Het verbaast me dat iedereen zo inhoudelijk op ‘de zaak’ ingaat. Of Joran van der Sloot goed bij zijn hoofd is, of Natalee Halloway dood of levend in zee is gegooid, of  een (ex)crimineel als Patrick van der Eem mocht worden ingezet als infiltrant – en die Peter R. de Vries, vooral hij moest het ontgelden in de beschaafde pers. Lees verder »

Ze denken dat het zomaar gaat: een stukje schrijven. Ik sprak er net over met mijn vader, via skype, waar hij beter in is dan ik (ik krijg het videobeeld maar niet aan de praat, en dan legt hij uit op welk knopje ik moet drukken. Hij is bijna tachtig).
Zondagmiddag, en hij vraagt waarom ik nog geen onderwerp heb. Meestal heb ik op donderdag al een onderwerp, waarin ik twee dagen wroet, om op zaterdag een kladversie te schrijven en op zondag de puntjes op de i zet en het stukje opstuur, met de mededeling: graag ontvangstbericht. Lees verder »

Laatst was ik alleen in een hotelkamer. Hotelkamers zijn meestal luxueus, maar ook naargeestig en vreemd. Letterlijk vreemd, want niets is van jou: de handdoeken niet, de schilderijtjes op de muren niet, het tv-toestel niet, het kussen niet, de asbak niet. In hotels pak ik mijn eigen spullen nooit uit, daar ben ik te neurotisch voor. Ik moet elk moment kunnen vluchten. Zelfs in Suriname, waar ik heel het jaar 2007 doorbracht, heb ik mijn koffer nooit uitgepakt. Ook de toilettas in de badkamer hield ik angstvallig gesloten. Lees verder »

Via deze link zijn de columns te lezen die Anil Ramdas vorig jaar heeft geschreven vanuit Paramaribo.