Integriteit. Het compliment is Job Cohen zo vaak toegeworpen dat het bijna een diskwalificatie werd. Ook van de nationale politiek. Wil je dáár slagen dan moet je echt rattiger zijn. Om het debat met Wilders en de draaiende camera’s in de gangen van het parlement te overleven.

Het misverstand rond Cohens opstanding als boegbeeld van de PvdA was dat zijn partij opnieuw hoopte dat een leider van eenzame klasse het hele veld uit elkaar kon spelen en de partij zegevierend het Catshuis binnen zou voeren. Terwijl meer dan één partijcommissie al had gewaarschuwd dat de sociaal-democratische beweging was verworden tot een baantjesmachine, zonder werkelijk vaste waarden.

Wat Wouter Bos in 2003 lukte, 19 zetels heroveren van de 22 die in het Fortuynjaar  2002 verloren gingen, dat zou Job ‘Yes We Cohen’ ook doen. Als burgemeester van Amsterdam had hij de boel na de moorden op Fortuyn en Van Gogh ook bij elkaar gehouden. Maar wat moest hij in Den Haag bij elkaar houden? Zeker toen het in de campagne 2010 niet ging over moslims maar over miljardenbezuinigingen verdampte de magie.

Lees verder »

De Europese crisis is zo acuut dat er  daadkrachtig moet worden opgetreden. Er is  even geen tijd voor democratisch getreuzel. Daarvoor hebben de markten geen geduld.

Dit lijkt de boodschap in Brussel en Den Haag. Begrijpelijk, maar een illusie. Wie  de democratie buitenspel zet, riskeert een fikse boemerang. Wat de komende maanden staat te gebeuren, vraagt om verkiezingen. In een democratie.

De signalen van  vrijdagochtend waren verwarrend. Minister-president Rutte verdedigde enthousiast hoe de Duits-Nederlandse lijn van serieus begroten en streng toezicht het had gewonnen in een lange, bittere Brusselse nacht. Jammer dat de Britten zich terugtrekken op hun eiland. „Zij vroegen te veel.” Pech dat we graag hadden bemiddeld tussen Londen en Parijs/Bonn.

Tegelijk werd in De Telegraaf het bericht gepubliceerd dat er misschien wel 10 miljard euro extra moet worden bezuinigd, boven op de 18 miljard waaraan de gedoogcoalitie  hecht als een reddingsvlot.

Was het om de PVV, die alleen meewerkt aan beëindiging van de ontwikkelingssamenwerking, wat los te masseren? Om toch maar de hypotheekrenteaftrek of de WW aan te pakken? Of was het een signaal: niet moeilijk  doen over dat historische extra euroverdrag?

Lees verder »

De kritiek binnen de PvdA op Job Cohen wordt breed gevoeld, maar alleen gemompeld. Omdat hij zo aardig is, en zo netjes. Zegt men. En wie moet het anders doen? Het probleem zit dieper. Job Cohen is de perfecte weerspiegeling van de partij. Job Cohen ís de PvdA. En hij voelt niet echt wat het verschil is tussen bestuur en politiek.

‘Op dit moment is Job onze leider’. ‘Mijn leiderschap staat niet ter discussie’. Dat waren de geruststellend bedoelde reacties van fractiegenoten en de leider zelf nadat partijvoorzitter Ploumen uit haar schietstoel naar vergetelheid riep dat Cohen meer uit de partij moest halen. Om hem publiek boos te krijgen is  meer nodig.

Lees verder »

Het volk heeft gesproken. Ruim de helft van de kiesgerechtigde burgers greep de kans aan een kreet te slaken over dit land. In het voorbijgaan beleefden bestuurders in de eigen provincie hun beoordelingsgesprek. Partijen die klop kregen, in de eerste plaats CDA en PvdA, toonden zich opgetogen dat er nog één been over was waar gips omheen kon. Het is nooit te laat op zoek te gaan naar wat er onder zit.

