De Nederlandse Zorgautoriteit (NZA) dwingt apothekers een contract te sluiten met zorgverzekeraars. Het wordt steeds duidelijker dat een principieel debat moet worden gevoerd over de vraag of de overheid zorgverleners en patiënten tot in detail mag voorschrijven wat zij doen en hoe veel wij met z’n allen aan zorg mogen uitgeven.

Steeds meer apothekers vragen zich af of zij voor volgend jaar weer een contract willen sluiten waarin zorgverzekeraars hen binden aan polisvoorwaarden die zij op ieder moment kunnen wijzigen. Strijdpunt is het ‘preferentiebeleid’, gericht op het drukken van de kosten van geneesmiddelen.

Dat betekent dat apothekers voor geneesmiddel X van alle zorgverzekaars te horen krijgt welke goedkope X-vervanger zij hebben gecontracteerd. Mevrouw De Wit kan op die manier ieder half jaar een ander doosje met andere pilletjes voor de zelfde kwaal krijgen. De huisarts heeft daar niets over te zeggen. De apotheker die zo’n contract tekent evenmin.

Nu meer apothekers zich niet zo laten inpakken, komt de NZA met een contracteergebod – een nieuwigheid in de rechtsstaat. Zij voelt nattigheid en hoopt kennelijk op regelgeving.

Het spoedbesluit gaat vooraf aan het uitgebreide onderzoek dat de NZa op dit moment verricht naar deze situatie. Hierbij zal ook een antwoord worden gegeven op de vraag van minister Klink van Volksgezondheid of het wenselijk en mogelijk is om via regelgeving alle apothekers te verplichten het preferentiebeleid uit te voeren.

Lees verder »

Vandaag praat de Tweede Kamer met minister Klink over geneesmiddelen. Apothekers protesteren tegen de manier waarop zij van de weg worden gedrukt door het beleid. Velen komen in financiële nood of moeten de deuren sluiten, zoals deze twee in Watergraafsmeer.

Waar meer apothekers zich zorgen over maken is de manier waarop zij als bewakers van verstandig medicijngebruik worden gemarginaliseerd. Hun door de overheid uitgelokte commerciële excessen uit het recente verleden wordt daarbij gebruikt als dekmantel.

Het lijkt alsof minister Klink centraal wil laten vaststellen wat goed (genoeg) is. Voor het uitdelen van pillen (van 2 tot 4 uur in het servicepunt  Watergraafsmeer) heb je geen academisch geschoolde apothekers nodig. Dus als er nog een paar honderd over de kop zouden gaan, zou dat de minister niet hinderen, lijkt het wel.

Buiten de schijnwerpers van het parlement zijn de zorgverzekeraars dezer dagen druk bezig contracten af te sluiten met ‘zorgleveranciers’. Daar worden de echte machtsverhoudingen zichtbaar.

Hierbij een verslag van het front, noodgedwongen anoniem, van een medisch specialist die in een universitair medisch centrum ziet hoe afhankelijk zo’n UMC is geworden van de gunsten van de zorgverzekeraars. En hun kijk op goede zorg. Wie geen ‘voorkeursaanbieder’ wordt, komt financieel in de knel.

Lees verder »

Uit de vele reacties op m’n stukjes over de gezondheidszorg in Nederland is er een zo herkenbaar dat ik het letterlijk herhaal. Afkomstig van lezer Marieke de Mooij. Onder het vorige stukje al een reactie (#27) op deze rationele hartekreet. Nederlandse Mededingings Autoriteit bent u daar?

Uw artikel sluit aan bij wat mij steeds meer dwars zit bij het zorgstelsel: wat ik noem gedwongen nering, wat eigenlijk een zaak zou moeten zijn van de Nederlandse Mededingings Autoriteit, omdat het indruist tegen vrije concurrentie. Mijn voorbeelden zijn brillen en gehoorapparaten.

Mijn zorgverzekeraar geeft alleen een vergoeding voor een bril als je die bij Pearl koopt. De dichtstbijzijnde vestiging (15 km met de auto) daarvan is echter een slechte zaak. Maakte fouten. Dichterbij, bij mij in het dorp is een opticien die perfecte brillen maakt, maar de verzekeraar dwingt je bij Pearl te kopen. Opticiens zijn puur commerciele instellingen, en oogartsen mogen zich er niet mee bemoeien. Bij konstatering van een apert foute bril mag de oogarts alleen een voorzichtig briefje schrijven met het verzoek “er nog eens naar te kijken.” Waarom concurrentiebeperking voor commerciele instellingen?

