproken, laat zich doorgaans niet onbetuigd. Anders gezegd: Die trekt z’n bek open en kan op die wijze agressief en beledigend zijn, waardoor escalatie niet zo heel verwonderlijk hoeft te zijn.
Er is veel van die context die mist in dit artikel om er in zowel voor- als nadeel van Rifaad iets van te vinden. Gelukkig hebben we daar rechters voor.
vrijdag 4 december 2009, 11:16 uur
Ik ben als blanke autochtone man, wonend in een gebied waar al meer dan 10 jaar(!) een noodverordening heerst en waar dus wél zonder opgaaf van reden om je identiteitspapieren gevraagd kan worden, idem fouilleren, nog nooit om mijn papieren gevraagd laat staan gefouilleerd.
Vreemd toch want ik zie wel heel vaak dat de gekleurde medemens in mijn buurt wel wordt gecontroleerd, nog vreemder omdat de overlast vaker door een autochtoon van buiten mijn buurt, maar vol van vooroordelen erover, wordt veroorzaakt.
Het is helaas waar; niet elke agent is in staat om op de juiste wijze zijn taak uit te voeren, dat ontkennen is een schande om te beginnen bij deze luie rechter die zich er veel te makkelijk van af maakt.
Het gaat om de GEEST van de wet meneer de rechter niet om het lettertje.
vrijdag 4 december 2009, 12:14 uur
@M. Vrijhoef:
“Een aantal dingen valt me op:
Vooral dat de meesten ervan uit gaan, dat het vragen naar het ID onterecht zou zijn: Daar staat in het artikel niets over, evenmin over de aanleiding om ernaar te vragen.”
Er staat inderdaad niks over, maar wel wordt geschreven dat Rifaad op een bankje zat. Juist daarom stel ik mijn vragen bij de rechtmatigheid van het vragen naar het ID.
“We weten dus niet of dat onterecht was. Vervolgens is het nog altijd zo dat, wanneer politie daarom vraagt, je geacht wordt aan die vraag te voldoen.”
Volkomen waar, maar tenzij de aanleiding duidelijk is, is de politie ook verplicht zich te legitimeren en te vertellen waarom ze erom vragen. Ik heb zo’n vaag vermoeden, gebaseerd op het ontbreken van informatie hierover, dat de politie dat nagelaten heeft.
“Ben je het er niet mee eens, kun je achteraf je beklag doen. Het zou wel heel vaag zijn als je met de politie in discussie zou kunnen over wat zij je gebieden te doen.”
Bij de invoering van de wet op de identificatieplicht is er al op gewezen dat de politie hier misbruik van zou gaan maken. Derhalve dient de politie een reden te geven als ernaar gevraagd wordt, tenzij de omstandigheden dat niet toestaan.
“Dan valt me op dat we kennelijk genegen zijn eerder het verhaal van Rifaad te geloven dan van de politie. Waarom? Het heeft veel weg van de trend om van daders slachtoffers te maken op het moment dat de uitkomst van het daderschap tegen blijkt te vallen (Tip: Sla maar eens een inbreker voor zijn hoofd en ervaar dit fenomeen).”
Het antwoord op waarom is vrij eenvoudig: Persoonlijke ervaringen met de politie (en nee, ik heb geen strafblad en wel een goede baan). Ik ben het met u eens over de problemen die te verwachten zijn als je een inbreker voor zijn hoofd slaat, maar dat is een totaal andere discussie die hier buiten staat en elders gevoerd dient te worden.
vrijdag 4 december 2009, 13:33 uur
Geen geldige aanleiding om te vragen naar id-kaart =onbevoegd, dus onrechtmatig optreden van de agenten. Daarna onbevoegd vastpakken en… onbevoegd fouilleren
=dubbel onrechtmatig handelen! Voor de jongeman, geeeen verdachte, was het zinloos om een klacht in te dienen: schriftelijk aangifte bij de ovj was veilger geweest. Nog het meest kwalijke: dat de rechter DIT onrechtmatige handelen sanctioneert! Onvoorstelbaar!
maandag 7 december 2009, 17:15 uur
Een reactie uit de USA.
De politie moet hier (in Amerika) een reden (een grond) hebben om een burger om legitimatie te vragen. Zonder enige grond aanhouden mag niet, de politie moet ook meteen de burger vertellen waarom ze de burger aanhouden (due cause). Als ze het toch wel doen, dan wordt de aanhouding door de rechter teniet verklaard.