Op een praktisch en tactisch niveau is duidelijk dat aan de landelijke krachtverdeling tussen wat doorgaat voor Rechts en wat doorgaat voor Links niet veel is veranderd. Op 23 mei kiezen de leden van de woensdag gekozen Provinciale Staten een nieuwe Eerste Kamer. Dankzij handjeklap of toeval zullen VVD, CDA en PVV dan net wel of net niet aan een meerderheid in de Senaat komen. Wat het wordt maakt niet veel uit. Aardig geprobeerd.

Niemand zal op 24 mei met recht kunnen beweren dat Nederland gered of onbestuurbaar is. Het wordt opnieuw scharrelen. Er blijven genoeg onderwerpen waar de PVV niet aan meedoet of bevriende leden van de Eerste Kamer moeite mee hebben. VVD- en CDA-bewindslieden zullen voortdurend op zoek moeten naar interim-draagvlak. Zonder goede persoonlijke betrekkingen met hulptroepen van SGP, D66 en Groen Links bereikt Rutte geen wezenlijke hervormingen. Als VVD en CDA zelf al durven.

Lees verder »

PvdA-leider Wouter Bos bezocht zaterdagmiddag de markt op het Visserijplein in Rotterdam-Delfshaven. Hij kreeg een warm onthaal, maar niet iedereen was blij met zijn komst.

“Hij komt er echt zo aan en als u het te hard vindt regenen kunt u in wijkgebouw Pier 80 wachten.” De omroeper geeft continu statusberichten over de komst van Wouter Bos, die in Rotterdam op campagne is voor de gemeenteraadsverkiezingen. Ondertussen delen ook vrijwilligers van GroenLinks, Leefbaar Rotterdam en SP flyers uit.

Patricia Gerritsen-van der Hoop (42) blijft trouw wachten. De kleine vrouw met oranjegekleurd haar valt op omdat ze luid en duidelijk laat blijken niet PvdA-gezind te zijn. “Net zegt-ie om drie uur, dan is het weer tien minuten later. Zo maak je echt geen goede indruk voor drie maart hoor.” In 2002 stemde ze Fortuyn en bij de Kamerverkiezingen gaat ze op Wilders stemmen.
Lees verder »

In de parlementaire mediademocratie Nederland werden deze week twee debatten gevoerd die eigenlijk niet mochten: over de monarchie en over de PvdA. Beide thema’s spreken tot de verbeelding, maar de hoofdrolspelers hebben liever niet dat we er zo open over praten. In beide gevallen werd de kern van de zaak dan ook eendrachtig vermeden.

De Tweede Kamer besprak met de minister-president zijn begroting. Dat is voor de premier het jaarlijkse moment zijn verantwoordelijkheid voor het Koninklijk Huis te consumeren. De toon was dit jaar al weken vinnig. Als ook de Oranjeverenigingen en de VVD kritiek uiten op het Hof, dan waait de vlag wat onrustiger dan gewoonlijk.

Lees verder »

Angela Merkel heeft gewonnen. Door veel minder kiezers te verliezen dan haar ‘grote coalitie’-partner SDP. Door wie zij is geweest de afgelopen jaren. Maar vooral misschien door duidelijkheid vooraf.

Zou het een idee zijn voor de Nederlandse coalitiepartijen, die nu op 49 zetels staan in de TNS Nipo-peiling? Vergelijkingen gaan mank, maar toch. Zelfs als de economie tussen nu en de volgende Kamerverkiezingen wat aantrekt, dan is de kans reëel dat CDA+PvdA+CU geen 76 zetels halen.

Wat kunnen zij doen? Beheerst ruziënd doorregeren (zoals de laatste dagen: wel in Uruzgan blijven/niet in Uruzgan blijven)? Blij doorregeren tot de laatste weken, waarin zij elkaar opeens voor leugenaar uitmaken (‘Bos-belasting’, ‘U spreekt niet de waarheid’)?

