Maandag stond de advertentie voor een nieuwe vice-president van de Raad van State in de Staatscourant. Een klucht zonder regie kan nu de schijn van een ordelijke procedure aannemen. Als de gedoodverfde CDA-kandidaat Piet Hein Donner het wordt, dan is dat eerder dankzij in het verleden getoonde kwaliteiten dan in het heden ontplooide politieke activiteiten – en vooral te danken aan onverschilligheid bij andere partijen.

Een verrassing kan de vacature niet zijn. Het pensioen op uiterlijk 1 februari 2012 van de huidige vice-president, Herman Tjeenk Willink, was sinds zijn aantreden in 1997 bekend. Alleen bij het CDA zijn twee gekwalificeerde kandidaten bekend: Donner en Hirsch Ballin, twee polen van een rond samenwerking met de PVV verdeelde partij. Elders bestaat kennelijk weinig belangstelling voor de Raad als hoeder van de democratische rechtsstaat.

Lees verder »

Dat was lachen donderdag, één cijfer veranderd en daar kwam de nog geheime  Miljoenennota 2012 op het scherm. Nog meer lachen dat minister Donner diezelfde dag per video het innovatiefestival Picnic 2011 de primeur gaf van het Open Data Portaal van de overheid. ‘Deel uw data’, juicht de nieuwe site.

Dat gebeurt al jaren. Er zijn steeds weer nieuwe voorbeelden. Terwijl iedereen op de vierkante kilometer rond de Ridderzaal zich opwond over dat suffe lek van het belangrijkste Prinsjesdagstuk, kwamen ICT-deskundigen de Kamercommissies van Veiligheid en Justitie en Binnenlandse Zaken bijpraten over de vorige dataramp bij de overheid: DigiNotar.

Dat bedrijfje met in de naam de loze schijn van onkreukbare degelijkheid, ontleend aan het woord ‘notaris’, maakte veiligheidscertificaten voor de overheid. Daarmee worden in theorie veilige internetverbindingen gegarandeerd. In dit geval bleek dat het bedrijfje was gehackt vanuit Iran en daar weken over meende te kunnen zwijgen. Vaarwel je veilige belastingaangifte en je paspoortaanvraag bij het stadhuis via je vertrouwde DigiD.

Lees verder »

Was dit de week waarin Nederland zichzelf de oorlog verklaarde? Het land zoals we dat kennen werd de wacht aangezegd door een politieke minimeerderheid die roept: nu wij.

Gesubsidieerde kunst, begripvolle zorg, hulp bij werken, hoopvol straffen, dertig smaken omroep, elk uur een driekwart lege bus en een brandweerrooster dat ruimte laat voor een stucadoorsbedrijfje – niets is meer vanzelfsprekend.

Het was de week waarin het kabinet-Rutte de bankschroeven aandraaide. Van langdurig tot geestelijk ziek zijn, van sociale werkplaats tot Nationaal Historisch Museum, van kinderopvang tot Wereldomroep – er is geen ontkomen aan. Het snoeimes glinstert. Nu komt het aan op macht. Wie bestuurt dit land? Het kabinet of de consensus?

Lees verder »

Driedelig op herenrijwiel. Minister Piet-Hein Donner laat zich graag kennen als een ouderwets bestuurder. Een jurist die nog weet hoe het hoort.

Die suggestie van staatkundige degelijkheid heeft de minister van binnenlandse zaken vorige week lelijk op de proef gesteld. Het leek of hij de stand van de Nederlandse democratie minder goed begrijpt dan bij zijn loopbaanperspectief past.

In een toespraak op de Dag van de Persvrijheid nam Donner de draad op die hij zeven jaar geleden had gesponnen. Ook toen streek hij een gehoor van journalisten bewust  tegen de haren in met zijn stelling dat er in Nederland eerder  te veel dan te weinig persvrijheid is. Ook toen was de toon mild provocerend, tussen badinerend en bezorgd.

Deze keer was de knuppel in het hoenderhok gevaarlijker. De gerijpte bestuurder liet het niet bij kritiek. Hij kondigde nu in omfloerste termen aan dat het wettelijk recht op openbaarheid gesnoeid moet worden. Sommigen maken misbruik van de Wet Openbaarheid van Bestuur (WOB). De minister beloofde voorstellen tegen dat misbruik. Daar liet hij het niet bij.

Lees verder »

Hans Wiegel testte deze week  even zijn nieuwe hartklep. Laten we de partij die mij groot  maakte opheffen. De VVD mag dan in  de peilingen tweederde van Bolkesteins  kiezerspercentage kwijt zijn, ze zeggen  daar nog steeds graag waar het op staat. Rutte, Kamp, Zalm en Dijkstal dienden  de stokebrand liberaal van repliek en  oud-lid Rita Verdonk trok de grijns die  haar programma samenvat: daadkracht. Oppositie is het leukste wat er is,  behalve regeren. Lees verder »