Het verbaasd mij dat dit niet her geval is in Nederland. Willekeur door de politie is ook niet goed vor de politie die per definitie de macht heeft. De politie spreekt ook meestal de burger aan met “Sir”, altans mij als ik weer eens voor te hard rijden ben gestopt. Ik zeg ook altijd heel netjes, “Sir” en “Officer” en houdt mijn handen op het stuurwiel. Waarom ruzie maken met iemend die een los pistool draagt, dat is gevaarljker dan zwijnengriep.
dinsdag 8 december 2009, 7:23 uur
Gut, wat willen we allemaal weer graag dat de politie alles en iedereen met fluwelen handschoenen aanpakt. Nou, ik ben ook een blanke autochtoon, en ik zou gewoon m’n identiteitsbewijs laten zien en beleefd zijn. En als ik misbruik vermoedde, zou ik m’n huiswerk doen en uit vogelen wat de meest effectieve manier is om verhaal te halen; waarschijnlijk niet met m’n maat en hete hoofd het dichtstbijzijnde bureau binnenstappen.
dinsdag 8 december 2009, 11:08 uur
#22; Beste E. Hillenius, Misschien moet u uzelf eens vermommen als Marokkaan en dan de straat op gaan, ik wens u sterkte, als u het tenminste durft!
p.s. vergeet uw identiteitskaart niet, u zult hem nodig hebben.
woensdag 9 december 2009, 13:49 uur
De identificatieplicht voor burgers is een volkomen onnodige zaak en een bron van veel ellende. Als men bedenkt dat in een paar jaar tijd zoveel identiteitsbewijzen zijn gestolen en verloren, is Nederland er alleen maar onveiliger op geworden.
Ik geloof Rifaad, omdat de situatie zo herkenbaar is.
Alsjeblieft snel terug naar de situatie dat de agent een duidelijk afleesbaar nummer had. Een vraag naar een identificatienummer van een agent wordt immers bijna altijd genegeerd.
Blanke autochtone man
woensdag 9 december 2009, 15:59 uur
Kunnen we het de agent op straat kwalijk nemen dat hij/zij norm vervagend gedrag vertoont?
De politie-bovenbazen zijn zo door en door verrot in hun optreden (bonnetjescultuur, exorbitante betalingen voor slechte leiding, misplaatste verhevenheid boven het ‘plebs’ door zich als een koning rond te laten rijden etc. etc.), dat het onvermijdelijk is dat dat zijn weerslag heeft op straatniveau. En daar is de burger dan weer de dupe van, om te beginnen bij de ‘niet blanke autochtone mannen’.
Het zou mij ook frustreren zo’n werkgever.
Het is wel een teken aan de wand dat er vrij veel ‘blanke autochtone mannen’ hier reageren en dan meestal met begrip voor het slachtoffer.
De politieleiding is duidelijk zijn band met de eigen basis (soort) aan het kwijt raken, een teken aan de wand of een teken van totaal onvermogen?
donderdag 10 december 2009, 11:13 uur
“Een vraag naar een identificatienummer van een agent wordt immers bijna altijd genegeerd.
Blanke autochtone man”
Een telefoontje naar 112 dat iemand zich voordoet als politieagent maar weigert zich te identificeren laat staan legitimeren doet wonderen. En elke poging (buiten het laten zien van een geldige legitimatie) dat telefoontje te belemmeren is mishandeling waarvoor zelfverdediging is toegestaan (maar wees voorzichtig, de meeste agenten hebben iets teveel gevechtstraining).
woensdag 16 december 2009, 12:30 uur
Het is duidelijk dat Rifaad na zijn onthutsende ervaringen met de politie m.b.t. het vragen naar zijn identiteitsbewijs en de fouillering daarna in een Kafkiaanse omgeving belandde. Is het vreemd dat hij het verschil niet weet tussen klacht en aangifte? Ik denk het niet. Heel veel mensen weten dat niet. Als hij vervolgens van het kastje naar de muur wordt gestuurd en zo in de hoek wordt gezet door een pseudo onafhankelijk rechter die alles wat het OM haar influistert niet kritisch beschouwt en vooor waar aanneemt, ja , dan kan ik volledig begrijpen en ben het er ook mee eens waarom Rifaad verzucht: “alles een pot nat “