Of doen wat zij nu zeggen, uit die twintig commissie-rapporten echte keuzes maken. Maar dan deze coalitie inzet van de verkiezingen maken? Dit is het Nederland waar wij voor kiezen. Wilt u de extreme oplossingen van de oppositie – gaat u gang. Wilt u verantwoordelijk sociaal bestuur, kiest ons.

Lees verder »

De week waarin Sharon Dijksma haar commissie-rapport over de nederlaag van de PvdA bij de Europese verkiezingen uitbracht, leverde nog de nodige commentaren op.

Het korste was waarschijnlijk dat van partijleider Wouter Bos zelf. Op zijn Bosblog accepteerde hij de kritiek en verklaarde hij de discussie weer eens gesloten.

Hij had nog geluk dat het spoedrapport van Dijksma c.s. geen verantwoordelijkheid voor de PvdA-prestaties in de EU-verkiezingen bij Bos zocht. De partijleider die zijn agenda vrij maakte en verder vergeefs wachtte op uitnodigingen van partijafdelingen.

Lees verder »

Een PvdA-commissie onder leiding van staatssecretaris Sharon Dijksma heeft het slechte resultaat bij de Europese verkiezingen geanalyseerd. De campagne was als hardrijden met de handrem aan. Maar er is meer: de partij is onzichtbaar, ver van de mensen en hun zorgen.

De PvdA stelt zich – opnieuw – te veel op als bestuurderspartij en te weinig als ideeënpartij en actiepartij. De fractie in de Tweede Kamer is te onzichtbaar. We laten te vaak beloften uit onze handen glippen. De woede over het gegraai aan de top, ook in de publieke sector, treft vooral de PvdA. De prestaties die we leveren op het gebied van zorg, onderwijs en veiligheid, zijn nog niet zichtbaar en voelbaar. De overheid is voor veel mensen niet meer de bondgenoot in moeilijke tijden, maar vooral een veroorzaker van problemen.

Lees verder »

De PvdA discussieert flink over de eigen reacties op het betrekkelijk rampzalige resultaat bij de Europese verkiezingen van 4 juni. Een vooraanstaand partijgenoot blijft stelselmatig optimistisch. De leider van de partij in Amsterdam, waar D66 de grootste partij werd.

Wethouder Lodewijk Asscher gaf op BNR NIeuwsradio bemoedigende antwoorden op veel vragen. In Het Parool waarschuwde hij de PvdA niet te veel met zichzelf bezig te zijn.

Op de opiniepagina van De Volkskrant geeft voormalig campagneleider en kandidaat-lijsttrekker voor de Europese verkiezingen Jacques Monasch vandaag pittige kritiek op de eigen partij door de ogen van Wilders-stemmers.

Wilders krijgt het verwijt dat hij geen oplossingen heeft voor de problemen die hij aansnijdt. Laat ik een aantal problemen schetsen die in de afgelopen jaren zijn ontstaan en tot grote maatschappelijke ergernis hebben geleid. Gouden handdrukken en topsalarissen voor bestuurders van woningbouwcorporaties. Verstikkende grootschaligheid in het onderwijs waarbij leraren hun positie zijn kwijtgeraakt. De tweedeling van het onderwijs door de invoering van het vmbo. De problemen met de privatisering van de thuiszorg, de grote problemen in de achterstandswijken, de toegenomen inkomensongelijkheid in Nederland sinds de jaren negentig.

Al deze problemen, schrijft Monasch (geen link beschikbaar), zijn ontstaan onder verantwoordelijkheid van van de middenpartijen VVD, CDA, D66 en PvdA. En geen van deze partijen heeft ze de laatste twintig jaar opgelost.

Voor de potentiële Wilders-stemmers is het argument dat de PVV geen oplossingen biedt ronduit lachwekkend.