Nog één lijsttrekkersdebat zonder SGP en Partij voor de Dieren, en dan zitten de niet-Eerste Kamerverkiezingen er weer op. Dan zijn morgen de Provinciale Staten gekozen. Op 23 mei horen we hoe het afliep met de Eerste Kamer. Nadat onze Statenleden bijna drie maanden hebben gerekend en gestemd. Eigenlijk te gek voor woorden.

We gaan er niet over en we weten maar half wie we kiezen in het deeltijdhuis van ons parlement. D66-lijsttrekker Roger van Boxtel is de rest van de week bestuursvoorzitter van de grote zorgverzekeraar Menzis. NRC Handelsblad berichtte gisteren dat Menzis huisartsen geld biedt als zij de gegevens van hun patiënten op een voor Menzis handige manier elektronisch administreren. Dat is een omstreden gang van zaken waar de Eerste Kamer zich actief in mengt. Wat zal Van Boxtel dan doen?

Econoom Arnold Heertje stelt in een column op de website van RTL/Z dat PvdA-lijsttrekker Marleen Barth een wolvin in schaapskleren is: als de betrokken strijder voor gehandicapte jongeren en goed onderwijs, terwijl zij in haar ‘echte’ baan als bestuursvoorzitter van GGZ Nederland actief ijvert voor het doorvoeren van het juist in de geestelijke gezondheidszorg omstreden dbc-systeem.

Een diagnosebehandelcombinatie is een soort eenheidsomschrijving van een kwaal en de bijbehorende behandeling. Die maakt het afrekenen in theorie eenvoudiger. De privacy van de patiënt is volgens een aanzienlijk aantal psychiaters en andere zorgverleners niet verzekerd.

Over de banen en bijbanen van CDA-lijsttrekker Elco Brinkman en VVD-kopman Loek Hermans is al het nodige geschreven. Zij gebruiken altijd het argument dat het nuttig is als senatoren kennis van de praktijk hebben bij het beoordelen van wetgeving. Maar wie weet wanneer zij en hun mede-Eerste Kamerleden voor welk belang opkomen?

De vraag die deze voorbeelden opwerpen is deze: hoe veel langer laten de burgers van een redelijk hoog ontwikkeld land zich de helft van hun wetgevende macht voorschotelen? Die zij niet zelf mogen kiezen en waarvan de leden een veelheid aan soms tegenstrijdige belangen dienen?

De partijen die deze kandidaten naar voren schuiven lijken blij toe dat deze oudgedienden met naamsbekendheid ‘de kar willen trekken’. Maar in welke richting, met welke overwegingen – zou enig partijbestuur of politiek leider hun dat hebben gevraagd? Een luie democratie in actie.

Een keurige anticlimax. De Eerste Kamer heeft een brief gestuurd naar minister van justitie Hirsch Ballin. U bent stout en nalatig geweest. U neemt ons niet serieus. Jammer!

Aanleiding: HB overtrad bewust de wet om nog even wat terrorisme-samenwerking met de Europese collega’s te regelen vóór het Verdrag van Lissabon op 1 december in werking trad. Wetend dat het Europees Parlement bedenkingen had.

Concluderend stelt de commissie vast dat uw handelwijze voorafgaand en tijdens de JBZ-Raad van 30 november onjuist is geweest en dat u daardoor afbreuk hebt gedaan aan de staatsrechtelijke rol van de Eerste Kamer. Een wettelijk verankerd instemmingsrecht van de Eerste Kamer is gepasseerd, zonder tijdig overleg vooraf. De commissie betreurt dit zeer.

Als oud-senator had Hirsch Ballin had waarschijnlijk gehoopt op deze sisser. Uit de brief van de Senaatscommissie voor justitie en binnenlandse Europa-zaken aan de minister blijkt dat de belediging van de Eerste Kamer past in een patroon. Justitie antwoordt brieven niet of slordig. Negeert afspraken. Ach ja, het parlement.

Lees verder »

De minister van justitie is alleen al uit hoofde van zijn functie geïnteresseerd in de handhaving van de wet. Zou je denken. Dat blijkt niet altijd het geval te zijn. Hij wil liever ‘zo dicht mogelijk bij de gewone gang van zaken blijven’.

