Maandag legt het demissionaire college van Gedeputeerden plus de door de Kroon benoemde Commissaris der Koningin verantwoording af voor het rampzalig op deposito zetten van 78 miljoen euro bij Landsbanki in IJsland.

Alle Gedeputeerden traden woensdag af hoewel zij geen fouten erkenden. Alleen hun geest legt dus verantwoording af. Commissaris Borghouts vond het juister in functie te verklaren hoe hij leiding had gegeven aan het beheer van de provinciale kasgelden. Ik vroeg me 3 juni al af waar men op wachtte.

Wie het debat wil volgen kan maandag vanaf 10 uur hier kijken. Het eerste uur gaat over de verkoop van de aandelen Nuon, waar Noord-Holland – wat een competent bestuur – tegen is. Daarna het IJsland-debat.

Het rapport van de onderzoekscommssie uit de Provinciale Staten inzake het kasgeld is hier te vinden. Daar ook de opnamen van de hoorzittingen, tenenkrommende ervaringen die onthullen wat een amateuristische janboel het was op dat Provinciehuis. Eén gedeputeerde hoorde tijdens de hoorzitting pas dat hij mede verantwoordelijk was voor het beheer van de miljoenen.

Dit weekeinde kunt u nog stemmen. Voor uw waterschap. Misschien moet u uw stem maar even op de post doen. Niet spannend, zegt u. Waar gaat het over? Bagger, muskusratten, waterzuivering? Ja, en de vraag of die polder waar u graag fietst de komende jaren wordt ingericht als overloop voor te veel en niet altijd schoon water van verderop. Lees verder »

Nadat ik vorige week had geschreven over het IJslands sparen van een waslijst gemeenten en provincies, bleek uit reacties dat vooral de rijkdom van provincies een aantal lezers hoog zit. Noord-Holland en Groningen zagen 130 miljoen wegsmelten, maar het zou geen vitale taken treffen. Zij hebben kennelijk geld genoeg. Lees verder »

Een bewogen week voor het lokaal bestuur. Burgemeester Ahmed was goed nieuws voor wie hoopt dat migranten gewoon Nederlander worden en voor wie denkt dat inwoners van een gemeente moeten bepalen wie vooraan loopt bij hun optochten. Wethouder en gedeputeerde Hekking stonden intussen beteuterd te kijken naar de resten van hun IJslandse rentesneeuwpop.

Lees verder »

In tijden van crisis worden sommige dingen glashelder. Bijvoorbeeld hoe voorzichtig je moet zijn met lieden die het allemaal weten. Alan Greenspan, van 1987 tot 2006 president van het Amerikaanse bankstelsel, was zo iemand. Als het orakel sprak zwegen Washington en New York. Zijn raadselachtige woorden hebben jarenlang gefungeerd als mystieke dekmantel voor de kredietexplosie en de handel in versnipperde risico’s die de wereldeconomie nu bijna doen ontploffen.

Lees verder »