Wat hebben de rooms-katholieke kerk en het bankwezen met elkaar gemeen? Een verhoogde zelfdunk en een verlaagd vermogen tot schaamte.

Zeker bij de banken is niet het aanwijzen van schuldigen acuut, maar het nemen van maatregelen om verantwoordelijkheden te leggen waar zij horen.  De politiek zou daar wijzer en flinker kunnen zijn.

Banken zijn belangrijk om de economie gezond te houden. Bedrijven en burgers betalen elkaar via banken. Zij kunnen hun ambities realiseren door geld te lenen of tijdelijk tegen een vergoeding te parkeren. Dat is de publieke nutsfunctie van banken.

Daarnaast denken bankiers van oudsher dat zij slimmer zijn dan andere mensen. Zij hebben altijd voor eigen rekening gehandeld. En vooral met andermans geld. Dat levert winst op, voor de klant een graantje.

Lees verder »

Dat was lachen met Mark Rutte op College Tour. Een kerk vol Leidse studenten lag aan zijn voeten. Er zijn al te veel eindejaarslijstjes, maar van alle premiers die dit land heeft gekend, moet dit een van de meest goedlachse zijn. Geen geringe prestatie in een tijd van bijna-depressie.

Een opgeruimd karakter is voor een politicus in het tv-tijdperk een vereiste. Het lucht op, verbindt mensen en helpt problemen in proportie te zien. Maar de kijkers voelen ook of het echt is. Mitt Romney is met zijn perfecte gebit, haar en lach nog steeds geen Republikeins presidentskandidaat. Het machinale van zijn opgewektheid ontbreekt bij onze premier. Die lijkt echt vrolijk en niet te beroerd toe te geven dat hij soms iets niet weet.

Zo heeft Rutte zijn ongebruikelijke kabinet al ruim een jaar goedgemutst op de rails gehouden. De coalitie van VVD en CDA, met gedoogsteun van de PVV, gaat bijna fanaat door met het afgesproken bezuinigingsbeleid.  Geert Wilders laat zich weinig afleiden door sociale gevoelens op momenten dat de hardheid en soms onredelijkheid van in het regeerakkoord gemaakte keuzes zichtbaar worden.

Lees verder »

Minister Edith Schippers kwam donderdag in de Tweede Kamer met de schrik vrij. Een plafondlamp plofte spontaan naast haar spreekgestoelte neer. Of het even fortuinlijk afloopt met het cosmetisch  tot ‘persoonlijk gezondheidsdossier’ omgedoopte elektronisch patiëntendossier (EPD) is de vraag.

Het EPD is uitgegroeid tot een schoolvoorbeeld van Nederlands openbaar bestuur. Hoe een voor de hand liggend idee door ieders goede bedoelingen plus een dosis ondoorzichtig zakendoen verwordt tot een monster. In dit geval een monster dat al meer dan eens definitief is verslagen. Kennelijk zijn de zakelijke belangen te groot.

Het idee dat medische zorg door veel handen en hoofden optimaal wordt verleend als zij van elkaar weten wie wat heeft gedaan, is niet ingewikkeld. De vaak gebruikte schattingen van het aantal vermijdbare sterfgevallen (‘1900 per jaar’) door het ontbreken van zulke informatie zijn natte vingerwerk. Maar mensen hebben natuurlijk meer kans op goede zorg als al hun gegevens beschikbaar zijn. Eind jaren ’90 zaten we volop in de droom dat grote computersystemen ieder vraagstuk zouden oplossen. De automatiseringsbranche beloofde graag wonderen.

Lees verder »

De Europese crisis is zo acuut dat er  daadkrachtig moet worden opgetreden. Er is  even geen tijd voor democratisch getreuzel. Daarvoor hebben de markten geen geduld.

Dit lijkt de boodschap in Brussel en Den Haag. Begrijpelijk, maar een illusie. Wie  de democratie buitenspel zet, riskeert een fikse boemerang. Wat de komende maanden staat te gebeuren, vraagt om verkiezingen. In een democratie.

De signalen van  vrijdagochtend waren verwarrend. Minister-president Rutte verdedigde enthousiast hoe de Duits-Nederlandse lijn van serieus begroten en streng toezicht het had gewonnen in een lange, bittere Brusselse nacht. Jammer dat de Britten zich terugtrekken op hun eiland. „Zij vroegen te veel.” Pech dat we graag hadden bemiddeld tussen Londen en Parijs/Bonn.

Tegelijk werd in De Telegraaf het bericht gepubliceerd dat er misschien wel 10 miljard euro extra moet worden bezuinigd, boven op de 18 miljard waaraan de gedoogcoalitie  hecht als een reddingsvlot.

Was het om de PVV, die alleen meewerkt aan beëindiging van de ontwikkelingssamenwerking, wat los te masseren? Om toch maar de hypotheekrenteaftrek of de WW aan te pakken? Of was het een signaal: niet moeilijk  doen over dat historische extra euroverdrag?

Lees verder »

Er zitten toch ook aardige kanten aan de oproep van Marja van Bijsterveldt? Ouders, bekommer je om de school en de schoolprestaties van je kinderen. Open deur eigenlijk. Ouderwets gezond gezinsverstand. Zij vergeet alleen dat Nederland een halve eeuw verder is. De minister van Onderwijs trekt aan één draad en haalt onze halve cultuur overhoop.

Natuurlijk zijn scholen geen wasstraat waar je je kind in stuurt en aan de andere kant weer schoon uit krijgt. De ouders die zich nu het meest miskend voelen zijn zich daar dagelijks van bewust. Zij besteden twee keer zo veel tijd aan hun kinderen als ouders dertig jaar geleden. Jonglerend met twee banen en school, judo en gitaar voor de kinderen. Zij ontplooien zich te pletter, en willen dat ook voor hun bloedjes. Allebei werken is ook nodig om de hypotheek te betalen. Zij forenzen over hele afstanden, de huizenmarkt zit vast en bij wiens baan wil je wonen?

Lees verder »