Vorige week schreef ik dat hij de Eerste Kamer voor het hoofd had gestoten én de wet had overtreden. De Kamer had tot 1 december het wettelijk recht in te stemmen met Europese regels als die in eigen land de kracht van wet zouden krijgen. De minister stuurde twee van dergelijke Europese afspraken te laat naar de Senaat, kreeg geen groen licht en stemde in Brussel toch in.

De Eerste Kamer was echt boos en vroeg om uitleg. Die heeft de minister deze week per brief gestuurd. De Kamer is terecht niet tevreden. Wat de minister doet is een vergaand staaltje ambtelijk taalgebruik inzetten om het parlement met een kluitje in het riet te sturen.

Hirsch Ballin heeft sowieso wat moeite met spellen:

,,…geeft ik graag gehoor aan uw verzoek.” Kan gebeuren. Hij zit daar ook helemaal alleen op dat ministerie. Aanzienlijk erger is dat de minister gewoon niet antwoordt op de onweerlegbare claim van de Senaatscommissie JBZ: u overtreedt de wet.

Een heel verhaal dat het Verdrag van Lissabon (dat 1 december in werking trad) geen overgangsbepalingen kent en dat het kabinet ,,zo dicht mogelijk bij de gewone gang van zaken” wilde blijven zonder de besluitvorming op te houden. Alle lidstaten wilden ,,verbetering op het terrein van informatieuitwisseling en misdaadpreventie”.

Pech voor de Senaat. Pech voor de wet. Europese wens en vermeende noodzaak breken wet. En dat door een minister van justitie. Hirsch Ballin zet alleen zijn krabbel maar niet zijn naam onder deze brief. Begrijpelijk. Ik zou me er ook een beetje voor schamen. Hopen dat ie in het archief zoek raakt.

Minister Hirsch Ballin (justitie) heeft nogal wat uit te leggen. Hij heeft de afgelopen dagen in Europees verband een paar handtekeningen gezet die hem in Nederland niet door iedereen in dank worden afgenomen.

Hirsch Ballin heeft de Eerste Kamer op de tenen getrapt. Hij jaste er in Europees verband nog twee belangrijke besluiten door waar het Nederlandse parlement, dus Tweede én Eerste Kamer hun fiat aan moesten geven. De Eerste Kamer kreeg de documenten zo laat dat er onmogelijk serieus naar gekeken kon worden.

De Senaat zei daarop: sorry, maar we zijn geen stempelkussen. Waarop de minister doodleuk namens Nederland instemde. Daarmee de goedkeuringswetten van de Verdragen van Maastricht, Amsterdam en Nice overtredend.

Lees verder »

De Eerste Kamer houdt een geheime ‘expert meeting’ over het elektronisch patiëntendossier, stond 21 november op deze plek. Waarom doet de Senaat dat?

De deskundigen-bijeenkomst wordt georganiseerd door het Rathenau Instituut. Dat antwoordde (reactie #10) onder het betreffende blog-stukje:

De belangrijkste reden hiervoor is de wens dat deelnemers vrijuit kunnen spreken, opdat de Kamerleden optimaal geïnformeerd worden over de voors en tegens van invoering van een landelijk EPD. Het is onze inschatting dat bij aanwezigheid van bijvoorbeeld pers deelnemers minder geneigd zullen zijn het achterste van hun tong te laten zien.

Dat was ongetwijfeld een eerlijke maar niet zo overtuigende uitleg. Deskundigen die in het openbaar wat anders zeggen dan in de relatieve beslotenheid van een Kamercommissie zijn niet erg zeker van hun zaak. Wat is geheime kennis waard?

Intussen is op de prachtige website Publiekrecht & Politiek te lezen dat volgens artkel 53 van het Reglement van Orde van de Eerste Kamer hoorzittingen openbaar moeten zijn. Wat is het verschil tussen een ‘expert meeting’ en een hoorzitting?

Lees verder »

De Tweede Kamer heeft weer eens zitten suffen. Ik constateer het zonder vreugde. Maar toen zij vorig jaar op 3 juli de wet ‘omtrent energie-efficiëntie’ aannam*, opende de Kamer de weg voor invoering van energiemeters waar we nog veel gedoe mee kunnen krijgen. Ze worden ‘slim’ genoemd. Ja, even slim als een handelsreiziger die zijn voet tussen de deur zet en een politiepenning laat zien.

Lees verder »