Tegenwoordig heeft het CDA de satellietschotel ook afgestemd op de evangeliserende ‘Lord’ van The Hour of Power bij wie minister-president Jan Peter Balkenende zijn religieuze kompas ijkt.  Maar het CDA is ook op religieus terrein een catch all partij: voor iedereen die gelooft dat er ‘meer’ is. Op die manier mixen de christen-democraten nu al dertig jaar geloof, politiek en bestuur. Lees verder »

Dat label “Apartheid” moet niet zomaar gebruikt worden. Dat is ab-so-luut niet aan de orde. Zegt Kamerlid Sietse Fritsma door de telefoon. Hij is lid van de fractie van de Partij voor de Vrijheid in de Tweede Kamer. En hij klinkt, gistermiddag, een tikje geagiteerd. Maar ja. Hij was zelf begonnen. Lees verder »

Minister Jacqueline Cramer (Milieu, PvdA, foto) staat bekend als een voortreffelijk milieuwetenschapper. Haar hele leven al. Bijvoorbeeld ook in de tweede helft van de jaren tachtig, toen haar naam opdook onder een steunbetuiging aan het niet meer bestaande krakersblaadje Bluf!, dat met terugwerkende kracht van groot subversief belang was. Die kwestie is nog maar nauwelijk achter de rug. En nu struikelt Cramer een volgende valkuil in. Dit keer zelfgegraven. Ze weigert, dinsdag, mondelinge vragen te beantwoorden in de Tweede Kamer. Het is het beste bewijs van de stelling dat het beter is niet het nijlpaard aan te stellen als directeur van de dierentuin.

Lees verder »

Over wereldpolitiek zal het nauwelijks gaan tijdens de Algemene Politieke Beschouwingen deze week. De fractievoorzitters in de Tweede Kamer, die met elkaar in debat gaan, zijn graag koopkrachtplaatjegericht bezig aan het begin van het parlementair seizoen. De portemonnee van Jan Modaal – inmiddels omgedoopt tot ‘hard werkende Nederlander’ – is een overzichtelijke wereld. Inkomsten, uitgaven, schijfje hier, schuifje daar, klaar. De wereld buiten Nederland is kostbaar (Ontwikkelingssamenwerking, Defensie) en angstaanjagend (Rusland).
Lees verder »

Het begon als een zomergebbetje omtrent een meneer die solliciteerde naar een baan bij de Rotterdamse gemeente, maar die werd afgewezen omdat hij op grond van zijn religieuze overtuiging (islam) vrouwen de hand niet schudt. Er kwam een rechtszaak van en de rechter stelde, terecht, de stad in het gelijk: meneer Mohammed Enait -  nu inmiddels Bekende Nederlander – zou de functie ‘klantmanager’ niet goed kunnen uitoefenen omdat de baan betekende dat hij veel contacten zou hebben met burgers van de stad, en het is nu eenmaal de gewoonte in Nederland dat men elkaar met handenschudden begroet. Het was komkommertijd, talkshows op tv schreeuwden om onderwerpen. Handenschudden is, zoals bekend, een van de belangrijkste problemen waarmee de samenleving aan het begin van de 21ste eeuw worstelt, dus zat Enait eerst bij Nova en later bij Knevel en Van den Brink. Overigens, ere wie ere toekomt: Kamerlid Rita Verdonk (TON) komt in dit verband alle lof toe. Zij was het ten slotte die het handenschudden vier jaar geleden ontdekte – zie het incident met de handweigerende Tilburgse imam - als splijtend thema en het bovenaan de politieke agenda plaatste. Lees verder »

De tsunami van Wilders is dichterbij dan de watersnood van Veerman. Alleen is het niet de Partij voor de Vrijheid maar de oudste politieke partij in de Tweede Kamer die als eerste ten aanval gaat tegen het vervloekte Suikerfeest: de SGP. De partij van mannenbroeders, die de moslimbroederschap op het punt van fundamentalisme de hand kan schudden, heeft zojuist om opheldering gevraagd aan premier Balkenende (CDA) en aan minister Vogelaar (PvdA): Lees verder »

Politiek is ook circus. Dat bleek gisteren weer eens toen Wilders’ Partij voor de Vrijheid (PVV) het parlementaire seizoen opende met kritische vragen over asielzoekers en over Zwarte Piet en met een – verworpen – motie van wantrouwen aan het adres van minister Jacqueline Cramer (Milieu, PvdA). De mondelinge vragen over asielzoekers werden gesteld naar aanleiding van een bericht in de Telegraaf. Lees verder »

Iedere Haagse politicus begint het politieke jaar vandaag met een blik op de politieke barometer (klik op plaatje voor vergroting). Die ziet er voor veel partijen niet erg florissant uit. Tikken tegen de barometer helpt niet om het lijntje omhoog te krijgen.

Dat moet PVV-leider Geert Wilders hebben gedacht. Zijn eerste daad vandaag was dus: het stellen van vragen. Want zijn partij stijgt alleen in de kiezersgunst, in de virtuele wereld van de politieke peilingen, als er aandacht is. En aan aandacht heeft het de Partij voor de Vrijheid de afgelopen zomermaanden ernstig ontbroken.

Lees verder »