In Paramaribo zijn er veel bomen, hier en daar op erfjes geplant, maar er zijn geen echte parken. Zoiets als het Vondelpark of een botanische tuin zul je vergeefs zoeken, terwijl de weelde aan flora zich er wel toe leent. Het enige wat in de buurt komt van een park is de Palmentuin, achter het paleis van de President. Hier staan driehonderd jaar oude Koningspalmen te wuiven dat het een lieve lust is. Lees verder »

Er zitten jongens en meisjes aan de tafel. Een uur of elf ’s avonds. Leeftijd tussen achttien en tweeëntwintig. Ze drinken wijn, campari en bier en het gesprek gaat over de kunst van het versieren. Want dat is het doel van de komst naar Paramaribo. Niks geen land van herkomst, familiebezoek, op zoek naar roots. Versieren of versierd worden, zeggen ze grinnikend. Lees verder »

Vlakbij de grote hotels, midden in het uitgaanscentrum van Paramaribo, staat een jongen met een armoedige houten kar Surinaamse bloedworst te verkopen. Een dampende pan bouillon met uienringetjes en daarin de worstjes. Slechts een Surinaamse dollar per stuk, 28 eurocent. Lees verder »

Als je een belangrijk persoon wilt spreken in Paramaribo, pak je in alle onschuld de telefoongids. Belangrijke personen hebben geen geheime telefoonnummers. Hun geheim is dat ze meerdere nummers hebben, die je telkens voeren naar andere telefonistes. Lees verder »

Wat is het nut van een Four Wheel Drive? Je kunt er zo lekker mee scheuren door ondiepe wateren, gaten en kuilen en zand- en modderwegen.

In Paramaribo niets van dat al. Lees verder »

Een van de mooiste woorden in Paramaribo is ‘bombel’. Daar zit het woord ‘bom’ in, en dat is juist. Bombel betekent niets anders dan knalvuurwerk, maar dan op ware sterkte. Lees: Chinese sterkte. Zo hard dat alle ramen trillen. En als het extra lang duurt spreekt men van een ‘pagara’, waarover straks. Lees verder »