Mijn verzekeraar heeft voor gehoorapparaten Beter Horen als preferred supplier gekozen. Voor een gehoorapparaat moet je regelmatig voor controle komen. Keuze dichtstbijzijnde winkel op 42 km afstand, geen of slechte busverbinding. De vergoeding is aanzienlijk minder als je een apparaat aan laat meten bij een audicien dichtbij huis, met de fiets te bereiken.

Is dat keuze? Is dat concurrentie?

Wanneer een politicus reageert op een hem onwelgevallige column en hij begint met een minachtende kwalificatie, dan heeft hij kennelijk niet veel vertrouwen in zijn overige argumenten. Minister Klink suggereerde donderdag op de Opiniepagina dat ik vorige zaterdag ‘uit de onderbuik’ kritiek had geleverd op zijn beleid. Heel begrijpelijk, gezien wat hij verder te zeggen had.

De minister is van het goede vervuld. Hij wil betere zorg tegen betaalbare premies. „Niet de rekenmachine, maar de zorg zelf heeft prioriteit.” In de praktijk betekent dat steeds meer meet- en regeltechniek. De gezondheidszorg als procesindustrie. Liefst met een vastgelegd en meetbaar eindproduct. Maar de meeste mensen gaan een keer dood en de medische wasstraat kent oneindig veel meer variabelen en zijstraten dan de Kwikfit waar nieuwe uitlaten en remblokken worden gemonteerd.

Lees verder »

Stoottroepers. Die typering gaf ik zaterdag van de rol die de paar resterende  zorgverzekaars-groepen in Nederland vervullen. Hieronder een brief aan alle apothekers die illustreert hoe dat in z’n werk gaat.

Vandaag bracht de NOS een rapport in het nieuws waar uit zou blijken dat veel apothekers financieel klem komen te zitten. Minister Klink toonde zich in het Radio 1 Journaal niet onder de indruk. Er zijn nog genoeg nieuwkomers, dus kennelijk is er nog een goed belegde boterham te verdienen.

Hieronder de brief die apothekers vorige week kregen van de samenwerkende zorgverzekeraars Univé-VGZ-IZA/IZZ/SIZ-Trias. Laat de strekking en de toon even op u inwerken. Artsen weten wat goed voor u is? Niets mee te maken. Apothekers leveren wat artsen voorschrijven? Apothekers weten wat gezien uw conditie het beste medicijn is in combinatie met wat u ook al slikt? Niets mee te maken.

Medische smoezen worden niet getolereerd. Een verdachtmaking kan er nog wel bij: niet duur declareren en generiek leveren, dat hebben we zo door.

‘Preferentiebeleid’ is een ander woord voor: de zorgverzekeraar bepaalt welk geneesmiddel goed genoeg is, ongeacht de patiënt, ongeacht wat arts en apotheker menen dat nodig is. Zo wil minister Klink het. Zo laat de Tweede Kamer hem opereren in de Nederlandse gezondheidszorg. Lees het vervolg en huiver.

Lees verder »

Wat moet een minister met een onmogelijke opgave? Welgemoed de problemen analyseren en zoeken naar uitvoerbare maatregelen. Ab Klink, de CDA-minister van Volksgezondheid, blijft kalm en zo te zien vrolijk, maar of zijn analyse en recepten deugen is de vraag. Intussen is de minister doof voor kritiek.

Natuurlijk, Klink zit klem. Van collega Bos (Financiën, PvdA) moet hij miljarden bezuinigen op een begroting die de op een na grootste is en blijft stijgen. De bezuinigingen voor ‘maar’  een miljard euro die hij voor 2010 kon bedenken werden door het Centraal Planbureau als luchtkasteel weggezet. In de  20%-operatie voor de jaren daarna moet nog veel meer worden gesneden in een begroting van nu 64 miljard.

Het zal de minister wel eens duizelen. Zo veel kwalen, zo veel belangen, zo weinig liefhebbers voor goedkoper werken. Uit recent onderzoek van het Sociaal en Cultureel Planbureau blijkt dat 82 procent van de Nederlanders bereid is meer uit te geven aan gezondheidszorg. Zelfs als hen wordt gevraagd harde keuzes te maken, dan blijft zorg favoriete uitgave nummer één. Wat moet Klinks leidend beginsel zijn?

Lees verder »

De voorzitter van de vereniging van woningbouwcorporaties Aedes sprak vrijdag op de radio pijnstillende woorden over de moderne governance code waar veel van zijn leden mee werken. ‘Governance’ is net zo iets als paracetamol, vooral in combinatie met ‘code’ (neem er maar twee). Overigens is het nog behelpen met het toezicht op deze corporaties met een publieke taak. Lees verder »