Archief voor: oktober 2011


Euro/Mauro en de invloed van de Nederlandse politiek

Waar gaat de Nederlandse politiek over: Mauro of de euro? Anders gezegd: waar kan Den Haag werkelijke nuttige invloed uitoefenen? De vraag dringt zich op nu de Tweede Kamer zich deze week vooral opwond over de voorgenomen uitzetting van een 18-jarige Limburger van Angolese herkomst en zich opmaakt volgende week te oordelen over het zoveelste reddingspakket van de Europese gedachte.

SGP-voorman Van der Staaij was het strengst over Mauro. Hij verdedigde de stelling dat de Kamer zich niet moet bezighouden met individuele gevallen. Daar zijn de minister en zo nodig de rechter voor. Een theoretisch aantrekkelijk standpunt. Maar de Kamer hoort ook de volkswil te vertalen en mag als medewetgever best kijken hoe de toepassing van wetten uitpakt.

Als de emoties in het land hoog oplaaien over de consequenties van het vreemdelingenbeleid of de kwaliteit van het openbaar vervoer, dan zou het niet goed zijn als het parlement rustig doorvergaderde over een wijziging van de Wet op de omzetbelasting. Het risico is wel dat de Kamer een soort themastudio van Hilversum wordt.

Lees verder »

Onverschilligheid anderen geeft Donner zijn kans

Maandag stond de advertentie voor een nieuwe vice-president van de Raad van State in de Staatscourant. Een klucht zonder regie kan nu de schijn van een ordelijke procedure aannemen. Als de gedoodverfde CDA-kandidaat Piet Hein Donner het wordt, dan is dat eerder dankzij in het verleden getoonde kwaliteiten dan in het heden ontplooide politieke activiteiten – en vooral te danken aan onverschilligheid bij andere partijen.

Een verrassing kan de vacature niet zijn. Het pensioen op uiterlijk 1 februari 2012 van de huidige vice-president, Herman Tjeenk Willink, was sinds zijn aantreden in 1997 bekend. Alleen bij het CDA zijn twee gekwalificeerde kandidaten bekend: Donner en Hirsch Ballin, twee polen van een rond samenwerking met de PVV verdeelde partij. Elders bestaat kennelijk weinig belangstelling voor de Raad als hoeder van de democratische rechtsstaat.

Lees verder »

Kansen en risico’s van een kabinet dat alles al weet

Gaat Nederland na 30 jaar vrijheidsideologie à la Reagan en Thatcher eindelijk ook de rekening opmaken? Met occupydenhaag en occupyamsterdam worden het regeringscentrum en de bankwereld er vandaag aan herinnerd dat die planeten bij een deel van de bevolking hun geloofwaardigheid hebben verloren. Het is de vraag of het kabinet-Rutte daar conclusies aan weet te verbinden.

De voortekenen zijn niet gunstig. Bij de eerste verjaardag van het kabinet feliciteerden de deelnemers aan de gedoogcoalitie vooral zichzelf. VVD-fractievoorzitter Blok wil nog vier jaar door, zei hij tegen Nu.nl, ervan uitgaand dat de eerste periode wordt volgemaakt. Het CDA zoekt wat verzetsruimte maar kan zich niet veroorloven hardop te klagen. Geert Wilders vergrootte zijn politieke hefboom door nog eens te waarschuwen dat PVV-instemming met extra bezuinigingen geen uitgemaakte zaak is.

Lees verder »

Job Cohen is een uitstekende weerspiegeling van de PvdA

De kritiek binnen de PvdA op Job Cohen wordt breed gevoeld, maar alleen gemompeld. Omdat hij zo aardig is, en zo netjes. Zegt men. En wie moet het anders doen? Het probleem zit dieper. Job Cohen is de perfecte weerspiegeling van de partij. Job Cohen ís de PvdA. En hij voelt niet echt wat het verschil is tussen bestuur en politiek.

‘Op dit moment is Job onze leider’. ‘Mijn leiderschap staat niet ter discussie’. Dat waren de geruststellend bedoelde reacties van fractiegenoten en de leider zelf nadat partijvoorzitter Ploumen uit haar schietstoel naar vergetelheid riep dat Cohen meer uit de partij moest halen. Om hem publiek boos te krijgen is  meer nodig.

Lees verder »

Ieder Kamerlid gaat over alle onderwerpen die er toe doen

De achterban van de PvdA roert zich. Een jongerenbeweging wil ‘peper in de reet van Job Cohen’ stoppen, frisse linkse ideeën graag, de hele fractie moet meedoen. Bij het CDA is men al blij dat bij de Algemene Beschouwingen  fractievoorzitter Haersma Buma een fatsoensdrempel opwierp tegen Wilders. Ook daar is dringend behoefte aan smoel.

Binnen partijen die het slecht doen bij verkiezingen en in opiniepeilingen klinkt vroeg of laat de roep om nieuwe ideeën. Maar de huidige onvrede met de politiek heeft waarschijnlijk meer te maken met de rol die politici vervullen, of liever gezegd: niet vervullen. Die sanctioneert bestuurlijk autisme.

Lees verder »